Είναι φανερό πως με την ανάδειξη και την υπεράσπιση των χαρακτηριστικών του φιλοσόφου και του χριστιανού και παράλληλα με το στιγματισμό και την απαξίωση του αθέου και του δεισιδαίμονα, ο Καταρτζής, επιτυγχάνει να διαφοροποιηθεί από την τρέχουσα προβληματική του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Έτσι καθιστά δυνατή, τόσο την υπεράσπιση του χριστιανού από την μομφή της δεισιδαιμονίας όσο και την προστασία του φιλοσόφου από την κατηγορία της αθεΐας. Με αυτές του τις θέσεις βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά από εκείνους, που η κατηγορία του αθεϊσμού ήταν το κύριο επιχείρημα τους ενάντια στους φιλοσόφους, δηλαδή των συντηρητικών κύκλων, που για διάφορους λόγους προσπαθούσαν να διατηρήσουν την προγενέστερη κατάσταση στα πράγματα της παιδείας. Ο Καταρτζής έχει έγκαιρα αντιληφθεί την ανάγκη ανανέωσης του Ελληνισμού και γνωρίζει καλά, πως δεν ...





















