Γέροντας (Στάρετς) Ζωσιμάς της Σιβηρίας (1767-1833). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Διπλά εξουθενωμένοι, ξάγρυπνοι και νηστικοί, πήραν πάλι το δρόμο τους, όταν ξημέρωσε. Έφτασαν σ’ ένα παγωμένο ποτάμι κι έπρεπε να το διαβούν. Ο π. Βασιλίσκος ήταν πιο ελαφρός, σαν μικρόσωμος και σκελετωμένος, κι έτσι πέρασε απέναντι με ευκολία. Ο π. Ζωσιμάς όμως, ήταν πια είχε διασχίσει ολόκληρη σχεδόν την απόσταση, βρέθηκε ξαφνικά μέσα στο νερό ως το στήθος: Ο πάγος, πιο λεπτός στο σημείο εκείνο, έσπασε κάτω από το βάρος του και τον παγίδεψε λίγο πριν φτάσει στην άλλη όχθη. Τα χιονοπέδιλά του κόλλησαν γερά στο βυθό. Ακινητοποιήθηκε. Πίστεψε πια πως θ’ άφηνε εκεί την τελευταία τον πνοή. Τότε κι οι δυο πατέρες ένωσαν τις καρδιές και τις φωνές τους σε έμπονη ικεσία. – Υπεραγία Θεοτόκε, κραύγασαν, ένδοξη ...





















