The demons usually withdraw, cunningly, for a time, so that we become lax, think we’ve overcome the passions and stop being careful. Then they suddenly pounce on our soul and snatch it away like a sparrow. And if they defeat it, they mercilessly incite it to commit all sorts of sins, even worse than the ones for which it earlier asked forgiveness. Saint Isaiah the Hermit
«Να μην επιμένετε από κενοδοξία ή ανθρωπαρέσκεια φιλονικώντας και κολάζοντας τον εαυτό σας και τον πλησίον σας, μόνο και μόνο για να ακούσετε μετά απ’ αυτά ότι κανένας δεν μπόρεσε να σας νικήσει» (Αββάς Δωρόθεος) Δύο τρόποι υπάρχουν για να γίνει ένα έργο: η επιμέλεια που φτάνει στα όρια της τελειομανίας ή η χαλαρότητα, πάμε κι όπου βγει. Αυτό συμβαίνει και στις ανθρώπινες σχέσεις. Υπάρχουν αυτοί που βάζουν τα δυνατά τους στην αγάπη, μελετούν όλες τις λεπτομέρειες, θέλουν να ευχαριστήσουν τον άλλο κατά πάντα, βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό, ακριβώς διότι δίνουν στην αγάπη την μεγαλύτερη σημασία. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που δεν παίρνουν τις σχέσεις στα σοβαρά. Αποσκοπούν στο να περνάνε καλά και έχουν ως κριτήριο μόνο τον εαυτό τους. Δεν θέλουν ...
Η ιστορική επιστήμη δεν είναι πια βέβαιη για το κατόρθωμα του Κολόμβου, ότι, δηλαδή, έφτασε πρώτος στην Αμερική. Νεότερες έρευνες έχουν πείσει τους ερευνητές ότι προηγήθηκαν οι ριψοκίνδυνοι Φοίνικες και οι ατρόμητοι Βίκινγκς. Ασφαλή τεκμήρια παρουσίας αρχαίων Ελλήνων στην αμερικάνικη ήπειρο δεν υπάρχουν. Πολοί όμως μελετητές συγκρίνουν το ημερολόγιο του Μαγγελάνου το έπος της Οδύσσειας του Ομήρου, ανακαλύπτοντας αξιοπερίεργες. και εντυπωσιακές ομοιότητες. Αυτό όμως που ιδιαίτερα εντυπωσιάζει τους ιστορικούς είναι η επιμονή τόσο του Κολόμβου, όσο και του Μαγγελάνου. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια οι ερευνητές πιστεύουν ότι δεν πρόκειται περί ενός απλού πείσματος των μεγάλων θαλασσοπόρων, αλλά της πίστης τους σε πηγές αρχαίες που περιγράφουν ακριβώς την ύπαρξη νέας γης στα δυτικά. Γι απαράδειγμα, στο χρονικό του καρχηδονίου ναυάρχου Αμίλκα, καταχωρείται ...
Η ανάπτυξη του διαδικτύου συντέλεσε καθοριστικά στην μετάβαση από την εποχή της μαζικής επικοινωνίας του προηγούμενου αιώνα, όπου κυριαρχούσαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας (τύπος, ραδιόφωνο, τηλεόραση) στην εποχή της κοινωνίας της πληροφορίας, όπου ο άνθρωπος δεν αποτελεί παθητικό δέκτη αλλά μπορεί να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής. Όπως παρατηρεί ο Γιαγκάζογλου «Οι τεχνολογίες της πληροφορίας είναι “νέες”, όχι επειδή είναι απλώς διαφορετικές από όσες προηγήθηκαν, αλλά επειδή αλλάζουν σε βάθος την ίδια την έννοια της απόκτησης εμπειρίας και εν τέλει, τον τρόπο με το οποίο αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα». Η καθημερινή μας εμπειρία αποτελείται από αλληλεπιδράσεις, συχνά εικονικές, με ανθρώπους που ίσως δεν έχουμε συναντήσει ή γνωρίσει προσωπικά, και από υπερτοπικές συναλλαγές άυλων αγαθών, προϊόντων και υπηρεσιών. Ο άνθρωπος στη σύγχρονη ...
Ποιος είναι ο αληθινός Άγιος Βασίλης; Στην εποχή μας τα παιδιά μεγαλώνουν δυστυχώς με το πρότυπο του κόκκινο-φορεμένου γενειοφόρου που κουβαλά ένα μεγάλο σάκο με δώρα. Όμως ο πραγματικός Άγιος Βασίλειος υπάρχει και τα δώρα του είναι βάλσαμο και διδάγματα για την ψυχή κάθε μικρού παιδιού. Στο βιβλίο «Μεγαλώνοντας με ένα Άγιο» ο μικρός ήρωας, ο Βασίλης μεγαλώνει διαβάζοντας για τον αληθινό Άγιο Βασίλειο. Η ζωή και το έργο του θα τον εμπνεύσουν και θα του δώσουν θάρρος για ν’ αντιμετωπίσει όλες τις δυσκολίες της ζωής του, αλλά και να πάρει μεγάλες αποφάσεις, έχοντας συμπαραστάτες τον δάσκαλό του,»κύριο Ακάθιστο» και τον γεμάτο πνεύμα θυσίας ιερέα του χωριού τους. Την συναρπαστική ιστορία της γνωστής συγγραφέως Μυρσίνης Βιγγοπούλου ντύνει με την όμορφη και ...
Saint Anthimos was from Sofia, Bulgaria, where he was a married, parish-priest. In 1841, after his wife reposed, he went to Mount Athos and was tonsured as a monk at Simonopetra Monastery. He began to act like a fool for Christ in order to hide his spirituality and closeness to God. He moved in the desert places of Mount Athos and stayed in caves and in trees. For the first five years of his hermitage he wore an old raso which later he replaced with a sack with three holes in it, for his head and arms. People would call him ‘Sacky’. Every two or three months, Father Anthimos would visit Saint Panteleimon Monastery (the Russikon) for a few days because there ...
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Γέροντα, έχω μια απορία απ’ τη ζωή μου. Γιατί δεν παντρεύτηκα; – Παιδί μου, για να παντρευτείς πρέπει να πιστεύεις σε τρία πράγματα: Πρέπει να πιστεύεις στον άνθρωπο που θα παντρευτείς, πρέπει να πιστεύεις στον γάμο με αυτόν τον άνθρωπο και πρέπει να πιστεύεις στον Θεό. Και πρέπει να πιστεύεις και στα τρία, γιατί, άμα δεν πιστεύεις στον άνθρωπο και στον γάμο, ή δεν θα παντρευτείς ή δεν θα παντρευτείς αυτόν τον άνθρωπο. Αλλά, αν δεν πιστεύεις στον Θεό, όταν κλονιστεί ο γάμος ή όταν κλονιστεί ο άλλος άνθρωπος για οποιονδήποτε λόγο, δεν θα έχεις ποιος να σε κρατήσει και ποιος να στερεώσει αυτόν τον γάμο. Από το βιβλίο της Ιεράς Μονής Παναγία η Γαυριώτισσα, «Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης, Ο πνευματικός της Μονής Δαδίου, ...
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ο Σιναΐτης. (Ψηφιδωτό Ιερά Μονή Οσίου Λουκά). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτη, «Κλίμαξ» Λόγος ενδέκατος, «Περί πολυλογίας και σιωπής» 1. Έχομε αναφέρει με συντομία στα προηγούμενα ότι είναι πολύ επικίνδυνο, και γι’ αυτούς ακόμη που θεωρούνται πνευματικοί, να κρίνουν τους άλλους, πράγμα που υπεισέρχεται ανεπαίσθητα. Και είναι το να κρίνη κανείς τους άλλους σαν να κρίνη τον εαυτόν του και να τιμωρήται από την γλώσσα του. Τώρα λοιπόν η σειρά των λόγων απαιτεί να ομιλήσωμε για την αιτία και την θύρα από όπου εισέρχεται και εξέρχεται το πάθος της πολυλογίας. 2. Η πολυλογία είναι η καθέδρα της κενοδοξίας. Καθισμένη επάνω της η κενοδοξία προβάλλει και διαφημίζει τον εαυτόν της. Η πολυλογία είναι σημάδι αγνωσίας, θύρα της καταλαλιάς, οδηγός στα ευτράπελα, ...
While we’re in this life, we have the power and authority from God to break by ourselves the chains of the desires of the enemy, to cast off the burden of our sins through repentance and to be saved, thereby gaining the kingdom of heaven. Saint Efraim the Syrian
When I love another person with all my soul, it means that I pray for them. Those who have this experience are in Paradise. Abbess Gavriilia Papayianni
Η αγία Άννα έχουσα στα χέρια την Παναγία. Έργο του Άγγελου Ακοτάντου, 15ος αιώνας. Μουσείο Μπενάκη. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Μία χρονιά περνούσε ένα καΐκι με την Παναγία την Φανερωμένη από την Αρτάκη, ανοικτά από το Βόρρι . Το καΐκι σταμάτησε· ούτε μπροστά, ούτε πίσω. Οι παπάδες που συνώδευαν την Παναγία την Φανερωμένη έκαναν παράκλησιν και αγιασμό, για να φύγη το καΐκι, αλλά τίποτα. Τότε κάποιος από το πλήρωμα είπε, μήπως θέλη η Παναγία να πάη στη μητέρα της την Αγία Άννα να χαιρετίση; Τότε ο καπετάνιος έστριψε το τιμόνι προς το Βόρρι και αμέσως, ως εκ θαύματος, ξεκίνησε το καΐκι για το Βόρρι. Εν τω μεταξύ ειδοποίησαν στο Βόρρι ότι έρχεται η Παναγία η Φανερωμένη. Την ώρα που έβγαζαν την Παναγία από το καΐκι, να την ...
Πρέπει να φιλοσοφούμε τη ζωή μας. Να προβληματιζόμαστε για όσα μας συμβαίνουν και να τα αναλύουμε, αλλά ποτέ να μη βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα, διότι ό,τι στερείται ανέσεως χρόνου, υποχρεωτικώς θα έχει μέσα του στοιχεία παραπλανητικά, αφού λειτουργούν μπερδεμένα· η πληροφόρηση που μπορεί να μην είναι σωστή, η συναισθηματική φόρτιση που αδρανοποιεί την ψύχραιμη λογική, η φαντασία η οποία είναι η προσφιλέστερη στον πονηρό πόρτα της ψυχής. Η σωστή στάση, όταν έχουμε γεγονότα καθοριστικής σημασίας στη ζωή μας τα οποία μας απασχολούν επί πολλές ημέρες γιατί συμβαίνουν και τί πρέπει να κάνουμε, είναι να σιωπούμε και να περιμένουμε προσευχόμενοι. Η ροή του χρόνου βοηθά να κατασταλάξουμε σε γνώμες πλησιέστερες προς την αλήθεια, άρα και σε αποφάσεις λιγότερο λανθασμένες. Υπάρχουν βέβαια γεγονότα που ...
Οι άγιοι που καθημερινά τιμώνται «εν ψαλμοῖς καί ὕμνοις καί ὠδαῖς πνευματικαῖς» προβάλουν μπροστά μας σαν πρότυπα, σαν παραδείγματα μίμησης. Οι ακολουθίες που ψάλλονται εξυμνούν τις αρετές, τη στερεότητα στην πίστη τους, την ακράδαντη εμπιστοσύνη τους στο Χριστό και την εκκλησία Του, τη συνεχή τους μαρτυρία και διδασκαλία δια λόγου και πράξεως. Μέσα σε όλη τη βιοτή του Αγίου Νικολάου, απ’τα βρεφικά του ήδη χρόνια – τα γεννοφάσκια του θα λέγαμε – ως και τα πολύ βαθιά γεράματά του (ο άγιος κοιμήθηκε σε ηλικία 100 ετών) συναντά κανείς αμέτρητα περιστατικά που απορεί και θαυμάζει. Μελετώντας τη ζωή του θα μπορούσες να πεις ότι ήταν μια πρακτική ενσάρκωση του ευαγγελίου στη ζωή ενός ανθρώπου. Η εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου ανατροφή του, ο ...
Διανύουμε ήδη τον Δεκέμβριο του 2021 και θέλω να μοιραστώ μαζί σας, φίλες και φίλοι, ένα μικρό απολογισμό της επετειακής χρονιάς. Παρά την πανδημία και τους περιορισμούς πιστεύω ότι έγιναν αξιολογες εκδηλώσεις, ακούσθηκαν σημαντικά συμπεράσματα, καλλιεργήθηκε γόνιμος προβληματισμός, αποφεύχθηκε η πόλωση μεταξύ αντιθέτων απόψεων. Στα θετικά του απολογισμού καταγράφω την πανελλήνια διάσταση των εορτασμών. Στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Ομογένεια έγιναν φιλότιμες προσπάθειες για να τιμηθεί η επέτειος των 200 ετών από τη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση. Άλλωστε το 1821 υπήρξε υπόθεση όλων των Ελλήνων. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήταν Πόντιος, ο Εμμανουήλ Παππάς ξεσήκωσε τη Μακεδονία και πέθανε από τη λύπη του για την ατυχή έκβαση στις 5 Δεκεμβρίου 1821 (ακριβώς πριν από 200 χρόνια). Το πλοίο που τον μετέφερε ανήκε σε ...
Ο Απ. Παύλος παραγγέλλει στους Χριστιανούς: «Το Πνεύμα μη σβέννυτε», δηλαδή, τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, μη τα σβήνετε και μη τα αχρηστεύετε) (Α΄ Θεσ. 5, 19-20). Καθώς πλησιάζει και φέτος η Μεγάλη Εορτή της Θείας Ενανθρωπήσεως του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, πολλοί ορθόδοξοι χριστιανοί φαίνεται να επαναλαμβάνουν μια τεράστια θεολογική παρέκκλιση. Δεν αναζητούν και, φυσικά, δεν βρίσκουν στα Χριστούγεννα τη γνήσια χριστιανική τους ταυτότητα, το αληθινό χριστιανικό νόημα της ύπαρξής τους, τον ίδιο τον Θεάνθρωπο Χριστό, που γεννάται εξ ουρανών επί της γης, «ίνα ζωήν έχομεν και περισσόν έχομεν» (Ιω. 10, 10), αλλά να καλύπτονται κάτω από μια φολκλορική καρικατούρα, μιας ανθρωποκατασκευασμένης «γεννήσεως», άσχετης εντελώς με το πνεύμα της χριστιανικής μας πίστεως. Τα Χριστούγεννα, ωστόσο, δεν είναι μια κοσμική εορτή μιας οποιασδήποτε ...
Περιδιαβαίνοντας την Παλαιά Διαθήκη με τον Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμία.
Το Πρακτορείο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ» σας παρουσιάζει ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στα Μύρα της Λυκίας, εκεί που εόρτασε ο ιστορικός ναός του Αγίου Νικολάου Μύρων. Σημαντικά κτίσματα, ερειπωμένες εκκλησιές και χωριά που έγραψαν ιστορία μεταξύ των οποίων και του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη. Ιερός Ναός Παναγίας Ιερός Ναός Παναγίας – Νότια άποψη Κρήνη στην πλατεία Παρεκκλήσι 17ος αιώνας Ιερός Ναός Ταξιαρχών – Κοντά στον Ναό βρισκόταν το σπίτι του Αγίου Ιάκωβου Τσαλίκη Ιερός Ναός Ταξιαρχών Ιερό Βήμα Λεβίσι – Πατρίδα Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη Μεγάλο φαράγγι μεταξύ ΚΑΣ (ΑΝΤΙΦΕΛΛΟΣ) και ΚΑΛΚΑΝ (ΚΑΛΑΜΑΚΙ) Πηγή: ope.gr
The yard of the Monastery of Saint Patapios at Loutraki, Greece Today the Church celebrates and honours the memory of the blessed Patapios the Desert-Dweller. This is the title accorded to the saint who lived in isolation in the desert, leaving behind the turmoil and joys of the secular life. He was born in Thebes, in Egypt, of devout Christian parents, by whom he was brought up with great care and concern and from whom he learned the Scriptures. What Saint Paul wrote to Timothy applies very well to Saint Patapios: “from childhood you have been acquainted with the sacred writings, which are able to make you wise for salvation through faith in Christ Jesus”. Faith in Christ and in the ...
Χαρακτικό Παντελή Ζερβού. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Είπε Γέρων: «Ο ασκητής είναι ο πιο κοινωνικός άνθρωπος μέσω της κοινωνίας του με τον Θεό και της προσευχής για τον κόσμο». Είπε Γέρων: «Η ασθένεια αναπληρώνει την άσκηση και μ’ αυτήν θα σωθούμε. Να μην αμελούμε και να μη στενοχωρούμεθα, αν δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά. Ο Θεός δεν θέλει την άσκησή μας αλλά την καρδιά μας». Είπε Γέρων: «Οι πειρασμοί μας αναγκάζουν να τρέχουμε προς τον Χριστό και την Παναγία, σαν το παιδάκι που βρίσκει στον δρόμο του ένα σκύλο και καταφεύγει στην αγκαλιά της μάνας του. Αλλιώς θα έτρεχε εδώ και κει». Είπε Γέρων: «Σκοπός είναι να φθάσουμε να αγαπήσουμε τον Χριστό. Αν αγαπήσουμε τον Χριστό, ύστερα όλα είναι εύκολα. Δεν μας κάνει καρδιά για τίποτε ...
Once again we’ve been given the opportunity to devote a little time to the study of Christ’s Nativity in our life, as we approach Christmas, the great feast of the Lord. We’re given the opportunity to look at how we experience the personal advent of Christ, in our homes, in our monasteries, and wherever else we may be, but particularly in our soul. There are so many aspects of Christ’s incarnation that deserve comment and study. For example, we might look carefully at the icon of the Nativity where we will see a number of people and a variety of attitudes. And just as, in order to help a child to understand its own nativity we might call on it to ...
