Πεμπτουσία

Ταλαντίου Νεόφυτος Ο Ταλαντίου Νεόφυτος υπήρξε σημαντική εκκλησιαστική και πολιτική μορφή των ελλήνων κατά την περίοδο της προπαρασκευής του απελευθερωτικού αγώνα, αλλά και κατόπιν. Το 1803 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ταλαντίου. Κινούμενος πολύ διπλωματικά έπεισε τον γιο του Αλή Πασά, τον Βέλη να βοηθήσει να ιδρύσουν σχολή στην Αταλάντη, όπως και έγινε. Ο Νεόφυτος ήταν από τους βασικούς ιεράρχες που εργάστηκαν για την αφύπνιση του έθνους, αλλά και για την εξέγερση της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας. Έλαβε μέρος σε αρκετές στρατιωτικές επιχειρήσεις μεταξύ των όποιων και η διοίκηση του στρατιωτικού σώματος, το οποίο κινήθηκε για να βοηθήσει στη μάχη της Αλαμάνας, όπου σκοτώθηκε ο Αθανάσιος Διάκος. Προήδρευε του Αρείου Πάγου και αυτό είχε ως συνέπεια να βρίσκεται σε κάθε περιοχή που η παρουσία του ήταν ...

  Το Εργαστήρι Παρασημαντικής σε μια ιδιαίτερα συγκροτημένη ροή και υπόσταση  ερμηνεύει  τα Στιχηρά Εσπέρια της μνήμης των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου σε μέλος Στεφάνου Λαμπαδαρίου. Πρόκειται για συναυλία στο θέατρο Κάππα 2000, 30/6/2015, Περαία, Θεσσαλονίκη, με αφορμή την τοπική εορτή των Πρωτοκορυφαίων.

Κοιμήθηκε σήμερα πλήρης ημερών, ο Δικαίος της Ιεράς Παντοκρατορινής Κοινοβιακής Σκήτης  Προφήτου Ηλίου Γέροντας Ιωακείμ. Ο μακαριστός Γέροντας υπήρξε λόγιος συγγραφέας, δεινός ρήτορας και πνευματικός πατέρας πολλών χριστιανών. Με πολλούς αγώνες και μόχθους ανακαίνισε την Σκήτη του Προφήτου Ηλιού ως νέος κτήτορας, εγκαθιδρύοντας αδελφότητα και ανανέωσε της ησυχαστική παράδοση της ιστορικής Σκήτης. Ας έχουμε την αγία του ευχή. Διαβάστε μια παλιά αναστάσιμη ομιλία του Γέροντα: Αδελφοί μου ευλογημένοι Το Ορθόδοξο βίωμα είναι Σταυροαναστάσιμο και γεμίζει ολόκληρη την εσωτερική μας ύπαρξη. Σταυρωνόμαστε μαζί με τον Χριστό και ανασταινόμαστε μαζί Του, σε μια καινούργια ζωή. Αυτη είναι η πνευματική μας χαρά και η αληθινή ευφροσύνη, το πραγματικό Πάσχα. Δεν αναμένουμε μια συναισθηματική χαρά που προσφέρουν οι αισθήσεις και η υλική ευμάρεια, αλλά προσδοκούμε εκείνη την χαρά του Χριστού που ...

Απόστολος Παύλος. Έργου του αγίου Ανδρέα Ρουμπλιόφ. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Συνέχεια από εδώ:  http://www.pemptousia.gr/?p=315540 Σαν φτερωτός τριγύρισε την οικουμένη, και σαν ασώματος αψηφούσε κόπους και κινδύνους, και σα να είχε κερδίσει κιόλας τα ουράνια, περιφρονούσε τα γήινα, και ήταν σε τόση κίνηση πάντα σα να ζούσε μαζί με τις ουράνιες δυνάμεις. Πολλές φορές ανάλαβαν οι άγγελοι να προστατεύσουν έθνη διάφορα, αλλά κανείς από αυτούς δεν προνόησε τόσο για το έθνος που του εμπιστεύθηκε ο Θεός, όσο ο Παύλος για την οικουμένη όλη. Και μη μου πης ότι δεν ήταν ο Παύλος αυτός που τα προνόησε αυτά, γιατί κι εγώ το παραδέχομαι. Μα κι αν δεν ήταν αυτός που τα κατώρθωνε αυτά, αλλά κι αυτός αξίζει να επαινεθή, επειδή έκαμε τον εαυτό του τόσο άξιο για τη ...

Αγαπητοί μας φίλοι, Σας ενημερώνουμε ότι η Ιερά Μονή Οσίου Διονυσίου εν Ολύμπω και η Πεμπτουσία διοργανώνουν το «1ο Ψηφιακό Αρχονταρίκι με τον Γέροντα Μάξιμο, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Διονυσίου εν Ολύμπω» την Πέμπτη 1 Ιουλίου 2021 και ώρα 19:30 Θέμα ομιλίας και συζήτησης: «Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας στην ζωή μας» Για να εγγραφείτε παρακαλούμε κάντε κλίκ εδώ: https://zoom.us/meeting/register/tJcudOmtrD0sEtG3y1b0MYiHeRVTrf_EkJ3h Αφού εγγραφείτε θα λάβετε μήνυμα επιβεβαίωσης με τον προσωπικό σας σύνδεσμο συμμετοχής τον οποίο θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε προκειμένου να εισαχθείτε στην σύναξη.

Στις μέρες μας η καταστροφή των φυσικών οικοσυστημάτων έχει αγγίξει τραγικές διαστάσεις και οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις δεν είναι εύκολο να προβλεφθούν. Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 25 (Δεκέμβριος 2007 – Μάρτιος 2008) του περιοδικού ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ. Η καταστροφή των δασών και γενικότερα η υποβάθμιση των φυσικών οικοσυστημάτων αποτελούν παλιά ιστορία, που άρχισε με την οργάνωση της ανθρωπότητας σε κοινωνίες και την ανάπτυξη των πρώτων πολιτισμών. Γι’αυτό και λένε ότι «ο πολιτισμός άρχισε με την πτώση του πρώτου δένδρου και τελείωσε με το χτύπημα του τσεκουριού στον κορμό του τελευταίου ψηλού δένδρου στο δάσος.» Έτσι σήμερα οι εκτάσεις οι οποίες εμφανίζουν σημαντικά οικολογικά προβλήματα είναι τεράστιες και ...

Ο Νικόλαος Στάθης, Πρωτοψάλτης του Ι.Ν. Αγ. Θεοδώρων Συκεών σε μια απαράμιλλη τροπικά και υφολογικά ερμηνεία του Χερουβικού ύμνου σε μέλος Ιωάννου Παπαδόπουλου και ήχο πλ. δ΄. Your browser does not support the audio element.

Από αριστερά: Ο Απόστολος Παύλος, ο Απόστολος Πέτρος και η Παναγία με τον Χριστό. Τον είχα συναντήσει ένα πρωί στην οδό Ολυμπιάδος, στο ύψος του Προφήτη Ηλία. Πιάσαμε την κουβέντα κατεβαίνοντας τα σκαλάκια προς τον Άγιο Δημήτριο. Κάθε πρωί ερχόταν με το αυτοκίνητο από τον περιφερειακό και πάρκαρε έξω απ’ τη Μονή Βλατάδων, όπου έμπαινε μετά «ν’ ανάψει ένα κερί». Είχε την καρέκλα του λέει, μια καφετιά του καφενείου, απέναντι από το βήμα του Αποστόλου Παύλου. Καθόταν για 10-15 λεπτά σιωπηλός, μονάχος του και κάπως συζητούσαν. Μου είπε ότι του είχε θάρρος του Παύλου, γιατί ενώ κάποτε ήταν εχθρός του Χριστού, ο Χριστός τον επέλεξε και τον έκανε Πρωτοκορυφαίο Απόστολο. Πέρασα κι εγώ ένα απόγευμα από τη Μονή Βλατάδων. Είδα την καρέκλα όπου μου είπε ότι κάθεται, έκατσα ...

Παρουσίαση του βιβλίου του Κυριάκου Καλαϊτζίδη «Κοσμική μουσική στη χειρόγραφη παράδοση της ψαλτικής τέχνης (ιε´- ιθ´ αι.) που εκδόθηκε πρόσφατα από το Ίδρυμα Βυζαντινής Μουσικολογίας στη σειρά Μελέτες. Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Θωμάς Αποστολόπουλος, αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ε.Κ.Π.Α. και ο συγγραφέας Κυριάκος Καλαϊτζίδης, αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και ιδιαίτερα γνωστός από το έργο του με το μουσικό οργανισμό «Εν Χορδαίς». Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Αχιλλεύς Χαλδαιάκης, Καθηγητής, Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. και Γραμματευς του Ι.Β.Μ. και ο Κωνσταντίνος Χαριλ. Καραγκούνης, αναπληρωτής Καθηγητής της Α.Ε.Α. Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Ψαλτικής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου ενώ ο ομότιμος καθηγητής Γρηγόρης Θ. Στάθης, επιβλέπων καθηγητής της διδακτορικής διατριβής του Κυριάκου Καλαϊτζίδη ...

Το Όρος αποτελεί, από τον 9ο αιώνα, έναν πνευματικό χώρο άσκησης, προσευχής, αναζήτησης και προσκυνήματος. Πολλοί επώνυμοι δημιουργοί το επισκέπτονται για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, και είτε καταγράφουν την εμπειρία τους, τις εντυπώσεις τους από «Το περιβόλι της Παναγιάς», σε ημερολόγια είτε αυτές ενσωματώνονται στα έργα της τέχνης τους. Έτσι, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης το επισκέπτεται για πρώτη φορά το 1872, «χάριν προσκυνήσεως», στην ηλικία των 21 ετών, ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης το 1888 για πρώτη φορά, ο οποίος και θα ασπαστεί προς το τέλος της ζωής του το αγγελικό σχήμα, ο Χρήστος Χρηστοβασίλης ως δημοσιογράφος το Πάσχα του 1895 και μένει στο Όρος περίπου είκοσι μέρες συναντώντας στο Μυλοπόταμο τον εξόριστο πατριάρχη Ιωακείμ τον Γ΄, οι νεαροί, τότε, το 1914, Νίκος Καζαντζάκης ...

«Η ελληνική επανάσταση του 1821, η οποία κατέληξε στον επιτυχή απελευθερωτικό αγώνα έναντι της οθωμανικής κυριαρχίας, υποτιμάται ως προς τις συνέπειές της. Κατά βάση απουσιάζει η συνείδηση ότι η μοντέρνα Ευρώπη γεννήθηκε και στην Πελοπόννησο.» Με αυτές τις ενδιαφέρουσες φράσεις σχολιάζει τις περαιτέρω διαστάσεις της επανάστασης ο Κωνσταντίνος Σακκάς σε επίκαιρο άρθρο του στην εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung (08.04.2021) και προσφέρει στο δυτικοευρωπαϊκό κοινό εναύσματα μιας ευρύτερης αποτίμησης της ελληνικής επανάστασης. Αυτό λοιπόν το επετειακό έτος λαμβάνοντας αφορμή και θέλοντας να προβάλλει στην κεντρική και δυτική Ευρώπη (και όχι μόνο) και περαιτέρω συγκεκριμένες επόψεις αφορώσες στις εκκλησιαστικές, θεολογικές και κοινωνικές πλευρές του θέματος, το Τμήμα Ορθοδόξου Θεολογίας του Πανεπιστημίου Μονάχου οργάνωσε μεταξύ 18ης και 19ης Ιουνίου 2021 μια διαδικτυακή επιστημονική γερμανόφωνη ...

Ἡ  Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικήΠαράδοσήμας μιλάει γιά δύο  πραγματικότητες : Γιά τόν Ἄκτιστο Τριαδικό Θεό ἀπό  τή μιά καί ἀπό τήν ἄλλη γιά τήν κτιστή πραγματικότητα τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ΄΄ἐκ τοῦ μή ὄντος εἰς τό εἶναι ΄΄, ζωοποιεῖται καί ὑφίσταται μέ  τήν ἐνέργειά  Του. ΄΄Δύο γάρ λεγομένων πραγμάτων , θεότητός τε καί κτίσεως, καί δεσποτείας καί δουλείας, καί ἁγιαστικῆς δυνάμεως καί ἁγιαζομένης ΄΄.Μέσα σ’ αὐτό, λοιπόν, τό πλαίσιο , ἄκτιστου καί κτιστοῦ, πού εἶναι ἡ ὄντως καινοτομία καί τό ἀποκλειστικό δημιούργημα τῆς βυζαντινῆς φιλοσοφίας,διορθώνεται τελείως ἡ διαρχία τῆς ἀρχαιοελληνικῆς  φιλοσοφικῆς σκέψεως τοῦ σχήματος ὕλης καί πνεύματος, αἰσθητῶν καί νοητῶν , φυσικῶν καί μεταφυσικῶν.  Ὅλα ἔχουν τήν ἀξία τους καί τή σημασία τους τόσο στό ἱστορικό γίγνεσθαιὅσο καί στό ἐπέκεινα. Καί ὅλα μποροῦν  ...

Το αγιολόγιο της Εκκλησίας μας έχει να παρουσιάσει εκατομμύρια αγίων όλων των επαγγελμάτων, όλων των κοινωνικών τάξεων, κάθε μόρφωσης, «εις πάσαν την γην», σ’ όλους τους αιώνες. Άγιοι που γίναν γνωστοί και γιορτάζονται σ’ όλες τις κατά τόπους Εκκλησίες κι άγιοι που τιμούνται σε συγκεκριμένες περιοχές. Υπάρχουν, όμως, και άλλοι τόσοι που είναι άγνωστοι, αφανείς, που, για λόγους που γνωρίζει μόνο ο Θεός, δεν έγιναν γνωστοί εκτός σ’ όσους τους έζησαν από κοντά. Κανείς δεν μίλησε γι’ αυτούς και κανένα βιβλίο δεν ανέλυσε τη ζωή τους. Ασφαλώς η «προβολή» της αγιότητας κάποιου προσώπου που δέχτηκε δυναμικά τη χάρη του Θεού, ένεκα της άσκησης, της ταπείνωσης και της αγάπης του, δεν επηρεάζει τον ίδιο, αφού έφυγε από τον κόσμο αυτό και κανένας πειρασμός ...

Με εφαλτήριο την σπουδαία εμπορική του σταδιοδρομία, αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση στην οποία ανελίχθη στο αξίωμα του Δημάρχου της Οδησσού κατ΄ επανάληψη, αλλά και τις υψηλές πολιτισμικές καταβολές μιας μεγαλοαστικής οικογένειας, ο Γρηγόρης Μαρασλής, διήνυσε μια λαμπρή πορεία στη ζωή του. Και μέσα από την ηθική του μεγαλουργία, είχε κεντρικό του μέλημα, την εθνική ευεργεσία και τη κοινωνική ευποιία στην πάντα αγαπημένη του ελληνική πατρίδα. Έτσι με το πλήθος των σπουδαίων δωρεών του, που τόνωσαν την κοινωνική και πολιτισμική ζωή της Ελλάδος στον 19-ο αιώνα, δικαίως περιλαμβάνεται, στο λαμπρό πεδίο των εθνικών μας ευεργετών. Ο Γρηγόρης Μαρασλής είδε το φως της ζωής στις 25 Ιουλίου 1831 στην Οδησσό, μέσα στην ηθική θαλπωρή μιας εύκρατης και προηγμένης κοινωνικά οικογένειας. Ο πατέρας ...

Φαίνεται πως ο Θεός προετοίμαζε τον ιδιαίτερο αυτόν τόπο, όπου στην αρχαιότητα υπήρχαν πολίχνες και ιερά του Δία, της Αρτέμιδος, του Απόλλωνα κ.ά., για «κλήρο και περιβόλι της Παναγίας», η οποία, κατά την αγιορείτικη παράδοση, ταξιδεύοντας, μαζί με τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, με πλοίο, προσόρμισαν στο λιμάνι της μετέπειτα Μονής Ιβήρων, όπου οι κάτοικοι του Άθω την υποδέχτηκαν, κατηχήθηκαν και ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Τόσο η εδραίωση, κατά τους 9ο και 10ο αιώνες, όσο και η εξέλιξη, στη συνέχεια, της Αθωνικής Πολιτείας, ιδρυτής της οποίας θεωρείται ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, κτίτωρ της Μονής Μεγίστης Λαύρας, δεν οφείλεται μόνο στη βούληση κάποιων μοναχών για εγκαταβίωση στον Άθωνα. Αποτελούσε και πολιτική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με σκοπό την εκκλησιαστική αναδιοργάνωση της βαλκανικής ...

«Η αγάπη, ως προς την ποιότητά της είναι ομοίωσις με τον Θεόν, όσο βέβαια είναι δυνατόν στους ανθρώπους. Ως προς την ενέργειά της, μέθη της ψυχής. Ως προς τις ιδιότητές της, πηγή πίστεως, άβυσσος μακροθυμίας, θάλασσα ταπεινώσεως» (άγιος Ιωάννης της Κλίμακος) Στις προτεραιότητες του σημερινού ανθρώπου δεν είναι η αγάπη. Επιτυχίες, χρήμα, μετοχή στα αγαθά του πολιτισμού, ικανοποίηση κάθε επιθυμίας, ιδίως της σαρκικής, αναγνώριση είναι τα κλειδιά που ερμηνεύουν τα όνειρα των πολλών. Η αγάπη θέλει έξοδο από το εγώ. Η αγάπη θέλει κόπο. Η αγάπη θέλει άνοιγμα στον άλλον και την ίδια στιγμή βοήθεια από τον Θεό, διότι είναι μίμηση Θεού. Και ποιος να παλέψει για ό,τι δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα έχει αποτελέσματα, αναγνώριση και χαρά; Η αγάπη υποκαθίσταται από ...