Ο Ομολογητής επιπλέον πιστεύει ότι η βαθύτερη «στάση» του ανθρώπου είναι πάντα «ζητητική». Αντίθετα από την επικρατούσα γνώμη, και τις αντιλήψεις της αναλυτικής φιλοσοφίας, που, όπως νομίζουν, ο άνθρωπος είναι ένα πεδίο (σταθερών) αναγκών και ικανοποιήσεων, το οποίο διαρκώς ανακυκλώνεται ταυτόσημο, και ο καθ’ ημέραν βίος δεν συνίσταται παρά σε μια επανάληψη αυτών (οι αναλυτικοί φιλόσοφοι στο πεδίο των αναγκών εντάσσουν και μερικές «συναισθηματικές» και «νοητικές», π.χ. να μιλάς με τους φίλους σου, να μαθαίνεις τα νέα τους, να απορροφάς πληροφορίες, να έχεις κάποιον κύκλο ανθρώπων κλπ, ων ουκ έστιν, είναι αλήθεια, αριθμός), ο Ομολογητής αποστρέφεται εντελώς αυτού του είδους την κυκλικότητα και σκέπτεται με έναν τρόπο, που στις μέρες μας θα τον λέγαμε, τηρουμένων των αναλογιών, «λακανικό». Ο άνθρωπος ...
Περισσότερα