Πεμπτουσία

Να, ένα μεγάλο αγώνισμα για μας τους Χριστιανούς: Η συγχωρητικότης, η ανοχή, η επιείκεια, η κατανόησις. Δύσκολο το αγώνισμα, αλλά πολύ αναγκαίο για την ένωσί μας με τον Θεό, για την ειρήνη της ψυχής μας, για την σωτηρία της ψυχής μας. Είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθή μεταξύ μας ψυχρότης και αντιπάθεια. Αλλά η συγγνώμη, που θα ζητήσουμε ο ένας απ’ τον άλλο και θα δώσουμε ο ένας στον άλλο, αμέσως διορθώνει το κακό, λιγοστεύει την απόστασι, φέρνει τον ένα κοντά στον άλλο, έτσι που ο ένας να χωράη μέσα στον άλλο κι όλοι μαζί να χωράμε μέσα στον Θεό. Τί ευλογία μεγάλη! Να χωράη ο ένας μέσα στον άλλο κι όλοι να χωράμε μέσα στον Θεό. Κι όπως ο Θεός ...

Στη συνέχεια η κάθε νοικοκυρά έπαιρνε τα δικά της σταφύλια (τα αναγνώριζε κυρίως από το σχέδιο και το χρώμα της πολύχρωμης υφαντής πετσέτας) και τα μοίραζε στους παρευρισκόμενους, οι οποίοι έδιναν διάφορες ευχές που αφορούσαν την ωρίμανση, την ποιότητα, την ποσότητα, τον τρύγο και το κρασί των σταφυλιών. Ένα μέρος από τα σταφύλια αυτά οι νοικοκυρές τα φύλαγαν για το χωριό, όπου τα μοίραζαν από σπίτι σε σπίτι, αλλά και στον κάθε διαβάτη και περαστικό. Όλη αυτή η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη Μάνα Παναγιά, στον Άγιο Τρύφωνα, στη βλάστηση, στο σταφύλι, στον καλό και πλούσιο τρύγο, αλλά και στο κρασί. Παράλληλα τα σταφύλια, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις το κρασί, αποτελούσαν προσφορές στις ψυχές των νεκρών. Να σημειωθεί ότι παρόμοιες προσφορές ...

Η Θεωρία της Σχετικότητας έφερε μιαν επανάσταση στις ιδέες μας για το τι είναι ύλη. H ύλη πλέον σύμφωνα με πολλούς ερευνητές είναι ένα πύκνωμα κάποιου ενεργειακού ρεύματος, ως εκ τούτου αποτελεί μια μορφή ενέργειας. Στο πλαίσιο του χωρόχρονου του Aϊνστάιν η ύλη δεν αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα, αλλά είναι απλώς μια ιδιομορφία του πεδίου. Έτσι το στοιχειώδες σωμάτιο για τον σπουδαίο φυσικό είναι ένα είδος στροβίλου, που μεταδίδεται μέσα στο πεδίο και έχει την ιδιότητα κάτω από κάποιες συνθήκες να αυξάνει η να μειώνει την ταχύτητα στροβιλισμού του. Το σωματίδιο στρόβιλος θα πρέπει να παρουσιάζει σφαιρική συμμετρία. Ουσιαστικά μιλάμε για έναν τετραδιάστατο μη Ευκλείδειο άρα και μη αισθητό σφαιρικό στρόβιλο. Η ανθρώπινη πρακτική λογική θα μπορούσε να αντιληφθεί έναν τέτοιο περίεργο σφαιρικό ...

Σήμερα οι αστρονόμοι πιστεύουν αυτό που προκύπτει από την αστροφυσική λογική, αφού οι σύγχρονες έρευνες μας έχουν αποκαλύψει ότι ζούμε σ’ έναν μικροσκοπικό πλανήτη, που περιτριγυρίζει ένα απειροελάχιστο και ασήμαντα μικρό άστρο, στα 100 δισεκατομμύρια άλλα άστρα που αποτελούν τον Γαλαξία μας. Αλλά και ο Γαλαξίας μας με την σειρά του δεν είναι παρά ένας μόνο από τα 100 δισεκατομμύρια άλλους γαλαξίες που υπάρχουν στο Σύμπαν. Γι’ αυτό άλλωστε τα τελευταία κυρίως χρόνια η ιδέα ότι ο άνθρωπος δεν είναι το μοναδικό λογικό ον στο Σύμπαν έχει γίνει ένα σχεδόν καθημερινό θέμα συζητήσεων και αντιδικιών. Οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας περιγράφουν συχνά διάφορες μορφές ζωής που βασίζονται σε χημικά πρότυπα που δεν μπορούν να εξελιχτούν πάνω στη Γή, όπως για παράδειγμα η ...

Ευχαριστούμε τον Κύριο, που μας αξίωσε κι απόψε, αδελφωμένοι όλοι, να εορτάσουμε την Κυριακή της Τυρινής· και θα μας αξιώση μετ’ ολίγον να συγχωρηθούμε και συγχωρημένοι και αγαπημένοι να μπούμε στην ευλογημένη και αγία περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Είναι Παράδοσις της Εκκλησίας μας και του Ορθοδόξου Γένους μας απόψε οι ορθόδοξοι Χριστιανοί και στις πόλεις και στα χωριά, εκεί που υπήρχε παλαιότερα ευσέβεια και όπου υπάρχει ακόμα κάποια ευσέβεια, οι Χριστιανοί να πηγαίνουν στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, να ακούν τα ωραία γράμματα, τα οποία ωθούν την ψυχή του ανθρώπου προς τον πνευματικό αγώνα, και εν συνεχεία να συγχωρούνται από τον ιερέα και μεταξύ των. Και μετά να πηγαίνουν στα σπίτια των, να παραθέτουν κοινή τράπεζα, συγγενείς και φίλοι, και να ευφραίνωνται ...

Δένδρο αγλαόκαρπο μέσα στον κήπο της Παναγίας του Κύκκου, στον κήπο της ευλογημένης μας Κύπρου, στον κήπο της Ιερατικής Σχολής του Αποστόλου Βαρνάβα, υπήρξε ο μεταφυτευθείς προς ουρανίους λειμώνας Αρχιμανδρίτης, διδάσκαλος της ευσεβείας και προηγούμενος της Μονής του Kύκκου, Γέροντας Διονύσιος. Το δένδρο αυτό αφού απέδωσε καρπόν πολύν μεταφυτεύθηκε από το φυτώριο της γης προς τους αειθαλέστατους κήπους του ουρανού. Τους καρπούς που απέδωσε στη γη ο Γέροντας μπορούμε εμείς «οι ζώντες, οι περιλειπόμενοι» (Α’ Θεσ. δ 15) να τους απολαμβάνουμε δοξολογώντας το υπερύμνητο όνομα του Τριαδικού μας Θεού, Αυτού που μας χάρισε τη γνωριμία με τον Γέροντα Διονύσιο μέσω του άλλου ευθαλεστάτου δένδρου της αρετής, του όντως μακαρίου Γέροντος Γαβριήλ. Δένδρο κατάκαρπο ο Γέροντας Διονύσιος είχε ρίζες βαθιές, ρίζες Κυκκώτικες, ...

Παρόμοια ποιήματα από τέτοιες ειδήσεις έγραψε ο Αλέξ. Σούτσος υπό τον τίτλο «Ο ψωμοζήτης στρατιώτης» (1831) και «Ο εξόριστος» και τα οποία ενέπνευσαν τον ζωγράφο Θεόδ. Βρυζάκη, σύγχρονο των γεγονότων, να συνθέσει τον συγκλονιστικό πίνακά του «Το τυφλό παλληκάρι», ή «Ο ανάπηρος του Αγώνα». Θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον να ασχοληθεί κανείς με την τύχη των αγωνιστών του 1821 μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και την αχάριστη συμπεριφορά του απέναντί τους. Θεόδ. Βρυζάκη: Το τυφλό παλληκάρι Για να επιστρέψουμε στην Θεσσαλονίκη και την Μακεδονία σημειώνουμε την ψυχική διάθεση των Μακεδόνων και των Θεσσαλονικέων ότι πλησίαζε η ώρα της ελευθερίας, όταν έμαθαν ότι με την πρώτη ελληνοτουρκική εμπορική συμφωνία, έφθασε στην Θεσσαλονίκη ο πρώτος Έλληνας πρόξενος Θεόδωρος Βαλλιάνος το 1835. Τα χρόνια ...

Μια εργασία που έκαναν μαθητές της Στ΄ τάξης παρουσιάζουμε σήμερα. Γράφει ο Ιορδάνης, μαθητής της τάξης αυτής: «Όταν ασχοληθήκαμε με τα έθιμα, μάθαμε ότι υπάρχουν τοπικά έθιμα, πανελλήνια αλλά και παγκόσμια. Το καθένα συμβολίζει και κάτι και γι΄ αυτόν τον λόγο κάποια μας φαίνονται παράξενα. Μόλις τελειώσαμε τη συζήτηση, μας ανατέθηκε να ερευνήσουμε και να περιγράψουμε ένα έθιμο, κατά προτίμηση της ιδιαίτερης πατρίδας μας. Στη συνέχεια παρουσιάσαμε την καταγραφή που κάναμε στην τάξη. Ακούσαμε για έθιμα που μας φάνηκαν περίεργα κι για άλλα που τα γνωρίζαμε.  Έτσι μάθαμε για τα έθιμα της πατρίδας μας αλλά, μέσα από αυτά και για τις παραδόσεις και τις διαφορές που έχουν οι τόποι μεταξύ τους. Στη συνέχεια, και μετά τις διορθώσεις που έγιναν, πληκτρολογήσαμε την εργασία, ...

Ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Αεράκης μιλάει για την εξορία του Αδάμ από τον Παράδεισο, για την αμαρτία και παρακοή των πρωτοπλάστων, αλλά και για τον πνευματικό αγώνα της Μ. Τεσσαρακοστής, που οδηγεί, όσους αποδέχονται με πίστη τις θείες εντολές, στην χαρά της Αναστάσεως, στην αγκαλιά του Θεού.   %audio%