Πεμπτουσία

Ονομάζουμε «Νεομάρτυρες» τους αγίους που μαρτύρησαν κυρίως στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αλλά και όλους όσοι έλαβαν το στέφανο του μαρτυρίου εσχάτως, ακόμα και στις μέρες μας, γιατί δυστυχώς και ευτυχώς συνάμα και στην εποχή μας έχουμε μάρτυρες. Αποτελούν οι Νεομάρτυρες έναν μεγάλο αριθμό αγίων, οι οποίοι σε χρόνια δύσκολα και σκοτεινά, «έλαμψαν» και φώτισαν με το παράδειγμά τους την περιοχή πού έζησαν, αλλά και όλη την οικουμένη. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας είναι πλέον γνωστό, κυρίως μέσα από τα κείμενα, ότι το να πίστευες στον Χριστό, σήμαινε ότι αμφισβητούσες τον κατακτητή και την θρησκεία του. Κινδύνευε η ζωή σου. Πράγματι, έχουμε πολλούς αγίους μάρτυρες από την εποχή αυτή, άνδρες και γυναίκες, κληρικούς, μοναχούς, γέροντες σε ηλικία, νέα παιδιά, ακόμα και βρέφη. Όλοι ...

Η ευχαριστιακή αναφορά του μυστηρίου της Θείας Λειτουργίας περατώνεται με τα λεγόμενα Δίπτυχα. Τα τελευταία είναι ένα από τα έργα των συλλειτουργούντων, κλήρου και λαού, μέσω των οποίων δηλώνεται η ενότητα της ανά την Οικουμένη Εκκλησίας και συνάπτουν σε χρόνο λειτουργικό και εσχατολογικό το παρελθόν, με το παρόν και το μέλλον. Κατά καιρούς έχουν λάβει ποικίλες ονομασίες, όπως: ιεραί δέλτοι, μυστικαί δέλτοι, μυστικά δίπτυχα, εκκλησιαστικοί κατάλογοι και όσον αφορά αποκλειστικά τους επισκόπους επισκοπικοί κατάλογοι. Η ονομασία Δίπτυχα οφείλεται στην κατασκευή του εν λόγω πίνακα, ο οποίος αποτελείται από δύο φύλλα ή πινάκια, ενωμένα μεταξύ τους στο μέσο, ενώ μπορεί να είναι και τρίπτυχα ή πολύπτυχα. Η ανάγνωση των Διπτύχων έχει τη βάση της στην εωθινή προσευχή της ιουδαϊκής λατρείας, κατά την ...

Ομιλία του Μητροπολίτη Γρεβενών κ. Δαβίδ, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου ομωνύμου δήμου, στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2021».

Ομιλίες στο Συνοδικό της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου μετά την τέλεση της Ανακομιδής των Λειψάνων του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2021.

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1921-2009). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) 4. Τι είναι οι λογισμοί, ποια αίτια τους προκαλούν, πώς επιδρούν στον άνθρωπο και πώς πολεμούνται; Είναι δυνατόν να σταματήσουν ποτέ; Λογισμοί, με λίγα λόγια, είναι οι σκέψεις με τις οποίες ο νους επικοινωνεί με τους κόσμους του. Στην οθόνη της φαντασίας του νου, προβάλλεται σαν εικόνα μια σκέψη, η οποία παρουσιάζει ένα νόημα. Τότε ο νους ερευνά το νόημα με βάση τη λογική, αν ασφαλώς είναι ελεύθερος και υγιής. Λογισμούς προκαλούν πολλοί παράγοντες. Ακόμα και ο ίδιος ο νους με τις σκέψεις του. Δέχεται ο νους λογισμούς και από τους κόσμους που τον περιβάλλουν καθώς και από τον τρισδιάστατο χρόνο, το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον. Δέχεται όμως και από τον ανύσταχτό μας εχθρό, το σατανά. Μπορούμε να πούμε ...

Η Βατοπαιδινή Αδελφότητα σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης, την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2021, τέλεσε την ανακομιδή των λειψάνων του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, πνευματικού γεννήτορος και ποδηγέτη της Αδελφότητος και νέου κτήτορος της Μονής, 12 έτη από την ημέρα της εις Κύριον εκδημίας του.

Τη Συνοδεία των Μικραγιαννανίτων «Γερασιμαίων» την είχα επισκεφθεί πολλές φορές, αλλά δεν είχε τύχει ποτέ να συναντήσω τον π. Νικηφόρο. Συνήθως έλειπε στην Αθωνιάδα για μαθήματα. Μια φορά όμως στάθηκα «τυχερός». Θα ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και οι Πατέρες της Συνοδείας τον περίμεναν από ένα αλλιώτικο ταξίδι. Θα γύριζε, λέει, από την Αφρική. Είχε πάει στο Ζαΐρ για να βοηθήσει στην Ιεραποστολή. Γύρισε γεμάτος εντυπώσεις και δώρα. Τα δώρα ήταν από την ξυλογλυπτική τέχνη των ντόπιων και οι εντυπώσεις ήταν από τα ήθη και το τοπίο αυτής της εξωτικής χώρας. Όταν του θύμισα αυτήν την πρώτη συνάντησή μας, 30 χρόνια αργότερα, στο Ζαΐρ που είχε μετονομαστεί στο μεταξύ Κονγκό, στη δική μου πρώτη επίσκεψη στην Αφρική, σκέφτηκε λίγο, ...

«Όσο εύκολα αλλάζουν και ξεπέφτουν οι ευθείς, τόσο δύσκολα μπορούν να μεταβληθούν οι αντίθετοι, οι πονηροί» (Άγιος Ιωάννης Κλίμακος, λόγ. κδ΄ 11). Η τρεπτότητα είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης. Μόνον ο Θεός είναι άτρεπτος και απολύτως αναλλοίωτος – ο μόνος όντως πιστός. Δεν αναφερόμαστε στα κτιστά πνεύματα, αγγέλους και δαίμονες: και αυτοί μετά την πτώση του πρώτου αγγέλου, του εωσφόρου, καταστάθηκαν μερικώς άτρεπτοι: οι μεν άγγελοι παγιωμένοι στο αγαθό, οι δε δαίμονες παγιωμένοι στο πονηρό και κακό. Τι τραγικότητα όμως για τον άνθρωπο! Η τροπή προς το πονηρό είναι απείρως ευκολότερη από την τροπή προς το αγαθό, προς τον Θεό. Να είσαι δημιούργημα του Θεού, να σε διακρατεί με τη γεμάτη αγάπη Πρόνοιά Του, να σου δίνει διαρκώς ώθηση προς τον αληθινό ...

Ομιλία της Γερόντισσας Φιλοθέης, Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Παναγίας Βρυούλων, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου ομωνύμου δήμου, στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2021».

«Η πρόοδός μας στην αρετή και η αμαρτία ξεκινάνε από τα μικρά και καταλήγουν σε μεγάλα είτε καλά είτε κακά» (Αββάς Δωρόθεος) Στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους συχνά λέμε «δεν πειράζει» για συμπεριφορές, επιλογές, σκέψεις, πράξεις, συνήθειες είτε του άλλου είτε δικές μας. Θέλουμε να είμαστε μεγαλόψυχοι, επειδή αγαπάμε, για ζητήματα που φαίνονται μεγάλα. Δεν θέλουμε να φανούμε μεμψίμοιροι, γκρινιάρηδες, υπερβολικοί, για ζητήματα που φαίνονται και μπορεί να είναι μικρά. Όμως τα μικρά χτίζουν υπόβαθρο, γίνονται η πρώτη ύλη για σενάρια που κάνουν την σχέση να κουράζεται. Τα μεγάλα φέρνουν συχνά αγανάκτηση, διότι μας βάζουν στον πειρασμό να διορθώσουμε τον άλλο, χωρίς όμως εκείνος να θέλει ή να πιστεύει ότι κάτι τέτοιο χρειάζεται. Υπάρχει ένας σχετικισμός στον τρόπο που βλέπουμε ...

Η ανακομιδή των οστών των κεκοιμημένων, ως πράξη φροντίδος και ευπρεπισμού κατά την εκταφή εκτός από τον εθιμικό και κοινωνικό χαρακτήρα που ανέκαθεν είχε, λαμβάνει στην εκκλησία κατ’ εξοχήν αγαπητικό και εσχατολογικό νόημα. Δεν μεριμνούμε απλώς για τον καθαρισμό και την τάξη των οστών ενός αγαπημένου προσώπου, αλλά προετοιμάζουμε λειτουργικά τα οστά ενός αδελφού που «προσδοκά ανάστασιν νεκρών». Η ανακομιδή αν και δεν μαρτυρείται με σαφήνεια ως υποχρεωτική πράξη μετά την ταφή, έχει πια καθιερωθεί ως μέρος της φροντίδος της στρατευομένης εκκλησίας προς την θριαμβεύουσα. Αν και στην Εκκλησία εορτάζεται η ανακομιδή των λειψάνων των αγίων, κάθε βαπτισμένος χριστιανός αξίζει την φροντίδα της ανακομιδής, αφού η αγιότητα του βίου είναι ο βασικός στόχος για κάθε άνθρωπο που θέλει να λέγεται ...

Η ανακομιδή οστών του τεθνεώτος και η απονομή τιμής σε αυτά είναι μία πρακτική και ένα τελετουργικό το οποίο έλκει την καταγωγή του από τα αρχαιότατα χρόνια. Στην Παλαιά Διαθήκη ανακομίζονταν τα λείψανα και τιμώνταν ως εκδήλωση αγάπης και σεβασμού στα πρόσωπα που κοιμήθηκαν, αλλά και ως έκφραση της πίστης ότι αυτοί «ζουν» σε μιά άλλη ζωή και ελπίδας για την ανάσταση. Παράδειγμα η μεταφορά των λειψάνων του Ιωσήφ του Παγκάλλου από την Αίγυπτο στην γη της Επαγγελίας. Αλλά και η προφητεία του Ιεζεκιήλ για τα ξηρά οστά που λαμβάνουν σάρκα και τελικά και πνεύμα ζωής (Ιεζ. 37, 1-14) είναι προτύπωση της Αναστάσεως των νεκρών. Η τιμή προς το σώμα του νεκρού υπήρχε και στην Αρχαία Ελλάδα κυρίως με πολιτική και εθνική ...