«Ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’ υμών εις τον ουρανόν , ούτως ελεύσεται , όν τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν» Συμπληρώθηκαν χθες οι σαράντα ημέρες της μεγάλης εορτής του Πάσχα με την απόδοση της εορτής, και σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει το χαρμόσυνο γεγονός της ενδόξου Αναλήψεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στους ουρανούς. Εορτάζουμε, δηλαδή, την επάνοδό Του στα δεξιά του Θεού και Πατρός ημών.Δεσποτική, λοιπόν, η σημερινή εορτή. Συμφέρει τους μαθητές, να αναληφθεί ο Κύριος, γιατί αλλιώς το Πνεύμα δεν θα κατερχόταν σε αυτούς, αφού είναι το Πνεύμα του Λόγου και αναπαύεται στον Λόγο. Έρχεται έτσι η εορτή της αναλήψεως ως «προστάδιο» της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής, όπως ακούσαμε στα τροπάρια του εσπερινού «Ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς οὐρανούς, ...
Οι όσιοι Ιάκωβος (Τσαλίκης) και Ιωάννης ο Ρώσσος. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=274012 Όταν βγήκα, παιδιά μου, από το νοσοκομείο περάσαμε από τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσσο, τον ευχαρίστησα, καθώς και τον Όσιο Δαυίδ. Ω του θαύματος! Βλέπω τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσσο και μου λέει: – Σ’ ακούω να λες, πάτερ μου, ο κύριος Καλοχέρης και ο κύριος Καλοχέρης, τι καλός γιατρός και καλός άνθρωπος! Άκουσε, όσο καλός κι αν ήταν ο κύριος Καλοχέρης, δεν μπορούσε να σε θεραπεύσει! Το λεπίδι του κυρίου Καλοχέρη, δεν μπορούσε να σε θεραπεύσει. Εγώ σε βοήθησα, εγώ σε θεράπευσα, εγώ σε χειρούργησα. Διετάχθην από τον Θεό κι επειδή με κάλεσες ήρθα και σε βοήθησα, αλλά άκουσε, πάτερ μου, ήτο σήμερον να φύγεις, αλλά εγώ σε άφησα δια ...
Ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος εξηγεί το αληθινό νόημα και την σημασία της δεσποτικής εορτής της Αναλήψεως του Κυρίου, μιλώντας για το τελευταίο μεγάλο επί γης γεγονός της ενσάρκου οικονομίας του Θεού. Your browser does not support the audio element.
Παρακολουθήστε το Β΄ μέρος από την «1η Διαδικτυακή Σύναξη με Ιατρούς και Επαγγελματίες Υγείας» με τον Γέροντα Εφραίμ, Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, η οποία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 23 Μαΐου 2020.
«Ανέβη ο Θεός εν αλαλαγμώ, Κύριος εν φωνή σάλπιγγος» Η Ανάληψη είναι το τελευταίο γεγονός της επίγειας ζωής του Χριστού. Βεβαίως, στη θεία Οικονομία η Πεντηκοστή είναι η κατακλείδα, γι’αυτό και καλείται «τελευταία εορτή». Ο Θεός Πατέρας ευφράνθηκε να δεί τον άνθρωπο όπως τον είχε συλλάβει προ καταβολής κόσμου και κατέπεμψε στη γη το Πνεύμα το Άγιο, για να σφραγίσει ότι τα διεστώτα ενώθηκαν, «το μεσότοιχον του φραγμού» λύθηκε, συμφιλιώθηκε ο άνθρωπος με τον Θεό και στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού ο Θεός δέχθηκε όλη την ανθρωπότητα. Η λαμπρότητα της εορτής αυτής είναι τόσο μεγάλη, διότι αναλαμβανόμενος ο Κύριος στον Ουρανό ανύψωσε στον θρόνο της μεγαλωσύνης του Θεού την άμεμπτη και άσπιλη ανθρώπινη φύση που δανείστηκε από την Αγία Παρθένο, μέσα ...
Το κύριο πρόβλημα σήμερα της ποιμαντικής και της κοινωνικής Θεολογίας της Εκκλησίας είναι η πρόσληψη των μεγεθών του κόσμου και εν τέλει η σκέψη λειτουργίας του ίδιου του κόσμου. Τα δεδομένα του κόσμου απέχουν πολύ από τα δεδομένα της Αλήθειας του Ευαγγελίου και των δογμάτων της πίστεως. Γι’ αυτό η Εκκλησία στην ποιμαντική και κοινωνική της μέριμνα προσλαμβάνει τα πρόσωπα και όχι τα δεδομένα του κόσμου. Δεν προσλαμβάνει αντικείμενα, αλλά υποκείμενα. Ασχολείται με την ουσία του ανθρώπου και όχι με τα δορυφορούμενα στοιχεία που συνοδεύουν την παρουσία του. Αυτό, γιατί η πρόσληψη του κόσμου γίνεται με στόχο να θεραπευτεί ο κόσμος. Αν μαζί με τα πρόσωπα η Εκκλησία συλλέξει και προσλάβει προς θεραπεία πέραν του προσώπου και τα περι-ουσιακά στοιχεία ...
Μια αναφορά στα έργα του Φώτη Κόντογλου. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ. Your browser does not support the audio element.
Η τέταρτη κατά σειρά ταινία της εργασίας μας, είναι, ίσως, η τελευταία ταινία αφιερωμένη στην ζωή του Χριστού η οποία θεωρήθηκε, παρά τις αρκετές και σημαντικές αντιρρήσεις, άξια καλλιτεχνικής αναφοράς. Επιπλέον γνώρισε πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μετά από αυτήν την ταινία γυρίστηκαν κάποιες σχετικές ταινίες, ωστόσο καμία δεν κέρδισε ιδιαίτερους χαρακτηρισμούς και καλές κριτικές. Μιλάμε βέβαια για το «The Passion of the Christ» ή κατά την ελληνική διανομή «Τα Πάθη του Χριστού». Η ταινία αυτή, σε σκηνοθεσία του Mel Gibsonκαι σενάριο του ιδίου και των Benedict Fitzgerald και William Fulco, προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2004. Ήταν μια αμερικανική παραγωγή της Icon Productions / Newmarket. Η συνολική διάρκεια ήταν 127 λεπτά. Η πρώτη πρωτοτυπία της ταινίας ήταν το ότι οι ...
Δεν υπάρχει το παραμικρό βάσανο, ...
It isn’t the history of the Jews. It’s the pre-history of our Lord, Jesus Christ. This is what needs to be understood. Abraham, Isaac and Jacob may have been the ancestors of the Israelites in the flesh, but in the spirit they’re ours. Saint Paul says as much (Gal. 3, 3-9). And the Lord Himself said to the Jews: ‘Don’t think that by saying “We have Abraham as our father”, that that’s of any value, because you don’t live the way Abraham did’.
Ο όσιος Ιάκωβος με την εικονα του οσίου Δαυίδ του Γέροντα και ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος ο Ομολογητής. Στις 2 Οκτωβρίου 1967 με πήγανε στην κλινική του κ. Σούλα. Μου κάνανε τέσσερις εγχειρήσεις σοβαρές σ’ ένα σημείο πολύ σοβαρό. Προτού όμως να με βάλουν στο χειρουργείο, εγώ έκανα προσευχή στον Άγιο Δαυίδ: – Άγιέ μου Δαυίδ, του λέγω, να ασφαλίσεις το Μοναστήρι σου και σε ένα τέταρτο να φθάσεις στη Χαλκίδα να με βοηθήσεις, γιατί θα μπω στο χειρουργείο και είμαι πολύ σοβαρά. Να έρθεις Άγιέ μου στη Χαλκίδα να με βοηθήσεις. Μη ξεχνάς, όπως θα περνάς από το Προκόπι Ευβοίας -νόμιζα πως ήταν κανένας άνθρωπος και θα περνούσε από εκεί, έτσι πίστευα για τον Άγιο- πέρασε και από το σπίτι του ...
It is well known that Judaism, like Islam, is a religion of the Law. This means that the believer’s salvation depends on the observation of the regulations, ordinances and commandments of the religion. Refusal to observe the Law or deviation from it (wittingly or unwittingly) leads to punishment, which is expressed through a variety of trials and, in the end, Hell. Christ lived in this environment, too, but overturned the prevailing outlook and brought to the world the glad tidings –the Gospel- that God is love, that He doesn’t punish and that we are saved through His Grace. But for this Grace, and therefore our salvation, to be activated, we have to actively desire it. This will be apparent from our ...
Όλη αυτή η βαθύτατη κρίση των ημερών μας έρχεται εντέλει να μας οδηγήσει και στον τόπο της λησμονημένης Μεταφυσικής, με τα ερωτήματα περί του Θεού και του ανθρώπου, αλλά και της ελευθερίας. Για το Είναι και τα όντα. Αλλά και στον τόπο μιας Ηθικής προβληματικής, καθώς προκύπτει ή και μας επιβάλλεται η αναθεώρηση του τρόπου βίου και του όλου συστήματος και του οικοδομήματος των αξιών, με τις οποίες συνηθίσαμε να ζούμε. Συνεχίζοντας σ’ αυτά που ο Γιάσπερς μας δίδαξε, στεκόμαστε στο θέμα της αναφορικότητας της υπάρξεως. Υπάρχοντας εν τω κόσμω αναφερόμαστε πρός τον Θεό και στον Κόσμο. Η ύπαρξις, με τους όρους της υπαρξακής Φιλοσοφίας, εξίσταται και διανοίγεται και αναφέρεται τόσο στον Θεό όσο και πρός τον άνθρωπο και τον κόσμο. ...
Ο Ευάγγελος Παππάς Εικαστικός, Συγγραφέας μιλάει στην Πεμπτουσία για την πνευματικότητα της τέχνης μέσα από ένα ταξίδι πάνω στον καμβά από το Μπαρόκ στον Συμβολισμό.
Την τελευταία ημέρα του Μαΐου, 79 χρόνια πριν, κατεβαίνει από τον βράχο της Ακρόπολης το σύμβολο των Ναζιστών κατακτητών που, από τις 27 Απριλίου 1941, είχαν εισέλθει στην Αθήνα. Η ηρωική πράξη του Μανώλη Γλέζου και του Απόστολου Σάντα έμελλε να τροφοδοτήσει με κουράγιο και ελπίδα τον λαό της Αθήνας ο οποίος, για 41 μήνες, θα υπέφερε τα πάνδεινα από τις δυνάμεις κατοχής. Σε όλο αυτό το διάστημα, κατά το οποίον η πείνα θέριζε και οι εκτελέσεις αποτελούσαν φαινόμενο της καθημερινότητας, η ψυχή των Αθηναίων βρήκε διέξοδο στον πολιτισμό και ιδιαίτερα σε θεατρικές παραστάσεις και σε πολύ διάβασμα. Το Θέατρο Ήδη, κατά τη διάρκεια του οκταμήνου αγώνα στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, όλες οι αθηναϊκές θεατρικές σκηνές είχαν προσαρμόσει το πρόγραμμά τους στα ανεπανάληπτα γεγονότα του ...
Η θρησκεία στον άνθρωπο Η θρησκεία αποτελεί αναμφισβήτητα ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας. Όμως, πως προέκυψε η θρησκεία; Ποιος ο ρόλος της; Όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο; Ο Χριστιανισμός αποτελεί ακόμα ένα από τα πολλά θρησκευτικά ρεύματα; Ο αντίκτυπος που έχει αφήσει η θρησκεία στην πορεία του ανθρώπου είναι θετικός ή αρνητικός; Είναι γνωστό πως από την εποχή του ευρωπαϊκού διαφωτισμού η θρησκεία έγινε αντικείμενο επικριτικών σχολίων από τους στοχαστές της εποχής εκείνης. Πολλοί από αυτούς υποστήριξαν μεταξύ άλλων, πως η θρησκεία είναι ένα μέσο χειραγώγησης των μαζών ή ακόμα κι ένα κατασκεύασμα του ανθρώπου, με σκοπό να νικήσει τον φόβο του θανάτου, δημιουργώντας με τον νου του θεούς, για να εξαλείψει τον φόβο της ανυπαρξίας μετά τον θάνατο. ...
