Είμασταν που είμασταν απομονωμένοι, μοναξιασμένοι και χωρίς ουσιαστικές σχέσεις, ένεκα της φανερής ή καλυμμένης φιλαυτίας μας,ήλθε και ο κορωνοϊόςνα επισφραγίσει και νομοθετήσει το γεγονός. Δεν μας έλεγαν οι ειδικοί ότι η μοναξιά είναι γνώρισμα της εποχής μας; Δεν ήταν αποτέλεσμα της απομόνωσης η κατάθλιψη και τα ποικίλα ψυχικά νοσήματα; Δεν διαπιστώναμε το μέγεθος των επιφανειακών και τυπικών σχέσεων; Τώρα, όλ’ αυτά δικαιολογούνται! Κατοχυρώνονται από το ενδιαφέρον για την υγεία της δικής μας και των άλλων! Τώρα η φιλαυτία αγιοποιείται! Κι όμως, τα προβλήματα που πηγάζουν από την ανυπαρξία της σχέσης, παραμένουν και αυξάνουν. Η ανθρώπινη ανάγκη για μοίρασμα των βαθύτερων αισθημάτων – της χαράς, της στοργής, της λύπης, και άλλων – δεν μπορεί να καταπιεστεί χωρίς παρενέργειες. Το «αγαπάτε αλλήλους» δεν μπορεί να εκφραστεί ...



















