Ήταν κάποια Κυριακή του 15αύγουστου, εάν θυμάμαι καλά, του 1996. Λίαν πρωί, εδράμαμε για να προλάβουμε τη θεία λειτουργία, στο ιστορικό μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου, στη χαράδρα του ατίθασου Λούσιου, στο «Μικρό Άγιο Όρος» της Γορτυνίας, όπως με κάποια υπερβολή αποκαλείται, λόγω των ολίγων, αλλά ιστορικών Μονών και Ασκηταριών, που κρέμονται στις απόκρημνες όχθες του και που αποτελούσαν κατοικητήρια ελευθερίας σε καιρούς σκλαβιάς! Αδέρφια, παιδιά, ανήψια και πρωτοξάδερφα, δεκαμελής παρέα, απολαύσαμε με μεγάλη κατάνυξη το μοναστηριακό πρόγραμμα του πρωινού εκείνης της Κυριακής!…. Όταν μάς ένευσε ο Ηγούμενος, ο μακαριστός Θεόκτιστος Αλεξόπουλος, (1908-2008), περάσαμε στο Αρχονταρίκι για να πάρουμε την ευχή. Δεν τον γνωρίζαμε. Εκείνος, πριν προλάβουμε να συστηθούμε, μας είπε: Εσείς είστε από την Αλβάνιτσα. Τι κάνει ο φίλος και συνομήλικός μου ...




















