Ας πούμε πως είναι παραμύθι, από κείνα που δεν ακούγονταιπια. Μα ακόμη κι αν υπήρχε κάποιος πρόθυμος να το εξιστορήσει, δε θα έβρισκε εύκαιρα αυτιά, ούτε και μάτια, που να χασομερήσουν πάνω στο γινάτι ετούτης της σχεδόν παράλογης ιστορίας!
Τα παλιά χρόνια, τότε που τα ζευγάρια γεννοβολούσαν αβέρτα παιδιά, οι φαμίλιες ήταν μεγάλες και το σπίτι, πουχωρούσαν παππούδες και γιαγιάδες, δεν έβρισκε ησυχία. Μα κείνες τις εποχές δε μετρούσαν τα παιδιά με το πάχος του πορτοφολιού, οι άνθρωποι ήξεραν πως ο Θεός είχε τρόπο να κάμει τα κουμάντα του, να μη ξεχάσει κανέναν.
Ειδικά τέτοιες μέρες του Δεκέμβρη, στην αναμονή των γιορτών, όλο και κάτι γινόταν μέσα στην κουζίνα και ξεκινούσε ένας μικροκαβγάς.
Ένα μικρομάλωμα, από κείνα που δεν κρατούν παρά μονάχα μια ...
Περισσότερα