Πεμπτουσία

Αγαπητοί Αναγνώστες, με την βοήθεια και τη χάρη Του Θεού, φτάσαμε λίγα εικοσιτετράωρα πριν εκπνεύσει το 2018 και ανατείλει το 2019 μ.Χ., όπως μας αρέσει προσωπικά να λέμε και υπογραμμίζουμε «με Χριστό»! Έχουμε βέβαια τονίσει και στο παρελθόν, το επαναλαμβάνουμε και τώρα, ότι για την Εκκλησία Πρωτοχρονιά είναι η 1η Σεπτεμβρίου στην αρχή της Ινδίκτου. Όμως οι περισσότεροι γιορτάζουν ως Πρωτοχρονιά την 1η Ιανουαρίου και η Εκκλησία έχει προσαρμοστεί σιωπηλά με αυτό, αφού ο χρόνος αφορά κυρίως τον άνθρωπο και όχι τον Θεό που είναι πέρα και πάνω από αυτόν και με την σάρκωσή Του Θεού Λόγου, χώρισε την ανθρώπινη ιστορία στη μέση, σε προ Χριστού και μετά Χριστό. Πέρα από τους απολογισμούς και τις προσδοκίες, πέρα από τις ευχές ...

Ο Γέρων Εφραίμ, Δικαίος της Βατοπαιδινής Σκήτης του Αγίου Ανδρέου (Σεράι) στις Καρυές, μιλάει για το νόημα της κατά σάρκα περιτομής του Χριστού, την οποία καταδέχθηκε ο Κύριος για να τηρήσει τις διατάξεις του Νόμου και για να εισαγάγει την πνευματική και αχειροποίητη περιτομή, δηλαδή το Άγιο Βάπτισμα.   Your browser does not support the audio element.

Ο Χρήστος Χαλκιάς, Πρωτοψάλτης του ι.ν. Παναγίας Δεξιάς Θεσσαλονίκης ερμηνεύει το Δοξαστικό του Όρθρου της εορτής της κατά σάρκα Περιτομής του Κυρίου και της μνήμης του εν Αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου: «Ἐξεχύθη ἡ χάρις ἐν χείλεσί σου».

Πρώτη ημέρα του νέου έτους σήμερα, και απευθύνουμε ο ένας στον άλλον, τις ελπιδοφόρες και αισιόδοξες ευχές μας, για μια «Καλή χρονιά», καλύτερη από την προηγούμενη, γνωρίζοντας πως ο χρόνος, που κυλά ασταμάτητα, αφήνει επάνω μας σημάδια φθοράς. Γι’ αυτό, επιθυμούμε να ομορφαίνουμε τις ημέρες που μας χαρίζει η αγάπη ταυ Θεού, με πράξεις καλοσύνης, με λύσεις ανακούφισης στα προβλήματα μας, με επιτυχίες, που θα μας κάνουν χαρούμενους. Η Εκκλησία ευλογεί τα όνειρα, τις προσδοκίες και τους αγώνας μας. Παράλληλα όμως, έχει και την δική της πρόταση, για το πώς θα ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές δυσκολίες μας. Προβάλλοντας σήμερα, την Δεσποτική Εορτή της περιτομής τον Κυρίου μας, μάς προτρέπει να αγωνισθούμε για την προσωπική μας «περιτομή καρδίας, εν Πνεύματι», όπως γράφει ο Απόστολος ...

Αν η κάθε καλή πράξη μας δεν μπορεί να είναι «καθαρή από ρίπου αμαρτίας», είναι γιατί ο άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό εαυτό απ’ ότι στην πραγματικότητα είναι, τόσο στους άλλους όσο και στον εαυτό του. Αν η μεγαλύτερη υποκρισία μπορεί να γίνει στον εαυτό μας, είναι γιατί δεν υπάρχει αυτογνωσία κι άρα αληθινή μετάνοια. Αν μας αρέσει να ζούμε με ψέμα, είναι γιατί βολευόμαστε και δεν τολμούμε να αφήσουμε τον εαυτό μας να κριθεί από την αλήθεια. Διαβάζοντας το Ευαγγέλιο, τα συγγράμματα των Πατέρων και τους βίους των αγίων, διακρίνουμε: 1. Τη συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητας ως κατάστασης παρά ως πράξης, που η απαλλαγή της χρειάζεται ταπείνωση καρδίας. 2. Την αυτομεμψία, δηλαδή το να μέμφονται τον εαυτό τους κι όχι τους άλλους, γι’ αυτό ...

Στιγμιότυπα από τα παιδικά χρόνια του Ι. Χριστού και το πέρασμα στην Εφηβεία (Περιτομή του Κυρίου και Δεδεκαετής στο Ναό) 20Και υπέστρεψαν οι ποιμένες δοξάζοντες και αινούντες τον Θεόν επί πάσιν οις ήκουσαν και είδον καθώς ελαλήθη προς αυτούς. 21 Και ότε επλήσθησαν ημέραι οκτώ του περιτεμείν αυτόν και εκλήθη το όνομα αυτού Ιησούς, το κληθέν υπό του αγγέλου προ του συλλημφθήναι αυτόν εν τη κοιλία. 40Το δε παιδίον ηύξανεν και εκραταιούτο πληρούμενον σοφία, και χάρις Θεού ην επ᾽ αυτό. 41Και επορεύοντο οι γονείς αυτού κατ᾽ έτος εις Ιερουσαλήμ τη εορτή του Πάσχα. 42Και ότε εγένετο ετών δώδεκα, αναβαινόντων αυτών κατά το έθος της εορτής 43και τελειωσάντων τας ημέρας, εν τω υποστρέφειν αυτούς υπέμεινεν Ιησούς ο παίς εν Ιερουσαλήμ, και ουκ έγνωσαν ...

Συγκλονιστικές ιστορίες την ημέρα της Πρωτοχρονιάς στα νοσοκομεία-Ασθενείς προσεύχονται γονατιστοί προσδοκώντας το θαύμα «Εκείνη την Πρωτοχρονιά της ζωής μου έζησα την βεβαιότητα της Ορθοδοξίας ότι δεν υπάρχει θάνατος» λέει συγκλονισμένος ο εφημέριος του Αρεταιείου πατήρ Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος. Σε λίγες ώρες θα αφήσουμε πίσω μας το 2018, με τη νέα χρονιά που ξεκινά να δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα. Το ξεχωριστό σημερινό βράδυ της αλλαγής του χρόνου όλοι θα βρουν μία «ζεστή» αγκαλιά για να ευχηθούν «καλή χρονιά» έχοντας την προσδοκία για ένα καλύτερο αύριο για την πατρίδα παρότι όλα συνηγορούν για το αντίθετο. Τις πραγματικές δυσκολίες όμως τις αντιμετωπίζουν όσοι βρίσκονται στα νοσοκομεία άρρωστοι και ανήμποροι. Περνούν επώδυνες στιγμές όπου κυριαρχούν ο έντονος σωματικός πόνος αλλά και το τραγικό συναίσθημα της απώλειας και της ...

Αποχαιρετάμε τη χρονιά που πέρασε, αλλά και μετράμε τις λαβωματιές. Ένας κόσμος χτυπημένος από όλες τις μορφές του Κακού. Από αυτή την ασίγαστη εμμονή του Κακού. Κι από τα βάθη του είναι μας φέτος η ευχή ας γίνει προσ-ευχή: Το Νέο Φως, που ανατέλλει με τον Καινούριο Χρόνο, αυτό το εξ’ ύψους Ανατολήν, ας φέρει την Επί Γης Ειρήνη στον χειμαζόμενο άνθρωπο του 2019! Στον τρομαγμένο σημερινό άνθρωπο που μένει ολοένα και πιο ανοχύρωτος, πιο μόνος πιο αβοήθητος. Κι από τις πληγές που μετράμε κάθε χρόνο σαν σήμερα, από αυτή τη γνώση της αιώνιας αδικίας και του Κακού, ας γίνουμε λίγο καλύτεροι ως άνθρωποι, λίγο πιο σοφοί. Η σκέψη πως όλοι είμαστε παγιδευμένοι μέσα στο ίδιο κοσμικό πεπρωμένο, πως και η πιο ...

Ο Βυζαντινός Χορός του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, υπό την διεύθυνση του Πέτρου Παπαεμανουήλ ψάλει κάλαντα της νήσου Λέσβου σε εκδήλωση τιμής αφιερωμένη στο πρόσωπό του Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Χαριλάου Ταλιαδώρου, την οποία διοργάνωσε το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ με τίτλο: «ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, το φῶς το τῆς γνώσεως»-Εκδήλωση  Τιμής στον Άρχοντα Πρωτοψάλτη Χαρίλαο Ταλιαδώρο.

Ο Άρχων Πρωτοψάλτης Χαρίλαος Ταλιαδώρος και ο Λαμπαδάριος Χρήστος Τογκαρίδης του ιερού ναού της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης ψάλλουν τις διπλές Καταβασίες της μεγάλης δεσποτικής εορτής των Χριστουγέννων. Πρόκειται για εξαιρετική εκτέλεση από τον 93 ετών Άρχοντα Πρωτοψάλτη ο οποίος με νεανικό τάλαντο μελωδεί τα μεγαλεία του Ενανθρωπήσαντος Θεού. Όσον αφορά τις διπλές Καταβασίες τον Χριστουγέννων είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι πρόκειται για τους ειρμούς των δυο κανόνων της εορτής που συνέθεσαν, τον μεν πεζό, ο Κοσμάς ο Μαϊουμά και τον άλλο, το λεγόμενο ιαμβικό, ο άγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Είναι διπλές δηλ. επειδή αποτελούνται από έναν ειρμό του πεζού και έναν του ιαμβικού κανόνος. «Χριστός γεννάται δεξάσατε», «Έσωσε λαόν θαυματουργών δεσπότης», ήχ. α΄-Ζωντανή ηχογράφηση από τον ι.ν. της του Θεού ...

Εορταστική ομιλία του Αθανάσιου Στογιαννίδη, Επίκουρου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ σε εκδήλωση αφιερωμένη στο πρόσωπό του Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Χαριλάου Ταλιαδώρου, την οποία διοργάνωσε το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ με τίτλο: «ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, το φῶς το τῆς γνώσεως».

Ο Χρήστος Χαλκιάς, Πρωτοψάλτης του ι.ν. Παναγίας Δεξιάς Θεσσαλονίκης ερμηνεύει το Ιδιόμελο του Εσπερινού της εορτής του Μεγάλου Βασιλείου: «Πάντων τῶν ἁγίων ἀνεμάξω τάς ἀρετάς».

Ο Μωραϊτίνης γεννήθηκε στη Αίγινα το 1891. Τον Σεπτέμβριο του 1906 εισήλθε ως δόκιμος στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε το 1910 ως Σημαιοφόρος του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.(1) Κατά την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, υπηρετούσε ως Ύπαρχος στο τορπιλοβόλο << Τ15 >> το οποίο με άλλα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού δρούσε στο Βόρειο Αιγαίο και την περιοχή της Λήμνου. Την περίοδο αυτή πραγματοποιήθηκε η πρώτη παγκόσμια επιχείρηση ναυτικής συνεργασίας με τη συμμετοχή του Σημαιοφόρου Αριστείδη Μωραϊτίνη.   Η πρώτη παγκόσμια επιχείρηση ναυτικής συνεργασίας H Ναυτική Αεροπορία, μετά την αγορά των τεσσάρων αεροπλάνων για την Αεροπορική Υπηρεσία Στρατού, αποκτά το πρώτο Υδροπλάνο τον Νοέμβριο του 1912. Επρόκειτο για ένα διθέσιο Υδροπλάνο ASTRA, Hydroplane. Σε επίσημη τελετή στο Παλαιό Φάληρο και ανάδοχο τον Υπουργό Ναυτικών ονομάσθηκε ...

Στο δεύτερο από τα τρία μέρη του αφιερώματος, ο Πέτρος Ανδρουτσόπουλος, Ιστορικός-Ερευνητής παραδοσιακών τραγουδιών, επιμελείται και παρουσιάζει, παραδοσιακά κάλαντα της Πρωτοχρονιάς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, παραθέτοντας λαογραφικά και ιστορικά στοιχεία και στοιχεία από την παράδοση της Εκκλησίας. Παίζουν: Κλαρίνο: Κώστας Κοπανιτσάνος Βιολί: Δημήτρης Ζαχαρίου Λαούτο: Κωστής Καλαϊτζάκης Σαντούρι: Κρινιώ Τζαβέλα Τύμπανο-ντέφι: Νεκτάριος Πάλμος Ποντιακή λύρα: Γιώργος Παπαδόπουλος Γαβάλ’: Χάρης Παπαδόπουλος Νταούλι: Παύλος Σταματίδης Κρητική λύρα: Όθωνας Μπικάκης Κρητικό λαούτο: Ανδρέας Φασάκης Τραγουδούν: Πολυτίμη Τόλη Ανδρέας Φασάκης Γιάννης Μιχαηλίδης Συμμετέχει το εργαστήρι παραδοσιακού τραγουδιού του πολιτιστικού και λαογραφικού συλλόγου ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Τα μέλη: Αραβανή Ευαγγελία, Θεοδόση Ιωάννα, Καμπάνη Αγγελική, Καραγιάννη Χριστίνα, Κατσελίδου Μαρία, Καψάνη Παναγιώτα, Κουσίδη Αλίκη, Κρίκου Χρυσούλα, Κωτσιοπούλου Θεώνη, Ρούσου Μαρία, Μάκρας Σωκράτης, Σιαφάκα Ελένη, Σταματοπούλου Ελευθερία, Τσαπατσάρης Βασίλειος, Τσαπατσάρη Γιούλη, Τσιλιμέκη Θεοδώρα, Τσιμπράκη Παρασκευή, Χρυσάφη Γεωργία.

Ανάγνωση του βίου του Αγίου Λουκά του Ιατρού Αρχιεπσκόπου Συμφερουπόλεως. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ. Your browser does not support the audio element.

Η εποχή στην οποία ζούμε, χαρακτηρίζεται πολύ συχνά ως μία εποχή εκκοσμικευμένη, άγευστη πνευματικά από τη παρουσία του Θεού, όχι γιατί ο Θεός είναι απών, αλλά γιατί ο άνθρωπος Τον αφήνει έξω από τη ζωή του, και δυστυχώς πολλές φορές συνειδητά. Αυτό συμβαίνει γιατί η παρουσία του Θεού στη ζωή μας, όταν αυτή συμπορεύεται με την αμαρτία, γίνεται έλεγχος, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μην αναπαύεται τελικά στην αγκαλιά του Θεού, αλλά σαν το κακομαθημένο παιδί επιδιώκει να βγει από αυτήν, για να αποδείξει ότι δεν τον έχει ανάγκη, καθώς η αγάπη Του εκλαμβάνεται ως δέσμευση, στον αντίποδα της ασυδοσίας που φέρνει η άρνηση του Θεού. Ενώ όλα γύρω μας φωνάζουν και μαρτυρούν Χριστό, εμείς προτιμούμε να κλείνουμε τα αυτιά μας, ...

Κάθε χρόνο ο Άγιος Βασίλης τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς γυρίζει από χώρα σε χώρα κι από χωριό σε χωριό, και χτυπά τις πόρτες για να δει ποιος θα τον δεχτεί με καθαρή καρδιά. Μια χρονιά λοιπόν, πήρε το ραβδί του και τράβηξε. Ήτανε σαν καλόγερος ασκητής, ντυμένος με κάτι μπαλωμένα παλιόρασα, με χοντροπάπουτσα στα ποδάρια του και μ’ ένα ταγάρι περασμένο στον ώμο του. Γι αυτό τον παίρνανε για διακονιάρη και δεν τ’ ανοίγανε την πόρτα. Ο Άγιος Βασίλης έφευγε λυπημένος, γιατί έβλεπε την απονιά των ανθρώπων και συλλογιζότανε τους φτωχούς που διακονεύουνε, επειδής έχουνε ανάγκη, μ’ όλο που αυτός ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από κανέναν, κι ούτε πεινούσε, ούτε κρύωνε. Αφού βολόδειρε από δω κι από κει, κι αφού ...