Όσιος Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης (1871-1957). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Διηγείτο ο Γέροντας ένα γεγονός, που του συνέβη αυτήν την περίοδο : «Όταν ήμην εις την Θεσσαλονίκην, ενός πνευματικού μου τέκνου ο πατήρ, εκ διαβολικής ενέργειας παρακινούμενος, έφερε βαρέως το ότι ο υιός του ήθελε να ακολουθήση τον δρόμο του Θεού και με εθεώρει ως υπεύθυνον και απεφάσισε να με φονεύση. Κατερχόμενος δε εις κατωφέρη δρόμον με είχον ειδοποιήσει να μην πάω από εκεί διότι θα με φονεύσουν, εγώ όμως είπον, εάν είναι θέλημα Θεού, ας γίνη ό,τι θέλη. Και όντως βλέπω τον απειλούντα να με σκοπεύη και να μου φωνάζη. Εγώ εσταμάτησα και του λέγω: – Να είναι ευλογημένο. Αμέσως του έπεσε το όπλον από τα χέρια και έσκυψε και εφίλησε το χέρι μου ζητών συγχώρησιν. Αυτό το διήγηθηκε αργότερα ...





















