Πεμπτουσία

 ΩΔΗ  Γ΄ «Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν, οὐκ ἐκ πέτρας ἀγόνου τερατουργούμενον, ἀλλ’ ἀφθαρσίας πηγήν ἐκ τάφου ὀμβρήσαντος Χριστοῦ, ἐν ᾧ στερεούμεθα».   Μετάφραση Ελάτε να πιούμε ένα πιοτό καινούργιο, όχι σαν κι αυτό που με θαυματουργικό τρόπο ανέβλυσε από μια στεγνή πέτρα αλλά που είναι πηγή αφθαρσίας, η οποία  άναβλύζει από τον τάφο του Χριστού, πάνω στον οποίο στεριώνουμε τη ζωή μας. Ερμηνεία Η πρόσκληση του υμνογράφου τώρα είναι να πιούμε ένα «πόμα καινόν», πράγμα που μας θυμίζει «το ύδωρ το ζων» που υποσχέθηκε ο Χριστός στη Σαμαρείτισσα και της είπε ότι, αν πιει από αυτό το νερό, δεν θα ξαναδιψάσει ποτέ, όπως γίνεται με το  απλό νερό. Γι  αυτό το νερό αυτό είναι «καινόν», αλλά και για έναν άλλον λόγο. Από τον βράχο  Χωρήβ ο Μωυσής μετά ...

Το Δοξαστικό του Πάσχα «Αναστάσεως ημέρα» σε ήχο πλ. α΄από τον πρωτοψάλτη Τρικάλων Παναγιώτη Καλαμπάκα. Είναι ένας ύμνος που ακούγεται πολύ συχνά την περίοδο του Πεντηκοσταρίου προκαλώντας χαρά και αγαλλίαση στους πιστούς για τις σωτηριώδεις συνέπειες της Ανάστασης του Χριστού και το κάλεσμα της συγχώρεσης μπροστά στην Ανάσταση.  Η ερμηνεία του κ. Καλαμπάκα αποτυπώνει εξαίρετα τον αναστάσιμο και χαρμόσυνο χαρακτήρα του ύμνου. «Αναστάσεως ημέρα», ήχ. πλ. α΄. Your browser does not support the audio element. Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν, ἀδελφοί, καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καί οὕτω βοήσωμεν Χριστός Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος. Μετάφραση: Σήμερα εἶναι ἡμέρα τῆς Ἀνάστασης ἄς λάμψουμε ἀπό χαρά γι’ αὐτό τό πανηγύρι. Ἀδέρφια, ἄς ἀγκαλιαστοῦμε, κι ἄς ποῦμε σέ ὅσους μᾶς μισοῦν, συγχωρεμένα ὅλα νά ‘ναι γιά χάρη ταῆς Ἀνάστασης. Κι ...

Οι πρόσφατες «εξαγγελίες» περί «εξορθολογισμού» Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών της Υπουργού Παιδείας (στην πραγματικότητα απλώς μάλλον διαρρεύσασες από λάθος των υπευθύνων ειδήσεις που επιδιώχθηκε να φανούν ως σκόπιμες γνωστοποιήσεις) μόνον έκπληξη δεν προκάλεσαν στους Καθηγητές και διδάσκοντες των Ακαδημιών. Πράγματι όλοι μας ζούμε , από το 2008, υπό την συνεχή απειλή του επερχόμενου θανάτου, με κάθε αλλαγή κυβέρνησης και το εν τω μεταξύ παντοειδές μαρτύριο και εξουδένωση των ίσων προς όλα τα πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας , κατά τον Ιδρυτικό τους Νόμο (3432/06) Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών (ΑΕΑ), σε κάθε ευκαιρία και με όλους τους τρόπους.  Συνεχής υποτίμηση του έργου τους και των διδασκόντων απο πολιτεία και την διοικούσα Εκκλησία (είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι οι διδάσκοντες επιδεικτικώς αγνοούνται τα τελευταία δεκατρία χρόνια ...

Όσιος Σωφρόνιος Αγιορείτης και του Έσσεξ (1896-1993). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Πολλοί ασκητές αγαπούσαν τις ασθένειες, γιατί η ασθένεια ελαφρύνει τον πόλεμο με τα σαρκικά πάθη. Και εφόσον δεν νικήσαμε ακόμη τα πάθη, δεν μπορούμε να ζήσουμε τη χαρά τής αναστάσεως στο πλήρωμά της. Παρ᾿ όλα αυτά, μερικώς ωστόσο την ζούμε. Πολλές φορές, λοιπόν, συνέβη να συναντήσω το φαινόμενο το Πάσχα να είναι για μερικούς καιρός δοκιμασίας, και αυτό έγινε αισθητό ως κάποιο κενό στο είναι. «Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος», και εγώ αισθάνομαι τον εαυτό μου υπό την εξουσία του θανάτου. Όχι μόνο όταν αισθάνεσθε την κυριαρχία σας επάνω στα πάθη ως γεγονός, αλλά και κατά την ίδια την πάλη να θυμάστε ότι τίποτε το τελικό δεν υπάρχει εκτός από τον Χριστό και να στηρίζεσθε ...

«Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;» (Μαρκ. 16.3) Καθ᾽ ὁδόν πρός τόν κῆπο τοῦ Ἰωσήφ, καθ᾽ ὁδόν πρός τόν τάφο τοῦ Διδασκάλου τους οἱ μυροφόρες γυναῖκες διερωτῶνται: «Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;» Καί μπορεῖ κανείς νά μήν εἶναι σέ θέση νά ἀπαντήσει στό ἐρώτημά τους καί νά καθησυχάσει τήν ἀνησυχία τους, ἀλλά αὐτό δέν ἀνακόπτει τήν πορεία τους, δέν τίς ἐμποδίζει νά συνεχίσουν τόν δρόμο τους γιά τόν τάφο τοῦ Κυρίου τους. Ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐμπιστοσύνη τους στόν Χριστό τούς δίδει τή βεβαιότητα ὅτι θά ὑπερβοῦν αὐτό τό ἀνυπέρβλητο ἐμπόδιο. Καί δέν πλανῶνται, δέν ἀστοχοῦν στήν ἐλπίδα τους, γιατί ὁ Χριστός πού συνέτριψε μέ τήν Ἀνάστασή του τίς πύλες τοῦ Ἅδου, ἦταν ἀναμενόμενο ...

Χριστός Ανέστη! Το μέγα Σάββατο! Η αγία ημέρα της ιεράς σιωπής… Ο Κύριος δεν είναι ούτε στον σταυρό Του, ούτε και στο τάφο Του! Δίνει την εντύπωση ότι εξαφανίστηκε! Καθόταν στο τάφο η Μαρία η Μαγδαληνή έκλαιγε, όπως λέει η Γραφή: «Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ κλαίουσα ἔξω. ὡς οὖν ἔκλαιε, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον…» (Ιω 20, 11-12) αναζητώντας Τον! Πόσες φορές και εμείς καθόμαστε να Τον αναζητήσουμε;! Πόσες φορές και σε εμάς φαίνεται ότι δεν υπάρχει πουθενά;! Πόσες φορές τελούμε σε σύγχυση και ξεχνάμε τον Λόγο Του; Είχε πει καθαρά ότι θα αναστηθεί! Όμως με την πίεση των γεγονότων και την κούραση των ημερών, με την ταχύτητα των καταστάσεων δεν έχουμε πάντα την δυνατότητα να συγκεντρωθούμε σταθερά στα βήματά Του, ...

Η χριστιανή γυναίκα παίζει ένα σημαντικότατο ρόλο στη ζωή της αρχαίας χριστιανικής κοινωνίας. Πρωταγωνιστεί σε πολλούς τομείς ζωής και δράσεως, από την οικογένεια μέχρι το μαρτυρικό στίβο. Από πού ξεκίνησε και πώς έφθασε σ’ αυτή τη δόξα; Η γυναίκα όταν εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός ήταν το θύμα από κοινωνικής και ηθικής απόψεως. Παντρευόταν νέα για να αλλάξει κυριαρχία. Από την απόλυτη κυριαρχία του πατέρα (patria potestas) στην κυριαρχία του συζύγου. Στην ουσία ήταν σκλάβα του άνδρα. Η κάποια χειραφέτηση που άρχισε στη ρωμαϊκή κοινωνία ήταν συνδυασμένη με χαλαρούς ηθικούς νόμους. Έμενε σκλάβα του αχαλίνωτου πάθους του άνδρα. Και αυτή ήταν η θέση της ελεύθερης, της συζύγου. Φαντάζεται κανείς σε ποια κατάπτωση και κακομεταχείριση βρίσκονταν οι χιλιάδες δούλες. Εάν η θέση για τον ...

Πολύτιμες πνευματικές διδαχές Πατέρων της ερήμου καταγεγραμμένες από τον Αββά Κασσιανό. Με τον Πρωτοπρεσβύτερο Ματθαίο Χάλαρη.

«Ευλογητός ο Θεός» (Λουκ. 1, 68). Ας επαινέσουμε σήμερα τον Μονογενή Θεό τον δημιουργό των ουρανίων, αυτόν που έσκυψε πάνω στις μυστικές λαγόνες της γης και με τις φωτοφόρες ακτίνες του φώτισε όλη την οικουμένη. Ας υμνήσουμε σήμερα την ταφή του Μονογενούς, την ανάσταση του Νικητή, τη χαρά του κόσμου, τη ζωή των λαών (Ιω. 16, 20. Λουκ. 2, 10). Ας υμνήσουμε σήμερα αυτόν που φόρεσε την αμαρτία (Β’ Κορ 5, 21). Ας ευφημήσουμε σήμερα τον Θεό Λόγο, που ντρόπιασε τη σοφία του κόσμου (Α’ Κορ. 1, 20), επιβεβαίωσε την αναγγελία των προφητών, συγκέντρωσε την ομάδα των αποστόλων, διάδωσε την κλήση της Εκκλησίας και τη χάρη του Πνεύματος. Γιατί να, εμείς που κάποτε ήμαστε ξένοι από την επίγνωση του Θεού ...

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1921-2009). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Το μαρτύριο της συνείδησής μας να είναι πάντοτε σε ενέργεια, όπως και των αγίων μαρτύρων του Χριστού, που τίποτε δεν τους απασχολούσε ή ενδιέφερε, όταν βρίσκονταν στην άσκηση της ομολογίας τους. Ούτε οι τόσο προκλητικές κολακείες, ούτε τα φοβερά βασανιστήρια άλλαζαν το σκοπό τους, αλλά όλοι με προθυμία και ζήλο επισφράγισαν άριστα τη μαρτυρία τους. Θυμάστε, από τους βίους τους, τη φρίκη των φοβερών βασάνων, που και μόνο η ακοή τους αλλοιώνει τον ακροατή. Και αυτό το συναντούμε σ’ όλες τις ηλικίες και καταστάσεις. Ποιο ήταν εκείνο το στοιχείο που τους καθιστούσε δυνατώτερους στη φρικαλεότητα αυτήν των βασανιστηρίων, που το άκουσμά τους μόνο τρομάζει; Η αγάπη του Χριστού και η αμοιβή που τους ετοίμαζε, αν υπέμεναν μέχρι τέλους. Και εμείς, πατέρες ...

«Άσκηση η Μητέρα του Αγιασμού» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου στην κατηγορία Ψυχωφελή. Πατήστε εδώ για πληροφορίες και παραγγελίες. Η έκδοση είναι επίσης διαθέσιμη στο iTunes και στο Amazon. Όπως προλογίζει ο Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ Βατοπαιδινός, Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου: «Ἡ προσευχή, ἡ νηστεία καὶ αἱ λοιπαὶ μορφαὶ τῆς ἀσκήσεως εἶναι μὲν μέσα καὶ οὐχὶ σκοπός, πλὴν ὅμως εἶναι μέσα ἀπαραίτητα διὰ νὰ «ἐκκαθάρωμεν τὴν παλαιὰν ζύμην καὶ ἵνα ᾦμεν φύραμα νέον» (Α´ Κορ. 5,7), ὥστε «ἀποθέσθαι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης… καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας» (Ἐφεσ. 4,22·24). Ὁ σκοπὸς τῆς ἐκδόσεως ταύτης ...

Ο  Κανόνας  του Πάσχα, έργο του Ιωάννου Δαμασκηνού, όπως και των Χριστουγέννων,  ψέλνεται ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα αμέσως μετά την Ανάσταση που γίνεται στα προαύλια των εκκλησιών, η Καταβασία όμως του Πάσχα, δηλαδή οι ειρμοί των Ωδών του Κανόνα του Πάσχα ψέλνονται από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την απόδοση του Πάσχα εκτός από την Κυριακή της Σαμαρείτιδος και την Κυριακή του Τυφλού. ΩΔΗ  Α΄  Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· ἐκ γάρ θανάτου πρός ζωήν, καί ἐκ γῆς πρός οὐρανόν, Χριστός ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας.  Μετάφραση Αναστάσεως ημέρα, λαοί, κι ας πάρουμε μέσα μας το φως και τη χαρά της Αναστάσεως Γιατί είναι Πάσχα και μάλιστα το Πάσχα του Κυρίου και ο Χριστός, ο Θεός  μας, πέρασε από τον θάνατο στη ζωή ...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=309503 Ε’. Βλέπεις λοιπόν πως πάντοτε η προσευχή συνοδεύεται με τη νηστεία; Έτσι, πιο ευχάριστη και πιο ευπρόσδεκτη ανεβαίνει προς τα ουράνια από τη λύρα η μελωδία, γιατί οι χορδές της δεν είναι κάθυγρες, ξεχαρβαλωμένες από την απληστία για ζωή ακόλαστη, αλλά καλοτονισμένη η σκέψη, ξύπνιο το μυαλό κι η ψυχή νηφάλια. Έτσι, ολομόναχος πρέπει να πλησιάζη κανείς και να συνομιλή με το Θεό. Όταν θέλωμε να πούμε στους φίλους μας κάποιο μυστικό, τους παίρνομε παράμερα και κουβεντιάζομε. Ακόμη πιο πολύ πρέπει να κάνωμε το ίδιο και με το Θεό, μπαίνοντας στο προσευχητήριο με ησυχία μεγάλη. Κι οπωσδήποτε θα τα επιτύχωμε όλα, αν τα ζητήσωμε με τον κατάλληλο τρόπο. Πραγματικά, είναι πολύ ωφέλιμη η προσευχή, όταν γίνεται με ψυχή χαρούμενη ...

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Δευτέρα της Διακαινησίμου, 3 Μαΐου 2021 κατά την εορτή του προστάτη του μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, ο Γεώργιος Μπλάτζας.  Ο Γεώργιος Μπλάτζας δεν ήταν μόνο κορυφαίος χειρουργός, αλλά και συνεπής χριστιανός και ομολογητής της χριστιανικής πίστεως από τα εφηβικά του ακόμη χρόνια, μεσούντος του εμφυλίου σπαραγμού. Πνευματικόν τέκνον του ιεροκήρυκος της Μητροπόλεως Κίτρους και Κατερίνης και μετέπειτα γνωστού ιεραπόστολου της Αφρικής π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη, συνεδέθει ενωρίς με το Άγιο Όρος και ιδιαιτέρως τον Όσιον Παϊσιο. Ο Όσιος δύο φορές εχειρουργήθη στο Θεαγένειον από τον πολύπειρο και αριστοτέχνην χειρουργόν Γεώργιο Μπλάτζα. Μιαν φοράν δια την θεραπείαν της κήλης του που τον εβασάνιζε για πολλά χρόνια και δευτέραν δια τον καρκίνο του παχέος εντέρου στο τελευταίο εξάμηνο της ζωής του. Εθαύμαζε τον Όσιον ...