Ομιλία του Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλου, Πρωτοσύγκελου της Ι.Μ. Σισανίου και Σιατίστης στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του π. Βαρνάβα Γιάγκου με τίτλο: «Οι Μακαρισμοί. Η Απάντηση στον κόσμο», η οποία πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης στις 4 Δεκεμβρίου 2019.
Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. Your browser does not support the audio element.
Παρακολουθήστε το Α’ μέρος από τη Συνάντηση Βυζαντινών Χορωδιών Θεσσαλονίκης η οποία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ. Την Εκδήλωση διοργάνωσε το «Εργαστήριο Χριστιανικής Λατρείας και Πολιτισμού», του Τομέα Λατρείας, Χριστιανικής Αγωγής και Εκκλησιαστικής Διοίκησης, υπό την αιγίδα του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ και του Προέδρου Παναγιώτη Σκαλτσή.
Ο Πέτρος Ανδρουτσόπουλος, ιστορικός-ερευνητής παραδοσιακών τραγουδιών, παρουσιάζει παραδοσιακά κάλαντα των Θεοφανείων και παινέματα. Συμμετέχουν ο Παιδικός Χορός της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας υπό τη διεύθυνση του Αντώνιου Αετόπουλου και το Κέντρο Λαϊκού Πολιτισμού «Το Πανηγύρι» υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Κατσή. Παίζουν ο μουσικοί: Βιολί: Κωνσταντίνος Κίκιλης Σαντούρι: Χριστίνα Κουκή Ντέφι: Γιάννης Κατσής Λαούτο: Πέτρος Ανδρουτσόπουλος Μίξη ήχου : Θεόδωρος Καρκατσέλας
Saint Efraim, whose secular name was Konstantinos Morfis, was born in Trikala, on 14 September 1384 in an idyllic place near the River Lithaios. He lost his father at a young age and he and his seven siblings were brought up, with God’s help, by his mother. At the age of 14, in order to escape enforced conversion to Islam and enlistment in the corps of Janissaries, he entered the then flourishing Holy Monastery of the Annunciation of Our Most Holy Lady the Mother of God on the Mountain of the Spotless in Attica. Saint Efraim followed Christ with fervent zeal and stood out for the luminosity of his life and his ascetic efforts in the monastery, in the neighborhood of ...
Γεννήθηκε στην Κρήτη, σ’ ένα χωριό έξω από το Ηράκλειο γύρω στα 1920. Ήταν μια λεβέντισσα, όμορφη, καλοστημένη! Αγαπήθηκαν μ’ έναν νέο, αλλά πριν προλάβουν να παντρευθούν κηρύχθηκε ο πόλεμος. Το παλικάρι έφυγε και πολέμησε στην Αλβανία τους Ιταλούς. Μετά την συνθηκολόγηση κατέβηκε στην Κρήτη για να αγωνιστεί κι εκεί εναντίον των Γερμανών. Κάποια στιγμή βρίσκεται αιχμάλωτος των Γερμανών να οδηγείται προς εκτέλεσιν. Πληροφορείται η Αργυρώ τα καθέκαστα και τρέχει στον τόπο της εκτέλεσης. Δέκα Έλληνες είναι στημένοι στον τοίχο κι απέναντί τους δέκα Γερμανοί με προτεταμμένα τα όπλα τους περιμένουν τη διαταγή για να πυροβολήσουν. Η Αργυρώ αγέρωχη, περήφανη, όμορφη σαν θεά περνάει μπροστά τους και μία μία κατεβάζει τις κάνες των όπλων. Όλοι σαστίζουν. Ο στρατιωτικός υπεύθυνος της εκτέλεσης την ...
The wrath of God is a painful feeling for those who are being educated by Him. It hurts when we’re visited by unwelcome pain, through which God often brings a mind puffed up with its own virtue and knowledge to mortification and humility. In this way He allows the mind to become aware of itself and its feebleness. When this happens, people discard any sense of vain pride they’ve been harboring in their heart. The wrath of God is the cessation of the provision of divine gifts to any mind that elevates itself to the heights and boasts of the good things it has given to God as if these were its own.
Εάν εμείς, πραγματικά τηρούμε τις ...
Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) : Όση στενοχώρια και εάν είχε κανείς, άμα έβλεπε τον Πατέρα Παχώμιο, του έφευγε. Όλοι τον αγαπούσαν, ακόμη και τα φίδια, που του είχαν εμπιστοσύνη και δεν έφευγαν, όταν τον έβλεπαν. Στην περιοχή της Καλύβης ήταν πολλά φίδια, γιατί υπήρχαν νερά. Οι άλλοι δύο Πατέρες πολύ φοβούνταν τα φίδια, ενώ ο Γερο‐Παχώμιος τα πλησίαζε χαμογελαστός, τα έπιανε και τα έβγαζε έξω από τον φράχτη τους. Μια μέρα, ενώ πήγαινε βιαστικός στην Καλύβη των Μαρκιανών, στο δρόμο βρήκε ένα μεγάλο φίδι, το οποίο τύλιξε στη μέση του σαν ζώνη, για να τελειώση πρώτα την δουλειά του και μετά να το βγάλη έξω από την περιοχή τους. Ο Πατήρ Ιάκωβος, μόλις τον είδε, τρόμαξε, και ο Πατήρ Παχώμιος παραξενεύτηκε γι’ αυτό. Μετά μου έλεγε: ‐ Δεν ξέρω γιατί ...
a) In every age, people want to measure, monitor and confer value on time, and, if at all possible, to surpass its limits. This can be seen from the monuments of world civilization, as well as from some of the notions which have been expressed regarding them. For the peoples outside the Bible and in secular religions, mythological views have developed on the sacredness and recycling properties of time. And so the concept arose that time recycles itself. This was the view that dominated Ancient Greek thought. Source:/www.digital-camera.gr/ b) In the pre-Christian period a variety of festal cycles arose. The first of each month, the first day of the year, the equinoctes, the solstices, and other important events were grounds for celebration. In ...
Υπάρχουν άνθρωποι, συνήθως παλαιότεροι, που αποδίδουν στην εποχή μας όλα τα αρνητικά. Μεγαλοποιούν τις όποιες αδυναμίες των νέων και θεωρούν το παρελθόν ως τέλειο και την κοινωνία του χθες ως την ιδανική. Ασφαλώς η υπερβολική και ακραία κριτική δεν αποδίδει όλη την αλήθεια. Είναι αναγκαίο να θυμόμαστε τις σκληρές αντιπαλότητες για θέματα ασήμαντα τις απορρίψεις ανθρώπων με σωματικά ή διανοητικά προβλήματα την απουσία κοινωνικού κράτους και τις συνθήκες διαβίωσης μεγάλου αριθμού οικογενειών την υποτίμηση των γυναικών που έκαναν παιδί εκτός γάμου και άλλα μικρά και μεγάλα που ταλαιπωρούσαν τον κόσμο. Όπως, βέβαια, χρειάζεται να θυμόμαστε τις σχέσεις που αναπτύσσονταν τη λειτουργικότητα της κοινότητας και της γειτονιάς το ενδιαφέρον για τον πλησίον και το μοίρασμα της ζωής των ανθρώπων. Θέματα ουσιαστικά, που έδιωχναν τη μοναξιά και μαζί της και τα λεγόμενα ψυχολογικά προβλήματα. Η ...
Η αγιότητα είναι ύψιστη δωρεά του Θεού προς ανθρώπινα πρόσωπα, τα οποία είναι δεκτικά των ακτίστων ενεργειών Του. Απαιτείται δε μεγάλος αγώνας και αυταπάρνηση για να καταστεί κάποιος άγιος, να νικήσει τον εαυτό του, να ξεπεράσει τη βιολογική του ύπαρξη. Ένας τέτοιος αγιασμένος άνθρωπος, ο οποίος υπερέβη τον εαυτό του και την σωματική του κακοπάθεια, υπήρξε ο νεοφανής άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός. Ένα λαμπρό παράδειγμα ιώβειας υπομονής και αβραμιαίας πίστης στο Θεό. Γεννήθηκε το έτος 1890 σε ένα ορεινό χωριό των Χανίων Κρήτης, το Σηρικάρι από φτωχούς, αλλά ευλαβής γονείς, οι οποίοι στάλαξαν από νήπιο ακόμη την ευσέβεια και την σώζουσα πίστη στο Θεό. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Νικόλαος και το επώνυμό του Τζανακάκης. Δυστυχώς, ενώ ήταν ακόμη παιδί, έχασε ...
Στην Μνήμη του Μεγάλου μας Παπαδιαμάντη, 3 Ιανουαρίου. Το νησί του πάντοτε έθελγε τον κυρ-Αλέξανδρο. Ίσως και να προγνώριζε ότι «το τέλος εγγύς» και ήθελε να αφήσει το σκήνωμά του ευλογία στην γη των προγόνων του, στο Καλλυβαδικό νησί με την μεγάλη αγιότητα. Έτσι, εγκατέλειψε τον κοσμοκαλογερικό βίο της Αθήνας και έφυγε για την Σκιάθο, όπου έγραψε τα όψιμα διηγήματά του και όπου πέρασε τις τελευταίες στιγμές της επίγειας ζωής του ήρεμα και απλά γνωρίζοντας ότι ο «καιρός της αυτού αναλύσεως εφέστηκε» (Β΄ Τιμοθ. δ΄ 6). Ο νούς του μέχρι την τελευταία του στιγμή ήταν αφιερωμένος στον Θεό. Κοιμήθηκε εξομολογημένος και χριστοφόρος. Πριν παραδώσει την ψυχή του στα χέρια του Κυρίου μας προσευχήθηκε και με ταπείνωση και κατάνυξη έψαλλε με πόνο το δοξαστικό ...
Οι άνθρωποι γίνονται ανελεήμονες όταν ...
Όλοι μας είμαστε πιστά τέκνα ...
Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, ...
