Πεμπτουσία

Τοποθέτηση της Άννας Κόλτσιου-Νικήτα στο  Α΄ Διεθνές Συμπόσιο Ομιλητικής με θέμα: «Η σπουδή της ομιλητικής και η έρευνα. Συμβολή στο κήρυγμα της Εκκλησίας και στη μετάδοση του μηνύματός της στον σύγχρονο κόσμο» το οποίο πραγματοποιήθηκε στην αί της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. τη 1η Μαρτίου, 2019.

Η ευλογημένη και θεοφιλής διακονία της χριστιανικής Κατήχησης θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει ως απαρχή την εντολή του Κυρίου προς τους μαθητές Του, λίγο προ της Αναλήψεως, όπως αυτή διατυπώνεται στην κατακλείδα του Κατά Ματθαίον: πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν· και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Αμήν. Μαθητεία, λοιπόν, όλων των εθνών, όλων των ανθρώπων ανεξαίρετα, αδιάκριτα, αχώριστα. Η δε μαθητεία προϋποθέτει διδασκαλία και εφόσον ο Διδάσκαλος αναλαμβάνεται στους ουρανούς αναθέτει στους μαθητές του και εκείνοι σε δικούς τους μαθητές την ιερουργία του λόγου. Την διδασκαλία τήρησης όλων των εντολών ...

Ο κ. Παναγιώτης Τσακύρης, Δικηγόρος, Μουσικοδιδάσκαλος, στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στην Πεμπτουσία αναφέρεται στα πρώτα του βήματα στη ψαλτική τέχνη, στους πρώτους του δασκάλους και στην ανάληψη του αριστερού αναλογίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Καλλονής σε ηλικία 15 ετών.

Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο χωρίς την συνεργασία του ανθρώπου. Έκτοτε όμως δεν κάνει τίποτε για τον άνθρωπο χωρίς την συνεργασία του. Άλλωστε η δημιουργικότητα αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού κατασκευής του. Η επιστημονική δημιουργία, αν και δεν είναι δημιουργία εκ του μηδενός, συνδέεται με το δημιουργικό έργο του Θεού. Σύμφωνα μάλιστα με τις νεώτερες επιστημονικές θεωρίες (Θερμοδυναμική, Κβαντική φυσική, Θεωρία του χάους) το «είναι» δεν προηγείται του «γίγνεσθαι», αλλά συνιστά ένα διαρκές και μη αναστρέψιμο «γίγνεσθαι», το οποίο συνδέεται άμεσα με την ανθρώπινη παρουσία, αλλά και είναι διαρκώς ανοικτό προς το μέλλον. Έτσι ο άνθρωπος καλείται να συμμετέχει δημιουργικά στην δημιουργία προκαλώντας με τις ενέργειες και τις παρεμβάσεις του νέες καταστάσεις στο «γίγνεσθαι». Όλα, όσα ...

Εισήγηση του πρωτοπρεσβυτέρου π. Πέτρου Μινώπετρου, Σκηνοθέτη κινηματογράφου και Εκπαιδευτικού με θέμα: «Η διδασκαλία της Έβδομης Τέχνης» στις Τριήμερες Εκδηλώσεις για την εορτή των Τριών Ιεραρχών του Ιδρύματος Νεότητος και Οικογένειας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τίτλο: «Η Τέχνη στην Αγωγή Παιδιών και Νέων», 1-3 Φεβρουαρίου 2019 στο Πολιτιστικό Κέντρο Ι. Α. Αθηνών.

Τον κόσμο αν εμαρμάρωσα, τον κόσμο τον ανάστησα, στά πόδια μου άγγελοι οι Καιροί, γύρω μου σκλάβες οι Ώρες. Δείχνω μια μυστική Χαναάν στα γαλανά υπερκόσμια· μα εδώ πατρίδες πάναγνες είσαστ’ εσείς, τρεις Χώρες! Με το κήρυγμα του Ευαγγελίου ο απόστολος μαρμάρωσε τον κόσμο, δηλαδή τον ανέτρεψε. Αυτό συνέβη διότι «ο λόγος γαρ ο του σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστι» (Α’ Κορ Α’, 18). Όμως, παρά την όποια ανατροπή και αλλαγή επέφερε ο Λόγος του Θεού, επήλθε τελικώς η ανάσταση του κόσμου, διότι εγκαθιδρύθηκε κάτι ανώτερο και υψηλότερο από τις παλαιές θρησκείες και διδασκαλίες, το μήνυμα της Αναστάσεως του Χριστού και της Επουρανίου Βασιλείας του Θεού. Η νέκρωση αυτή και η ανάσταση του ...

Ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης, αυτός ο μεγάλος σύγχρονος θεολόγος και νηπτικός, προσέθετε στην νηστεία και μια άλλη βαθύτερη ερμηνεία πέραν των γνωστών και καθιερωμένων. Η νηστεία γι αυτόν, ήταν μια βαθιά υπαρξιακή προσμονή. Προσμονή του όλου ανθρώπου, ψυχής και σώματος, προς τον Θεό. Η νηστεία κατά τον Γέροντα Αιμιλιανό, είναι μια κραυγή του πληγωμένου ανθρώπου, που μέσα στο σπίτι ή στο κελί του μοναστηριού, πεσμένος ενίοτε στα ψυχικά του πατώματα, γεμάτος δάκρυα ή πολλάκις στεγνωμένος ακόμη κι απ΄ αυτά, κραυγάζει προς τον Θεό «είμαι εδώ Κύριε και σε προσμένω…». Παρόλα τα κενά, τα λάθη, τα πάθη, τις αμαρτίες και αστοχίες μου, είμαι εδώ, ένα αδύναμο πλάσμα και σε προσμένω, σε ζητώ, ελθέ. Με τη νηστεία, την αίσθηση αυτή κενότητας στο σώμα ...

Ο μακαριστό Άρχων Πρωτοψάλτης της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Ζωοδόχου Πηγής Μπαλουκλή Κωνσταντίνος Μαφίδης ψάλει το περίφημο ιδιόμελο της Κυριακής της Τυρινής «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται». http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2019/03/to-stadion-ton-areton-mafidis.mp3

Η μητέρα Θεσσαλονίκη κατευόδωσε στις 5/3/19 στην χώρα του Αχωρήτου έναν λαμπρό αγιογράφο τον Ιωάννη Βράνο, ο οποίος έφυγε από τα παρόντα προς τα μέλλοντα, μετά από μια επώδυνη περίοδο, σε ηλικία 81ετών. Ο Χαρίλαος-Ιωάννης Βράνος Ηπειρώτης το γένος, αποφοίτησε από την Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και στη συνέχεια σπούδασε στην Ανωτάτη σχολή καλών τεχνών και σκηνογραφία στην Ανωτάτη σχολή θεάτρου και κινηματογράφου. Μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου και επηρεάστηκε από το πνεύμα του δασκάλου του. Ανήσυχο και ερευνητικό πνεύμα καταφεύγει στο Αγιον Όρος για να μελετήσει την τέχνη των μεγάλων αγιογράφων. Διορίζεται στην Αθωνιάδα Σχολή και ιδρύει το πρώτο τμήμα της αγιογραφίας, όπου διδάσκει για μια πενταετία. Ο αείμνηστος καθηγητής Ιωάννης Φουντούλης, πρόεδρος τότε του Τμήματος Ποιμαντικής θεωρώντας ότι η τέχνη ...

Ο Χρήστος Χαλκιάς, Πρωτοψάλτης του ι.ν. Παναγίας Δεξιάς Θεσσαλονίκης καταθέτει στο φακό της Πεμπτουσίας τις αναμνήσεις του από την μαθητεία του στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Σχολή και τις εμπειρίες του από τις αγιορείτικες μορφές της ψαλτικής.

«Άμον τον Κοτζά Αναστάς κι θα ελέπς όθεν κι αν πας έτονε σταυραετός,των προσφύγων ο θεός σ’έναν χερ είχε σταυρόν και σο άλλο το κανόν» Έγραψε κάποτε ο αείμνηστος πατέρας μου,σε μια ωδή για τον Κοτζά Αναστάς, τον τελευταίο ακρίτα του Πόντου. Ποιός, όμως,ήταν ο Κοτζά Αναστάς και γιατί τον ονόμασαν Κολοκοτρώνη του Πόντου; Ο Αναστάσιος Παπαδόπουλος, ήταν από τους πρωτεργάτες του ποντιακού έπους, στα μαύρα χρόνια της γενοκτονίας. Γεννήθηκε το 1896 στο χωριό Εντίκ Πουνάρ της Έρπαα (αρχαία Ηράκλεια) και ήταν γιος πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας και εγγονός του ιερέα παπα-Κυριάκου, έξαρχου του Μητροπολίτου Αμάσειας. Μεγάλωσε γαλουχημένος με ελληνορθόδοξες αρχές και με τα ιδανικά του ανθρωπισμού και της ελευθερίας. Από παιδί,παρά το ατίθασο του χαρακτήρα του, είχε σπάνιες ευαισθησίες υπέρ των αδυνάτων και ...