Ποια μάνα εμπιστεύτηκε, Άγιε, τις γηραιές αγκάλες σου, τις ισχνές και αδύνατες χείρες σου, τους «κεκμηκότες» πόδες σου; Μήπως αυτή η μάνα σε προσέλαβε, ως ανατροφέα, επιμελητή, ως «τιθηνόν» του βρέφους της; Εσένα τον αδύνατο και εξασθενημένο γέροντα;
Πως είναι δυνατόν το γήρας, ν΄αντέξει τη φροντίδα, την περιποίηση και την περίθαλψη ενός βρέφους; Είναι βαρύ αυτό το καθήκον για τον άνθρωπο, που θα αναλάβει την ευθύνη του φύλακα του τικτόμενου, σπαργανούμενου, γαλακτοτρεφούμενου βρέφους….
Πως αποδέχτηκες, Άγιε, να είσαι «παίδων φύλαξ»; Εν ποία εξουσία τούτο εποίησας; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό βρίσκεται στο ίδιο το ειλητάριο που βαστάζεις: «φύλαξ παίδων πέφυκα Θεού το δώρον» και το «πέφυκα», δώρον Θεού και το «φύλαξ παίδων» δώρο Θεού!
Άγιε μας Στυλιανέ, η σεπτή εικόνα σου και οι ...
Περισσότερα