You can’t reach the spiritual heights all at once or even very easily. You have to have labored and striven over many years, with trials and various temptations before you reach the perfection of defeating the passions. Once you’ve been tested with pains and labors and have courageously endured all the temptations occasioned by wickedness, you’re deemed worthy to receive the great honors and gifts of the Holy Spirit, as well as the divine riches. You then become an heir of the Kingdom of Heaven. By the Grace of the Holy Spirit, each of us gains the salvation of our soul. But we have to contribute as well, through our own efforts.
Gian Giudice, is the new Head of CERN's Theory Department. Following his inspiring talk during the FCC Week 16 we discuss with him about the LHC results and the present global landscape in particle physics as well as his view on the future developments in the field. Following the LHC discoveries, how would you describe the present situation in the field of particle physics? Today the situation in particle physics is largely dominated by uncertainty. It is too early to draw definitive conclusions, as the LHC Run 2 has just started. However, we cannot deny that most of our pre-LHC theoretical expectations have not been confirmed by the first data. As a result, the field is dominated by a sense of uncertainty. The uncertainty of ...
There’s no doubt that, after God, humans are the most mysterious and enigmatic beings. From the beginning of our history, it can be seen that within us co-exist two opposing forces which attempt to gain domination and win us over to their side: good and evil, life and death, God and the devil. Each in a different way and by different means. But what’s the factor by which we feel and discern not only these circumstances, but all the realities which are in the perceptible world around us? No sooner do we acquire our senses in this world than we see and feel with them and we describe all the material things around us. But though dumb beasts see, with their ...
Η σύνδεση της θάλασσας με το απέραντο του ουρανού επανεμφανίζεται με μια κινητική εικόνα της Μαρίας Νεφέλης που ψάχνοντας την αληθινή της μέρα ανοίγει «σαν ομπρέλα παλαιή τη θάλασσα» πάνω από το κεφάλι της που «λάμπει ο βυθός με τα χρωματιστά του βότσαλα σαν άστρα.». Αρνητική και στερητική είναι η θαλασσοταραχή για τον Αντιφωνητή και τους ναυτικούς «ξορκίζουμε τις νύχτες όρθιοι κατάντικρυ/ της ταραγμένης θάλασσας ξέμπαρκοι ναυτικοί/ που εχάσαμε το θείο ναυάγιο για πάντα.», ενώ αργότερα ο ίδιος ο Αντιφωνητής χαρακτηρίζει τη θάλασσα «θαμπωτική και θρυψαλλιασμένη». Αυτό που φαίνεται να υπερισχύει στην έκταση του ποιήματος είναι η θετική διάσταση της θάλασσας, αφού ο Αντιφωνητής καταλήγει πως «Θάλασσα λανθασμένη δε γίνεται.» επιβεβαιώνοντας ότι «όλες οι αξίες του αιγαιοπελαγίτικου κόσμου κλείνονται μέσα στη ...
Το μικρό μας πουλάκι άνοιξε με δυσκολία τα μάτια του. Είχε μόλις καταφέρει να βγει από το αυγό του και τα φτερά του ήταν αδύναμα από την προσπάθεια που είχε καταβάλει, αλλά επιτέλους έβλεπε το φως του ήλιου και έπαιρνε βαθιές ανάσες για να νιώσει στα πνευμόνια του τον καθαρό αέρα. Και εκείνη τη στιγμή, μόλις λίγα λεπτά μετά την έξοδό του από το αυγό, κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τα άλλα τρία πουλάκια που βρίσκονταν μέσα στην αχυρένια φωλιά ήταν πολύ πιο μικροκαμωμένα από αυτό και το χρώμα των φτερών τους ήταν πολύ πιο ανοιχτό. Αλλά το πιο ανησυχητικό ήταν το βλέμμα τους. Το βλέμμα τους αυστηρό, εχθρικό, δεν σε άφηνε να πεις κουβέντα. Έτσι το σκουρόχρωμο πουλάκι μας ...
Για τον άνθρωπο δύο είναι τα πιο συγκλονιστικά και μυστηριώδη γεγονότα στη ζωή του, η γέννηση και ο θάνατος. Ωστόσο, ο θάνατος του προξενεί πολύ δυνατότερο συγκλονισμό και βαθύτερα προβλήματα. Ο άνθρωπος τον συναντά για πρώτη φορά με την πτώση των Πρωτοπλάστων και το θάνατο του δίκαιου Άβελ. Από τότε, συνιστά αναπόσπαστο και αναπόφευκτο μέρος κάθε μορφής ζωής που γεννιέται. Το δράμα και η οδύνη του ανθρώπου μπροστά στο μυστήριο του θανάτου, τον οδηγεί ήδη από αρχαιοτάτων χρόνων να προσπαθεί να κατανοήσει και να ερμηνεύσει το θάνατο και το νόημα της ζωής μέσω της δικής του φιλοσοφίας.Ωστόσο, ο προχριστιανικός κόσμος, ο οποίος βρισκόταν κάτω από το νόμο και την καταδίκη του Αδάμ, με μόνο μεταθανάτιο προορισμό τον Άδη, ήταν αδύνατο να ...
Στo πλαίσιo του 7ου Φεστιβάλ Greentheater 2016, που πραγματοποιείται στο θέατρο Αρχαίων Κλεωνών Νεμέας, στις 15, 16 και 17 Ιουλίου, πραγματοποιείται τριήμερο αφιέρωμα στην Ψαλτική Τέχνη, με τη συνεργασία και επιστημονική επιμέλεια του καθηγητή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Αχιλλέα Χαλδαιάκη. Σκοπός του φεστιβάλ σύμφωνα με τους διοργανωτές, είναι η ανάδειξη του μουσικού πολιτισμού των Ελλήνων. Στοχεύουν ιδιαίτερα στην προβολή της Ψαλτικής Τέχνης και της Βυζαντινής Μουσικής, με την ελπίδα ότι οι νέοι θα συνεχίσουν αυτήν την μακραίωνη ελληνική μουσική παράδοση. Στο τριήμερο αυτό φεστιβάλ θα ερμηνευτούν βυζαντινοί ύμνοι από βυζαντινές χορωδίες, τις αντιπροσωπευτικότερες της Πελοποννήσου. Όπως σημείωσε ο Υπεύθυνος του Φεστιβάλ Θανάσης Παπαδάς, πρόκειται για την νεανική βυζαντινή χορωδία «Πανύμνητος» της Αφροδίτης Χρυσανθακοπούλου, τη βυζαντινή – παραδοσιακή χορωδία Πατρών «Θεόδωρος ...
Ο γέρων Πορφύριος είναι γεννημένος ήρωας του Πνεύματος. Τολμηρός. Σαν άλλος Κολόμβος, βγαίνει στον απέραντο ωκεανό για την αναζήτησι του νέου κόσμου που ποθεί η ψυχή του. Δώδεκα χρόνων φεύγει μόνος του για το Άγιον Όρος εν αγνοία των γονέων του. Προχωρεί στο άγνωστο, ελκόμενος και καθοδηγούμενος από τον μυστικό έρωτα που φλογίζει την καρδιά του. Κάνεις δεν τον στέλνει και κανείς δεν τον περιμένει. Τον καλύπτει αοράτως «ο φυλάσσων τα νήπια» Θεός. Τα φέρνει έτσι η Παναγία, και καταλήγει στα Καυσοκαλύβια, στην καλύβη του Αγίου Γεωργίου. Εκεί ζούν δύο γέροντες, απλοί, αδροί. Γνήσιοι αγιορείτες. Γεωργούν τον αγρό της ψυχής τους. Κάνουν τα καλογερικά τους. Αγαπούν τις ακολουθίες. Λένε την ευχή. Δεν έχουν καμία ιδέα για τον εαυτό τους. Τρέφονται από ...
Grace doesn’t begin to act within us unless we want it and seek it. God doesn’t want to trespass on the freedom He’s given us. Otherwise we’d all become saints in the blink of an eye at God’s divine command.
Η μνήμη Πάντων των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων Αγίων τιμάται τη 17 Ιουνίου, κατά τη Β΄Κυριακή του Ματθαίου. Η καθιέρωση του κοινού εορτασμού αρχίζει με τη σύνθεση της ακολουθίας και του εγκωμίου τους από τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη. Ήχος α΄ Τους του Άθω Πατέρας, και Αγγέλους εν σώματι, Ομολογητάς και Οσίους, Ιεράρχας και Μάρτυρας, τιμήσωμεν εν ύμνοις και ωδαίς, μιμούμενοι αυτών τας αρετάς, η του Όρους πληθύς πάσα των Μοναστών, κραυγάζοντες ομοφώνως. Δόξα τω στεφανώσαντι υμάς. Δόξα τω αγιάσαντι. Δόξα τω εν κινδύνοις ημών, προστάτας δείξαντι. Για το μουσικό κείμενο βλέπε εδώ %gahkakajjapolitttta%
Having lost the understanding of the redemptive nature of suffering, society today believes that to endure suffering is the evidence of mental aberration. This reflects the secular and humanist understanding of earthly life as being the totality of existence. If there is no God and if there is no Eternal Life, no Heaven, no Hell, then suffering is futile and foolish. Those who are Christian however, have the promise that earthly sufferings are but as jewels in the Crown of Salvation. Like gold refined in the fire, we will be made more beautiful through suffering in Imitation of Christ. To counter the culture, the Church must strongly teach that avoidance at all costs of humiliation and suffering is not the Christian ...
Το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού φιλοξενεί την περιοδική έκθεση με τίτλο Άθως. Το Άγιον Όρος, ένα αφιέρωμα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας για τα χίλια χρόνια παρουσίας Ρώσων Μοναχών στο Άγιον Όρος (1016-2016). Η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφίες, όπως προσωπογραφίες μοναχών αλλά και σημαντικά γεγονότα του αθωνικού βίου. Πολλοί από τους φωτογράφους ήταν αγιορείτες μοναχοί, οι οποίοι δεν έκαναν μόνο εξαιρετικές λήψεις αλλά επεξεργάζονταν τις γυάλινες πλάκες και τις τύπωναν σε χαρτί. Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης χαλκογραφίες με αγιορείτικα κυρίως αλλά και άλλα θρησκευτικά θέματα, τον τόπο και τα μνημεία του Αγίου Όρους και ιερές εικόνες. Οι χαλκογραφίες της έκθεσης αποτελούν παραγωγή αγιορείτικων εργαστηρίων (τα περισσότερα εντοπίστηκαν στις Καρυές) από αγιορείτες χαλκογράφους. Εύστοχα τους έχει δοθεί ο χαρακτηρισμός «εικόνες των φτωχών», λόγω του χαμηλού ...
