Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. Your browser does not support the audio element.
«Άπαντας ευφημήσωμεν σήμερον πιστοί, τους προ του νόμου Πατέρας » Λίγες ημέρες πριν την μεγάλη εορτή της Ενσαρκώσεως του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού υπό της Παρθένου Μαρίας, και μας προβάλλει σήμερα η Εκκλησία μας τους Προπάτορες , οι οποίοι στους αιώνες ευαρέστησαν το Θεό, προφήτευαν και ανέμεναν την εν σαρκί φανέρωση του Υιού και Λόγου του Θεού, την τελείωση δηλαδή της Παλαιάς Διαθήκης και την έλευση της χάριτος. Ποιοί είναι οι Άγιοι Προπάτορες; Είναι όλοι οι Πατριάρχες, Κριτές, Προφήτες και Δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης. Δηλ. οι πρωτόπλαστοι Αδάμ και Εύα, ο Ενώχ, ο Νώε, ο Μελχισεδέκ, οι δώδεκα Πατριάρχες και κυρίως ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, οι Προφήτες Μωυσής, Ααρών, Ιησούς του Ναυή, ...
Ο Ρώσος ιερομόναχος Σεραπίων ήταν αδελφός της ιεράς μονής Αγίου Παντελεήμονος. Επί έτη, εφιέμενος ανώτερης πνευματικής ζωής, πήγαινε στον Γέροντα Καλλίνικο τον Ησυχαστή (+ 1930) να πληροφορηθεί τα μυστικά της νηπτικής εργασίας στα Κατουνάκια. Ο νηπτικός Κατουνακιώτης Γέροντας τον πληροφορούσε ανάλογα και κατάλληλα. Το 1913 ο Σεραπίων τον ξαναεπισκέφθηκε και του ζητούσε επίμονα να του δώσει την ευχή κι ευλογία του για ν’ αναχωρήσει μόνιμα για τον Άθωνα. Ο διακριτικός Γέροντας Καλλίνικος στην αρχή ήταν αρνητικός, φοβούμενος τις πλάνες και τις παγίδες του πανούργου πονηρού. Βλέποντας όμως τη σταθερή επιμονή του, τον ιερό ενθουσιασμό του, την αγάπη του και την ταπείνωση, του επέτρεψε ν’ αναχωρήσει της μονής του. Τέλεσε τη θεία Λειτουργία, κοινώνησαν και αναχώρησε για την έρημο. Τον συνόδευαν ...
«Άνθρωπός τις εποίησε δείπνον μέγα» Στην παραβολή αυτή που ακούσαμε σήμερα, ο Θεός παρουσιάζεται με τη μορφή ενός ανθρώπου που έχει ετοιμάσει ένα δείπνο για πολλλούς προσκεκλημένους. Ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας συμπληρώνει πως ο γάμος του παιδιού του προκάλεσε το δείπνο αυτό. Ενώ είχε καλέσει πολλούς, οι προσκεκλημένοι αρνήθηκαν την πρόσκληση φέρνοντας διάφορες δικαιολογίες. Π.χ. Αγόρασαν κτήματα, ζώα η νυμφεύθηκαν κ. α. Τότε ο οικοδεσπότης έφερε στο τραπέζι του όχι τους επώνυμους προσκεκλημένους, αλλά τον απλό λαό που ήταν στις πλατείες και στα σοκάκια της πόλεως, τους χωλούς, τους αναπήρους, τυφλούς και πτωχούς, μέχρις ότου γέμισε το σπίτι του. Μάλιστα είπε: «Ουδείς των ανδρών εκείνων των κεκλημένων γεύσεταί μου του δείπνου» (Λουκ. 14,24). Τα χαρακτηριστικά του δείπνου Με τη λέξη «δείπνος» εννοούνται πολλά. ...
ΟΜΙΛΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 14,16-24. Ματθ. 22,14) Την παραβολή του Μεγάλου Δείπνου, που ακούσαμε σήμερα από το Ιερό Ευαγγέλιο την είπε ο Ιησούς στο σπίτι κάποιου Φαρισαίου άρχοντα, την ώρα του δείπνου, στο οποίο είχε προσκληθεί με άλλους. Αφορμή έλαβε από τα λόγια κάποιου από εκείνους που έτρωγαν μαζί Του: «Μακάριος όποιος θα πάρει μέρος στο τραπέζι της βασιλείας του Θεού» (Λουκ. 14, 15). Ο Κύριος παρομοιάζει την Βασιλεία των ουρανών με ένα μεγάλο δείπνο, στο οποίο θέλει να λάβουν μέρος όλοι. Όλοι να απολαύσουν τα αγαθά, που έχει ετοιμάσει ο στοργικός Θεός Πατέρας. Στέλνει λοιπόν τους απεσταλμένους Του να καλέσουν τους πιο εκλεκτούς συνδαιτημόνες. Αλλά εκείνοι, ο ένας μετά τον άλλον, προβάλλοντας κάποια δικαιολογία αρνήθηκαν να πάνε στο δείπνο. Ο ...
Among the greatest blasphemies ever constructed by humankind was that of Nazi Germany. Not satisfied with their political dominance, they also sought a religious dominance as well. The notion of an “Aryan Christ” was perhaps the depths of their theological blasphemies mirrored in their dehumanization and murder of the Jews. At many points in the past two millennia, the relationship between Christians and Jews has hit low points – with the Jews almost universally at the short end of the stick. But to seek to create a Christ who Himself was not a Jew is (for a Christian) the worst of insults. The second Sunday before the Nativity, in Orthodox Tradition, is set aside as the Sunday of the Holy Forefathers ...
The parable of the Great Banquet, which we heard today in the Holy Gospel, was told by Jesus at the house of a Pharisee lord during a dinner in which he had been invited with others. He took the opportunity to teach this parable from the words of one of those who ate with Him: “Blessed is he who shall eat bread in the kingdom of God” (Luke 14:15). The Lord compares the Kingdom of Heaven to a great feast or banquet in which everyone wants to take part. Here they can enjoy the goods that the affectionate Father God has prepared. So he sends his servant to call the most distinguished and important people. But each refused to attend and ...
You do what you can. Do what you can without worry, without anxiety, without being troubled. Do whatever you can and your conscience will bear witness that you’ve done so, thus far. Thereafter, you can’t do any more. You place the issue, the problem, your child, your health, your finances, whatever it is that’s weighing on you, in God’s hands. And that’s when God will really appear.
Το ιερό Ευαγγέλιο που ακούσαμε σήμερα, αδελφοί χριστιανοί, μας μιλούσε παραβολικά για το Δείπνο της Θείας Κοινωνίας. Της κοινωνίας του Σώματος και Αίματος του Χριστού. Το Δείπνο αυτό, που το απολαμβάνουμε σε κάθε Θεία Λειτουργία, η σημερινή ευαγγελική περικοπή το είπε «μέγα». Και είναι πραγματικά «μέγα» και «μέγιστον» το Δείπνο αυτό, ασύγκριτα μεγαλύτερο από κάθε άλλο δείπνο, που ετοιμάζουν οι βασιλείς και οι μεγιστάνες, γιατί στο Δείπνο της Εκκλησίας μας παρατίθεται ο Ίδιος ο Χριστός! Το πανάγιο Σώμα Του και το πανάσπιλο Αίμα Του! Το είπε καθαρά, χριστιανοί μου, ο Χριστός μας αυτό, όταν κοινώνησε τους μαθητές Του την νύχτα της Μ. Πέμπτης. «Λάβετε, φάγετε, τούτό εστι το Σώμά μου»• και «Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτό εστι το Αίμά μου», ...
Η σημερινή παραβολή του μεγάλου δείπνου είναι μια αιώνια πνευματική ευτυχία. Δεν μπορεί να συγκριθεί καθόλου με τις επίγειες χαρές του κόσμου τούτου. Είναι το δείπνο που προσφέρει ο Κύριος για κάθε ένα άνθρωπο, ο οποίος αποδέχεται εκούσια την πρόσκλησή του. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η σημερινή παραβολή περιγράφει το όλο έργο της οικονομίας του Πανάγιου Θεού για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Μη φαντασθούμε βέβαια με τη λέξη «δείπνο» κάποιο υλικό βραδινό συμπόσιο που κάποτε τελειώνει ή δημιουργεί κορεσμό, αλλά δείπνο πνευματικό, όπου θα απολαμβάνουμε τα πλούσια πνευματικά αγαθά που ετοίμασε ο Θεός για μας. Ο άνθρωπος, ο οποίος έκανε το μεγάλο δείπνο ήταν ο ουράνιος Πατέρας μας, ο Ιησούς Χριστός. Και το δείπνο αυτό αφορά όλη την ανθρωπότητα. ...
The greatest problem we face today is that we’re living without the sense of the presence of God in our lives and think that everything depends on us personally. But such a way of life leads to atheism and self-deification. In other words, the self and its satisfaction becomes the centre of our life and this makes us, apart from atheists, misanthropists as well. On all levels, today’s crisis demonstrates the secular way of life most of us lead. Modern life shows us Christians that we no longer live in a spirit of communion with God or with other people. Christians love God first and, by extension, other people, but these days we’ve forgotten that we’re one family, one body- ...
Εν μέσω μιας χαοτικής παγκόσμιας κατάστασης, με καταρρεύσεις, ανακατατάξεις και εμφάνιση πρωτοφανών δεδομένων σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, ελπίδα για το μέλλον της ανθρωπότητας αποτελεί η άρθρωση Ορθόδοξου εκκλησιαστικού λόγου ελπίδας, ενδυνάμωσης και επαναπροσανατολισμού του σύγχρονου ανθρώπου προς την Πηγή της χαράς και της αγάπης: Τον Σωτήρα Χριστό. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως επιτυχίας αυτού του εγχειρήματος αποτελεί η ενότητα ως προς την εσωτερική ζωή της Εκκλησίας, αλλά και ως προς την μαρτυρία της προς τον κόσμο. Στην πορεία προς την ενότητα, καθοριστική βοήθεια μπορούν να προσφέρουν, πέραν της πνευματικής ζωής, η μελέτη της Εκκλησιαστικής ιστορίας, καθώς και η μίμηση του ήθους και της τακτικής αγιασμένων μορφών, οι οποίες, με πνεύμα θυσιαστικής αγάπης, αγωνίστηκαν γι΄ αυτήν, παράλληλα με τους αγώνες ...
«Αν με βλέπετε τόσο ήρεμο, είναι διότι έχω την σταθερή, την απόλυτη πεποίθηση ότι τα πεπρωμένα της Ρωσσίας, εμένα του ιδίου και της οικογένειάς μου βρίσκονται στα χέρια του παντοδύναμου Θεού, ο οποίος με τοποθέτησε στην θέση που βρίσκομαι. Ό,τι και αν συμβεί, θα υποκλιθώ στο θέλημά του». Λόγοι αγίου βασιλομάρτυρος τσάρου Νικολάου Β΄ κατά τις εσωτερικές αναταραχές του 1905. Ο παρών Δεκέμβριος σηματοδοτεί το κλείσιμο της μεγάλης επετείου της εκατονταετηρίδας από το μαρτύριο των Αγίων Βασιλομαρτύρων Ρομάνοφ, 1918-2018. Ως τελικό φόρο τιμής στην επέτειο αυτήν, πάντοτε στα πλαίσια του έργου «Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ: Όσα δεν μπόρεσε να κρύψη η σιωπή», η Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού προχώρησε στην παραγωγή δύο ταινιών μικρού μήκους σχετικά με το μαρτύριο των αγίων. Το κινηματογραφικό ...
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του αγίου ιερομάρτυρα Ελευθερίου. Ο άγιος Ελευθέριος είναι από τους πρώτους μάρτυρας της άγιας Εκκλησίας. Πατρίδα είχε τη Ρώμη. Ο πατέρας του ήταν ύπατος, ανώτατος δηλαδή αξιωματούχος του κράτους, και η μητέρα του, Ανθία το όνομα, ήταν μαθήτρια του αποστόλου Παύλου. Πολύ νωρίς έμεινε ορφανός από πατέρα κι η μητέρα του τον ανάθρεψε με πολλή στοργή και φροντίδα. Τον παρουσίασε στον τότε επίσκοπο της Ρώμης, κοντά στον όποιο έμαθε τα ιερά γράμματα. Σε πολύ μικρή ηλικία ο άγιος Ελευθέριος, για τη μεγάλη του επίδοση στα εκκλησιαστικά και την άλλη του αρετή, χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και επίσκοπος. Σε ηλικία είκοσι ετών ο άγιος Ελευθέριος ήταν επίσκοπος Ιλλυρικού, δηλαδή εδώ κοντά σ’ εμάς, στην ...
This is why you mustn’t be lazy, but rather be eager to do good. Because now’s the time for work; Later’s the time for reward. On earth, war; in heaven, rest. And of necessity you’ll do one or the other: you’ll either win or be defeated. You’ll either stay close to God or be separated from Him. There’s no third way.
Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών σας προσκαλεί στην Ημερίδα με θέμα: «Νεώτερες Εξελίξεις της Συμφωνίας των Πρεσπών» που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2018, ώρα 18.30. Θα μιλήσουν οι: Αλέξανδρος Μαλλιάς Πρέσβης επί τιμή Άγγελος Συρίγος Αν. Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Παντείου Πανεπιστημίου Ιάκωβος Μιχαηλίδης Αν. Καθηγητής Νεώτερης και Σύγχρονης Ιστορίας Α.Π.Θ. Συντονίζει ο Βασίλειος Ν. Πάππας, Πρόεδρος Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Μπορεί η λέξη Μυστήριο να λειτουργεί στους περισσότερους ως συνειρμός για ιστορίες, ταινίες και διηγήματα. Για κάποιους άλλους είναι μια υπόμνηση για τα «δωμάτια μυστηρίου» όπου μαζεύεται μια παρέα και προσπαθεί να λύσει έναν γρίφο, μέσα σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο. Για άλλους είναι το ανεξήγητο, το άγνωστο, το άπιαστο. Για έναν πιστό, το Μυστήριο συντελείται στην Εκκλησία. Μυστήριο είναι η Θεία Λειτουργία. Μυστήριο είναι η Γέννηση του Χριστού. Το Μυστήριο της Εκκλησίας δεν μπορεί να το περιγράψει κανείς παρά μόνο αν το ζει. Αν γεννηθεί ο πόθος μέσα του να το αισθανθεί ξέρει σίγουρα που θα το βρει και πως θα το προσεγγίσει. Πάλι στην Εκκλησία θα τον οδηγήσουν τα βήματά του. Πρόσφατα, σε συνάντηση των κατηχητών της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως ...
Ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος τονίζει ότι η αμαρτία είναι μια βαρειά ασθένεια της ψυχής και εξηγεί με ποιους τρόπους και ποια μέσα η Εκκλησία θεραπεύει τον ταλαιπωρημένο από την αμαρτία άνθρωπο. Your browser does not support the audio element.
The various Books of the Elders, ancient and modern, take us into the world of the monastic state. There the genuine way of the Christian/Gospel life continues, as does the human reality of blunders and failures, which are overcome through asceticism. One very important and substantial mode of asceticism is obedience. Obedience, together with chastity- of body and soul- and poverty as freedom from material bonds, are the virtues that every monastic is called upon to attain if they’re to be true to their vocation, a person dedicated to God. But obedience isn’t a feature only of monastic life, but of that of all those who want to live in accordance with the Gospel and for Christ to be their ‘Lord and ...
