When you celebrate your nameday, do so with the aim of obtaining mercy from God through the intercessions of your Saint. » Saint Symeon the New Theologian
When you celebrate your nameday, do so with the aim of obtaining mercy from God through the intercessions of your Saint. » Saint Symeon the New Theologian
Με την είσοδο των προεορτίων των Χριστουγέννων, έχομε και τη μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου, ενὸς εκ των Αποστολικών Πατέρων. Και θυμήθηκα μία περικοπὴ από τους λόγους του Κυρίου μας, που αρμόζει στην αυριανὴ εορτή. «Μη νομίσητε ότι ήλθον», είπε κάποτε ο Ιησούς μας, «βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλὰ μάχαιραν» (Ματθ. 10, 34). Και αφού είπε τους τρόπους της διαιρέσεως που ήλθε να προκαλέσει, όπως ερμηνεύονται φυσικά κατά την ιερά μας παράδοση, προσέθεσε. «Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην και τι θέλω ει ήδη ανήφθη» (Λουκ. 12, 49). Περί αυτού του πυρὸς ακριβώς είναι ο λόγος, γιατί πολύ απασχολεί τουλάχιστον εμᾶς τους μοναχούς. Το δοξαστικό του Αγίου Ιγνατίου αναφέρει τα εξής: «Ουκ εστιν ...
Ο εγωισμός είναι που εμποδίζει ...
+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ * * * Ιερώτατοι και Θεοφιλέστατοι αδελφοί, προσφιλέστατα τέκνα εν Κυρίω, Φθάσαντες την μεγάλην εορτήν των Χριστουγέννων, δοξολογούμεν εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς τον δι᾿ ημάς τους ανθρώπους κενώσαντα εαυτόν και την ημετέραν σάρκα αναλαβόντα Κύριον, ίνα λυτρώσηται ημάς εκ της «δουλείας του αλλοτρίου» και ανοίξη τω γένει των ανθρώπων Παραδείσου τας πύλας. Αγάλλεται η Εκκλησία του Χριστού, βιούσα λειτουργικώς το όλον μυστήριον της Θείας Οικονομίας, προγευομένη της δόξης της εσχατολογικής Βασιλείας και δίδουσα χριστοπρεπώς την καλήν μαρτυρίαν της πίστεως, της ελπίδος και της αγάπης εν τω κόσμω. Ο «ουκ εκ του ...
Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Σίμων Αρβανίτης, ιδρυτής και Ηγούμενος Ιερά Μονής Αγίου Παντελεήμονα Πεντέλης. Το 1977 σε ηλικία 35 ετών στο Μοναστήρι γνώρισα έναν γιατρό. Ενώ εγώ δεν είχα κανένα πρόβλημα υγείας, παρά μόνο ότι ένοιωθα κάποιους πόνους σ’ όλο μου το στήθος, ο γιατρός αυτός μου λέει έλα να σε εξετάσω. Πήγα, με εξέτασε και μου είπε πως κάποιο αγγείο στο πίσω μέρος της καρδιάς δεν αιματώνεται καλά. Τότε πάω στον Γέροντα και του τα λέω. Ο Γέροντας μου είπε: – Δεν έχεις τίποτα παιδί μου, να μην πηγαίνεις στους γιατρούς. Εγώ δεν άκουσα τον Γέροντα και από κει και πέρα μου μπήκε η ιδέα ότι κάτι έχω. Άρχισα και πήγαινα σ’ άλλους γιατρούς και ο καθένας μου έλεγε και κάτι διαφορετικό. Εγώ ούτε όρεξη ...
Ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός μιλάει για την εν Χριστώ αγιοπνευματική ζωή, έκφραση της οποίας είναι η ορθόδοξη θεολογία. Your browser does not support the audio element.
Watch Fr Jonah’s from Taiwan second part of his sermon on the Apostolic reading for the 14th Sunday of Luke.
Εισήγηση του Πρωτοπρ. Νικολάου Λουδοβίκου, στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Ψηφιακών Μέσων και Ορθόδοξης Ποιμαντικής, που πραγματοποιήθηκε από τις 18 εως τις 21 Ιουνίου 2018 στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης υπό την αιγίδα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Επόμενος σταθμός στην εικαστική μας περιήγηση, είναι η αναβίωση της αγιογραφίας. Η τάση για υιοθέτηση νέων τεχνοτροπιών από τα νέα ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά ρεύματα, δεν μπόρεσε να καταργήσει τη βυζαντινή τέχνη. Οι αγιογράφοι δε σταμάτησαν να κοσμούν τις εκκλησίες με βυζαντινές τοιχογραφίες, ενώ παράλληλα υπήρχαν και οι λαϊκοί ζωγράφοι. Οι λειτουργικές ανάγκες για τη “Μητέρα του Θεού”, συνέχισαν να δίνουν έμπνευση στους αγιογράφους. Η ορθόδοξη Εκκλησία κράτησε την παράδοση της αγιογραφικής τέχνης, διατηρώντας τον πνευματικό χαρακτήρα της. Σύμφωνα με τον Φώτη Κόντογλου, «η Γέννηση του Χριστού αποδίδεται στα βυζαντινά εικονίσματα με την πνευματική αγιότητα που είναι ιστορημένη μέσα στο Ευαγγέλιο. Δηλαδή παριστάνεται σαν μυστήριο, χωρίς επιτηδευμένα στολίσματα» Ο Κόντογλου επισημαίνει την ιδιαιτερότητα αυτής της τέχνης: «Η βυζαντινή ορθόδοξη αγιογραφία δεν είναι απλά μια ...
Αποκλειστικές δηλώσεις του Ιωάννη Αρβανίτη, Δρ. Μουσικολογίας και Πρωτοψάλτου, στην εκδήλωση αφιερωμένη στον Μοναχό Ματθαίο Βατοπαιδινό (1774-1849), 170 χρόνια από τη κοίμηση του, που πραγματοποιήθηκε τη Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019 στο θέατρο Παλλάς επί της Βουκουρεστίου.
Ο μακαριστός πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε παλαιότερη συνέντευξή του στην Πεμπτουσία μιλά την σημασία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, για τη Ρωμηοσύνη, καθώς και για τους όρους Ρωμηός και Έλλην.
This is why we should have love and affection, combined with great discretion, so that we can raise our spiritual children with double health, so that they won’t be hurt when they’re young, even by their indiscriminate youthful zeal. » Venerable Païsios the Athonite
Εκοιμήθη σήμερα Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου ο τελευταίος μεγάλος Ρωμηός και Δάσκαλος του Γένους πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός. Ο μακαριστός π. Γεώργιος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1940 και περάτωσε εκεί την εγκύκλιο παιδεία του (1958). Σπούδασε κλασσική φιλολογία (1964-1967) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβε τα πτυχία θεολογίας και Φιλολογίας. Μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, (1963-1965), διορίστηκε επιστημονικός βοηθός στην έδρα Πατρολογίας και το 1969 μετέβη για μεταπτυχιακές σπουδές στην τότε Δυτική Γερμανία (Βόννη και Κολωνία), όπου έμεινε μέχρι το 1975. Ενδιάμεσα έκανε σπουδές και έρευνες αρχειακές στην Αγγλία. Το 1971 εισήλθε στις τάξεις του κλήρου στη Γερμανία και έγινε διδάκτωρ Θεολογίας (Αθήνα) και Φιλοσοφίας – Ιστορίας (Κολωνία). Από το 1984 καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών διδάσκοντας ‘Ιστορία του ...
Την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η εκπαιδευτική περιήγηση «Στα Βήματα του Αποστόλου Παύλου», με υπεύθυνο τον Καθηγητή Σωτήριο Δεσπότη, Πρόεδρο του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. Στην περιήγηση συμμετείχαν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές και φοιτήτριες και υποψήφιοι διδάκτορες της Θεολογικής Σχολής, και πολλοί ενδιαφερόμενοι, καθώς η εκδήλωση ήταν ανοικτή στο κοινό.
Από 13 – 16 Δεκεμβρίου 15μελής ομάδα καθηγητών και φοιτητών της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε Εκπαιδευτική Επίσκεψη – Προσκύνημα στο Άγιον Όρος. Τους φοιτητές συνόδευαν ο Πρόεδρος της Ακαδημίας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, και οι Καθηγητές Πρωτοπρ. Μιχαήλ Κόνιας και Ιωάννης Καραπαναγιώτης. Με ορμητήριο την Ιερά Μονή Βατοπεδίου, πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις-προσκυνήματα στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου, σε Ιερές Μονές και Σκήτες, αποκομίζοντας πολύτιμες γνώσεις και πνευματικές εμπειρίες. Κατά την παραμονή της στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου, η ακαδημαϊκή αποστολή είχε την ευκαιρία να προσκυνήσει στο Καθολικό και στα Παρεκκλήσια θαυματουργές Εικόνες και ιερά Λείψανα, ενώ ξεναγήθηκε σε μουσειακούς χώρους, όπου φυλάσσονται περίφημα έργα τέχνης, όπως βυζαντινές εικόνες, ιερά σκεύη, έργα μικροτεχνίας, χειρόγραφα, παλαίτυπα, κ.ά., αποτελώντας έναν μοναδικό πλούτο κειμηλίων του ...
(Από αριστερά): Ο Αρχιμανδρίτης, π. Βαρνάβας Γιάγκου, εκπρόσωπος του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Γέροντας Εφραίμ, ο Υφυπουργός Εσωτερικών Μακεδονίας-Θράκης κ. Θεόδωρος Γ. Καράογλου βουλευτές και Ηγούμενοι Μονών του Αγίου Όρους. Μια λαμπρή καλοκαιρία και θεία πανδαισία έζησαν εν μέσω χειμώνα και λίγο πριν από την εορτή της του Χριστού Γεννήσεως, όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, «Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής (1897-1959), 60 χρόνια από την κοιμήση του», το βράδυ της Δευτέρας, 16 Δεκεμβρίου, στο Συνεδριακό Κέντρο “Ιωάννης Βελλίδης” της Θεσσαλονίκης. Αφορμή για το γεγονός αυτό ήταν η παρουσίαση της επετειακής έκδοσης «Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού, Επιστολές και ποιήματα» που εξέδωσε πρόσφατα η Ιερά Μονή. Πρόκειται για μια ξεχωριστή έκδοση η οποία μας ...
Our participation in Holy Communion is a spiritual matter concerning which the opinions expressed have fluctuated over time. From the view that we should commune only infrequently, out of respect for the sacrament and recognition of our own sinfulness, to the attitude that we should take communion every time we attend the Divine Liturgy, since this expresses our capacity as members of the Church. We realize that there’s no answer to extreme positions, other than that which says that the answer lies not so much in the quantity of our participation in the Chalice of Life, but rather in the quality. Not so much how many times we take communion but simply how we do so. It’s self-evident that no sacrament by ...