Πώς να αρχίσεις, πώς να συνεχίσεις και πώς να τελειώσεις; Τι κόσμου επίσκεψη θα πρέπει να πραγματοποιήσει η γραφή, που θα αναγγείλει μυστήρια παράδοξα, μεγάλα και περιπόθητα, ακραία, φίλια, καρδιακά, ευφρόσυνα, κοπιώδη, θεανθρώπινα; Που ο κόσμος έγινε στις μέρες μας πιο σκοτεινός απ’ το σκοτάδι, και αυτοί -οι νέοι άγιοι μας- φωτίζουν τα χάη της ύπαρξης και της ζωής, επαναφέρουν και τακτοποιούν τη ζωή στο πρώτο της κάλλος! Και μας προσφέρουν, φανερώνουν ξανά την φρεσκάδα της αχειροποίητης θεϊκής δημιουργίας, αντίδωρο ζείδωρο, γεμάτη ζωή, απόδειξη ζωής αιωνίου, αέναης, ατελείωτης, θαυμάσιας και θαυμαστής και πάνω απ’ όλα άξια να την ζεις και να την απολαμβάνεις! Μα η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και ήδη περιγράψαμε το κινδυνώδες εγχείρημα του λόγου που θα επιχειρήσει να ακουμπήσει ...





















