Η αξία της ανθρώπινης ζωής κυριαρχεί σε όλες τις θρησκείες και σε όλα τα έθνη και η αφαίρεσή της αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αμαρτήματα (Γεώργιος Α. Μαθιουδάκης, 2007). Είναι δίκαιο, όμως, με την επίκληση των θρησκευτικών πεποιθήσεων, ή με νομικά εμπόδια να κρατάει κανείς στη ζωή με το ζόρι έναν άνθρωπο που βασανίζεται κι επιθυμεί διακαώς να λυτρωθεί δια του θανάτου; Το μέγεθος του ηθικού διλήμματος της ευθανασίας ίσως καταστεί εμφανές αν θέσει κανείς τον εαυτό του ενώπιον συγκεκριμένων υποθέσεων, βάζοντας δηλαδή στη θέση του ανίατου ασθενούς ένα αγαπημένο πρόσωπο του οικείου περιβάλλοντος ή και τον εαυτό του. Επίσης, εξετάζοντας και το ζήτημα της δωρεάς οργάνων από ζώντες δότες, που συνιστά μια μορφή ευθανασίας, αλλά ανθρωπιστικά είναι μια μεγαλειώδης προσφορά. ...




















