Ο άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης (15ος αι.) γράφει ότι η λαβίδα επικράτησε «διά τινα επιγεγονότα». Στα ζητήματα που επέβαλαν αυτήν την αλλαγή εντάσσονται και λόγοι βεβήλωσης της κατ’ οίκον διατηρούμενης θείας Κοινωνίας από κάποιους κακούς χριστιανούς. Η έλλειψη επίσης διακόνων δυσκόλευε την μετάληψη και από τα δύο είδη. Τα πρακτικά προβλήματα που δημιουργούντο κατά την Κοινωνία των νηπίων, των ασθενούντων και μελλοθανάτων συνέβαλαν στο νέο τρόπο μετάληψης με λαβίδα «προς το ευσχημονέστερον» κατά την έκφραση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ του Οξείτη. «Και το αίτιον οπού η εκκλησία επενόησε την λαβίδα, σημειώνει ο Ευστράτιος Αργέντης, ήτον, διότι τινές υποκριταί του χριστιανισμού, η αιρετικοί, η δεισιδαίμονες άνθρωποι, λαβόντες τον άγιον άρτον, δεν τον έτρωγαν, αλλά η τον έρριπταν, η τον έκρυπταν, η εις ...




















