Για τον Χριστιανισμό ο πόνος και η οδύνη είναι ουσιώδεις σωτηριολογικές προϋοποθέσεις: «Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μου», με την σταυρική δοκιμασία του σωματικού και ψυχικού άλγους και της οδύνης προ του θανάτου να θεωρείται ότι αποτελεί την αυθεντική μαρτυρική οδό προς την Σωτηρία. Αυτή όμως η οδός δεν είναι για όλους: «Δύνασθαι πιείν το ποτήριον ό εγώ μέλλω πίνειν, ή το βάπτισμα ό εγώ βαπτίζομαι βαπτισθήναι;» ερωτά ο Κύριος, καθιστώντας προφανή την ανάγκη κόπων και θυσιών για την επίτευξη της Σωτηρίας, αλλά και εκφράζοντας τον προβληματισμό για το πόσοι έχουν πράγματι την δυνατότητα να τον ακολουθήσουν. Και μολονότι υπάρχουν κάποιες διαφορές στην αντίληψη αυτή μεταξύ των διαφόρων ομολογιών, η άρσις ...





















