Πεμπτουσία

Ο μακάριος Γέροντας Κυπριανός Ξενοφωντινός, αναγγινώσκων ακολουθία στο κελλί του     Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Στάθης του Γεωργίου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στα Βραγγιανά Καρδίτσας το έτος 1887. Στον κόσμο απόκτησε οικογένεια. Ήταν πατέρας τριών τέκνων, δύο θυγατέρων και ενός υιού, που εκοιμήθη νέος. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος το 1924 από τον μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Ιεζεκιήλ († 1953). Νέα εκοιμήθη και η πρεσβυτέρα του. Αυτοβούλως και οικειοθελώς, μετά από αυτές τις σκληρές δοκιμασίες, ήλθε στο Άγιον Όρος ταπεινός προσκυνητής. Η αγάπη του προς την Παναγία τον έφερε στο Περιβόλι της. Περιήλθε διάφορες μονές και τελικά προσήλθε στην ιερά μονή Αγίου Γεωργίου-Ξενοφώντος το 1969. Στο τέλος του ίδιου έτους εκάρη μοναχός. Διετέλεσε προϊστάμενος της μονής έως το 1976. Ιερομόναχος Κυπριανός Ξενοφωντινός Υπήρξε ευλαβής και συνετός ιερομόναχος. Έναν ...

  Μοναχός Ιλαρίων Ξενοφωντινοσκητιώτης (1877 – 1 Αυγούστου 1957) Ο κατά κόσμον Γρηγόριος Πούνης του Γεωργίου και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Οφρύνειο (Ρέγκιοϊ) Δαρδανελίων το 1877. Από το Οφρύνειο είχαν έλθει περίπου είκοσι μοναχοί στο Άγιον Όρος, που διακρίνονταν για τη λογιότητα και την αρετή τους. Στο Οφρύνειο όλοι οι κάτοικοι ήταν χριστιανοί. Το 1896 ήλθε στο Άγιον Όρος και μόνασε στην Καλύβη των Αγίων Αποστόλων της Ξενοφωντινής σκήτης του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Πήγε εκεί γιατί Γέροντας της Καλύβης ήταν ο λίαν ενάρετος ιερομόναχος Ακάκιος († 1927), που ήταν συγγενής του, καθώς και οι αυτάδελφοι πρώην Λαυριώτες και συμπατριώτες του Γρηγόριος και Ιλαρίων, όπως και ο Γέροντας Γρηγόριος († 1990), που μας τα διηγήθηκε. Ο Ιλαρίων εκάρη μοναχός το 1898. Ο Ιλαρίων έζησε ...

  Ιερομόναχος Γαβριήλ († 1956) Ο κατά κόσμον Γεώργιος Κάρτσωνας του Διονυσίου και της Ελένης γεννήθηκε στα Αρφαρά της Μεσσηνίας το 1877 από πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Ο πατέρας του ήταν ο τελευταίος δήμαρχος φουστανέλας της πόλης τους. Προσήλθε στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου της σκήτης της Αγίας Άννης το 1896. Εκάρη μοναχός από τον Γέροντα Γεράσιμο († 1917) το 1899. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος το 1901. Αργότερα κατεστάθη και Πνευματικός. Ασκήτευε μαζί με τους τρεις καλούς κατά σάρκα αδελφούς του: τους ιερομονάχους Σεραφείμ († 1966), που ήλθε το 1902, και Διονύσιο († 1959), που ήλθε το 1904, και τον μοναχό Χρυσόστομο († 1941). Φύλαγε, ως λέγουν, αυστηρότητα για τον εαυτό του και μεγάλη αγάπη για τους άλλους. Ήταν γνωστός και πολύ ...

Σαν σήμερα, πριν δύο αιώνες περίπου, κι ενώ η Επανάσταση που είχε ξεσπάσει το 1821 διάνυε τον δεύτερο χρόνο της, όλα κινδύνεψαν να ανατραπούν όταν εξτράτευσε εναντίον της Πελοποννήσου ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης. Αυτός ξεκίνησε από τη Λάρισα τον Ιούνιο του 1822 με 24.000 πεζούς και 6.000 ιππείς και αρκετό πυροβολικό. Οι οπλαρχηγοί της Στερεάς δεν αντιστάθηκαν κι ο Δράμαλης έφτασε ανενόχλητος μέχρι την Αθήνα. Από κει προχώρησε προς την Πελοπόννησο και στις 5 Ιουλίου έφτασε στην Κόρινθο και κυρίεψε τον Ακροκόρινθο. Από κει ξεχύθηκε στην Αργολική πεδιάδα κι έλυσε την πολιορκία του Ναυπλίου, που ήταν έτοιμο να παραδοθεί στους Έλληνες πολιορκητές. Μέσα στον πανικό που δημιούργησε η τεράστια στρατιά του Δράμαλη, δύο άνθρωποι κράτησαν την ψυχραιμία τους: ο Δημήτριος Υψηλάντης κι ...

  Ιερά Μονή Ιβήρων (φωτ. 1941)    Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Γούσης γεννήθηκε στη Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης το 1892 από φτωχούς γονείς. Οκτάχρονος ορφάνεψε και ήλθε μ’ ένα συγγενή του στο Άγιον Όρος και για μία δωδεκαετία διακόνησε τη μονή Ιβήρων. Κατόπιν, το 1924, φόρεσε το τίμιο του μοναχού ένδυμα και μετά μία δεύτερη δωδεκαετία εστάλη σ’ ένα μετόχι της μονής στη Σπάρτη. Από το Ιβηρίτικο αυτό μετόχι, το 1932, πήγε στη μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα. Κατόπιν αποβλέποντας στη δική του και των άλλων ωφέλεια μετέβαινε από μοναστήρι σε μοναστήρι και από χωριό σε χωριό, για να βοηθήσει ανήμπορους και ασθενείς. Βοηθούσε ο φιλόπονος και φιλάγαθος μοναχός όλους τους αναγκεμένους. Στην κατοχή έσωσε με κίνδυνο της ζωής του πολλούς ’Άγγλους στρατιώτες. Με ...

  Κοσμάς μοναχός Καυσοκαλυβίτης(Φωτογραφία: Σπύρος Μελετζής, 1950) -Πηγή: athosprosopography.blogspot.gr Γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Μυτιλήνης. Ήλθε στην Καλύβη του Αγίου Μεθοδίου της σκήτης των Καυσοκαλυβίων το 1899. Μόναζε επί μισό αιώνα δίχως ποτέ να εξέλθει στον κόσμο. Ακολουθούσε την αυστηρή άσκηση του περιβόητου ασκητού Χατζη-Γιώργη, που είχε ισόβια νηστεία. Τον ονόμαζαν «αλάδωτο». Κατά τον έκδοτη Σ. Σχοινά: «Ήτο από τους νηπτικούς γέροντας, το σέμνωμα των Καυσοκαλυβίων. Την κηδείαν του γενομένην την 25ην Ιουλίου, ημέραν της εορτής της Αγίας Άννης, παρηκολούθησαν πολλοί πατέρες, εκ συμπτώσεως δε και πολλοί πατέρες εξ άλλων Σκητών ελθόντες εις την πανηγυρίζουσαν Καλύβην της Αγίας Άννης του Γέροντος πατρός Ιωακείμ Παπαπαύλου, μεταξύ των οποίων και ο γράφων». Ανεπαύθη στις 24.7.1952. http://athosprosopography.blogspot.gr/search/label/%CE%9A%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%AC%CF%82%20%CE%BC%CE%BF%CE%BD.%20%CE%9A%CE%B1%CF%85%CF%83%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CE%B2%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82 Πηγές-Βιβλιογραφία: Σχοινά Σωτηρίου. Νεκρολογία, Αγιορειτική Βιβλιοθήκη 191-194/1952, σσ. 273-274.   Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα ...

Ο μοναχός Γεώργιος Αγιοπαυλίτης στην κουζίνα της μονής   Ήταν από το χωριό Χαυδάτα της Κεφαλλονιάς ο κατά κόσμον Γεράσιμος Παναγή Μοσχονάς. Το 1926 ήλθε στη μονή του Αγίου Παύλου, όπου υπήρχαν αρκετοί συμπατριώτες του, για να συναντήσει ένα θείο του, που μόναζε εκεί και που είχε σταθεί ευεργέτης του, όταν μικρός ορφάνεψε με τα πέντε αδέλφια του. Επρόκειτο περί του εναρέτου μονάχου Κωνσταντίου (t 1973). Η τάξη της μονής και η αρετή των πατέρων τον έκαναν να παραμείνει σε αυτή και να έγγραφε! δόκιμος το 1936. Εκάρη μοναχός το 1937. Συνεδέθη πνευματικά με τον μακαριστό ηγούμενο της μονής Γρηγορίου Αθανάσιο (t 1953), και τις συμβουλές του περί ξενιτείας, ακτημοσύνης και εγκρατείας διατήρησε ισόβια. Δεν είχε καμία αλληλογραφία και ούτε την παραμικρή ...

  Ο πρώην Κώου Ιεζεκιήλ, φιλακόλουθος, ιεροπρεπής και σεμνός   Γεννήθηκε στην Πάτρα, την πόλη του άγιου Ἀνδρέου του Πρωτοκλήτου, τον οποίο ιδιαίτερα ευλαβείτο, το 1913, από φτωχή οικογένεια, ο κατά κόσμον Χρηστός Τσουκαλάς. Πνευματικό οδηγό είχε τον λίαν ενάρετο αρχιμανδρίτη Γερβάσιο Παρασκευόπουλο († 1964). Το 1934 εκάρη μοναχός στη μονή Κορώνης και χειροτονήθηκε διάκονος και το 1935 πρεσβύτερος από τον μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Ιεζεκιήλ († 1953). Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε πρωτοσύγκελλος και ιεροκήρυκας των ιερών μητροπόλεων Θεσσαλιώτιδος, Θηβών και Γόρτυνος. Το 1937 μετέβη στην Αμερική, κατόπιν προσκλήσεως του αρχιεπισκόπου Αθηναγόρου. Εκεί διακόνησε διάφορες ελληνορθόδοξες κοινότητες της Βοστώνης. Από το 1941 υπηρέτησε ως καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης. Το 1943 πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα Θεολογίας. Το 1950 χειροτονήθηκε επίσκοπος ...

  Μοναχός Νείλος Σιμωνοπετρίτης. Ο «τόσον λόγιος όσον ταπεινός» Ο ευλαβέστατος, οσιολογιώτατος μοναχός Νείλος, κατά κόσμον Νικόλαος Μητρόπουλος, γεννήθηκε στα Τρεσταινά Γορτυνίας το 1871. Στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 έλαβε μέρος ως αξιωματικός και τιμήθηκε για την ανδρεία και τη διαγωγή του. Σε μία μάχη που κινδύνευσε η ζωή του, υποσχέθηκε να γίνει μοναχός. Την υπόσχεσή του δεν τη λησμόνησε. Μετά από χρόνια αναχώρησε από τον Πειραιά με πλοίο για το Άγιον Όρος με τον όσιο Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο († 1980). Προηγήθηκε εξομολόγηση και των δύο στον άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως, αγρυπνία στο ναΐσκο του Προφήτου Ελισσαίου και θεία Κοινωνία και γεύμα στην οικία του Ν. Μπούκη με τους Α. Παπαδιαμάντη και Α. Μωραϊτίδη τους ψάλτες, διηγηματογράφους και φίλους τους. Εισήλθε στη μονή ...

  Ιερομόναχος Νικόδημος Κουτλουμουσιανοσκητιώτης (1926 – 17 Ιουλίου 1986) Ο κατά κόσμον Εμμανουήλ Καλλιγιαννάκης και μετέπειτα ευλαβέστατος παπα-Νικόδημος γεννήθηκε στον Κρουσώνα Ηρακλείου Κρήτης το 1926. Εργαζόταν στ’ αμπέλια και τις ελιές, μελετούσε βίους αγίων και δεν έλειπε ποτέ από την εκκλησία. Μία νύχτα, εορτή του Αγίου Πνεύματος, καληνύχτισε τους γνωστούς του, πήρε ένα τσουβάλι, όπου έβαλε τα λίγα πράγματά του κι έφυγε για τη μονή Αγίου Αντωνίου Βροντησίου, όπου μετά καιρό εκάρη μοναχός. Κατόπιν πήγε στην Ιερά μονή Οδηγητρίας και στη συνέχεια στη μονή Κουδουμά, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς, από τον επίσκοπο Αρκαδίας Τιμόθεο († 2006) ο οποίος τον χειροθέτησε και Πνευματικό. Εξομολογούσε πολλούς και η προσευχή του θεράπευε άρρωστους και δαιμονισμένους. Διετέλεσε για μία διετία και ηγούμενος της μονής. ...

    Γέροντας Δωρόθεος ο ευθύς, ταπεινός και άκακος Ο κατά κόσμον Δημήτριος Τσιρώνης γεννήθηκε στη Δίβρη Ηλείας το 1873. Δεκαπεντάχρονος κρυφά ήλθε να μονάσει στο Άγιον Όρος. Κατευθύνθηκε στην Καλύβη του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου της Κουτλουμουσιανής σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος. Οι Γέροντες, λόγω της απαγορεύσεως των αγενείων στο Άγιον Όρος, και επειδή ήταν μικρός, τον φύλαγαν μέσα στην Καλύβη και κρεμούσαν σκεπάσματα στην απλωταριά, για να μη φαίνεται. Εκάρη μοναχός, το 1894, με τ’ όνομα Δωρόθεος. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1898 και πρεσβύτερος το 1904. Ο αγιασμός έξω του Κυριάκου της σκήτης Κουτλουμουσίου κατά την πανήγυρη της 27.7.1940 Αργότερα απόκτησε δύο υποτακτικούς, τον ιερομόναχο Αντώνιο και τον μοναχό Σάββα. Τον δεύτερο τον πρόλαβα λίγο στη σκήτη, όταν ήλθα το 1985. Κατόπιν πήγε ...

  Γέροντας Βαρλαάμ Νεοσκητιώτης († 1994) (φωτ. μοναχού Χαρίτωνος Καρουλιώτου)Πηγή φώτο: Μοναχού Χαρίτωνος – Monk Chariton, Ματιές στον Άθω – Images of Athos, Έκδοσις Γ΄, 2007.     Ο κατά κόσμον Θεόδωρος Μαραγκός του Ανδρέα γεννήθηκε στην Ανάσταση Καλαβρύτων το 1910. Προσήλθε στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου στη Νέα Σκήτη το 1928 και εκάρη μοναχός το επόμενο έτος. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1934 και πρεσβύτερος το 1938. Στην Καλύβη αυτή μόναζε με τον αδελφό του μοναχό Θεοδόσιο (1887-1970) και τους αδελφούς θείους του Θεοδόσιο Σιναΐτη και Γεώργιο († 1957). Ο ιερομόναχος Βαρλαάμ ήταν καλός αγιογράφος και ευλαβής ιερουργός. 'Υπήρξε ασκητικός και βιαστής στην καλογηρική του. Κατά τη διάρκεια των ιερών αγρυπνιών, ακολουθιών, και ιδιαιτέρως των θείων Λειτουργιών, δεν καθόταν καθόλου στο στασίδι. Ακόμη και στα προχωρημένα ...

  Σίμων ιερομόναχος Σιμωνοπετρίτης (1913-1998)(Φωτογραφία: Douglas Little) -Πηγή: http://athosprosopography.blogspot.gr/2014/11/blog-post_16.html Από τον Τσεσμέ Κρήνης της Μ. Ασίας, που γεννήθηκε το 1913 πήγε κατά την πολύκλαυστη μικρασιατική καταστροφή στη Χίο. Από εκεί, η φτώχεια, η ευσέβεια, η ευλάβεια, η ανάγνωση της Αμαρτωλών Σωτηρία τον φέρνει στην υψιβάμονα Σιμωνόπετρα το 1933. Εδώ μόναζαν αρκετοί συμπατριώτες του. Το 1934 κείρεται μοναχός. Το 1939 χειροτονείται διάκονος και το 1945 πρεσβύτερος. Σύντομα όμως παραιτήθηκε της ιερωσύνης, για να ζήσει ως απλός μοναχός. Λένε ότι θυμήθηκε πως νέος είχε κλέψει ένα μονής της μετάνοιας του. Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 14.7.1998. Αυτή είναι όλη η ζωή του καλοκάγαθου παπα-Σίμωνα. Μία δεκαετία που ζήσαμε μαζί διέκρινα τη μεγαλοσύνη του στη μικρότητα του, την υπεροχή του στην ηθελημένη αφάνεια και την ολοκλήρωσή του ...

Υπήρξε μόνιμος νοσταλγός του Θεού. Γεννήθηκε στην ένδοξη Αδριανούπολη το 1889. Τα λίγα γράμματα που έμαθε του ήταν αρκετά για τον αγιασμό και τη σωτηρία του. Με την ευχή των γονέων του ήλθε στο Περιβόλι της Παναγίας. Μετέβη στη Λαυριώτικη Βίγλα, στο ερημικό ησυχαστήριο του Αγίου Βασιλείου, στην υπακοή του αυστηρού Γέροντος Χαρίτωνος. Μετά τριετή δοκιμασία ο Γέροντάς του τον κείρει μοναχό και από Εμμανουήλ τον ονομάζει Βασίλειο, στ’ όνομα του μεγάλου άγιου του ησυχαστηρίου τους. Ο νεαρός μοναχός δείχνει προθυμία και αντοχή στους ασκητικούς αγώνες. Μιμητής αρχαίων ασκητών στην ξενιτεία, την ακτημοσύνη, την αγρυπνία, τη νηστεία, το χαροποιό πένθος, την κατάνυξη, τη συνεχή της σαρκός βία. Σε μία Λειτουργία του ναϋδρίου τους -είχαν καλέσει ιερέα εκεί- μόλις ο Γέροντας ...

Για να διαβάσετε το νέο τεύχος των Αναλέκτων, κάντε κλικ στην εικόνα. Ο Γέρων Σωφρόνιος Σαχάρωφ στο έργο του Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης γράφει ότι οι άγιοι κατέχουν αρκετή δύναμη για να κυριαρχούν πάνω στους ανθρώπους και στις μάζες, αλλά επιλέγουν την αντίθετη οδό: υποδουλώνονται στον αδελφό κι έτσι αποκτούν τέτοια αγάπη, η οποία είναι άφθαρτη στην ουσία της. Σε ημέρες κρίσης όχι μόνον της πατρίδας μας, αλλά και της οικουμένης ολόκληρης, όπου οι ανθρώπινες μάζες παραπαίουν αναζητώντας πρότυπα και καθοδήγηση με κριτήρια αυτοκαταστροφικά, ο Θεός ανέδειξε έναν Άγιο που αγαπήθηκε και προβλήθηκε όσο λίγοι στην εκκλησιαστική ιστορία. Τον όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Τα πλήθη που συρρέουν στον τάφο του συνέρρεαν και στο κελλί του πολύ πριν την κοίμησή του. Πολλοί, ...