Πεμπτουσία

Συνεχίζοντας την εξέταση των προβλεπομένων από την ελληνική νομοθεσία (νόμος 3089/2002) σχετικά με ζητήματα που αφορούν την παρεμβατική γονιμοποίηση, φθάνουμε και στο ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα της παρένθετης μητρότητας. Επιτρέπεται η μεταφορά στο σώμα γυναίκας κατοικούσας στην Ελλάδα ξένων προς αυτή γονιμοποιημένων ωαρίων και η κυοφορία τους για λογαριασμό προσώπων επιθυμούντων ν’ αποκτήσουν τέκνο με δικαστική άδεια, που παρέχεται από δικαστήριο της περιφέρειας μιας εκ των δύο γυναικών κατόπιν αίτησης της ενδιαφερόμενης για απόκτηση τέκνου. Τίθενται όμως ως απαραίτητες προϋποθέσεις η πριν την υποβολή της αίτησης για έκδοση δικαστικής άδειας έγγραφη συμφωνία των ενδιαφερόμενων για το τέκνο προσώπων και της γυναίκας που θα κυοφορήσει και του συζύγου της, αν είναι έγγαμη, ο έλεγχος και η απόδειξη του ιατρικώς αδυνάτου για κυοφορία της ...

  2. Το ταξίδι της επιστροφής από τη Μοραβία και η άφιξή τους στην Ιταλία Μετά την επιτυχία της ιεραποστολής στη Μοραβία, οι δύο άγιοι, όπως προαναφέρθηκε ταξίδεψαν στην Ιταλία. Κατά τη μετάβασή τους στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Βενετία, οι δύο αδελφοί έγιναν δεκτοί με τιμές από τον ηγεμόνα της Παννονίας Κότσελ. Εκείνος ζήτησε από τους αγίους να καταρτίσουν 50 νέους στη γραφή της σλαβικής γλώσσας. Μετά την ολοκλήρωση της εκεί αποστολής τους, κατευθύνθηκαν προς τη Βενετία. Στο τέλος του 866 φθάνουν στην Βενετία. Εκεί οι δύο Έλληνες ιεραπόστολοι έδωσαν τη μεγάλη μάχη κατά των Λατίνων τριγλωσσιτών και κέρδισαν υπέροχη νίκη. Διεκήρυξαν με πειστικότητα ότι οι λαοί μεταξύ τους είναι ίσοι τονίζοντας ότι: «Ο Θεός δεν βρέχει όμοια σε όλους τούς ανθρώπους; ...

Όταν κάποτε χαριεντιζόταν ο Μέγας Αντώνιος με τους μαθητές του, παρερμηνεύθηκε από ένα περαστικό κυνηγό. Θέλοντας να θεραπεύσει τον λογισμό του ο Άγιος έκαμε εκείνο το παιχνίδι με το τόξο, όπως θα θυμάστε. Έβαλε τον κυνηγό να βάλει στο τόξο το βέλος και να το τεντώσει και εκείνος το έκανε. Του λέει, «τράβηξε παραπάνω, τέκνον μου». «Μα αββά», απαντά, «εάν τραβήξω ακόμα παραπάνω θα το τσακίσω». Του λέει ο Άγιος. «Και σε μας το ίδιο συμβαίνει παιδί μου. Αν και είμαστε πνευματικοί άνθρωποι, εν τούτοις, δεν παύουμε από του να είμαστε άνθρωποι. Επομένως και μεις πολλές φορές έχουμε διάφορους σταθμούς στη ζωή μας και κάνουμε μια διάχυση, ούτως ώστε να ξεκουράζουμε τη φύση για να αντέξει». Κοιτάξετε πόσο χρειάζεται προσοχή στην ...

Ο προφήτης Ναούμ, όπως πληροφορεί το φερώνυμο βιβλίο, ήταν Ελκαισαίος δηλ. καταγόταν από το χωριό Ελκώς (Ναμ. 1,1), του οποίου η τοποθεσία δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί. Ως χρόνος δράσης του προφήτη Ναούμ μπορεί να προσδιοριστεί το χρονικό διάστημα μεταξύ 663 και 612 π.Χ. Η Νινευή της οποίας την καταστροφή προλέγει (Ναμ. 1,10-14) βρίσκεται σε ακμή ενώ η Νω Αμών (Θήβαι της Άνω Αιγύπτου) βρίσκεται στις παραμονές της πτώσης της. Η Νινευή καταστράφηκε το 612 π.Χ. ενώ η Νω Αμών το 662 π.Χ. Το φερώνυμο βιβλίο του προφήτη Ναούμ κατέχει την έβδομη θέση μεταξύ των ελασσόνων προφητών, αποτελείται από 3 κεφάλαια και έχει ως περιεχόμενο: α) την επιγραφή (Ναμ. 1,1), β) την οργή του Θεού κατά της Νινευή και την προφητεία περί ...

Η ζωή της πλειοψηφίας των αγιορειτών πατέρων, όπως και όλων των Αγίων, συνιστά εξάπαντος ένα αφανές, τεράστιο, ακατάληπτο και άρρητο μυστήριο, ένα μυστικό γεγονός. Ο Θεός επιτρέπει ενίοτε να αποκαλύπτονται τα ύψη, οι αρετές και τα θαυμαστά της αγιότητος των μεγάλων αυτών αγωνιστών του Πνεύματος, που πέταξαν τα πάντα από πάνω τους «ίνα Χριστόν κερδήσωσι» (Φιλ. 3:8). Και τούτο, προς δόξαν των τέκνων Του (Α’ Βασ. 2:30) και για πνευματική ωφέλεια και ενίσχυση των υπολοίπων αδελφών Του εν Εκκλησία. Οι εραστές αυτοί του Ιησού, οι ήρωες του Παρακλήτου, στην αόρατη μάχη τους κατά του αρχεκάκου όφεως, φτάνουν στα ακρότατα όρια της υψοποιού ταπεινώσεως και αποφεύγουν την πρόσκαιρη και μάταιη δόξα των εγκοσμίων, επιθυμούν δε και την μετά θάνατον αφάνεια και ...

Συναυλία βυζαντινής μουσικής συνδιοργανώνουν το Yπουργείο Μακεδονίας - Θράκης και ο βυζαντινός χορός Ηδύμελον Βυζαντινή Μουσική με τίτλο: "Νυν και αεί" με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από τη νέα μέθοδο γραφής. Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση θα είναι ο παγκοσμίως διακεκριμένος Έλληνας Νίκος Λυγερός που θα αναφερθεί με την ιδιαίτερη οπτική του στο παρόν και ιδιαίτερα στο μέλλον της βυζαντινής μουσικής. Την εκδήλωση θα πλαισιώσει με ύμνους ο βυζαντινός χορός Ηδύμελον. Η εκδήλωση θα λάβει χώρα τη 4η Δεκεμβρίου 2014 στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Του Θεού Σοφίας στις 7 μ.μ. %bgjkg%

Για την ίδρυση του φημισμένου Μοναστηριού του Αποστόλου Ανδρέα, που βρίσκεται στο ομώνυμο ακρωτήρι στην κατεχόμενη Καρπασία, ελάχιστα είναι γνωστά. Η παράδοση φέρει τον Απόστολο Ανδρέα να έχει περάσει από το μέρος εκείνο, τον 1ο αιώνα μ.Χ., όταν το καράβι με το οποίο ταξίδευε έμεινε αγκυροβολημένο για τρεις ημέρες σε παρακείμενο λιμανάκι λόγω νηνεμίας. Εκεί ο Απόστολος δημιούργησε μια πηγή στο βράχο από όπου άρχισε να αναβλύζει άφθονο νερό, «που τρέχει από τότε στον λάκκο της Παλαιάς Εκκλησίας και από εκεί βγαίνει σαν Αγίασμα από βρύση κοντά στη θάλασσα» (Ι. Τσικνοπούλλου «Ο Απόστολος Ανδρέας», 1967, σ. 21). Αυτό θεράπευσε και το τυφλό παιδί του καπετάνιου του καραβιού, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, έκτισε στην ίδια τοποθεσία ναό αφιερωμένο στον πρωτόκλητο ...

Ο π. Σταμάτιος Σκλήρης σε ομιλία του στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας στην Αργυρούπολη, στα Εόρτια του ναού το 2008, μιλάει για τον πρωτόκλητο μαθητή του Χριστού, τον Άγιο Ανδρέα. %audio%

Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας είναι ένας από δώδεκα μαθητές και αποστόλους του Χριστού. Ονομάζεται Πρωτόκλητος, γιατί είναι ο πρώτος που κάλεσε κοντά Του ο Κύριος. Καταγόταν από μια μικρή πόλη της Γαλιλαίας, τη Βηθσαϊδά, και ήταν αδελφός του Σίμωνα Πέτρου. Στην αρχή ήταν μαθητής του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου, αλλά όταν άκουσε το δάσκαλό του να δείχνει τον Χριστό και να λέει: «Να το αρνί του Θεού, που θα θυσιαστεί για τις αμαρτίες όλου του κόσμου» άρχισε να ακολουθεί τον Χριστό. Φώναξε μάλιστα και τον αδελφό του, τον Πέτρο και του είπε: «Έλα, βρήκαμε τον Μεσσία!» Ήταν και οι δυο φτωχοί ψαράδες, όταν τους διάλεξε και τους κάλεσε ο Χριστός, για να τους κάνει «ψαράδες ανθρώπων» στο εξής, όπως τους είπε, δηλαδή ...

Διαβάστε το νέο τεύχος των Αναλέκτων, κάνοντας κλικ στη φωτογραφία Ο Γέρων Σωφρόνιος Σαχάρωφ λέει στο βιβλίο του «Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστι» στο κεφάλαιο περί της Λειτουργικής Γλώσσης ότι «Οι Έλληνες διά της φιλοσοφίας έφθασαν εις τα υψηλότερα δυνατά όρια αναπτύξεως του ανθρωπίνου πνεύματος και διά της γλώσσης παρουσίασαν την τελειοτέραν δυνατήν μορφήν εκφράσεως του ανθρωπίνου λόγου» (σ. 374). Αποτελεί κοινό τόπο ότι κανείς πολιτισμός δεν επηρέασε την παγκόσμια ιστορία και τη σύγχρονη καθημερινότητα όσο ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός. Το συνεχές ενδιαφέρον για την μελέτη των διαφόρων όψεών του από επιστήμονες όλης της υφηλίου αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Η διεθνής δημοσιότητα και οι διαστάσεις που λαμβάνει κάθε αρχαιολογική ανακάλυψη όπως η πρόσφατη της Αμφίπολης δημιουργούν μία ιδιαίτερη αίσθηση. Την ...

Μερικοί υποστηρίζουν ότι σ' αυτήν την απόφαση τους παρεκίνησε και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, όταν ο Μιχαήλ Κουρμούλης πήγε στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να παρακολουθήσει τις ιερουργίες του Παναγίου Τάφου. Όποια και αν είναι η αρχή της ενέργειας αυτής των Κουρμούληδων, το εξακριβωμένο είναι ότι ο τότε Μητροπολίτης Κρήτης πρόλαβε τη συμφορά πού περίμενε όχι μόνο τις οικογένειες των Κουρμούληδων αλλά και όλους τους χριστιανούς, τους οποίους ίσως να εξαφάνιζε ο φανατισμός των Τούρκων, πού ήταν φυσικό να επακολουθήσει μετά την αποκάλυψη των Κουρμούληδων. Το ξεφανέρωμά τους και τη μαρτυρική τους ομολογία θα ζητούσαν να την ταπεινώσουν και να την πνίξουν στο αίμα. Αλλά και από το πείσμα ακόμα, γιατί επί τόσα χρόνια μία τέτοια μεγάλη ...

Ο Απ. Ανδρέας ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου. Καταγόταν από την Βηθσαϊδά, πόλη που βρισκόταν στη δυτική όχθη της λίμνης Τιβεριάδας. Εργαζόταν στην οικογενειακή επιχείρηση του πατέρα του Ιωνά, που εκμεταλευόταν την πλούσια σε ψάρια λίμνη. Τα ευαγγέλια μας πληροφορούν ότι ανήκε σε μια ευκατάστατη οικογένεια και είχε οικονομική ευχέρεια.             «Η οικογένεια του Σίμωνος Πέτρου και του Ανδρέα, κατοικούσαν στην πρωτεύουσα της Γαλιλαίας, την Καπερναούμ, και όπως έχει δείξει η αρχαιολογική σκαπάνη σε οικία πλούσια και μεγαλόπρεπη. Άρα το οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο των οικογενειών αυτών ήταν πολύ υψηλό, ιδιαίτερα για τα δεδομένα της εποχής εκείνης» ( Γ. Πατρώνου, Κήρυγμα και Θεολογία τ. Α, σ. 175). Υπάρχει η εντύπωση σε πολλούς ότι οι μαθητές ήταν φτωχοί και αγράμματοι ...

Ο φιλόσοφος διακρίνεται για τον ανθρωπιστικό του προσανατολισμό και για την ευαίσθητη ηθική του συνείδηση, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που να μας θυμίζει  ευαγγελικές προτροπές:«(ο φιλόσοφος) Όλους τους ομοεθνείς του τους έχει σα φίλους, και τους επίλοιπους τους βλέπει ανθρώπους, εκεινο που’ ναι κ’αυτός. Δεν κάμνει κανέναν κακό το παραμικρότερο, αλλά φυλάγεται  και να θλίβη κανένανα μέχρι λόγου∙ κάμνει όλους το καλό  που μπορεί, κ’όσο δεν μπορεί να τους ωφελήση, τους παρηγορεί ή τους συμβουλεύει∙ δεν έχει να κάμη ποτές με κανέναν, και στρέγει να ζημιωθή παρά να μαλώνη». Παράλληλα ο φιλόσοφος παρουσιάζεται από τον Καταρτζή ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα που εν δυνάμει διαθέτει όλες τις αρετές. Την φρόνηση  με την οποία οδηγείται στην ευδαιμονία. Επίσης κατέχει την αρετή της πραότητας καθώς:«..υποφέρνει με ...

«Ο Θεός κάθεται στο θρόνο της αγιοσύνης Του» ασωμάτως και με τρόπο ανείπωτο κυκλωμένος από αγγελικές χοροστασίες. Εκάθησαν και αυτοί, οι άγιοι σε θρόνους αγιοσύνης απαλλαγμένοι από περιστάσεις βιοτικές, κυκλωμένοι από θείες αρετές και κατακοσμημένοι από θείους λογισμούς και έννοιες. «Εβασίλευσεν ο Θεός» επί τα έθνη. Εβασίλευσαν και αυτοί και υπέταξαν τα πάθη τα ειδωλολατρικά. «Ο Κύριος εβασίλευσε, ντύθηκε μεγαλόπρεπα». Και αυτοί, αφού κυριάρχησαν και βασίλευσαν πάνω στ’ ανθρώπινα πάθη, ντύθηκαν την μεγαλοπρεπή απάθεια. «Ντύθηκε ο Κύριος και ζώστηκε τη δύναμη». Ντύθηκαν κι οι άγιοι σαν φόρεμα το θεϊκό πόθο και ζώστηκαν τη δύναμη. «Εταπείνωσε ο Χριστός τον εαυτό Του θεληματικά υπακούοντας μέχρι θανάτου και μάλιστα θανάτου σταυρικού». Κι αυτοί ταπείνωσαν τους εαυτούς τους, αφού σήκωσαν στους ώμους τους το ...

Η εσχατολογική προοπτική του χριστιανού, η αρετή της ελπίδας  με την οποία πορεύεται στον παρόντα κόσμο γίνεται ο σύνδεσμος για μια ηθική,  που αποβλέπει και επιζητεί την βίωση μιας άλλης πραγματικότητας:«(ο ορθόδοξος) δεν ειν’ περιωρισμένος στον παρόντα κόσμο, που τον εβλέπει σα ξένο στου λόγου του, αλλά, τείνωντας κατ’ευθυωρίαν το νου του εις το Θεό, και έχωντας την ελπίδα του εκεί αμέσως το θείο του πρόσωπο, μελετά και γυμνάζει σ’αυτό τη διανοιά τ’ απ’ εδώ. Πράττει λοιπόν τα καλά για να γένη, άξιος σ’ εκεινο όπου ελπίζει, και δε κάμνει τα κακά για να μην το χάση». Εχει συνείδηση πως δεν φτάνει μόνο η πίστη αλλά είναι αναγκαία και τα έργα, η εφαρμογή της αρετής. Ούτε πίστη χωρίς έργα ούτε έργα ...