Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης (1898-1959) (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) : Κάποτε που είχε στενοχωρηθή πολύ εξαιτίας της συνοδίας του, γιατί, όπως είπαμεν, όσοι πήγαιναν τους κρατούσε και ήσαν τότε πέντε έξι και όπως ήσαν συνηθισμένοι με τας ιδιοτροπίας τους, αντί να ωφεληθούν, έβλαπταν προκαλούντες ανησυχίαν και μέριμναν. Ο Γέροντας βλέποντας την κατάστασιν και τον πατέρα Αρσένιον να στενοχωρήται, εθλίβετο υπερβολικά και άρχισε να παρακαλή τον Θεόν να δώση λύσιν της καταστάσεως. Όσο πρόβαινε όμως η κατάστασις και χειροτέρευε. Μία νύκτα, μας έλεγεν ό Γέροντας, εκεί που αγρυπνούσε και προσευχόταν και παρακαλούσε γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπόν να τους φωτίση ο Θεός να φύγουν, βλέπει έξαφνα και γέμισε το δωμάτιον φως και από την στέγην, που του φάνηκε ότι άνοιξε, βλέπει και ...
Ημέρα χαράς η σημερινή για τον Αγιορειτικό Μοναχισμό, τον φιλαγιορειτικό κόσμο και εν γένει το πλήρωμα των Ορθοδόξων καθώς, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την Αγιοκατάταξη τριών μεγάλων μορφών του νεώτερου εν Αγίω Όρει μοναχισμού, του Γέροντος Ιωσήφ του ησυχαστού και των ασκητών Εφραίμ του Κατουνακιώτου και Δανιήλ του Κατουνακιώτου. Την Αγιοκατάταξή τους είχε προαναγγείλει ο Παναγιώτατος Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, τον Οκτώβριο του ΄19, κατά την επίσκεψή του στο Άγιον Όρος. Από τους τρεις, ο Όσιος πλέον της Εκκλησίας μας Δανιήλ Κατουνακιώτης, συνδέεται με το νησί μας και συγκεκριμένα με τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη. Ο Όσιος Δανιήλ Κατουνακιώτης γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1844, από ευλαβή πολύτεκνη οικογένεια. Ήταν απόφοιτος της Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης. Φίλος της ασκήσεως και της προσευχής, ...
Βίωση ολόκληρου του μυστηρίου της Εκκλησίας μέσα στην Ορθοδοξία είναι το ίδιο πράγμα με την βίωση και εμπειρία του Αγίου Πνεύματος, ως πνοή ζωής μέσα στο θεϊκό σχέδιο. Το Άγιο Πνεύμα είναι εκείνο που κάνει το μυστήριο της σωτηρίας πάντα σύγχρονο, πάντα γεμάτο ζωή. Γι’ αυτό και κατέχει μια τόσο σπουδαία θέση στην πρακτική και θεωρητική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μέσα στο Άγιο Πνεύμα και με το Άγιο Πνεύμα ζει η Ορθοδοξία χωρίς διακοπή το μυστήριο της σωτηρίας στην ολότητά του, ζει τον σαρκωμένο Χριστό, σταυρωμένο κι αναστημένο, μεταδίδοντας ταυτόχρονα στους πιστούς τις δωρεές του. Πολλά έχουν λεχθεί και πολλά λέγονται ακόμη για το Άγιο Πνεύμα στον Προτεσταντισμό. Αλλ’ εκεί το Άγιο Πνεύμα παίζει το ρόλο του προστατευτικού και κινητήριου παράγοντα ...
Η εικόνα είναι μνήμη και, ως σχέσης γεγονός δηλωτικό, δεν μπορεί παρά να σχετίζεται πρωτίστως με τον χρόνο. Η εικόνα βεβαιώνει μια ύπαρξη και αυτήν εικονίζει, ρήμα που σημαίνει στην πατερική ορολογία δείχνει κι όχι περιγράφει. Η εικόνα είναι βασικά η μορφή μιας υπόστασης, ενός υπαρκτού δηλαδή προσώπου ή πράγματος ή και γεγονότος και αυτή αρχικώς καταγράφεται. Η μορφή αυτή μέσω της κοινής ομοιότητάς της με το πρωτότυπο σχετίζεται με αυτό και το δείχνει και γιαυτό και δέχεται τιμή και προσκύνηση η οποία φυσικά αναφέρεται και διαβαίνει στο πρωτότυπο. Η εικόνα όπως την εννόησε και την όρισε η ορθόδοξη πατερική σκέψη στη διάρκεια της εικονομαχίας είναι γεγονός λειτουργικό κι όχι περιγραφικό. Δεν περιγράφει την φύση και ουσία του εικονιζομένου, ούτε αναπαριστά μια ...
Τι πνευματικές καταιγίδες, τι τυφώνες ...
Sloth, stubbornness or any other passion is followed by commensurate punishment. When my internal disposition is out of sorts with God, with His sanctity, I feel the punishment within me, in my heart, like a burning fire.
When we commemorate the saints for the first Sunday in Lent, the Sunday of Orthodoxy (when we read the Synaxari), we see: on that day, the first Sunday of the Fast, we commemorate the memory of the restoration of the holy and venerable icons, effected by the Emperors of Constantinople, Michael and his mother Theodora, of blessed memory, in the reign of Saint Methodios the Confessor, Patriarch’. In other words, we celebrate the adoption of the feast of Orthodoxy, which was established triumphantly by the Synod of Hierarchs residing in Constantinople on 11 March 843. In establishing this feast, the Synod applied the resolutions of the 7th Ecumenical Synod. But the hymns for the feast don’t refer exclusively to the ...
H συνέντευξη που έδωσε ο Γεώργιος Καρακάσης, Κωνασταντινουπολίτης Πρωτοψάλτης στην ραδιοφωνική εκπομπή του Λυκούργου Αγγελόπουλου. Ακούγονται τα μέλη: «Κύριε εκέκραξα» (παραλλαγή και μέλος) κατ’ απαγγελίαν Ιακ. Ναυπλιώτου, «Πεντηκοστήν εορτάζομεν», Δόξα. Ανέβη ο Ιησούς, υπό Αναστ. Μιχαηλίδου, «Αναστάσεως ημέρα», αργή Καταβασία του Πάσχα, Δόξα. Και νυν. Αναστάσεως ημέρα (στα αραβικά, Βηρυττός), Στιχηρό του Πάσχα, και «Ο τυφλός γεννηθείς», ήχ. Β΄. Ο Γεώργιος Καρακάσης (1914-1988) ήταν φορέας και εκφραστής του πατριαρχικού ύφους. Μαθήτευσε κοντά σε μεγάλους δασκάλους: στον Νικόλαο Συμεωνίδη, Δομέστικο του πανσέπτου Πατριαρχικού Ναού, στον Θεοδόσιο Γεωργιάδη, στον θείο του Κωνσταντίνο Οικονομίδη και στον Άρχοντα Ι. Ναυπλιώτη από τον οποίο διδάχθηκε όλα τα εγκύκλια μαθήματα και σφραγίσθηκε μουσικά ως προς το ύφος και την εκτέλεση. Όσον αφορά τη ψαλτική του σταδιοδρομία μπορούμε να πούμε ότι ήταν πολυκύμαντος λόγω και ...
Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης (1912-1998). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ήταν πολύ ευαίσθητος στα ταξίδια, κυρίως στα θαλασσινά. Η ναυτία τον ταλαιπωρούσε αφάνταστα. Απέφευγε να ταξιδέψει, ιδίως αν είχε λειτουργήσει προηγουμένως, γιατί φοβόταν μήπως κάνει εμετό. Και είναι αμαρτία μετά τη Θ. Λειτουργία αυτό. Κάποτε βρισκόταν στην Νέα Σκήτη και λειτούργησε. Η θάλασσα φαινόταν ήσυχη και χωρίς να το καλοσκεφτεί μπήκε στο μικρό καΐκι για να επιστρέψει στα Καρούλια-Κατουνάκια. Η απόσταση ήταν μικρή, αλλά καθώς πέρασαν το ακρωτήριο της Πίννας συνάντησαν θαλασσοταραχή που συνεχιζόταν, όσο πλησίαζαν στα Καρούλια. Ο καπετάνιος φοβόταν “να πιάσει” και σκόπευε να συνεχίσει. Ο Γέροντας βρισκόταν ήδη σε κατάσταση ναυτίας και είχε τάση εμετού. Πλησίασε τον καπετάνιο και με τον ορμητικό του τρόπο του είπε επιτακτικά: – Ιορδάνη, θα πιάσεις στα Καρούλια! Ο καπετάνιος πιεζόμενος υποχώρησε και ...
Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος μιλάει για το μεγάλο δώρο της πνευματικής πατρότητας, όπως αυτό βιώνεται κατά τη διάρκεια της ζωής και του πνευματικού μας αγώνα στον ευλογημένο χώρο της Εκκλησίας. Your browser does not support the audio element.
‘The pure and undefiled fast has now come upon us and brings us to the celebration of the martyr’s miracles. Through the fast our souls are cleansed from filth and defilement and through the martyr’s miracles and feats we are emboldened to fight bravely against the passions. Illumined, therefore, by the grace of holy abstinence and by the wondrous works of the martyr Theodore, we are fortified by our faith in Christ and beseech Him to award salvation to our souls.’ (Matins Aposticha)
Έχουμε προ πολλού εισέλθει στην εποχή του τρόμου. Όσα ως ανθρωπότης ζήσαμε και βιώσαμε στον τόπο της ιστορίας, στον φρικτό αιώνα που διανύσαμε, αλλά και στον αιώνα που ζούμε, υπήρξαν και είναι εξόχως συντριπτικά και καταστροφικά. Γι’ αυτό και η απελπισία και ο φόβος. Μια ολόκληρη λογοτεχνία, στον 20ό αιώνα, περιέγραψε και κατέθεσε αυτή την εμπειρία του τρόμου. Ήταν πρώτα η σφαγή των δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Με τον πόλεμο των χαρακωμάτων στον Πρώτο. Και με τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ύστερα, στον Δεύτερο, με εκείνη την έκρηξη στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Κι έπειτα ήταν όλη εκείνη η ισορροπία του τρόμου, με την αποθέωση της ψευδούς παντοδυναμίας των υπερδυνάμεων, που τελικά απεδείχθησαν αδύναμες να διαχειρισθούν όσα εν τω κόσμω κατέκτησαν με την ανάπηρη, ...
Παρηγορητική φροντίδα με τη χρήση κατασταλτικών φαρμάκων. Η παρηγορητική καταστολή, γνωστή και ως καταστολή τελικού σταδίου, είναι η χρήση σε υψηλές δόσεις ναρκωτικών ηρεμιστικών, τα οποία προκαλούν βαθιά καταστολή σε ασθενείς του τελικού σταδίου για την ανακούφιση από τον πόνο και τη δυστυχία. Το προσωπικό υγείας καταφεύγει στη χορήγηση των φαρμάκων αυτών στις περιπτώσεις που ο ασθενής δεν μπορεί να απαλλαγεί με κανένα άλλο είδος παρηγορητικής φροντίδας από τα πολύ βαριά συμπτώματα της νόσου του. Έτσι, ο μόνος τρόπος είναι η πρόκληση της απώλειας των αισθήσεών του. Φυσικά, αν είναι να εφαρμοστεί αυτή η ιατρική παρέμβαση, απαιτείται η συγκατάθεση του ίδιου του ασθενή, ο οποίος πρέπει να εκφράσει εκ των προτέρων την επιθυμία του να διατηρηθεί η ιατρική περίθαλψη. Μόλις, ...
Η Πεμπτουσία έχει την μεγάλη χαρά να φιλοξενεί σε ηχητικό ψηφιακό αρχείο (audiobook) την έκδοση της Ιεράς Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου, με επιστολές και χειρόγραφα του Οσίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού. Η ανάγνωση γίνεται από την κυρία Όλγα Κοκκίνου και η εκπομπή μεταδόθηκε για πρώτη φορά από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Το ηχητικό αρχείο θα αναρτάται στην ιστοσελίδα κάθε Τρίτη. Η ευχή του Οσίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού ας συνοδεύει κάθε ευλαβή αναγνώστη-ακροατή! Your browser does not support the audio element.
Ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Κανάκης, Δρ. Θεολογίας και πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, στη σειρά «Ερευνάτε τας Γραφάς» κάνει αναφορά στο βιβλίο A΄ Έσδρας, το οποίο εμπεριέχονται στον κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης.
Ομιλία του Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου Β΄ στην εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Παύλου υπό την γενική θεματική «Ποιμένας και Διδάσκαλος», η οποία διοργανώθηκε από τις εκδόσεις «εν πλω» την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2020 στο Αμφιθέατρο Πολεμικού Μουσείου Αθηνών.
Έχουμε φθάσει σε αυτό το σημείο και πραγματικά απορούμε όταν στην χώρα μας βρίσκουν βήμα φωνές που αμφισβητούν ωμά την ιερότητα των Μυστηρίων και κυρίως της Θείας Ευχαριστίας. Είναι αυτό, που πλέον έχουμε κατανοήσει όλοι, ότι όλα περνούν μόνο μέσα από την «λογική» και την τεχνολογία. Τα μαθηματικά και το πείραμα υπάρχουν μόνο. Υπάρχει ό,τι αποδεικνύεται. Αφού λοιπόν ο Θεός δεν είναι ορατός, άρα δεν υπάρχει. Αφού εγώ στην Θεία Κοινωνία βλέπω μόνο κρασί και ψωμί, δεν μπορώ να δεχθώ κανένα θαύμα μεταβολής αυτών σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Έτσι ωμά εκφράζονται στα ευρείας εμβέλειας ΜΜΕ και όποιος λέγει κάτι διαφορετικό είναι σκοταδιστής και ζει στον μεσαίωνα. Ακόμα ακόμα και αν δεν τα λένε αυτά οι «της Εκκλησίας», αλλά μία διακεκριμένη ...
Για τους χριστιανούς δύο είναι οι δρόμοι που οδηγούν στην ένωση με τον Θεό, την θέωση. Ο ένας είναι ο μοναχισμός. Αυτός είναι ο δύσκολος δρόμος. Ο δρόμος της παρθενίας, της αγνής ζωής, της τελείας παράδοσης στο θέλημά Του. Ζωή με ταπείνωση, νηστεία, προσευχή και αγάπη για όλο τον κόσμο, απεριόριστη εμπιστοσύνη στον Κύριο, υπακοή στον Πνευματικό. Είναι δύσκολος ο μοναχισμός. Είναι χάρισμα. Για τον λόγο αυτό ο ίδιος ο Κύριος αναφέρει «ο δυνάμενος χωρείν, χωρείτω» ( Ματθ. 19,12). Στην προκειμένη περίπτωση η έλξη αυτή της αγάπης εκφράζεται με ολοκληρωτική αφιέρωση στο Θεό και έμπονη αγάπη για κάθε άνθρωπο. Σε καμμια περίπτωση δεν κάνει ανέραστο τον χριστιανό, αλλά φανερώνει τις διαστάσεις του υπέρτατου έρωτα, του θείου έρωτα. Για την πλειονότητα, ...
