Don’t you dare despise people because they’re sinners and don’t be unrelenting, because all you’ll do is deepen their wounds. Better to correct them with advice aimed at stopping the harm, or keeping it within reasonable limits.
Ο Παρμενίδης ο οποίος θεωρείται ως «ο ιδρυτής της οντολογίας», αποφαίνεται πως πέρα από την αληθινή και τέλεια γνώση η οποία επιτυγχάνεται μέσω της λογικής μεθόδου έρευνας, υφίστανται και οι δοξασίες οι οποίες διατυπώνονται από τους ανθρώπους και είναι ψευδείς λόγω του ότι προέρχονται από συγκεχυμένες και μεταβαλλόμενες μαρτυρίες των αισθήσεων. Ο φιλόσοφος μέσα από τη σκέψη του αποτυπώνει μια αντίθεση μεταξύ γνώσης και δοξασίας, η οποία δεν αφήνει μόνο να αναδυθεί η διάκριση της λογικής από την εμπειρική μέθοδο, αλλά συνάμα αποτελεί μέρος της οντολογίας του. Για τον Παρμενίδη, «η γνώση που συνοδεύεται από τη δικαιοσύνη θεωρείται ως θεϊκή αποκάλυψη για τους εκλεκτούς, ανάμεσα στους οποίους ο φιλόσοφος συγκαταλέγει και τον ίδιο». Η αλήθεια η οποία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ...
Το τελευταίο διάστημα στα ΜΜΕ και στα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυριάρχησε το θέμα του δημοσιογράφου Αλέξανδρου Βέλιου, που έπασχε από καρκίνο : όταν οι γιατροί του έδωσαν λίγες εβδομάδες ζωής προτίμησε να πεθάνει με ”μη υποβοηθούμενη ευθανασία” παρά να χάσει(;) την αξιοπρέπειά του, όταν στο τέλος δεν θα μπορεί να έχει αυτοέλεγχο. Δημοσιοποιήθηκαν πολλές απόψεις, με αποδοχή ή καταδίκη μιας τέτοιας απόφασης, ανάλογα με την ιδεολογική, την φιλοσοφική και πολιτιστική θεώρηση της ζωής που έχει το κάθε άτομο, ιδιαίτερα σε υπαρξιακά ζητήματα. Επιγραμματικά: Οι καταδικαστικές απόψεις τόνιζαν ότι η ζωή δίνεται από τον Θεό και μόνο Αυτός μπορεί να την αφαιρέσει. Όσοι υπερθεμάτιζαν, εξυμνούσαν την έμπρακτη υπεράσπιση του δικαιώματος του Ανθρώπου στην αυτοδιάθεση ζωής και θανάτου του. Στόχος του κειμένου ...
Σήμερα, ειδικούς επί του διαδικτύου βρίσκετε να προσφέρουν συμβουλές σε κάθε γωνιά του internet. Kάτι που δεν είναι κακό, καθώς και οι αρχάριοι υπάρχουν στα ίδια ίσως και μεγαλύτερα ποσοστά. Κακό όμως είναι ότι υπάρχουν και ορισμένοι που εκμεταλλεύονται τις γνώσεις τους για να αποκομίσουν κάθε δυνατό κέρδος. Οι μέθοδοι ποικίλουν. Έχουμε δει «υπηρεσίες» support κάθε είδους που χρεώνουν με την ώρα και τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα επιθυμητά ή εταιρείες ανάπτυξης λογισμικού ασφαλείας που κυκλοφορούν λογισμικά που μόνο ασφάλεια δεν προσφέρουν. Όμως στα παραπάνω παραδείγματα αν και οι «ειδικοί» προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από φανταχτερούς τίτλους και μεγάλες υποσχέσεις, αποκαλύπτονται σχετικά γρήγορα, από αρνητικά reviews που κατακλύζουν τεχνολογικά forums. Παρακάτω θα δούμε ένα διαφορετικό είδος ειδικών, που προσπαθούν να αποκομίσουν όσο ...
Η φρόνηση του Γερμανού φανερώθηκε σε όλο της το μεγαλείο στη Συνέλευση της Βοστίτζας, τέλη Ιανουαρίου 1821. Εκεί φάνηκε ότι η υλική οργάνωση του κινήματος, παρά τις προσπάθειες, ήταν ακόμη αναιμική και υποτυπώδης. Στις μυστικές αυτές συνεδριάσεις ήλθαν σε αντιπαράσταση η σύνεση και ο ανεπίκαιρος ενθουσιασμός, η λογική της πείρας και η υπεραισιοδοξία. Ο Γερμανός με το χειμαρρώδη και παράφορο στην υπερβολή του Γρηγόριο Δικαίο-Παπαφλέσσα, πρωτεργάτη και ήρωα και αυτόν του Αγώνα. Έχοντας έλθει πρόσφατα στο Μωριά ο Παπαφλέσσας, εφοδιασμένος με χρήματα και πολεμικό υλικό, δημιουργούσε «με την παράφορη συμπεριφορά του, με την υπεραισιοδοξία και τις υπερβολές του ανησυχία και ταραχή στους κατά τόπους μεγαλοαστούς, προκρίτους και αρχιερείς, που – όπως ορθά παρατηρεί ο κριτικότατος Απ. Βακαλόπουλος – έπαιζαν με ...
Tα Χριστούγεννα, δηλαδή η Ενανθρώπηση του Υιού του Θεού που γίνεται και υιός ανθρώπου, αρχίζει το έργο της εν Χριστώ αναδημιουργίας και σωτηρίας του ανθρώπου και του κόσμου. Ο Ιησούς Χριστός έρχεται και αποφυλακίζει τον υπόδικο άνθρωπο, που χωρίς ελπίδα βοήθειας περιμένει την οριστική καταδίκη του. Το σωτηριώδες και απολυτρωτικό αυτό έργο του Χριστού, που έχει όχι απλώς ηθικές αλλά —όπως λέμε στη γλώσσα της θεολογίας— κυρίως οντολογικές (υπαρξιακές) διαστάσεις για τον άνθρωπο και την κτίση, έρχεται να το μιμηθεί στο επίπεδο της ηθικής και της οριζόντιας αγάπης προς τον συνάνθρωπο ένας άγιος που γιορτάζει πέντε μόλις ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, στις 20 Δεκεμβρίου. Πρόκειται για τον άγιο Φιλογόνιο, που έζησε στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα και εκοιμήθη ως ...
Ο Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης, μιλώντας για την αξία της προσοχής, της επιμονής και της επιμέλειας κατά την διάρκεια του πνευματικού αγώνα, επισημαίνει τους κινδύνους της αμέλειας, η οποία σταδιακά διαβρώνει την ζωή μας, αιχμαλωτίζει την διάνοια με τα πάθη και οδηγεί στην αναβολή, στην ματαίωση και εντέλει στην εγκατάλειψη των αρχικών μας αποφάσεων. %audio%
Elder Germanos was born in the village of Avgorou in the Famagusta region of Cyprus in 1906, to God-fearing parents, Nikolaos and Margarita Hatzigeorgis. When, as a child, he read the life of Saint Ioannis the Hut-Dweller, he was moved to take the decision to follow the monastic way of life. At the age of 16 he entered the Monastery of Stavrovouni. He displayed exemplary zeal and remarkable obedience as a novice monk. He was given the blessing of the habit at the age of 24 and his name was changed from Georgios to Monk Germanos. He was ordained deacon the following year, tonsured as a Great Schema monk at the age of 29 and ordained hieromonk when he was 38 ...
‘When Abraham was called, by faith…’ As is the case every year, the Epistle reading for the Sunday before the Nativity of Christ focuses on faith. It consists of two excerpts from chapter 11 of Paul’s Epistle to the Hebrews (verses 9-10 and 32-40) in which the Apostle highlights the reality of trust in God. What is the relationship between the faith of Abraham, Sarah, the Judges and the Prophets of Israel and the imminent event of the Nativity? Why has the Church set it as the Epistle reading for this Sunday? We shall have to seek the answer to this in the fact of the Nativity and its significance for our world and for us as people. This event marks a break in human ...
The Church is our home, a place where we should feel comfortable, and at ease. It is also God’s house and is a temple set aside for worship of the Holy Trinity. Although times have changed and we have become a very casual society, this attitude can not be allowed to influence how we dress to worship God. Our way of dressing for church should reflect our desire to offer our very best to Christ. Just as we want to act in ways that demonstrate the centrality of Christ in our lives, our dress should show forth the modesty that is befitting a Christian. Just as we take special care to dress for formal social occasions, or job interviews, how much more ...
Ο βατοπαιδινός χορός ψάλει το Χερουβικό ύμνο σε ήχο δ΄ Λέγετο. Πρόκειται για ένα σπάνιο άκουσμα που δεν ακούμε συνήθως, καθώς είθισται να ψάλλεται το Χερουβικό του δ΄ήχου σε ήχο Άγια. Ωστόσο προσπάθειες ανανέωσης της παράδοσης τα τελευταία χρόνια παραδίδουν συνθέσεις στην τροπική εκδοχή του δ΄ λεγέτου. %sdfghjkhleggget%
«Το ολοένα και πιο επιτακτικό αίτημα για «άνοιγμα των μουσείων» σε όλες τις κοινωνικές ομάδες και η πραγματικότητα που φέρνει η δημογραφική γήρανση θέτουν νέες προκλήσεις για τα σύγχρονα μουσεία, οι οποίες αφορούν κυρίως στην ενίσχυση εκείνου του τμήματος των ανθρώπων προχωρημένης ηλικίας, των οποίων η υγεία, τα ψυχικά αποθέματα, το μορφωτικό και διανοητικό υπόβαθρο, αλλά και οι υλικοί όροι ζωής τους αποκλείουν από τα προϊόντα του πολιτισμού και συχνά από την κοινωνική δράση. Κάποια βήματα προς την κατεύθυνση αυτή έχουν γίνει με την ανάπτυξη σχετικού σχεδιασμού προσβασιμότητα και επικοινωνιακής πολιτικής, αλλά και με το σχεδιασμό και την υλοποίηση μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων ειδικά διαμορφωμένων για τις ευαίσθητες αυτές ομάδες ηλικιωμένων». Ένα σημαντικό -προς αυτήν την κατεύθυνση- βήμα, κάνει η Στέγη του Ιδρύματος ...
Ο στοχασμός του Βούλγαρη Η σκέψη του Βούλγαρη και οι πρακτικές εφαρμογές της δίνουν την εντύπωση της κίνησης του εκκρεμούς. Διότι πάντα κινείται μεταξύ δυο πόλων, της νεωτερικότητας (στο πλαίσιο της εποχής του, βεβαίως) και της πατερικής παραδοσιακότητας. Αυτή την ταλάντευση του Βούλγαρη επεσήμανε εύστοχα ο Ευάγγελος Παπανούτσος: «Ορθολογιστής, αλλά και θαυμαστής της εμπειρικής μεθόδου στην έρευνα του φυσικού κόσμου, εμπιστεύεται στην αποδεικτική δύναμη του πειράματος και του μαθηματικού λογισμού, αλλά δεν αμφισβητεί και τις a priori ιδέες, που δεν τις γεννά μόνο η ψυχή, αλλά και προσφέρει έτοιμες στο πνεύμα η Θεία Αποκάλυψη». Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι ο Βούλγαρης προσφέρει ρητά το περιβόητο – και «άγραφο» φυσικά – «πίστευε και μή έρευνα», ως προς τα υπερφυσικά, στην ορθόδοξη κατανόηση και εφαρμογή ...
Evaluate things not according to their shape or color, by their content. And evaluate people not according to their position or their wealth, but by their heart, where the emotions, the will and the intellect join together.
Στα μελαγχολικά φώτα των πολυκατοικιών, στα νοσοκομεία και φυλακές, στους δρόμους και τις ρίμες της ζωής, στα αζήτητα και το περιθώριο υπάρχουν άγιες ψυχές, που ομολογούν Χριστό. Αυτούς δεν θα τους ανακηρύξει ποτέ κανείς. Έλεγαν οι παλιοί αγιορείτες, «ε.. παιδί μου, υπάρχουν πολλοί άγιοι αφανείς, που δεν τους ξέρει κανείς μονάχα ο Θεός και θα τους εμφανίσει σε δύσκολες εποχές και μέρες…». Κανείς μας δεν μπορεί να πει στο Θεό σε πια ανθρώπινη καρδιά θα αναπαυθεί. Είναι απόλυτα δική του επιλογή. Γι αυτό και στην Βασιλεία Του θα βρεθούμε προ εκπλήξεων. Αυτός γνωρίζει τα παιδιά του, τις ψυχές που λάμπουν μόνο εκείνος ξέρει να διακρίνει. Όπως εκείνη του νεωκόρου, από μία ενορία των Αθηνών, που μόλις τελείωνε η Θεία Λειτουργία έτρεχε ...
Λίγες μέρες αργότερα τοποθέτησαν τα δεμάτια σε μεγάλες θημωνιές κοντά στο κτήμα, σχηματίζοντας έτσι έναν περήφανο πύργο. - Πεθαίνω από τη ζέστη, παραπονιόταν ο Σοφός. - Βαριέμαι, ψιθύρισε ο Ποιητής. - Πρέπει να μάθουμε να έχουμε υπομονή, παρατηρούσε ο Συνετός. Το παιδί που δεν έχει υπομονή να μάθει τα πρώτα γράμματα της αλφαβήτας, δε θα μάθει να διαβάζει. Κι εκείνος που βαριέται να διαβάσει, δε θα γίνει ποτέ σοφός. Όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στο ωραίο, στη γνώση και στη χαρά, είναι δύσκολοι στην αρχή. Μια μέρα του Αυγούστου άκουσαν κοντά στη θημωνιά έναν ασυνήθιστο θόρυβο. - Μπα! Τι μας περιμένει πάλι; ρώτησε ο Ποιητής. Δεν άργησαν όμως να το μάθουν, γιατί ξαφνικά ένα χέρι τους ελευθέρωσε από ένα βάρος που είχαν πάνω τους κι έτσι ...
