Το άγαλμα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες (φωτ. Ν. Λουπάκης) Η έκθεση και η απόθεση αρτιγενών ή μη παιδιών (επί της ουσίας δηλαδή η θανάτωσή τους) αποτελούσε συνηθισμένη πρακτική όλων των πόλεων του αρχαίου κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Αθήνας, και είχε καταλήξει ένας ευρύτατα διαδεδομένος θεσμός. Ωστόσο, στα συγγράμματα των σύγχρονων μελετητών εμφανίζεται η εξής παραδοξότητα: η Σπάρτη φορτίζεται με μια ιδιαίτερη εικόνα-παράσταση και περνά στην ιστορία και στο θρύλο ως η μοναδική άστοργη και βάρβαρη πόλη της αρχαίας Ελλάδας. Η Σπάρτη, λοιπόν, κατηγορήθηκε ως η κατεξοχήν βρεφοκτόνος πόλη, και μάλιστα ερήμην των γονέων. Ο Καιάδας, λόγου χάρη, χρησιμοποιείται στη γλώσσας μας, όπως και σε πολλές άλλες γλώσσες, για να δηλώσει τη μοίρα αυτού που δεν είναι γενικά αποδεκτός είτε στα στενά ...





















