Μια εξαιρετική ερμηνεία των Καταβασιών της Πεντηκοστής «Θείω καλυφθείς» από τους Άρχοντες των πατριαρχικών αναλογίων Λεωνίδα Αστέρη και Βασίλειο Εμμανουηλίδη κατά την εορτή του Αγ. Αποστόλου Βαρθολομαίου του έτους 1992.
Πολλοί μοναχοί του Αγίου Όρους και όχι μόνον αναρωτιόμαστε πολλές φορές και λέμε ποιά να είναι άραγε η απόδειξη ότι υπάρχει πρόοδος στον εαυτό μας και στη μοναχική μας ζωή; Να είναι απόδειξη το ότι κάνουμε υπακοή κι έχουμε αγάπη; Να είναι απόδειξη η αυταπάρνηση και τα ασκητικά μας κατορθώματα ή μήπως επειδή καλλιεργούμε τη νοερά προσευχή και τα υπόλοιπα έργα της μοναχικής ζωής; Δυστυχώς στις μέρες μας, αυτά τα ερωτήματα σε πολλούς μοναχούς μένουν αναπάντητα. Όμως την απάντηση μάς τη δίνει ο Μέγας Αγιορείτης της εποχής μας, ο Άγιος Παΐσιος, που μάς λέει: «προσέξτε οι μοναχοί και μη βγάζετε το συμπέρασμα πως πάτε καλά στην καλογερική κι νομίζετε ότι έχετε πρόοδο επειδή καλλιεργείτε τη νοερά προσευχή, κάνετε άσκηση, υπακοή κλπ. ...
«Διό γρηγορείτε μνημονεύοντες ότι τριετιαν νύκτα και ημέραν ουκ επαυσάμην μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον» (Πραξ. 20.31). Ημέρα τιμής και μνήμης σήμερα των αγίων 318 θεοφόρων Πατέρων της εν Νικαία πρώτης Οικουμενικής Συνόδου και το αποστολικό ανάγνωσμα από τις Πράξεις των Αποστόλων μας μεταφέρει σε μία άλλη σύνοδο, σε μία άλλη σύναξη, αυτή των πρεσβυτέρων των Εκκλησιών της Μικράς Ασίας, την οποία συνεκάλεσε ο απόστολος Παύλος. Τα λόγια του πρωτοκορυφαίου αποστόλου, τα οποία κατέγραψε ο θεοκίνητος κάλαμος του ευαγγελιστού Λουκά, δείχνουν τους κατευθυντήριους άξονες στους οποίους κινείται η Εκκλησία του Χριστού, άξονες τους οποίους πρέπει να ακολουθούν και τα πιστά μέλη της προκειμένου να συνεχίσουν να είναι εντός της Εκκλησίας για να επιτύχουν τη σωτηρία τους. Ο πρώτος άξονας είναι η εγρήγορση. Ο ...
Φωτο:pontos-news.gr «Του Ηλ’ το κάστρον» είναι παραλλαγή του «Κάστρου της Ωριάς». Ο Πόντος καθώς βρισκόταν μακριά από τον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο, δημιούργησε το συγκεκριμένο τραγούδι που αναφέρεται στου «Ηλ’ το κάστρον» και όχι στης Ωριάς. Για το μουσικό κείμενο πατήστε εδώ-Καταγραφή Φώτης Μπαρούτας Ωστόσο η υπόθεση του θρύλου καθώς και οι βασικοί στίχοι παραμένουν ακριβώς οι ίδιοι, όπως σε πολλές διαφορετικές περιοχές του Ελληνισμού. Όλα τα κάστρα είδα κι όλα γύρισα κι άμον του Ηλ’ το Κάστρον, κάστρον κ’ έτονε. Σεράντα πόρτας είχεν κι όλια σίδερα κι εξήντα παραθύρια κι όλια χάλκενα. Και του γιαλού η πόρτα έτον μάλαμαν. Τούρκος το τριγυρίζει, χρόνους δώδεκα, μηδ’ εμπορεί να παίρει, μηδ’ αφήνει ατο. Κι ένας μικρός τουρκίτσος, ρωμιογύριστος, ρόκαν και ροκοτζούπιν βάλ’ σα μέσα του, αδράχτι ...
The Sunday of the Holy Fathers, which our Church celebrates during the period of Pentecost, is dedicated to the memory of the Holy and God-Bearing Fathers of the 1st Ecumenical Synod in Nicea, at which Athanasios the Great and Saint Spyridon the Wonder-Worker were present and testified as to the true faith. The Synod, acting in the Holy Spirit, expressed the traditional faith of the Church and formulated its dogmatic teaching on the second Person of the Holy Trinity, that is, Jesus Christ the Son and Word of God, Who was both God and human. The importance of the 1st Ecumenical Synod lies in the fact that it protected the faith from the heretical teaching of Arius and his supporters, who ...
Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ...
When people are ashamed of themselves and disgusted by their actions, through which they’ve affronted God’s love and sanctity, they’re shocked to the core, they feel that their heart’s in pain and is saddened. Then they’re humbled in the face of God’s majesty and they make the decision to repent.
The Lord’s Ascension is the visible sign of God’s reconciliation with us, but also the glorification of our human nature. This reconciliation and our glorification were achieved through the incarnation of the Son and Word of God, His teachings, His voluntary Passion, His glorious Resurrection, culminating in His Ascension into heaven. The Ascension is described by the Evangelists Mark (16, 19) and Luke (24, 50-51), as well as in the Acts of the Apostles (1, 9-11). As regards the time of the event, the book of Acts tells us that it occurred forty days after the resurrection of Jesus Christ from the dead. The Lord remained on earth for the duration of this time so that His disciples could realize fully ...
Σώμα Χριστού μεταλάβετε… Μια πρόσκληση-πρόκληση για γεύση πηγής αθανάτου. Ψάλλει ο Βυζαντινός χορός «Οι Καλοφωνάρηδες» σε διδασκαλία-διεύθυνση του Γιώργου Ρεμούνδου, Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Χαλκηδόνος, Βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους του Πάσχα και του Πεντηκοσταρίου. Εκ γαστρός ετέχθη προ εωσφόρου: Στιχηρόν Προσόμοιον του Εσπερινού των Αγίων Πατέρων, ήχος πλ. του β΄ τετράφωνος. Your browser does not support the audio element. Όλην συγκροτήσαντες, την της ψυχής επιστήμην: Στιχηρόν Προσόμοιον των Αίνων της ως άνω εορτής σε μέλος Π. Βυζαντίου, ήχος πλ. του β΄ τετράφωνος. Your browser does not support the audio element. Των αγίων Πατέρων ο χορός: Το Δοξαστικόν των Αίνων της ως άνω εορτής σε μέλος Κων/νου Πρωτοψ., ήχος πλάγιος του δ΄. Your browser does not support the audio element. Υπερδεδοξασμένος ει, Χριστέ ο Θεός ημών: Το Απολυτίκιον ...
Υπάρχουν γιορτές στην παράδοση της πίστης μας που περνούν γρήγορα. Για παράδειγμα, η Ανάληψη του Χριστού για τους πολλούς είναι η επιστροφή του Χριστού στον ουρανό, το ότι μας αφήνει πλέον μόνους μας να διαχειριστούμε τα όσα μας έδωσε, το Ευαγγέλιο, την ζωή της Εκκλησίας, την πίστη. Και κοιτώντας ψηλά αναρωτιόμαστε συχνά γιατί δεν ξανακατεβαίνει για να ρυθμίσει τις ζωές μας, γιατί μας δίνει την εντύπωση και ότι μας έχει ξεχάσει, αλλά και ότι και ο Ίδιος αναμένει την Δευτέρα Παρουσία Του για να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα του θανάτου, στο πρόβλημα του κακού, στην ανθρώπινη αλλά και του κόσμου δυστυχία. Η Ανάληψη συνδέεται με την επιστροφή στο «Πάτερ ημών» και το «Δι’ ευχών» ως προσευχή, με το τέλος ...
Ο μακαριστός καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός εξηγεί ότι ο αληθινός μαθητής του Χριστού δεν αρκείται στην κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων του, αλλά προσπαθεί να βαδίσει την οδό της προσφοράς και της θυσίας του Κυρίου, με οδηγούς στην πορεία αυτή τους Αγίους της Εκκλησίας μας. Your browser does not support the audio element.
Στάρετς Θεόφιλος ο διά Χριστόν σαλός. Στην πόλη, όλοι γνώριζαν τον Στάρετς . Μόλις θα εμφανιζόταν σε κάποιον από τους κεντρικούς δρόμους, οι έμποροι έβγαιναν τρέχοντας από τα μαγαζιά τους και φώναζαν: – Ο Θεόφιλος έρχεται! Ο Θεόφιλος έρχεται! Ο καθένας τότε βιαζόταν να ρίξη κάτι μέσα στο κάρο του. Ένας, ένα κομμάτι ύφασμα δεύτερος, ένα καρβέλι ψωμί τρίτος, ένα μαντήλι ή να κουβάρι κλωστές. Είχε παρατηρηθή ότι, όποιος έδινε κάτι από τα προϊόντα της δουλειάς του στον Στάρετς, χωρίς αμφιβολία, κέρδιζε διπλάσια εκείνη την ημέρα. Ο Στάρετς βέβαια δεν κρατούσε τίποτα για τον εαυτό του. Ό,τι υπήρχε: μέσα στο κάρο του, το μοίραζε στους φτωχούς που θα συναντούσε στον δρόμο. Πολλοί απ’ αυτούς, συχνά πλήθος ολόκληρο, έτρεχαν πίσω από το κάρο του Στάρετς. Απόσπασμα από το βιβλίο, ο ...
Αι Εικόνες και η Βυζαντινή μουσική έχουν το ίδιον θεολογικόν υπόβαθρον, την ορθόδοξον πίστην. Έχουν την ιδίαν ιστορικήν πορείαν εις τον χώρον του Βυζαντίου, του Βυζαντινού πολιτισμού και των παραδόσεων της ανατολικής εκκλησίας. Αντιμετώπισαν αμφότεραι τα ίδια εξωγενή προβλήματα από τους Φράγκους εις την Δύσιν και τους Αραβας και Τούρκους εις την Ανατολήν. Είχον τας ιδίας πολιτιστικάς και πολιτικοοικονομικάς επιδράσεις και προβαλούσαι τας ιδίας σταθεράς αντιστάσεις, έμειναν αμφότεραι αναλλοίωτοι δια μέσου των αιώνων. Εις τον χώρον των επέβαλαν την πνευματικήν, πολιτιστικήν και αισθητική υπεροχήν των έναντι όλων των άλλων ρευμάτων, τα οποία διεισέδυσαν κατά περιόδους και εξακολουθούν να διεισδύουν σήμερον, υπό την τάσιν επιβολής κοινού πολιτιστικού περιγράμματος εις τον δυτικόν κόσμον. Αμφότεραι απομακρύνονται από την συνήθη καθήλωσιν της τέχνης εις το αισθητόν ...
«Πρόσεχε τον εαυτό σου!». Δηλαδή, ...
Ο Δημήτριος Σταθακόπουλος, Δρ. Κοινωνιολογίας της Ιστορίας Παντείου Πανεπιστημίου, Νομικός, Διπλ. Βυζαντινής Μουσικής μιλάει για στην Πεμπτουσία για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, τα αίτια και το ιστορικό περιβάλλον την περίοδο της Αλώσεως, τους πρωταγωνιστές και την σημασία την μνήμης για τον Έλληνα σήμερα, ιδιαίτερα σε μία περίοδο που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι τεταμένες και ετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνικής Επαναστάσεως.
«Η μετριοπάθεια αποτελεί προσόν μόνον εάν ο αντίπαλος γνωρίζει πως έχεις και άλλες επιλογές». Το γνωστό αυτό απόφθεγμα του Χένρυ Κίσινγκερ περιγράφει απολύτως την τραγική κατάσταση τού τελευταίου Αυτοκράτορα τού Βυζαντίου Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, λίγους μήνες πριν την τελική επίθεση των Οθωμανών στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως με τελική κατάληξη την άλωσή της. Στο πρόσωπο τού τελευταίου Αυτοκράτορα τού Βυζαντίου συμπυκνώνεται όλη η αντίφαση και η τραγωδία των ανθρωπίνων πραγμάτων. Ο τελευταίος Ορθόδοξος Χριστιανός Αυτοκράτορας βίωσε με τρόπο τραγικό την σύγκρουση τής πολιτικής και τής πνευματικής του ιδιότητας, ενώ παράλληλα κλήθηκε να διαχειριστεί την πλήρη απαξίωση τού κάποτε ένδοξου τίτλου του. Όσο η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν ακμαία και ικανή να συντηρηθεί με δικές της δυνάμεις, οικονομικές και στρατιωτικές, ήταν αυτονόητο πώς ο Αυτοκράτορας αποτελούσε συγχρόνως, ...
