Πεμπτουσία

Μία ακόμη συνεργασία με τη διεισδυτική ματιά του Δρος Θεολογίας και Εκπαιδευτικού κ. Αθανασίου Κολιοφούτη εγκαινιάζει σήμερα η "Πεμπτουσία". Αφορά την εξέταση των οικογενειακών θεσμών υπό το πρίσμα του Εκκλησιαστικού Δικαίου, η οποία συνιστά ένα εξαιρετικά εύχρηστο ποιμαντικό εργαλείο απέναντι στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο θεμελιώδης αυτός κοινωνικός θεσμός από τις σύγχρονες εξελίξεις. Καλή ανάγνωση!  Η Ποιμαντική Αξιοποίηση των Ιερών Κανόνων από τον Σύγχρονο Ποιμένα κατά την Ποιμαντική Αντιμετώπιση των Σύγχρονων Εκτροπών του Οικογενειακού Θεσμού: Συμβολή στην Εφαρμοσμένη Ποιμαντική του Γάμου και της Οικογένειας. α) Το Πρόβλημα Οι σύγχρονες εναλλακτικές μορφές γάμου και οργάνωσης του οικογενειακού βίου, οι οποίες προβάλλονται ως έγκυρες δομές κοινωνικής συμβίωσης του σύγχρονου ανθρώπου και δούτια νομοθετικών ρυθμίσεων σταδιακά τυγχάνουν νομικής αναγνώρισης από τα αρμόδια όργανα των σύγχρονων ...

(Εισήγηση που έγινε στις 13-11-2014 στο Νεάμτς της Ρουμανίας) Ο Γέροντας Παΐσιος γεννήθηκε σε ένα κεφαλοχώρι του ακριτικού Ελληνισμού της Καππαδοκίας, τα Φάρασα. Αυτό βρίσκεται διακόσια περίπου χιλιόμετρα νοτίως της Καισαρείας και παρά την απομόνωσή του στα βάθη της Μικράς Ασίας κατόρθωσε να διατηρήσει πιστά «την Ορθοδοξία,την ελληνική συνείδηση και την γλώσσα». Δεν ήταν άπατρις ούτε διεθνιστής. Ήταν πατριώτης και  έλεγε: «Η πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια». Αλλά έκανε την πατρίδα του εφαλτήριο για κάθε πατρίδα. Κυρίως βέβαια την έκανε εφαλτήριο για την ουράνια πατρίδα, την παγκόσμια οικογένεια του Θεού, στην οποία μπαίνει ο άνθρωπος, όταν αφήσει την επίγεια οικογένεια και την επίγεια πατρίδα του. Αγαπούσε το έθνος του και καυτηρίαζε με προφητικό πνεύμα τις ανθελληνικές προπαγάνδες που πλαστογραφούν την ιστορία και ...

Την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 13:00, στην εκπομπή "Θεανθρώπινη Σοφία", θα ακούσετε το δεύτερο μέρος των ομιλιών του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου για τους Λόγους του Αγίου Μαξίμου του Γραικού.

"Οσμήν ευωδίας Αγιορείτικης" είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Δημήτρη Λυκούδη. Ο Δημήτρης Λυκούδης είναι Φιλόλογος και Θεολόγος και υποψήφιος Διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, στον τομέα της Ψυχολογίας της Θρησκείας. Πρόκειται για μία λογοτεχνική καταγραφή σε ημερολογιακό ύφος όσων η διανοητική ακρασία του συγγραφέα κατέγραψε από την πρώτη του επίσκεψη στο Άγιον Όρος, το Μάρτιο του 1995. Στις 125 σελίδες του, ο αναγνώστης συνοδοιπορεί με τον συγγραφέα στα αγιορείτικα μονοπάτια, οσφραίνεται θυμίαμα εύοσμο, διανθισμένο με νωπό από τη βροχή χώμα και αγιορείτικα καυσόξυλα. Οι δε αναφορές σε χαρισματικούς γέροντες επισφραγίζουν και μετουσιώνουν το οδοιπορικό σε μονοπάτια ουράνια!

Το βιβλίο του Λέοντα Τολστόι, Περί τρέλας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ροές σε μετάφραση της Βιργινίας Γαλανοπούλου. Διαισθανόμενος το τέλος, λίγους μήνες πριν πεθάνει, ο Λέων Τολστόι γράφει ένα άρθρο για την τρέλα που διέπει τη ζωή μας. Με το θάρρος που πάντα τον διακρίνει, με την ειλικρίνεια ενός ανθρώπου που έχει βιώσει την τρέλα και με την ένταση που προσδίδει στο λόγο η εγγύτητα του θανάτου, ο μεγάλος κλασικός στρέφει τη διεισδυτική ματιά του στον παραλογισμό που χαρακτηρίζει τις επιλογές μας, αναζητά τα αίτιά του, εξετάζει το ρόλο της εκκλησίας και της επιστήμης, αμφισβητεί ανοιχτά την "πρόοδο", αποκηρύσσει τη βίαιη αντίσταση και μας δίνει ένα κείμενο που μοιάζει να γράφηκε χθες και που -δυστυχώς- είναι ιδιαίτερα επίκαιρο. Ο Λέων Τολστόι (1828-1910) είναι ένας ...

Στις δυτικές κοινωνίες, από τα χρόνια του Διαφωτισμού και εντεύθεν, έγινε εκτενής λόγος για τη θέση της θρησκείας και ιδιαίτερα των εκκλησιών στο δημόσιο βίο. Οι ακρότητες των έντονων παρεμβάσεων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο πολιτικό πεδίο, κατά τις οποίες εκδηλώθηκε μια επίμονη απαίτηση συμμετοχής στην κοσμική εξουσία, εμπέδωσαν ένα κοινό αίσθημα ανάγκης περιορισμού της εκκλησιαστικής παρουσίας από τα δημόσια πράγματα. Η θρησκεία θεωρήθηκε πλέον σαν μία εντελώς ιδιωτική υπόθεση, η οποία δεν έχει θέση και λόγο στην κοινωνική ζωή. Σε αυτό συνηγόρησαν και η αποθέωση του ατόμου από την φιλοσοφία, καθώς και η γενικότερη προτεσταντική διδασκαλία. Στις μέρες μας ωστόσο φαίνεται να κερδίζει έδαφος μία τάση η οποία ακολουθεί την αντίστροφη πορεία από την παραπάνω. Σύγχρονοι επιφανείς κοσμικοί διανοητές και φιλόσοφοι, ...

Ο Πρωτοπρεσβύτερος και Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, π. Γεώργιος Μεταλληνός, μιλάει για την ευχή του Ιησού, την καθημερινή και διαρκή προσευχή του Ορθοδόξου Χριστιανού.   %audio%

Οι πρόσφατες ανακαλύψεις στην Αμφίπολη που προκάλεσαν το ενδιαφέρον όχι μόνον του επιστημονικού κόσμου, αλλά και του κοινού, καθώς και ο δημόσιος διάλογος που ξεκίνησε, οδήγησαν το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και το Ιρλανδικό Ινστιτούτο Ελληνικών Σπουδών, να διοργανώσουν ένα κύκλο συζητήσεων και επικοινωνίας με το κοινό με θέμα «Κοινωνία και παρελθόν: προσλήψεις της αρχαιότητας στη σύγχρονη Ελλάδα». Μόνιμη έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης Πώς ορίζεται η έννοια της αρχαιότητας; Τι επίδραση έχει στη σύγχρονη σκέψη; Γιατί πάμε σε μουσεία; Ποιος είναι ο ρόλος των μνημείων στη ζωή μιας πόλης; Πώς διαμορφώνεται η «συλλογική μνήμη»; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα, που θα επιχειρήσουν να απαντήσουν οι επιστήμονες που έχουν προσκληθεί να συμμετάσχουν στις δημόσιες συζητήσεις και διαλέξεις. Οι συζητήσεις και ...

Ενώ οι Τούρκοι κι οι Βούλγαροι είναι ανάστατοι εξαιτίας της καταστροφής στο Μπότζες, ο Νικηφόρος στέλνει τον Αποστόλη μαζί με τον Γιωβάν, τον Περικλή και τον Μάγκα, για να δουν πού βρίσκεται ένας άλλος μακεδονομάχος, ο καπετάν Ματαπάς. Σύμφωνα με πληροφορίες, πιθανόν να τον έχουν συλλάβει, μια και τον κυνηγούν εδώ και πολύ καιρό. Τελικά τον βρίσκουν. Κι εκεί είδαν τρεις άντρες που σηκώθηκαν από πίσω από ένα βάτο και προχωρούσαν προς το μέρος τους. Γύρω τους χαρούμενος πηδούσε ο Μάγκας. Ο Περικλής σηκώθηκε αμέσως. - Φίλοι είναι, είπε, πάμε να τους ανταμώσουμε. Ήταν ο Βασίλης με τον καπετάν Ακρίτα, κι έναν παπά, όλοι οπλισμένοι. - Πώς βρέθηκες εδώ, κύριε Περικλή, τουρκοντυμένος τέτοιαν ώρα; ρώτησε ο Βασίλης. Ήταν τυχερό που δε σου άναψε ...

«Είναι δε εις θέσιν οι Πόντιοι να αποτελέσουν τους φρουρούς του Ελληνισμού. Έν πρώτοις, είναι έργον εις το οποίον έχουν συνηθίσει από αιώνων. Περιβαλλόμενοι εν τη απομακρύνσει των από ξένα φύλα, παλαίοντες διαρκώς προς αυτά, αφομοιούντες παρά αφομοιούμενοι, αποτελούσι τον ισχυρότερον τύπον της ελληνικής φυλής»* *(Στρατηγός Καθενιώτης, σύμβουλος του Ελευθερίου Βενιζέλου). Ήταν Μάιος του 1453, όταν έπεφτε στην πύλη του Ρωμανού, «ο τελευταίος Έλληνας». Ένα μοιραίο, κατά Καβάφη, πουλί, έφερε στην Τραπεζούντα των Μεγάλων Κομνηνών την ζοφερή είδηση: «Η Ρωμανία πάρθεν». Μετά από 8 χρόνια ο Πορθητής κυριεύει και την αυτοκρατορία του Πόντου. Αρχίζει η μακρά περίοδος της αιχμαλωσίας. Μία-μία οι ελληνικές αυτοκρατορίες, που συστάθηκαν μετά την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους, θυσιάζονται για να σωθεί η Δύση. Η Δύση που αφού ...

Για να είμαστε ειλικρινείς, ο αρειανισμός δεν έχει ακόμη πεθάνει, όπως πολλοί ίσως φαντάζονται· αντίθετα σήμερα είναι περισσότερο της «μόδας» παρά στο παρελθόν, μάλιστα δε με ευρύτερη διάδοση. Πού αλλού παρά στην μέσα στα κακά γερασμένη Ευρώπη; Αν κοιτάξουμε συνολικά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, θα δούμε ότι δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας «ορθολογοουμανισμός». Εάν όλα τα ρυθμίζει μόνον η ανθρώπινη γνώση, πώς θα υπερβούμε τα περιορισμένα και θνητά ανθρώπινα όρια, για να φθάσουμε πέραν των ορίων της υπερθέου ενεργείας του Θεού Λόγου; «Κανείς ποτέ δεν είδε τον Θεό· μόνο ο μονογενής Υιός που είναι στην αγκαλιά του Πατέρα, εκείνος μας τον έκανε γνωστό»(Ιω. 1, 18). Η πλέον άστοχη ματαιοπονία, την οποίαν επιχείρησε ποτέ η ανθρώπινη διάνοια αυτή είναι· να περιγράφει και ...

Συνεχίζεται ο κύκλος των «Συναντήσεων Κορυφής» στο βιβλιοπωλείο του Ιανού (Σταδίου 24). Τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου στις 20.30, η «συνάντηση» με τον φωτισμένο ιεράρχη της ελληνικής Εκκλησίας, τον μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλο με θέμα αν είναι δυνατός ο «εκσυγχρονισμός» της παράδοσης. Η Ορθοδοξία, ως βιωμένη παράδοση, μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση μια σύγχρονης πρότασης για τον ελληνισμό, στον 21ο αιώνα; Μιας  πρότασης που να υπερβαίνει το δίπολο μιας παράδοσης που στρέφεται αποκλειστικά στο παρελθόν και μιας νεωτερικότητας,  αποκλειστικά εισαγόμενης , μιμητικής και παρασιτικής;  Μπορούμε να απαντήσουμε στην καθολική κρίση που μαστίζει τον τόπο μας και τον κόσμο, πατώντας στην παράδοσή και την ιδιοπροσωπία μας για να συναντήσουμε τον σύγχρονο κόσμο και να συγκροτήσουμε ένα νέο πρόταγμα;

Η πείνα στην φυλακή Αιούντ Η πείνα ήταν γενική και επιβεβλημένη με έναν ορισμένο σκοπό. Τα πειράματα των κομμουνιστών έδωσαν αποτελέσματα, τα οποία έκαναν τον άνθρωπο υπάνθρωπο. Σε κάθε κελλί υπήρχε ένα τυπικό για τη διανομή του φαγητού. Η ευτυχία εκείνων πού έπαιρναν μια πατάτα ή κάτι πιο θρεπτικό ήταν μια στιγμή χαράς ή μεγάλης ικανοποιήσεως, και ταυτόχρονα, αν τυχαία οι άλλοι έπαιρναν σκέτο ζουμί, αυτό γινόταν λόγος για συζήτηση. Κατηγορούσαν τον μάγειρα, γιατί δεν είχε ανακατώσει καλά το φαγητό στον κάδο. Έλεγαν ότι η σειρά της διανομής σούπας, χυλού, ψωμιού ή μπομπότας θα πρέπει να είναι δια κληρώσεως. Μερικοί έτρεμαν με την καραβάνα στο χέρι, κάτω από την κουτάλα που έχυνε ό,τι έπαιρνε τυχαία. Στην διανομή του χυλού - ένα ...