Πεμπτουσία

Με λένε Βασιλική και μένω στη Γερμανία. Εγέννησα πριν από ένα χρόνο ένα κοριτσάκι, το βάπτισα και το είπα Μαρίνα. Ένα υγιέστατο παιδάκι ήταν, ξαφνικά όμως όταν έγινε οκτώ μηνών έμεινε παράλυτο. Δεν κουνούσε ούτε χέρια ούτε πόδια και το έπιαναν σπασμοί. Το πήγα στο νοσοκομείο, δεν μπορούσαν να βρούν οι γιατροί από πού έπαθε αυτή την ανίατη αρρώστεια. Εγώ δεν έπαψα να καίω το καντηλάκι του Αγίου Κυρίλλου και στο κομοδίνο του παιδιού μου είχα την εικόνα του Αγίου και τον παρακαλούσα μέρα και νύχτα για το παιδί μου. Μετά από 7 μήνες παίρνω την εικόνα του Αγίου και την βάζω επάνω του. Αμέσως αυτή την στιγμή άρχισε να κουνάει χέρια και πόδια! Οι γιατροί δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν ...

Τα μαναφούκια είναι ραδιουργίες, συκοφαντίες, διαβολές. Η λέξη αυτή, που κανένα λεξικό δεν την έχει καταγράψει, προέρχεται από το τουρκικό münafik, «υποκριτής, διπρόσωπος, συκοφάντης», που είναι αραβικής αρχής (ίσως επηρεάστηκε παρετυμολογικά από την λέξη μάνα). «Βάζω μαναφούκια» σημαίνει «διαβάλλω, συκοφαντώ κάποιον». Ο Παπαδιαμάντης, Φίλες και Φίλοι μου, χρησιμοποιεί πολλές φορές τα μαναφούκια στα διηγήματά του: η στρίγγλα γρηά Καντάκαινα στο Χριστόψωμο, μόλις επέστρεφε στο νησί ο γυιός της, «τον εδιάβαζε, τον εκατήχει, τού έβαζε μαναφούκια εναντίον τής γυναίκας του. Η δε Σταματούλα η Γεμενίτσα, στην Ακοκρηάτικη νυχτιά, «έπαιρνε λόγια από την μίαν κι έβαζε μαναφούκια εις την άλλην, και είτα εν ανέσει ενετρύφα εις τον καβγάν, ισταμένη παράμερα». Στη Φόνισσα, ο γαμπρός «ακούει εντεύθεν κι εκείθεν διαβολάς, ραδιουργίας, μαναφούκια» και δεν ...

Η γυμναστική, έμμεσα, αλλά δίχως αμφιβολία, βοηθάει το πνεύμα στην επιβολή του πάνω στο  ανυπότακτο  επιθυμητικό.  Η επιθυμητική ψυχή είναι η ψυχή των παρορμήσεων, των αναγκών και των πόθων.50 Είναι αυτή που ερωτεύεται, που πεινά, που διψά και διασκορπίζεται αδιάκοπα γύρω από πολλούς πόθους.51 Σύμφωνα με την πλατωνική θεωρία, ο ηγετικός ρόλος στη σύνθετη ανθρώπινη φύση ανήκει στο λογιστικό, ενώ το θυμοειδές ταιριάζει να είναι σύμμαχός του. Για να εκπληρωθούν άριστα αυτοί οι όροι πρέπει να εκπαιδευτούν σωστά τα δύο ανώτερα μέρη της ψυχής, το λογιστικό με τη μουσική και το θυμοειδές με τη γυμναστική. Αυτή η στοχευμένη παρέμβαση θα τα οδηγήσει σε συμφωνία: μουσικής και γυμναστικής κράσις σύμφωνα αυτά ποιήσει.52  Η ψυχή, ωστόσο, είναι πάντοτε εκείνη που κατευθύνει τη γυμναστική, ...

Ο Γέρων Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης διηγείται προσωπικές του εμπειρίες και θαυμαστά περιστατικά από την ζωή γνωστών και αγνώστων μοναχών που έζησαν τις τελευταίες δεκαετίες σε κελλιά και μοναστήρια του Αγίου Όρους, παραδίδοντας στους νεώτερους ως πολύτιμη παρακαταθήκη το βίωμα της ορθόδοξης ασκητικής ζωής.   %audio%

Η Bιοηθική μπορεί να λειτουργεί λυτρωτικά πράγματι για τον άνθρωπο, όταν θεμελιώνεται στο  χριστιανικό  φρόνημα  και  δηλώνει  το  ήθος  της  θεώσεως.  Ο  κάθε άνθρωπος  είναι ελεύθερο και ανεπανάληπτο πρόσωπο, το οποίο μέσα στη δική του ιστορία έρχεται να αντιμετωπίσει καταστάσεις που αφορούν αποκλειστικά αυτόν τον ίδιο. Το ζήτημα είναι, ο άνθρωπος, ο οποίος ζεί στο φάσμα της τεχνολογίας και της προόδου, να έχει νούν Χριστού, ώστε να διακρίνει τα πράγματα. Αν συσχηματίζεται και προσαρμόζεται άκριτα σε όσα ο παρών αιώνας αναδεικνύει, τότε ο νούς του χάνει τη διάυγειά του. Ο Παύλος αναφέρεται στη μεταμόρφωση του νού και πιστεύουμε ότι ο λόγος του είναι ιδιαίτερα επίκαιρος σήμερα. «Και μη συσχηματίζεσθε τω αιώνι τούτω, αλλά μεταμορφούσθαι τη ανακαινώσει του νοός υμών, εις το ...

Η διαστρεβλωτική αντίληψη περί υπομονής δεν αφορά κάποια επουσιώδη κεφάλαια της φιλοσοφίας ή της θεολογίας, με τα οποία ασχολούνται κάποιοι ειδικοί, αλλά διαβρώνει επικίνδυνα την καθημερινή ζωή. Ως παράδειγμα, η σύζυγος που προσέρχεται σε ένα πνευματικό σύμβουλο και αναφέρεται στη βιαιότητα ή στην έλλειψη αγάπης εκ μέρους του συντρόφου της. Ακούγοντας την προτροπή «υπομονή», αισθάνεται αφ ενός μεν δικαιωμένη, ως προς το ότι της αναγνωρίστηκε το φταίξιμο του συζύγου της και αφ’ ετέρου αδικημένη ως προς το ότι θα πρέπει να συνεχίσει να τον ανέχεται. Μια τέτοια αντίληψη θα την οδηγήσει στο να ξεσπάσει κάποια στιγμή, αφού και «η υπομονή έχει τα όριά της». Νιώθοντας εξ άλλου το σύντροφό της ως τύραννο, τον εξωθεί να της συμπεριφέρεται με τον τρόπο που ...

Πάνδημη υπήρξε η κηδεία την περασμένη Παρασκευή, 17/2, το μεσημέρι του Δημοσθένη Κουσκούκη, Γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου, στον ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής στην κωμόπολη του Αγίου Αθανασίου Θεσσαλονίκης. Στην εξόδιο ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας και συμπροσευχήθηκαν οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Θεουπόλεως κ. Παντελεήμων και Αμορίου κ. Νικηφόρος και πλήθος κληρικών και κόσμου. Τον εκλιπόντα αποχαιρέτησε ο Σεβασμιώτατος κ. Βαρνάβας ο οποίος διεβίβασε στην οικογένεια τα θερμά συλλυπητήρια του Οικουμενικού πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, δύο κληρικοί της Μητροπόλεως Κιλκίς ο ένας εκ μέρους του ασθενούντος τοπικού Επισκόπου κ. Εμμανουήλ και ο άλλος εκ μέρους των κληρικών. Την προσωπικότητα και τη σταδιοδρομία του σκιαγράφησε η καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Δήμητρα Κούκουρα, ως εξής: "Σήμερα ο ...

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στην κατάμεστη εντυπωσιακή αίθουσα του Σεισμανόγλειου Μεγάρου του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη το πρώτο ζεύγος διαλέξεων του κύκλου ομιλιών με θέμα: «Η Κωνσταντινούπολη και ο Βυζαντινός Κόσμος». Πρόκειται για σειρά επιστημονικών διαλέξεων για το ευρύ κοινό με θέμα τις βυζαντινές πόλεις-λιμάνια και την επίδραση της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης στον υπόλοιπο κόσμο. Συνδιοργανωτές του κύκλου ομιλιών είναι το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων (ΕΚΒΜΜ) με έδρα τη Θεσσαλονίκη και η Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών στη Λευκωσία και επιστημονικοί συντονιστές η δρ Φλώρα Καραγιάννη και ο δρ Χαράλαμπος Γ. Χοτζάκογλου αντιστοίχως. Μετά τον χαιρετισμό του Γενικού Προξένου της Ελλάδος, κ. Ευάγγελου Σέκερη μίλησαν ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κωνταντινουπόλεως Ουφούκ Κοτζαμπάς με θέμα «το λιμάνι του Θεοδοσίου και ο μεγαλύτερος βυζαντινός ...

Μας είπαν και για το περιστέρι που εμφανίσθηκε στα Δικαστήρια Λαρίσης, διότι γνωστοί και συγγενείς τους είχαν «πουλήσει» και προσεύχονταν με νηστεία και εγκράτεια, μαζί με τον πνευματικό τους και με μοναχές στο λευιτικό ζεύγος, για να μεσολαβήσει, αφού είχαν χάσει την ελπίδα τους για δικαιοσύνη από τους ανθρώπους. Και πραγματικά έλαβαν την θεία βοήθεια. Τους είπαμε ότι θα πηγαίναμε στους Ταξιάρχες Τρικάλων, όπου ο Σεβασμιώτατος Αμαντίας κ. Ναθαναήλ, Αρχιγραμματέας της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας, θα τελούσε με τον ευγενή οικείο Ποιμενάρχη Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσόστομο, το εξάμηνο μνημόσυνο του αειμνήστου πατρός του Βασιλείου. Θα γινόταν ακόμη και δέηση για την ανάπαυση της προσφάτως μεταστάσης Γεωργίας, συζύγου του καθηγητού κ. Φωτίου Δημητρακοπούλου. Τότε η κ. Φωτεινή μας είπε: ...

Όπως αποδεικνύουν έρευνες, που έχουν διεξαχθεί, οι άνθρωποι τείνουν να υιοθετούν περιβαλλοντικές συμπεριφορές περισσότερο, όταν γνωρίζουν τις αρνητικές συνέπειες, που επιφέρει ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα και όταν θεωρούν, ότι έχουν μερίδιο ευθύνης στο να αλλάξουν τη δυσάρεστη κατάσταση. Προς αυτήν την κατεύθυνση μπορούν να συμβάλουν μακροπρόθεσμες εκπαιδευτικές δραστηριότητες, οι οποίες προωθούν την περιβαλλοντική παιδεία και μάλιστα περισσότερο από τις επικοινωνιακές δραστηριότητες, οι οποίες προάγουν μια συμπεριφορά. Οι ενήλικοι μαθητές θεωρούνται ένα ιδανικό κοινό για μια τέτοια πρόκληση. Έχουν μια αίσθηση του εαυτού τους, ποιοι είναι, τι σκοπούς έχουν και τι επιθυμούν να αλλάξουν κι έχουν βιώσει αρκετές εμπειρίες, οι οποίες έχουν συμβάλει στην αυτοπραγμάτωσή τους. Επιπροσθέτως, κινητοποιούνται από τις πληροφορίες εκείνες, οι οποίες θα τους βοηθήσουν να επιλύσουν τα προβλήματα και είναι ...

Ο Θεός μας βοηθάει και όταν δεν υπάρχει κανένας άλλος να μας βοηθήσει, είναι παρών στην μεγαλύτερη μας ένταση, στο σημείο που λυγίζουμε, στο κέντρο της θύελλας. Θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε να περάσουμε μέσα από την απελπισία και όχι να την αποφεύγουμε. Ακόμα να είμαστε έτοιμοι για την περίοδο εκείνη που ο Θεός δεν μας αποκαλύπτεται, και να μην προσπαθήσουμε να Τον αντικαταστήσουμε με κάποιον ψεύτικο.

Η αλεπού τριγύριζε μέσα στη νύχτα ψάχνοντας κάτι να φάει. — Ποπό! μόνο η κοιλιά μου ακούγεται που γουργουρίζει, τίποτα από μεζέ! Πηγαίνοντας κι αναζητώντας φτάνει κάποτε και στο κτήμα του κυρ Σταύρου. — Αμ, εδώ έχει κοτέτσι! Τυχερούλα είμαι! Κοιτάζει από δω, γυρίζει από κει, δεν μπορούσε να φτάσει την κυρα-κότα που, κουρνιασμένη στη φωλιά της, δε μιλούσε, δε λαλούσε, δεν κουνιόταν! «Είναι ψηλά το κοτέτσι, τη σκάλα δεν μπορώ να την ανέβω, η κότα δεν κουνιέται… Εδώ χρειάζεται μυαλό και κόλπο, αλλιώς πάλι νηστεία σήμερα… Κότα είναι, “θα πέσει στο τέλος”». Και πράγματι, έβαλε μπρος το σχέδιο να ξεγελάσει την κότα… — Καλησπέρα κυρα-κοτούλα μου… Καλέ, η Ασπρούλα, η ξαδέρφη σου η χήνα, απ΄ το κοτέτσι του κυρ Αντώνη, του γείτονα, μου είπε πως είσαι ...