Πεμπτουσία

Η εργασία του φιλολόγος κ. Ηρακλή Ψάλτη, σχετικά με τα θέματα της αμαρτίας και της λύτρωσης στο έργο του Γ. Βιζυηνού, από την άποψη της Ορθόδοξης Θεολογίας (προηγούμενη δημοσίευση: http://www.pemptousia.gr/?p=91741), στο σημερινό της απόσπασμα εκθέτει τη διδασκαλία της χριστιανικής θεολογίας για την Κόλαση. 1.4  Η Κόλαση Η διδασκαλία της Αγίας Γραφής περί Άδη αποτελεί βασικό δόγμα της χριστιανικής θρησκείας, το οποίο περιλαμβάνεται στην εσχατολογία της. Η λέξη «Άδης» -που απαντά δέκα (10) φορές στην Καινή Διαθήκη- αντιστοιχεί στην εβραϊκή Σεώλ, την αραμαϊκή Γέεννα -ως κατεξοχήν τόπος τιμωρίας των φαύλων- και τις λατινικές Orcus και Inferum. Η λέξη σημαίνει τον αόρατο και σκοτεινό βασίλειο των νεκρών, και την κατάσταση αυτών, όλων ανεξαιρέτως των κεκοιμημένων, ευσεβών και ασεβών, δικαίων και αδίκων, οι οποίοι βρίσκονται μακριά ...

Οι βίοι των Αγίων αποτελούν πνευματικό κεφάλαιο για το πλήρωμα της Εκκλησίας. Ακόμα αποτελούν δείκτες πορείας για τον σύγχρονο άνθρωπο, όαση πνευματικής ανατάσεως και αναπαύσεως, εντός της οποίας πάντες οι κατά το λόγιον του Κυρίου «κοπιώντες» και «πεφορτισμένοι» (Ματθ. 11, 28) θα βιώνουν το μυστήριο της καινής κτίσης. Δεν υφίσταται πρόκληση στη σύγχρονη εποχή που να μην υπήρξε πρόκληση κάθε εποχής. Αυτός είναι και ο λόγος που η Εκκλησία θέσπισε να αναγιγνώσκεται το Συναξάριο του Αγίου κατά την ακολουθία του όρθρου και ακόμα εκτενέστερα να γίνεται ανάγνωση αυτού κατά τη διάρκεια της τράπεζας στα μοναστήρια. Τέτοιος πνευματικός φάρος ύπήρξε και ο Άγιος Θεοφάνης Επίσκοπος Περιθεωρίου, τον οποίο και θα επιχειρήσουμε να σκιαγραφήσουμε, δεδομένου ότι οι αγιολογικές πηγές και οι οποίες άλλες μαρτυρίες και τα ...

Ο εικονογραφικός τύπος της Ανάστασης γνωστός ως «Λίθος» εμφανίστηκε κατά τον 6ο αιώνα. Σε αυτόν απεικονίζονται οι Μυροφόρες στο «κενό μνημείο» ή και  εμφάνιση του Χριστού σε αυτές. Στο γνω­στό Ευαγγέλιο του Ραμπουλα (τέλη του 6ου αιώνα), κάτω από τη Σταύρωση έχουν εικονιστεί δύο παραστάσεις με θριαμβευτι­κό χαρακτήρα: οι Μυροφόρες μπροστά στο κενό μνημείο και ο Χριστός, που εμφανίζεται σ' αυτές, ντυμένος με το λευκό χιτώνα της Αναστάσεως. Στο κέντρο ακριβώς της συνθέσεως αυτής, υπάρχει το άδειο μνημείο και οι κοιμώμενοι στρατιώτες, ο δε Τάφος του Χριστού ξεχω­ρίζει τις δύο παραστάσεις αυτές. Αξιο­πρόσεκτος είναι ένας άγγελος -ολόλευκα ντυμένος- καθήμενος πάνω στον αποκεκυλισθέντα λίθο. Με τη χαρακτηριστική του κίνηση λέγει στις Μυροφόρες:«ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν» (Μαρκ. 16,6).

Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Πατέρων μας μπορούμε να διαχωρίσουμε σε τρία στάδια την αγωνιστική περίοδο στη ζωή του ανθρώπου. Το πρώτον είναι η λεγόμενη καθαρτική κατάσταση, που με την ακρίβεια της τηρήσεως των θείων εντολών, και ιδίως των πρακτικών, των σωματικών (όσων, δηλαδή, ανήκουν στις εξωτερικές αισθήσεις), όπως είναι η νηστεία, αγρυπνία, εγκράτεια, διακονία κ.ά., καθαρίζεται και απαλλάσσεται ο άνθρωπος από τα πάθη και τις επιθυμίες. Όπως γνωρίζουμε, τα πάθη είναι άλλα σωματικά και άλλα ψυχικά· οι πνευματικές εργασίες που αναφέραμε πιο πάνω είναι «σωματικές» και πολεμούν τα σωματικά πάθη. Αν αυτές οι εργασίες δεν προηγηθούν και δεν παραμείνουν μόνιμα κι όχι παροδικά μέσα μας, δεν μπορούμε να θεραπευτούμε από την παρά φύσιν κατάσταση. Τα άλλα δύο στάδια που ...

«Δεν στήνω το θέμα μου. Κρατώ τα μάτια μου ανοιχτά, παρατηρώ, βρίσκω  την καλύτερή οπτική γωνία, για μια εικόνα ελκυστική ή μία που να αποτυπώνει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χρειάζεται να ζουν μερικοί άνθρωποι».  – Ο Wolf Suschitzky Η Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου- Γκίκα διοργάνωσε μια έκθεση διαφορετική από τις άλλες. Πρόκειται για ένα φωτογραφικό ταξίδι στην Ελλάδα του ‘60, μέσα από τον φακό του σημαντικού Βρετανού υπεραιωνόβιου  πλέον (έκλεισε φέτος τα 102!) φωτογράφου και κινηματογραφιστή Wolf Suschitzky. Ο Wolf Suschitzky γεννήθηκε στη Βιέννη, στις 29 Αυγούστου του 1912, γιος εκδότη και βιβλιοπώλη εβραϊκής καταγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, την εποχή που η δύναμη του φασισμού ολοένα και αυξανόταν, μετανάστευσε στη Μεγάλη Βρετανία όπου και απεικόνισε αριστουργηματικά την κοινωνική ...

Συχνά φέρνω στο νου μου τον παππούλη μου. Ήταν ένας πολύ γλυκός και ήρεμος άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι ή στο κρεβάτι του, γιατί τα πόδια του είχαν παραλύσει από μια νευροπάθεια. Μου άρεζε μετά το σχολείο να τρέχω κοντά του και να κάθομαι στην άκρη του κρεβατιού του. Του έλεγα τα νέα μου. Εκείνος άκουγε με προσοχή και μετά με συμβούλευε με αγάπη. Κι ύστερα τον παρακαλούσα: «Πες μου, παππούλη μου μια ιστορία! Πες μου απ’ τη ζωή του Χριστού, από τα θαύματά του!».  Κι εκείνος μου διηγούνταν ολοζώντανες ιστορίες κι ήταν σαν να έβλεπα μπροστά μου τον Χριστό να διδάσκει, να θεραπεύει, να αγαπάει… Η αγαπημένη μου ιστορία ήταν αυτή ...

Τόσο τα αποστολικά όσο και τα ευαγγελικά αναγνώσματα των Κυριακών της περιόδου από το Πάσχα ως την Πεντηκοστή αναφέρονται σε διάφορα θαύματα που κάνει ο Ιησούς ή οι απόστολοι στο όνομά του. Τυφλοί ξαναβρίσκουν το φως τους, άρρωστοι θεραπεύονται, παράλυτοι για χρόνια μπορούν να ξαναπερπατήσουν, ακόμη και νεκροί ανασταίνονται. Στόχος των αφηγήσεων αυτών δεν είναι ο εντυπωσιασμός των ακροατών με την περιγραφή της δύναμης του Ιησού, αλλά συνιστούν ένα διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας για το ποιος είναι ο Ιησούς και ποιο είναι το έργο του. Τα θαύματα είναι δείκτες αυτού που αποκαλείται “Βασιλεία του Θεού” και γι’ αυτό οι σχετικές αφηγήσεις διαβάζονται κατά την αναστάσιμη περίοδο, καθώς περιγράφουν παραστατικά τον καινούργιο κόσμο που επαγγέλλεται ο Χριστός και αγωνίζονται οι χριστιανοί να ...

Ο εκφοβισμός έχει ορισθεί ως μια επιθετική, σκόπιμη πράξη ή συμπεριφορά που εκδηλώνεται από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων επαναλαμβανόμενα, έχει διάρκεια στο χρόνο και απευθύνεται σε ένα άτομο (θύμα) που δεν μπορεί να υπερασπιστεί εύκολα τον εαυτό του (Olweus, 1993). Ο ορισμός αυτός υπογραμμίζει τη σκοπιμότητα του εκφραστή της βίαιης συμπεριφοράς και την πρόκληση φυσικής ή ψυχολογικής βλάβης στα θύματα. Επιπλέον, η διαφορά του εκφοβισμού με τις συνηθισμένες διαμάχες μεταξύ των παιδιών είναι ότι αυτός εμφανίζει επαναληψιμότητα και ότι υπάρχει ανισορροπία ισχύος μεταξύ του θύτη και του θύματος, με την επιβεβαίωση της κυριαρχίας του θύτη πάνω στο θύμα (ως προς την ηλικία, τη φυσική δύναμη κ.λπ.)(Cullingford & Morrison, 1995). Διαφορετικές μορφές εκφοβισμού Οι Sharp και Smith (1994), ανάλογα με τον τύπο ...

Παρακολουθούσα σήμερα αυτή την αγρυπνία κι αυτή την ακολουθία της μεγάλης αγίας Αναστασίας, την οποία πρώτη φορά τόσο έντονα ένοιωσα με το πλησίασμα του αγίου Λειψάνου της, με την όλη μακρά μας ολονυχτία. Βλέπετε τι υπέστη: Την εκρίζωση των οδόντων, την εκκοπή των μελών, την αφαίρεση των μαστών και τον άδικο θάνατο. Αλλά στο τέλος ούτε αδικήθηκε ούτε προσεβλήθη η ζωή της από το θάνατο. Αυτό ήταν και είναι το μεγάλο γεγονός: Η ήττα του θανάτου μέσα στην Εκκλησία μας. Γι’ αυτό αφάτως όλη μας η ύπαρξη θα πρέπει να γίνει μια ευγνωμοσύνη προς το Θεό, που η αγάπη Του και η στοργή της Κυρίας Θεοτόκου μας έφεραν εδώ πέρα. Τώρα εμείς χρειάζεται να είμαστε «χοντροκέφαλοι», να είμαστε «πεισματάρηδες» σαν τους ...

Mε ζητούμενο την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και την προβολή του βιβλίου ως ζωντανής και διαχρονικής αξίας έναντι της προελαύνουσας τα τελευταία χρόνια, γοητευτικής και εθιστικής τεχνολογίας, ανοίγει τις πύλες της η Δ.Ε.Β.Θ. στης 7 Μαϊου Διοργανώνεται από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού με τη συνεργασία της ΔΕΒ-HELEXPO, των Ελλήνων Εκδοτών και του Δήμου Θεσσαλονίκης, υπό την υψηλή εποπτεία και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.  Κάθε χρόνο συμμετέχουν στη διοργάνωση περισσότεροι από 400 Έλληνες επαγγελματίες του βιβλίου και 30 άλλες χώρες, την επισκέπτονται περισσότερα από 65.000 άτομα ετησίως, ενώ πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο 200 πολιτιστικές εκδηλώσεις με την παρουσία σημαντικών Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, ακαδημαϊκών, διανοούμενων, ανθρώπων του πολιτισμού και των τεχνών. ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ Το αφιέρωμα περιλαμβάνει παρουσιάσεις, συζητήσεις, ...

Παρουσίαση του βιβλίου του Κωνσταντίνου Λούλη με τίτλο "Η επίβίωση της Ελλάδος μέσα από διαδοχικά θαύματα-Ψηφίδες Νεοελληνικής Ιστορίας, Σελίδες δόξας, ντροπής, υποτέλειας" θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 21 Μαίου 2015 (εορτή του Αγίου Κωνσταντίνου) στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής και ώρα 20:00. Ο Κωνσταντίνος Λούλης γεννήθηκε το 1955 στον Βόλο. Είναι διπλωματούχος της Ελβετικής σχολής τεχνικών κυλινδρόμυλων. Το 1975 ανέλαβε τη διεύθυνση των μύλων ΛΟΥΛΗ συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση -σε έκτη γενιά- που ξεκίνησε στην Ήπειρο το 1782. Το 1979 κατασκεύασε τον πρώτο κυλινδρόμυλο στην Ελλάδα, με νέα τεχνολογία ξηρού καθαρισμού σίτου και με εντελώς μηδενικά στερεά, υγρά και αέρια απόβλητα. Την10ετία του ‘90 κατασκεύασε με την ίδια λογική πρότυπους μύλους στα Βαλκάνια (Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία), καθώς και αρτεργοστάσια, μακαρονοποιία, μπισκοτοποιία και ...

Για τους πολύ μικρούς μας φίλους Το ποίημα περιέχεται στη παιδική συλλογή «Μιλώ στον Θεό». Εκδόσεις Ορθόδοξης Αδελφότητας «Χριστιανική Ελπίς» Η εικόνα είναι της Δέσποινας Δαμιανίδου

Ως απόρροια της εδραίας και αναπότρεπτης στο διάβα των αιώνων εκκλησιαστικής συνείδησης περί της αποστολής της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως ως του συντονιστικού της όλης Ορθοδοξίας Κέντρου, ο σεπτός Προκαθήμενος της Εκκλησίας, μεταξύ άλλων ιστορικών πρωτοβουλιών, προέβη: α) στην εν Κωνσταντινουπόλει σύγκληση, κατόπιν Πατριαρχικής πρόσκλησης,  της Σύναξης όλων των Προκαθήμενων των Ορθοδόξων Εκκλησιών με σκοπό την ενασχόληση με θέματα που αφορούσαν τη ζωή και τη μαρτυρία όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, αλλά και ζητήματα καίρια του σύγχρονου προβληματισμού. Μέχρι σήμερον έχουν πραγματοποιηθείέξι Συνάξεις, με την πρώτη να λαμβάνει χώρα το 1992 και την τελευταία το 2014, β) στην εντατικοποίηση των Προσυνοδικών Πανορθόδοξων διεργασιών με σκοπό την σύγκληση το επόμενο έτος 2016 της πολυπόθητης και από μακρού αναμενόμενης Αγίας και Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης ...

Φαίνεται όμως οτι τα εχθρικά αισθήματα ήσαν αμοιβαία, γι' αυτό και όταν ο Ιερώνυμος εξεδήλωσε την πρόθεση του να παραιτηθή για τον πιο πάνω λόγο οι Λατίνοι κληρικοί και μοναχοί που διηύθυναν την Σχολή,τον έπαυσαν αμέσως και διόρισαν άλλον στη θέση του. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα σχετικά έγραφε σε επιστολή του προς ελληνομαθή φίλον του Λατίνον κληρικό στη Λευκωσία: «Φαίνεται ότι προς τοις άλλοις και η μνησικακία ενδιαιτάται εν τοις Λατινικοίς Μοναστηρίοις.,.Αλλά και πόθεν αύτη προς εμέ; Διότι αγογγύστως εν τω τελευταίω έτει, προσποιούμενος τον βλάκα, τον αναίσθητον, τον αφιλότιμον, κατέπινον τα μέχρι στεφάνης δηλητηριώδη ποτήρια προς ουδένα άλλον ανακοινούμενος ους υπέφερον εξευτελισμούς η προς εμαυτόν και μόνον; 'Η διοτι είδον παραγκωνιζοόενον εμαυτόν χάριν κόλακος χαμερπούς.... μειδιών δε και ...