Πεμπτουσία

Καί πάλι Χριστούγεννα! Το άστρο της Βηθλεέμ ξεπροβάλλει μέσα απο το ζοφώδη και ομιχλώδη ορίζοντα της σημερινής πραγματικότητος, της οικονομικής υφέσεως και κρίσεως, της πολιτικής αστάθειας, της ανεργίας και της πτωχεύσεως, των συρράξεων και των πολέμων. Ανατέλλει για να μας γεμίσει χαρά. Με τη χαρά των Μάγων, αυτή που αισθάνθηκαν οι σοφοί της Περσίας που χρόνια καρτερούσαν να το δούν, να ανατείλει. Είχαν διαβάσει στα βιβλία τους και το πρόσμεναν από χρόνια. Γι’ αυτό και η χαρά τους ήταν ανείπωτη. Πως προσμένουμε όλοι μας τον ερχομό ενός αγαπημένου μας προσώπου; Πως προσμένουμε τη γέννηση ενός παιδιού μας; Πως προσμένουμε τις μεγάλες γιορτές μας; Η αγωνία της προσμονής αυξάνει τη χαρά μας, γι’ αυτό και τις μεγάλες στιγμές της ζωής μας ...

Τέτοιες μέρες πριν από έξι χρόνια, ιερείς χωριών της Άρτας δημοσίευσαν ένα κοινό κείμενο, με το οποίο προσπαθούσαν να ευαισθητοποιήσουν τους ενορίτες τους, και μαζί όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα της πατρίδος μας, απέναντι στις τραγικές συνθήκες στις οποίες διαβιώνουν πολλοί συνάνθρωποί μας, δίπλα μας. Αφορμή στάθηκε ένα παραλίγο σοβαρό δυστύχημα, που έθεσε σε κίνδυνο τις ζωές πολλών εξ αυτών. Το αναδημοσιεύουμε, επειδή το κείμενο διατηρεί τη θλιβερή επικαιρότητά του και σήμερα. Απλώς να υπενθυμίσουμε τα ηχηρά λόγια του Κυρίου από την Παραβολή της Κρίσεως: "εφ' όσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε" (Ματθ. 25, 45). Πηγή:veritas-in-caritate.blogspot.com Όπως και "τότε" έτσι και φέτος δεν βρισκόταν χώρος για να γεννηθεί. Όλα τότε ήταν γεμάτα, έτσι και τώρα. Καρδιές, στομάχια, χέρια! ...

Ο Πατήρ δεν μεταπίπτει στον Υιό, παραμένει πάντα Πατήρ- ο Υιός δεν μεταπίπτει στον Πατέρα, παραμένει πάντα Υιός· το Πνεύμα δεν μεταπίπτει στον Πατέρα ή τον Υιό, παραμένει πάντα Πνεύμα άγιο. Η ιδιότητα καθενός προσώπου της Αγίας Τριάδας είναι σταθερή και αμετάβλητη. Πώς, άλλωστε, θα παρέμενε ιδιότητα αν ε­ναλλασσόταν συνεχώς περνώντας κάθε φορά σε άλλο πρόσωπο; Γι’ αυτό ο Υιός του Θεού είναι που γίνεται Υιός του ανθρώπου, για να παραμείνει ακριβώς η ιδιότητα αμετακίνητη. Γιατί, όντας Υιός του Θεού, όταν έγινε Υιός του ανθρώπου παίρνοντας σάρκα ανθρώπινη απ' την αγία Παρθένο, δεν αλλοτριώθηκε από την υιική του ιδιότητα. Ο Υιός του Θεού ενανθρώπησε για να χαρίσει ξανά στον άνθρωπο εκείνο για το οποίο δημιουργώντας τον, τον προόρισε. Τον δημιούργησε σύμφωνα ...

Μεγάλη μέρα της χριστιανοσύνης. Χριστός γεννάται! Η πλάση όλη αγάλλεται, χαίρεται. Ξεχωριστή θέση έχουν τα παιδιά στη γιορτή αυτή. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, και η Παναγιά μας μητέρα Του. Η Εκκλησία μας ψάλλει τη Γέννησή του. Από τη μαθητική χορωδία των Εκπαιδευτηρίων «Ο Απόστολος Παύλος» της Θεσσαλονίκης ακούστε: Το Απολυτίκιο των Χριστουγέννων %eap_apolytikio_christmas%   Το Κοντάκιο των Χριστουγέννων %eap_kontakio_christmas%   Τον ειρμό του κανόνα των Χριστουγέννων %eap_xristos_gennatai%   Την καταβασία της θ΄ ωδής %eap_katavasia_%        

Για να προσεγγίσουμε την σάρκωση του Λόγου και την απόρρητη γέννησή του από την αειπάρθενο Μαρία και να κατανοήσουμε καλά το μυστήριο της οικονομίας για την σωτηρία του γένους μας το κρυμμένο προ των αιώνων (Εφ. 3:9), θα μας βοηθήσει η εξής γνωστή εικόνα: Κατά την δημιουργία της προμήτορος Εύας ο Θεός πήρε την έμψυχη πλευρά του Αδάμ και την ολοκλήρωσε σε γυναίκα, γι' αυτό δεν εμφύσησε σ' αυτήν πνοή ζωής καθώς και στον Αδάμ, αλλά το μέρος που έλαβε από την σάρκα του το τελειοποίησε σε ολόκληρο σώμα γυναικός, την δε απαρχή του πνεύματος που έλαβε μαζί με την έμψυχη σάρκα την τελειοποίησε σε ψυχή ζωντανή δημιουργώντας με τα δυο μαζί έναν άλλον άνθρωπο. Πηγή:commons.wikimedia.org Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο ο ...

Το γεγονός πως ο άνθρωπος τοποθετήθηκε στον παράδεισο της χαράς και της τρυφής, για «να εργάζεται εις αυτόν και να τον φυλάσσει» (Γεν. 2, 15) και η θεώρηση του κόσμου ως δώρου του Θεού προς τον ίδιον, καθιστά τον ίδιον υπεύθυνο για τη διαφύλαξή του και προσδίδει στον καθένα ιδιαιτέρως την ευθύνη για την φύλαξη όλης της κτίσης. Η χριστιανική διδασκαλία εδράζεται στην αλήθεια πως ο Κόσμος, η κτίση, δημιουργήθηκε ελευθέρως και εκ του μηδενός από την άπειρη αγάπη του Θεού, ο Οποίος και εποίησε τα πάντα «καλά λίαν» (Γέν. 1, 31). Το φυσικό περιβάλλον, ως έργο του Κτίστη, έχει ιδιαίτερη αξία και ευρίσκεται στο ενδιάμεσο της σχέσης ανθρώπου και Θεού. Εντός αυτού του κόσμου ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ ...

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ * * * Αδελφοί και Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, «Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε!» Εφάνη επί της γης ο Θεός και εφανερώθη συγχρόνως ο τέλειος άνθρωπος και η ασύλληπτος αξία του ανθρωπίνου προσώπου. Oι σύγχρονοι άνθρωποι ιδιαιτέρως ζώμεν την μεταπτωτικήν κατάστασιν, κατά την οποίαν καθημερινώς διαπιστώνομεν μετά του Ψαλμωδού ότι «πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν, ουκ έστι ποιών χρηστότητα, ουκ έστιν έως ενός» (Ψαλμ. ΙΓ΄ 3 - Ρωμ. γ΄ 12-13). Προ της ενσαρκώσεως του Χριστού δεν ηδύνατο ο άνθρωπος να φαντασθή την ασύλληπτον αξίαν του ανθρωπίνου προσώπου, διότι μετά την πτώσιν ησθένησε και ηλλοιώθη. ...

  Στον πάνσεπτο πατριαρχικό ναό η ψαλμωδία, αιώνες τώρα ξεχωρίζει για το ιδιαίτερο τρόπο απόδοσης των εκκλησιαστικών μελών, την ευρυθμία, την απλότητα και τη λιτότητα. Ο πατριαρχικός ναός χρησίμευεν ως διδασκαλείον του ύφους, της γνησιώτερης απαγγελίας των εκκλησιαστικών μελών. Μεγάλοι Πρωτοψάλτες και Λαμπαδάριοι, οι επιφανέστεροι των μουσικών, διατήρησαν στο διάβα των αιώνων τις βασικές αρχές του μουσικού ύφους, οι ρίζες του οποίου αγγίζουν την βυζαντινή εποχή. Ο Λεωνίδας Αστέρης Άρχων Πρωτοψάλτης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και ο Άρχων Λαμπαδάριος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας ψάλουν τις σύντομες Καταβασίες των Χριστουγέννων και μας μεταφέρουν στο κλίμα της Κωνσταντινούπολης παράδοσης. %njvdi%

Υπάρχει ένα βουνό στην Βόρειο Ελλάδα, στην Χαλ­κιδική· είναι η αθωνική χερσόνησος, το γνωστό Άγιον Όρος, το ωραία προσωνυμούμενο Περιβόλι της Παναγίας με τα είκοσι μοναστήρια, τις δεκατρείς σκήτες, τα τριακόσια κελλιά, τούς χίλιους οκτακόσιους μοναχούς, την υπερχιλιόχρονη ιστορία, τις χίλιες άγιες τράπεζες, τις χιλιάδες βυζαντινές εικόνες, τα εκατοντάδες τετρα­γωνικά αγιογραφημένων τοίχων από τον Πανσέληνο, τον Θεοφάνη, τον Τζώρτζη, τα χιλιάδες εικονογραφημέ­να χειρόγραφα, τα παλαίτυπα, τα βυζαντινά έγγραφα, τα τιμιοξυλα τ' αργυροχρυσοδεμένα, τα μυροβλύζυντα άγια λείψανα, τις θαυματουργές εικόνες της Παναγίας της Οικονόμισσας, της Πορταίτισσας, του Άξιον εστι, της Παραμυθίας, της Γλυκοφιλούσας, της Τριχερούσας,  της Οδηγήτριας, της Γερόντισσας, της Γοργοϋπηκόου, τα σήμαντρα, τα τάλαντα, τις καμπάνες, τα στασίδια, τα κομποσχοίνια, τους Όρθρους, τα Μεσονυκτικά, τ' Από­δειπνα, τις καθημερινές Θείες Λειτουργίες, ...

Ο μακαριστός Καθηγούμενος της Ι.Μ. Οσ. Γρηγορίου Αγ. Όρους, Πανοσιολ. Αρχιμ. Γεώργιος (Καψάνης), σε Ομιλία του κατά το έτος 2004, για την εορτή των Χριστουγέννων.

Της Ζωής Καρέλλη “Εκείνος που δεν γεννά, δεν γεννάται, δεν αναγεννάται ποτέ, Κύριε, της Γέννησης «σκήνωσον εν εμοί», ο την Σάρραν και την Ελισσάβετ γονίμους διδάξας, προς δόξαν σου αιώνιαν”. Η Ζωή Καρέλλη (Χρυσούλα Αργυριάδου το γένος Πεντζίκη) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1901. Αδελφός της ήταν ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης. Ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών και τη μουσική και παρακολούθησε μαθήματα Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μετά το 1944 ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου. Πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο των ελληνικών γραμμάτων το 1935 από τις στήλες του περιοδικού «Το 3ο μάτι», όπου δημοσίευσε το πεζογράφημα «Διαθέσεις». Το 1937 πρωτοδημοσίευσε ποίημά της (Φετεπουρσικρί) στο περιοδικό «Μακεδονικές Ημέρες». Υπήρξε μέλος του κύκλου του περιοδικού «Κοχλίας της Θεσσαλονίκης». Αξιοσημείωτο είναι επίσης το δοκιμιακό της έργο κυρίως γύρω από τη ...

Σχεδόν όλοι σας γνωρίζετε την ιστορία της Γέννησης του Χριστού μας. Ας δούμε σήμερα, πώς τη διηγείται ο ευαγγελιστής Λουκάς. Τότε που γεννήθηκε ο Ιωάννης,  ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Καίσαρας Αύγουστος έβγαλε διαταγή να απογραφούν όλοι οι κάτοικοι της απέραντης αυτοκρατορίας του. Έπρεπε λοιπόν όλοι να πάνε στην πόλη απ’ όπου κατάγονταν, για να απογραφούν. Έτσι ο Ιωσήφ ξεκίνησε από τη Ναζαρέτ, όπου έμενε, να πάει στη Βηθλεέμ, απ’ όπου καταγόταν, μαζί με τη Μαρία που ήταν έγκυος. Όταν έφτασαν στη Βηθλεέμ, δεν υπήρχε κατάλυμα για να μείνουν. Όλα ήταν γεμάτα από τους πολλούς ταξιδιώτες, που είχαν ήδη έρθει για την απογραφή. Για να περάσουν το κρύο βράδυ, φιλοξενήθηκαν σ’ έναν στάβλο. Εκείνο το βράδυ συμπληρώθηκαν οι ημέρες της εγκυμοσύνης της Μαρίας και ...

Για περισσότερο από μισό αιώνα η λυτρωτική εκδίκηση εναντίον της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας, η οποία αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της Συνθήκης των Βερσαλλιών, θεωρείτο πως δημιούργησε τις συνθήκες που οδήγησαν αναπόφευκτα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Λιγότερο αναγνωρισμένος και κατανοητός είναι ο αντίκτυπος που είχε η Συνθήκη σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου - ένας αντίκτυπος που έχει αφήσει τα σημάδια του μέχρι σήμερα στη Μέση Ανατολή, στην Άπω Ανατολή, στα Βαλκάνια, ακόμα και στο Ιράκ. Η συνθήκη των ΒερσαλλιώνΗ εύθραυστη ειρήνη που οδήγησε στην άνοδο του ΧίτλερΣυγγραφέας: Andelman, DavidΜετάφραση: Κρίτσης, ΚωνσταντίνοςISBN: 960-446-138-7 Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο Διαστάσεις: 17 x 24 Σελίδες: 326 Στο A Shattered Peace, ο βετεράνος ξένος ανταποκριτής David A. Andelman ρίχνει μια σύγχρονη ματιά στη Συνθήκη των Βερσαλλιών, μελετώντας ...