Πεμπτουσία

Το εκκλησιαστικό έτος που ξεκινά από την 1η Σεπτεμβρίου, αποτελεί την αρχή της Ινδίκτου. Η Ινδικτιών απετέλεσε μια ειδική μορφή μετρήσεως του χρόνου ανά δεκαπενταετίες έχοντας ως αφετηρία την γέννηση του Χριστού, περίπου από το 3ο έτος π. Χ. Αρχικά υπήρχε η Αυτοκρατορική Ίνδικτος, ή Καισαρική Ινδικτιών, που κατά πάσαν πιθανότητα εισήχθη από τον Μέγα Κωνσταντίνο και γι’ αυτό είχε επιπλέον το όνομα Κωνσταντινική, ή της Κωνσταντινουπόλεως, ή Ελληνική. Παράλληλα επισημαίνουμε πως υπήρχε και η Παπική Ινδικτιών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ανατρέχοντας στο Αγιολόγιο του Σωφρόνιου Ευστρατιάδη για την περίπτωση αυτή, διαβάζουμε τα εξής: «είναι λέξις λατινική (indictio) ορισμόν σημαίνουσα καθ ον κατά δεκαπενταετή περίοδον επληρώνοντο εις τους αυτοκράτορας των Ρωμαίων οι φόροι». Κατά την εκκλησιαστική όμως παράδοση, στην αρχή της ινδικτιώνος ...

Γέροντας, Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης (1945-2021). Από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη, «Λόγοι Ενιαυτού», τόμος Α’, των εκδόσεων Κυπρής, Αθήνα 2020. Λόγος α’ «Ας αφηνόμαστε στην πρόνοια του Θεού» Και μπήκαμε από προχθές, 1η του μηνός Σεπτεμβρίου, στη νέα Εκκλησιαστική χρονιά, που ’ναι η αρχή της Ινδίκτου. «Ίνδικτος» στα Λατινικά σημαίνει ορισμός. Όριζαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, μ’ ένα διάταγμα, τη φορολογητέα ύλη. Τι άλλο; Όπως και τώρα, που θα μας πάρουνε και τα κεραμίδια, ακόμη. Για δεκαπέντε χρόνια. Γατί τόση ήταν η στρατιωτική θητεία των Ρωμαίων στρατιωτών. Δεκαπέντε χρόνια στρατιώτες οι άνθρωποι! Σήμερα πάνε τα παιδιά λίγους μήνες, και παν και αυτοκτονούν. Έτσι. Και επεκράτησε, από το διάταγμα αυτό, που ίσχυε από μήνα Σεπτέμβρη και για μία δεκαπενταετία, να ονομάζεται και το νέο έτος ...

Το μαρτύριο του Ιερομάρτυρα αγίου Βαβύλα και των τριών Παιδιών. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, «Εις τον Άγιο Μάρτυρα Βαβύλα» Λόγος πρώτος Συνέχεια από εδώ:  http://www.pemptousia.gr/?p=320810 Αλλά επειδή θυμήθηκα τις πηγές, εμπρός λοιπόν, ας ανεβούμε στη Δάφνη κι ας φέρωμε το λόγο στα κατορθώματα του μάρτυρα. Και βέβαια η επιθυμία σας είναι να διαλαλούμε περισσότερο τις ειδωλολατρικές ντροπές, γι’ αυτό ας συνεχίσωμε να μιλάμε γι’ αυτόν κι ας μην του αξίζει. Κι έπειτα όπου γίνεται λόγος για τους μάρτυρες εκεί υπάρχει ντροπή για τους ειδωλολάτρες. Ο βασιλιάς αυτός λοιπόν ανέβαινε στη Δάφνη και συχνά ενοχλούσε τον Απόλλωνα παρακαλώντας, ικετεύοντας, εκλιπαρώντας τον, να του δώση κάποιο χρησμό για το μέλλον του. Τι έκανε λοιπόν ο μάντης, ο μεγάλος θεός των ειδωλολατρών; Οι νεκροί μ’ εμποδίζουν, είπε, ...

Αγαπητοί αναγνώστες για άλλη μια φορά και για άλλο ένα μας άρθρο, θα σας κάνουμε κοινωνούς αληθινού περιστατικού που συνέβη στην Ενορία που διακονούμε και με αφορμή αυτού θα προβληματιστούμε γενικότερα. Φυσικά το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι το μόνο αλλά είναι ένα από τα πολλά που προφάση της προστασίας της υγείας, οι άνθρωποι απομακρύνονται από το Ποτήριο της Ζωής, την Θεία Ευχαριστία, το «Φάρμακο του μη αποθανείν» φυσικά με ανυπολόγιστες πνευματικές συνέπειες για όσους  παρασύρονται αλλά και γενικότερα σε όσους βάζουν ένα λιθαράκι στη γενικότερα αποστασία και απιστία των ημερών μας. Το περίεργο είναι ότι μετά αναρωτιόμαστε που είναι ο Θεός στις πυρκαγιές και γενικότερα σε κάθε καταστροφή και γιατί τα επιτρέπει σε όλα αυτά! Η απάντηση είναι αυτή που έλεγε ...

Οι Νέοι Μάρτυρες της εκκλησίας του Χριστού πρόσφεραν το είναι τους και το αίμα τους για να γιγαντώσει το αειθαλές δένδρο της ορθοδοξίας και του ελληνισμού. Στα δύσκολα εκείνα χρόνια και για την ορθοδοξία και για το ελληνικό γένος ο Θεός οικονόμησε και εμφανίστηκαν οι γίγαντες αυτοί άνδρες και γυναίκες και βροντοφώναξαν με τα έργα τους «Χριστιανοί γεννηθήκαμε και Χριστιανοί θέλουμε να πεθάνουμε». Μαρτύρησαν για την πίστη, την αγάπη στον Χριστό, τον θείο νυμφίο και αρχηγό της Ζωής. Στο μαρτύριο τους οδήγησε η ακλόνητη πίστη και υπέροχη αγάπη στον Κύριο Ιησού Χριστό. Η πίστη στην ορθοδοξία ήταν η κινητήριος δύναμη που τους παρακινούσε να πολεμήσουν για  την ελευθερία της πατρίδος. Δεν προδίδουμε τον Χριστό ,δεν αλλαξοπιστούμε, έλεγαν. Πολεμούμε για την ...

«Όποιος αποκρούει τον έλεγχο, είτε δίκαιο είτε άδικο, αυτός αρνήθηκε τη σωτηρία του. Ενώ εκείνος που τον δέχεται, είτε με δυσκολία είτε χωρίς δυσκολία, αυτός γρήγορα θα επιτύχει την άφεση των πταισμάτων του» (άγιος Ιωάννης της Κλιμακος, λόγ. δ΄, 38). Παρακαλάμε καθημερινά για την άφεση των αμαρτιών και των πταισμάτων μας: «Άφες ημίν τα οφειλήματα», λέμε στην προσευχή των προσευχών, το «Πάτερ ημών». Θέλουμε δηλαδή να πετύχουμε τη σωτηρία μας, που έχουμε σωστά κατανοήσει ως ζωντανή σχέση με τον Σωτήρα Χριστό. Και ξέρουμε ότι η άφεση αυτή δίνεται στον βαθμό που και εμείς συγχωρούμε τους άλλους. «Ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Ο Κύριος όμως, οι Απόστολοι, όλοι οι Πατέρες μας, μάς ανοίγουν τα μάτια, γιατί μας εξηγούν ότι για ...

Βραδυνή προβολή στον θερινό κινηματογράφο του Βόλου, την “Εξωραϊστική”. Sold out μια ταινία για έναν άγιο της Εκκλησίας. Σε καιρούς που η πίστη θεωρείται περιθωριακό γεγονός, όταν οι πολλοί ασχολούνται με τις “ακραίες” αντιδράσεις μελών της Εκκλησίας έναντι των εμβολίων ή θέλουν την Εκκλησία συμπαραστάτη στις πολιτικές του Καίσαρα,να υπάρχει τέτοιο ενδιαφέρον για μία ταινία αποτελεί έκπληξη. Οικογένειες με τα παιδιά τους, άνδρες και γυναίκες της παραγωγικής ηλικίας, σχετικοί και αδιάφοροι ως προς την πίστη να προσέρχονται σε ένα γεγονός που είναι της κοσμικής τέχνης, είναι εντυπωσιακό. Αν αυτός ήταν ένας από τους στόχους των παραγωγών της ταινίας, ιδίως της Μονής Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους, σίγουρα επετεύχθη και με το παραπάνω, διότι ανάλογη είναι και η συμμετοχή του κοινού και ...

Με την ονομασία Ιωάννειος Εκκλησία (Johannische Kirche) είναι διεθνώς γνωστή μία αιρετική κίνηση που ιδρύθηκε επισήμως το 1926 στη Γερμανία, από τον Joseph Weißenberg (1855-1941) με την αρχική ονομασία «Ευαγγελική – Ιωάννειος Εκκλησία κατά την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου». Η κίνηση αργότερα απαγορεύθηκε από τους Ναζί και ξαναδραστηριοποιήθηκε το 1945 κάτω από την καθοδήγηση της κόρης του J. Weißenberg, την Frieda Müller (1911-2001), ενώ στη συνέχεια μετονομάστηκε το 1975 σε «Ιωάννειο Εκκλησία». Σήμερα η κίνηση καθοδηγείται από την κόρη της Fr. Müller, την Josephine Müller (1949- ). Πρόκειται για κίνηση στην οποία κάποιος συναντά μία απροκάλυπτη σύζευξη του Πνευματισμού με χριστιανική στοιχεία. Σύμφωνα με τη διδασκαλία της αίρεσης, που εν προκειμένω επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ιδρυτή της, J. Weißenberg, το 1903, ...

Τα μνημόσυνα εκφράζουν τη φροντίδα της Εκκλησίας για τα κεκοιμημένα μέλη της. Η τέλεσή τους είναι συνυφασμένη με συγκεκριμένες στιγμές από την εκδημία του πιστού (εννεάμερο, τεσσαρακονθήμερο, τρίμηνο, εξάμηνο, εννεάμηνο, ετήσιο, τριετές κ.ο.κ.), αλλά μπορούν να τελεστούν και σε έκτακτες περιπτώσεις, ανάλογα με την επιθυμία και την ανάγκη των οικείων. Οι ημέρες του λειτουργικού έτους, που μπορούν αυτά να τελεστούν, αποτελούν ζήτημα που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, αφού συγκεκριμένοι καιροί της λατρείας είναι απαγορευτικοί, άλλοι προσφέρονται, ενώ άλλοι αμφισβητούνται. Η αρμοδιότερη ημέρα της εβδομάδας για την τέλεση των μνημοσύνων είναι το Σάββατο, το οποίο αφιερώνεται στη μνήμη όλων των αγίων και των κεκοιμημένων, σύμφωνα με τον εβδομαδιαίο εορτολογικό κύκλο της Θείας Λατρείας. Η Εκκλησία έχει θεσπίσει δύο φορές το χρόνο να τελούνται ...