Ταπεινώσου! Λογάριαζε τον εαυτό σου ...
Είναι προτιμότερη λίγη πνευματική εργασία, ...
Timid people, the great and wise Abbas Isaac the Syrian used to say, generally suffer from two spiritual illnesses: lack of faith and excessive concern for the body. If you struggle to overcome these two evils, it will be obvious that you believe wholeheartedly in God and that you’re ready to accept anything unpleasant that He may allow to happen to you. » Saint Isaac the Syrian
When I was abroad in 1987 I saw Geronda again in my sleep after finishing my vigil. He looked very happy and much younger than he was when he passed away. He said to me: “My child, know that when you are obedient, you help make my petitions and intercessions more accepted by God because I am praying for people who are forceful in their spiritual struggle.” “Yes, Geronda, we are trying to be obedient, and I try to do everything you told me. I have held on to everything you taught me, and. now I live—in a simple way—as you used to live.” He was delighted to hear that, and when I woke up I was thoroughly renewed. It is very ...
Jesus Christ calls upon all of us who love Him to be crucified with Him. Then will follow the resurrection of the soul and spiritual delight. The winter is harsh, the cold painful, but Paradise is sweet. Raise your eyes and look upon Jerusalem Above, where happiness, joy and bliss will reign throughout the ages. What joy, what delight to live with God forever… So let us love one another, my sons, because everything is love there and anyone who doesn’t have love, doesn’t enter. » Elder Ephraim of Arizona
Οι δαίμονες επιτίθενται με κακούς ...
(Edited by Stelios Koukos) I experienced great and wonderful things with that holy laborer of our Lord. I’ve left to the last the greatest and most wonderful incident with Saint Païsios. It happened at the feast of the Monastery of Koutloumousi . During the course of the vigil I was inside the main church. By the light of the lamps and a few candles, the prayerful atmosphere in the church reached its peak. I wasn’t used to standing for such long services, though. About eight hours after the start of Great Vespers, around 4 o’clock in the morning, I felt exhausted. So I decided to leave the church for a bit and take a break. As I went out, when I was still ...
The second online Archontariki from Mount Athos, with the Elder Archimandrite Ephraim, the Abbot of the Holy and Great Monastery of Vatopedi, will be held on May 2, from 10 a.m. to noon, Athens time, or 08.00 to 10.00 GMT. If you’d like to participate, please register on a specific webpage form who will find on the Orthodoxia news agency’s website. Further information and directions for participation will be sent to you. Source: orthodoxianewsagency.gr
For about two years, a man called Anastasis Spyridopoulos put Saint George Karslidis up in his house, at the saint’s request. One night, Anastasis heard the hoof beats of a horse outside in the yard. He went to the balcony and saw a young horseman, all aglow, dismounting and going up the steps. He entered the house and was heard opening the door to the Elder’s room. Anastasis heard them talking all night long. The next morning, after the sun was up, he asked the Elder: ‘Did you have a visitor last night, Elder?’ ‘Yes’, he replied. ‘It was Saint George. Since you saw him, why didn’t you get up and light the censer, ask him for something, call upon him, and you’d ...
We should see God in the faces of children and we should give them His love. Children, too, should learn how to pray. If they are to pray, children need to have the blood of prayerful parents.
Fr. Jonah from Taiwan speaks on the meaning of Christ’s Resurrection.
Εισήγηση της Φερενίκης Παναγοπούλου-Κουτνατζή, Επίκουρης Καθηγήτριας Παντείου Πανεπιστημίου, με θέμα: «Δικαίωμα γνώσης δότη γενετικού υλικού» στην Θεολογική Ημερίδα με γενικό θέμα: «Γονίδιο Θεϊκής Προέλευσης. Γονιδίωμα: Άνθρωπος ανταλλακτικό ή αντικείμενο έρευνας και πειραματισμού;», την οποία διοργάνωση ο Σύλλογος Θεολόγων ΜΕΘΕΞΙΣ το Σάββατο 8 Ιουνίου 2019 στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Ο Κυριάκος Τζουραμάνης, Δάσκαλος της Ψαλτικής Τέχνης μιλάει για την πρώτη έκδοση του περίφημου Αναστασιματαρίου του Δανιήλ Πρωτοψάλτου που μετέγραψε από τη παλαιά σημειογραφία στη Νέα Μέθοδο και επιμελήθηκε ο ίδιος, και στην εμφάνιση του νέου στιχηραρικού μέλους το 18ο αιώνα.
Είδη προληπτικής ιατρικής Οι παρεμβάσεις της προληπτικής ιατρικής καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα που είναι δύσκολο να μελετηθεί στο σύνολό του στην παρούσα εργασία. Γι’αυτό το λόγο επιλέξαμε να παρουσιάσουμε μόνο τα πεδία εκείνα που παρουσιάζουν πιο εμφανή, τόσο τη βιοηθική όσο και τη θεολογική διάσταση. Τα υπόλοιπα θα αναφερθούν χωρίς να γίνει αναλυτική παρουσίασή τους. Ωστόσο κρίνεται απαραίτητο πριν προχωρήσουμε στην παράθεση τους με σκοπό τη βιοηθική τους θεώρηση, να γίνει μια αναφορά στη μεθοδολογία της προληπτικής ιατρικής. α. Μεθοδολογία της Προληπτικής Ιατρικής Για την αποτελεσματικότερη παρέμβασή της, η Π.Ι. ακολουθεί μια συγκεκριμένη μεθοδολογία. Το πρώτο βήμα είναι καθαρά δημογραφικό και περιλαμβάνει τη μέτρηση του πληθυσμού και του επιπέδου της υγείας που αυτό κατέχει και ακολουθεί η μέτρηση των αναγκών υγείας του πληθυσμού. ...
Μελετώντας κανείς τον βίο των αγίων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας διαπιστώνει πολλές περιπτώσεις που ξεπερνούν τα ανθρώπινα μέτρα και άπτονται των θαυμαστών σημείων. Σχετικά με αυτό, πολλοί άγιοι επιτέλεσαν θαύματα και για τον λόγο αυτό θεωρούνται προστάτες συγκεκριμένων ασθενειών. Σύμφωνα με την αντίληψη των πρωτόγονων, οι ασθένειες προέρχονταν από υπερφυσικές δυνάμεις, γι’ αυτό κατέφευγαν σε μάγους για τη θεραπεία τους. Στην αρχαία Ελλάδα, επίσης, οι ασθένειες ήταν θεόσταλτες και η αντιμετώπισή τους συνδεόταν με ιεροτελεστίες. Στην Παλαιά Διαθήκη προβάλλονται η αγάπη και η ευσπλαχνία του Θεού για τον «πάσχοντα» άνθρωπο, ενώ κατά τους βυζαντινούς χρόνους (330-1453), με την υιοθέτηση του χριστιανικού δόγματος, η θεραπεία των ασθενειών σχετιζόταν περισσότερο με την πίστη του ασθενούς και την παρέμβαση της Θείας Χάριτος στη ζωή ...
Λίγοι φίλοι είναι τόσο πιστοί στη ζωή του κάθε ανθρώπου, όσο ο ανθρώπινος πόνος. Ο πόνος της μάνας μας μάς φέρνει στη ζωή, με πόνο της δικής μας ψυχής την αποχαιρετούμε. Και στο ενδιάμεσο, ο πόνος, ο κάθε είδους πόνος, πάντα παρών. Πολλές φορές μάλιστα παρών, αν και απών, μέσω του φόβου, που ξέρει να κάνει το ανύπαρκτο υπαρκτό και να σφραγίζει τις στιγμές της χαράς και της γιορτής, όπως γίνεται στις μέρες που ζούμε. Διαχρονικό και πανανθρώπινο το ερώτημα: Γιατί ο πόνος στη ζωή μας; Γιατί τόσο μεγάλη η δύναμή του, ώστε και ο θάνατος να φαντάζει πολλές φορές ως λύτρωση; Και αν ο κοσμικός άνθρωπος, ο ξεκομμένος από κάθε μεταφυσική αναζήτηση, ο εμπλεγμένος μόνο στις διαδικασίες της καθημερινότητας πνίγεται ...






