Προσλαλιά, μετά τό πέρας τῆς εἰς Πρεσβύτερον χειροτονίας τοῦ διακόνου Ἰωακείμ Μπίλλη Κυριακή, 8 Ὀκτωβρίου 2017 Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, σεβάσμιοι ἀρχιερεῖς, σεβαστοί πατέρες, Ἀγαπητοί συγγενεῖς καί φίλοι, Τί ὡραιότερον καί τί ἡδύτερον, στ' ἀλήθεια, ἀπό τήν κληρικήν διακονίαν εἰς τάς Αὐλάς τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, εἰς τό ἱστορικόν Φανάριον καί τήν Βασιλεύουσαν Πόλιν; Τί συγκλονιστικότερον, πράγματι, ἀπό τήν ἀνεκλάλητον χαράν τῆς εἰς Πρεσβύτερον χειροτονίας ἐκ τῶν σεπτῶν καί χαριτοβρύτων χειρῶν τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Πρώτου τῆς Ὀρθοδοξίας Ἀρχιεπισκόπου, ὅστις λιτανεύει ἡμέρας καί νυκτός ἀπό τοῦ Ἱεροῦ Κέντρου τό μυστήριον τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως, αἴρει τόν σταυρόν τοῦ Κυρίου ἀγογγύστως καί καρτερικῶς, ἀναλίσκων τήν ζωήν Αὐτοῦ εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ, προσθέτων καθ᾽ἑκάστην τό ἐπιβαλλόμενον ἔλαιον εἰς τήν κανδύλαν τοῦ μαρτυρικοῦ ...





















