Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς πως η γη μας «στάζει αίμα και δάκρυ». Έως περάτων της οικουμένης και πάντοτε, υπάρχει ο πόνος, η λύπη, η στενοχώρια που συνθλίβουν το πρόσωπο.
Αν η Εκκλησία είναι «το ετέρως οράν τα πράγματα», η διαφορετική, δηλαδή, θέαση των πραγμάτων, είναι φανερό πως βλέπει διαφορετικά τον πόνο, τη λύπη, τη στενοχώρια. Μιλά για πένθος, αλλά όχι το πένθος που διαλύει την ύπαρξη, αλλά αυτό που συνέχει την καρδία ως αδυναμία αλλά και αδιαφορία ν’ ανταποκριθεί η ψυχή στην αγάπη του Θεού.
Κατά την αγία Γραφή υπάρχει η «κατά Θεόν λύπη» και η «του κόσμου λύπη» (Β΄ Κορ. 7,10.). Η δεύτερη οδηγεί στο θάνατο, θα λέγαμε στην κατάθλιψη, στη μιζέρια, στον άκαρπο πόνο. Η «κατά Θεόν λύπη» ...
Περισσότερα