Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. Your browser does not support the audio element.
Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. Your browser does not support the audio element.
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αδελφοί χριστιανοί, μας μίλησε για μια γυναίκα συγκύπτουσα, εντελώς συγκύπτουσα, «μη δυναμένη ανακύψαι εις το παντελές», λέγει το κείμενο. Δεν μπορούσε, δηλαδή, να σηκώσει καθόλου όρθιο το κεφάλι της. Και αυτή την γυναίκα την θεράπευσε ο Χριστός, στην Συναγωγή, εκεί όπου πήγε για να κηρύξει τον λόγο Του. Της έβαλε πάνω της τα πανάχραντα χέρια Του και η γυναίκα «ανωρθώθη». Σας είπα και άλλοτε, αδελφοί, μιλώντας σ᾽ αυτή την ευαγγελική περικοπή, ότι η γυναίκα αυτή συμβολίζει την ανθρωπότητα, πως ήταν πριν από τον ερχομό του Χριστού. Η ανθρωπότητα ήταν «συγκύπτουσα». Ο άνθρωπος λέγεται «άνθρωπος» γιατί πρέπει να «θρώσκει» «άνω». Να βλέπει, δηλαδή, υψηλά, να ζητάει τον Θεό του, από τον Οποίο δημιουργήθηκε, και τον Οποίον έχει ...
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αδελφοί χριστιανοί, μας μίλησε για μια γυναίκα συγκύπτουσα, εντελώς συγκύπτουσα, «μη δυναμένη ανακύψαι εις το παντελές», λέγει το κείμενο. Δεν μπορούσε, δηλαδή, να σηκώσει καθόλου όρθιο το κεφάλι της. Και αυτή την γυναίκα την θεράπευσε ο Χριστός, στην Συναγωγή, εκεί όπου πήγε για να κηρύξει τον λόγο Του. Της έβαλε πάνω της τα πανάχραντα χέρια Του και η γυναίκα «ανωρθώθη». Σας είπα και άλλοτε, αδελφοί, μιλώντας σ᾽ αυτή την ευαγγελική περικοπή, ότι η γυναίκα αυτή συμβολίζει την ανθρωπότητα, πως ήταν πριν από τον ερχομό του Χριστού. Η ανθρωπότητα ήταν «συγκύπτουσα». Ο άνθρωπος λέγεται «άνθρωπος» γιατί πρέπει να «θρώσκει» «άνω». Να βλέπει, δηλαδή, υψηλά, να ζητάει τον Θεό του, από τον Οποίο δημιουργήθηκε, και τον Οποίον έχει ...
Εκάρη μοναχός στην Καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της ιεράς σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων το 1896. Κατά διήγηση του Γέροντος της Καλύβης αυτής Μιχαήλ (+1979), ο πατήρ Θεοφύλακτος ανέπτυξε την ευφυΐα του, για να εφεύρει δύσκολο και σπάνιο τρόπο, για την κατόρθωση της σωτηρίας της αθάνατης ψυχής του. Ο γενναίος αυτός αγωνιστής προσεποιείτο τον σαλό, τον κουφό και τον μουγγό, ώστε ούτε επαίνους ν’ ακούει, ούτε τιμές να δέχεται, ούτε να παρασύρεται από την ενοχλητική και φιλάμαρτη πολυλογία. Το μυστικό του το γνώριζαν πολλοί λίγοι. Σε αυτούς μιλούσε περί νοεράς προσευχής, καθάρσεως των παθών και σχετικών θεμάτων. Περιερχόμενος τη σκήτη άλειφε το πρόσωπο του με καρβουνόσκονη, κτυπούσε ένα ντενεκέ, ως να ήταν τρελός και διανοητικώς ανάπηρος. Αποσύρθηκε στο σπήλαιο – ασκητήριο ...
Εκάρη μοναχός στην Καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της ιεράς σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων το 1896. Κατά διήγηση του Γέροντος της Καλύβης αυτής Μιχαήλ (+1979), ο πατήρ Θεοφύλακτος ανέπτυξε την ευφυΐα του, για να εφεύρει δύσκολο και σπάνιο τρόπο, για την κατόρθωση της σωτηρίας της αθάνατης ψυχής του. Ο γενναίος αυτός αγωνιστής προσεποιείτο τον σαλό, τον κουφό και τον μουγγό, ώστε ούτε επαίνους ν’ ακούει, ούτε τιμές να δέχεται, ούτε να παρασύρεται από την ενοχλητική και φιλάμαρτη πολυλογία. Το μυστικό του το γνώριζαν πολλοί λίγοι. Σε αυτούς μιλούσε περί νοεράς προσευχής, καθάρσεως των παθών και σχετικών θεμάτων. Περιερχόμενος τη σκήτη άλειφε το πρόσωπο του με καρβουνόσκονη, κτυπούσε ένα ντενεκέ, ως να ήταν τρελός και διανοητικώς ανάπηρος. Αποσύρθηκε στο σπήλαιο – ασκητήριο ...
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου σήμερα είναι ότι ζει χωρίς την αίσθηση της παρουσίας του Θεού μέσα στην ζωή του και θεωρεί πως τα πάντα εξαρτώνται από τον ίδιο τον εαυτό του. Ένας τέτοιος τρόπος ζωής όμως, οδηγεί τον άνθρωπο στην αθεΐα ή την αυτοθέωση, γίνεται δηλαδή κέντρο της ζωής του ο ίδιος ο εαυτός του και η ικανοποίηση του, με αποτέλεσμα εκτός από άθεος να γίνεται και μισάνθρωπος. Η σημερινή, σε όλα τα επίπεδα, κρίση αποδεικνύει τον εκκοσμικευμένο τρόπο ζωής των περισσοτέρων από εμάς. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αποδεικνύει σε εμάς τους Χριστιανούς, ότι δεν ζούμε πλέον μέσα σε πνεύμα κοινωνίας και αγάπης τόσο με τον Θεό, όσο και με τον συνάνθρωπο. Ο Χριστιανός είναι πρώτα φιλόθεος και κατ’ επέκταση ...
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ανθρώπου σήμερα είναι ότι ζει χωρίς την αίσθηση της παρουσίας του Θεού μέσα στην ζωή του και θεωρεί πως τα πάντα εξαρτώνται από τον ίδιο τον εαυτό του. Ένας τέτοιος τρόπος ζωής όμως, οδηγεί τον άνθρωπο στην αθεΐα ή την αυτοθέωση, γίνεται δηλαδή κέντρο της ζωής του ο ίδιος ο εαυτός του και η ικανοποίηση του, με αποτέλεσμα εκτός από άθεος να γίνεται και μισάνθρωπος. Η σημερινή, σε όλα τα επίπεδα, κρίση αποδεικνύει τον εκκοσμικευμένο τρόπο ζωής των περισσοτέρων από εμάς. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αποδεικνύει σε εμάς τους Χριστιανούς, ότι δεν ζούμε πλέον μέσα σε πνεύμα κοινωνίας και αγάπης τόσο με τον Θεό, όσο και με τον συνάνθρωπο. Ο Χριστιανός είναι πρώτα φιλόθεος και κατ’ επέκταση ...
Στις 9/22 Οκτωβρίου του 2018, την 10.44μ.μ. περίπου, κοιμήθηκε ο γέροντας Γρηγόριος, ο επί 38 έτη Καθηγούμενος της Μονής Δοχειαρίου. Αγωνιστής μοναχός, χαρισματούχος ηγέτης, φωτισμένος νούς με κριτικό πνεύμα, στοργικός πνευματικός πατέρας, δόκιμος χειριστής του λόγου, ανακαινιστής και νέος κτίτορας της παλαίφατης Μονής του. Ο γέροντας Γρηγόριος μαθήτευσε παρά τους πόδας του οσίου Αμφιλοχίου του Πατμίου αλλά και του οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου, ηγουμένου της Μονής Λογγοβάρδας Πάρου. Στα 29 του χρόνια έγινε ηγούμενος της Μονής Μυρτιάς Αιτωλοακαρνανίας και κατόπιν της Μονής Προυσού Ευρυτανίας. Από το 1980 ανέλαβε την ηγουμενεία της Μονής Δοχειαρίου, μετατρέποντάς την από ιδιόρρυθμη σε κοινοβιακή Μονή. Και οι τρεις Μονές που παρέλαβε βρίσκονταν σε ερειπιώδη κατάσταση, ιδιαίτερα η του Δοχειαρίου. Εδώ προσέφερε τον εαυτό του ολόκληρο στην ανακαίνιση ...
Στις 9/22 Οκτωβρίου του 2018, την 10.44μ.μ. περίπου, κοιμήθηκε ο γέροντας Γρηγόριος, ο επί 38 έτη Καθηγούμενος της Μονής Δοχειαρίου. Αγωνιστής μοναχός, χαρισματούχος ηγέτης, φωτισμένος νούς με κριτικό πνεύμα, στοργικός πνευματικός πατέρας, δόκιμος χειριστής του λόγου, ανακαινιστής και νέος κτίτορας της παλαίφατης Μονής του. Ο γέροντας Γρηγόριος μαθήτευσε παρά τους πόδας του οσίου Αμφιλοχίου του Πατμίου αλλά και του οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου, ηγουμένου της Μονής Λογγοβάρδας Πάρου. Στα 29 του χρόνια έγινε ηγούμενος της Μονής Μυρτιάς Αιτωλοακαρνανίας και κατόπιν της Μονής Προυσού Ευρυτανίας. Από το 1980 ανέλαβε την ηγουμενεία της Μονής Δοχειαρίου, μετατρέποντάς την από ιδιόρρυθμη σε κοινοβιακή Μονή. Και οι τρεις Μονές που παρέλαβε βρίσκονταν σε ερειπιώδη κατάσταση, ιδιαίτερα η του Δοχειαρίου. Εδώ προσέφερε τον εαυτό του ολόκληρο στην ανακαίνιση ...
Οσία Σοφία Χοτοκουρίδου η εν Κλεισούρα (1883-1974. Στο ασκηταριό της Αγίας Τριάδος, ούτε 300 μέτρα από το μοναστήρι , σε ευθεία γραμμή, αλλά με ανάβαση σχεδόν κατακόρυφη, ζικ-ζακ, ανέβαινε πρωί βράδυ για να ανάψει το καντήλι. Όταν την ρωτούσαν πώς καταφέρνει και ανεβαίνει τόσο γρήγορα, γριά γυναίκα, απαντούσε: – Η Παναγία με ανεβάζει. Μερικοί μαρτυρούν πως συχνά την έβλεπαν να ανεβαίνει ή να κατεβαίνει στο βουνό χωρίς να πατάει στην γη· πετούσε. Από το βιβλίο «Σοφία Χοτοκουρίδου, Μια λαϊκή ασκήτρια, (6 Μαΐου 1974)», των εκδόσεων Μυγδονία.
Οσία Σοφία Χοτοκουρίδου η εν Κλεισούρα (1883-1974. Στο ασκηταριό της Αγίας Τριάδος, ούτε 300 μέτρα από το μοναστήρι , σε ευθεία γραμμή, αλλά με ανάβαση σχεδόν κατακόρυφη, ζικ-ζακ, ανέβαινε πρωί βράδυ για να ανάψει το καντήλι. Όταν την ρωτούσαν πώς καταφέρνει και ανεβαίνει τόσο γρήγορα, γριά γυναίκα, απαντούσε: – Η Παναγία με ανεβάζει. Μερικοί μαρτυρούν πως συχνά την έβλεπαν να ανεβαίνει ή να κατεβαίνει στο βουνό χωρίς να πατάει στην γη· πετούσε. Από το βιβλίο «Σοφία Χοτοκουρίδου, Μια λαϊκή ασκήτρια, (6 Μαΐου 1974)», των εκδόσεων Μυγδονία.
«Πολύ συχνά αναζητούμε τον Χριστό ...
Κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις «Άθως- παιδικά», σε επανέκδοση δύο όμορφα βιβλία της Άννας Ιακώβου. Το Φως των Χριστουγέννων είναι η ιστορία του μικρού Φάνη, που ξυπνά και φέτος, μέρες των γιορτών, με τη μυρωδιά του καμένου ξύλου από το τζάκι και με τις ευωδίες από τα μελομακάρονα, το χριστόψωμο, τις δίπλες και τις τηγανίτες. Όλες οι ετοιμασίες έχουν γίνει. Αλλά οι γιορτές θα είναι διαφορετικές φέτος, χωρίς τη γιαγιά του, τη Μηλιά. Στην πόλη σπίτια, δρόμοι και μαγαζιά στολισμένα με χιλιάδες μικρά, πολύχρωμα φωτάκια, που αναβοσβήνουν. Και το καντηλάκι στο προσκυνητάρι του αϊ-Γιώργη ποιος θα το ανάψει; Ο Φάνης θα πορευτεί σ΄ αυτό και θ΄ ανακαλύψει το αληθινό νόημα των εορτών. Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο από τον κ. Γιώργο Λαγάνη ...
Κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις «Άθως- παιδικά», σε επανέκδοση δύο όμορφα βιβλία της Άννας Ιακώβου. Το Φως των Χριστουγέννων είναι η ιστορία του μικρού Φάνη, που ξυπνά και φέτος, μέρες των γιορτών, με τη μυρωδιά του καμένου ξύλου από το τζάκι και με τις ευωδίες από τα μελομακάρονα, το χριστόψωμο, τις δίπλες και τις τηγανίτες. Όλες οι ετοιμασίες έχουν γίνει. Αλλά οι γιορτές θα είναι διαφορετικές φέτος, χωρίς τη γιαγιά του, τη Μηλιά. Στην πόλη σπίτια, δρόμοι και μαγαζιά στολισμένα με χιλιάδες μικρά, πολύχρωμα φωτάκια, που αναβοσβήνουν. Και το καντηλάκι στο προσκυνητάρι του αϊ-Γιώργη ποιος θα το ανάψει; Ο Φάνης θα πορευτεί σ΄ αυτό και θ΄ ανακαλύψει το αληθινό νόημα των εορτών. Το βιβλίο είναι εικονογραφημένο από τον κ. Γιώργο Λαγάνη ...
Μήπως ήδη αυτοί οι ίδιοι οι ι. κανόνες είναι η οικονομία της εκκλησίας; Αυτή ταύτη η σάρκωση του Θεού Λόγου, δεν είναι οικονομία; Αλλά ας δεχθούμε το δεδομένο σήμερα, άλλο ακρίβεια και άλλο οικονομία. Και οι δύο θέσεις έχουν τους υποστηρικτές τους. Οι «αυστηροί» και οι «συγκαταβατικοί». Η τιτλοφορία των ι. κανόνων, υπό του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως «πηδάλιον της νοητής νηός», νομίζω ότι εκφράζει κατά τον καλύτερο τρόπο αυτό που είναι οι ιεροί κανόνες, δηλαδή το μέσον, το όργανο, ο τρόπος, που η Εκκλησία, συνειδητά και εν πλήρη αποδοχή αυτών (των ι. Κανόνων), κάνει χρήση ευέλικτων κινήσεων του πηδαλίου, για να αποφύγει τους πνευματικούς ή άλλους σκοπέλους στην πορεία της προς τον λιμένα της σωτηρίας. Οι ιεροί κανόνες είναι η ...
Το Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Στυλιανού ΚΑΑΠ Βούλας (πρώην ΠΙΚΠΑ) ένας ναός για «επίγειους Αγγέλους»…! Τα Νότια Προάστια (το Ελληνικό, η Γλυφάδα, η Βούλα, η Βουλιαγμένη, η Βάρκιζα και η Βάρη), φημίζονται για πολλά πράγματα αναμφισβήτητα, αγαπητοί μου αναγνώστες. Όλες τις εποχές του χρόνου, αλλά ιδιαιτέρως τους Καλοκαιρινούς μήνες, κατακλύζονται από επισκέπτες άλλων περιοχών, που έρχονται για ψώνια, μπάνια, βόλτα, διασκέδαση και αναψυχή. Οι μόνιμοι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες, θέλοντας και μη, θα περάσουν μπροστά, από επιβλητικούς Ιερούς Ναούς (όπως είναι οι Καθεδρικοί Ναοί των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Γλυφάδας, της Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, της Υπεραγίας Θεοτόκου Παναγίας Φανερωμένης Βουλιαγμένης), αλλά και μικρότερα Εκκλησάκια (όπως είναι του Αγίου Αλεξάνδρου Ελληνικού, Αγίου Παντελεήμονος Βουλιαγμένης και Αγίου Νικολάου Καβουρίου, Μετόχια και τα ...
