Πεμπτουσία

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 8ης ΛΟΥΚΑ (Β’ Κορ. 4,6-15) Ο Απόστολος Παύλος στη σημερινή περικοπή από την Β’ προς Κορινθίους Επιστολή του μας παρουσιάζει τον θησαυρό της πίστης που μας χάρισε ο Θεός και τη μεγάλη βοήθεια που παίρνει από το Θεό ο εργάτης του Ευαγγελίου, για να ενισχύεται η ανθρώπινη αδυναμία του. Για να δείξει ο Απόστολος Παύλος πόσο αδύναμος αισθάνεται ως άνθρωπος παρομοιάζει τον εαυτό του, και όσους κηρύττουν το Ευαγγέλιο του Χριστού, με σκεύη πήλινα τα οποία εύκολα σπάζουν. Και όμως ενώ σαν άνθρωπος αισθάνεται ο Απόστολος τόσο αδύνατος, επειδή ο Χριστός ποτέ δεν τον εγκαταλείπει μόνο του, συνεχίζει τον αγώνα του πάντοτε με επιτυχία. Η αδυναμία αυτή του εργάτη του Ευαγγελίου είναι ευεργετική για τους πιστούς, κατά την ...

Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και Του Αγίου Πνεύματος. Εν συντομία, το σημερινό Ευαγγέλιο εμπεριέχει όλα όσα αποτελούν τον τρόπο ζωής του χριστιανού. Η πρώτη εντολή είναι ότι θα πρέπει ν’ αγαπάμε το Θεό με όλη μας την καρδιά, με όλη μας τη διάνοια, με όλη μας τη δύναμη, με ολόκληρη την ύπαρξή μας και τον πλησίον μας ως τον εαυτόν μας. Το ν’ αγαπάμε σημαίνει να προτιμούμε όλα όσα είναι αγαπητά στο αγαπώμενο πρόσωπο, απ’ αυτά που είναι αγαπητά σε μας. Το ν’ αγαπάμε το Θεό σημαίνει ότι θα πρέπει να ζήσουμε, και να είμαστε αληθινά έτσι ώστε Αυτός να μπορεί να είναι ευχαριστημένος απ’ αυτό που είμαστε, ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει τίποτα ξένο σε Αυτόν ...

«Είπεν ούν αυτώ ο Ιησούς· πορεύου και συ ποίει ομοίως» Κατά τη διάρκεια της δημόσιας τριετούς δράσεως του Κυρίου, «λογοποιεί τινες αθυροστομείν ειωθότες» (άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας), δηλ. άνθρωποι κουτσομπόληδες που είχαν συνηθίσει να λέγουν αθυροστομίες, διέδιδαν εις βάρος Του τα ακόλουθα: Έλεγαν πως ο Χριστός περιφρονεί το Μωσαικό Νομό, «καινά δε αυτός εισφέρει διδάγματα», δηλ. καινούργια διδάγματα εισάγει στο βίο των ανθρώπων. Γι’ αυτό έρχεται ο σημερινός νομικός του Ευαγγελίου και προσπαθεί να παρασύρει τον Ιησού σε κάποια συζήτηση, από την οποία θα επιτύγχανε δύο πράγματα, θα έκανε το Χριστό να ομολογήσει πως ο Νόμος του Μωυσή είναι παρωχημένος, ενώ ο υποτιθέμενος δικός Του είναι σωστός. Αγνοούσε πως ο νομοθέτης και της Παλαιάς και της Καινής είναι ο ίδιος ο Χριστός. ...

1. Και άλλοτε, αδελφοί χριστιανοί, σας μίλησα πάνω στην σημερινή ευαγγελική περικοπή και σας είπα την μεγάλη αλήθεια ότι η Εκκλησία μας, αυτή είναι το πανδοχείο, στο οποίο ο καλός Σαμαρείτης, δηλαδή, ο Χριστός μας, παρέδωκε τον πληγιασμένο από την αμαρτία άνθρωπο για να τον θεραπεύσει. Ναί, η Εκκλησία είναι θεραπευτήριο και εμείς οι ιερείς έχουμε σ᾽ αυτό την θέση του θεράποντος ιατρού. Αλλά πρέπει να κάνει υπακοή ο άρρωστος στον ιατρό και να παίρνει τα φάρμακά του, για να γίνει καλά. Αλλιώς θα παραμένει στην αρρώστια του. Έτσι και ο χριστιανός πρέπει να κάνει υπακοή στις νουθεσίες του πνευματικού, για να απολαύσει την πευματική του υγεία και να γεύεται τον Θεό. 2. Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε, αδελφοί, είναι παραβολή. ...

Ας αρχίσουμε από την γνωστή σε όλους παραβολή του καλού Σαμαρείτου (Λουκ. 10, 33-37). Σε κάποιο σημείο του δρόμου από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ, κάποιος άνθρωπος έγινε στόχος σκληρόκαρδων ληστών, οι οποίοι αφού τον λήστευσαν, τον άφησαν ημιθανή τυγχάνοντα, μισοπεθαμένο! Καταπληγωμένο και εμφανώς θανάσιμα κακοποιημένο. Ο πρώτος περαστικός που έτυχε να ιδεί το τραγικό για τον συνάνθρωπό του αυτό γεγονός, ήταν ένας ιερέας. Τον είδε, ποιος ξέρει τι σκέφθηκε και συναισθάνθηκε. Πάντως τον είδε και αντιπαρήλθεν! Έφυγε. Τακτοποιημένος ίσως με τον εαυτό του, αφού η συνείδησή του δεν λειτούργησε ιερατικά, για να αντιμετωπίσει φιλάνθρωπα τον τραγικό αυτόν άνθρωπο! Το ίδιο έκανε κι ένας ακόμα άνθρωπος, λευίτης, υπηρέτης και λειτουργός του ναού του Θεού. Ελθών και ιδών αντιπαρήλθεν. Δηλαδή ο δεύτερος αυτός περαστικός άνθρωπος, ...

Στη σημερινή παραβολή που ακούστηκε στους Ιερούς μας Ναούς, γνωστή και ως παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, αποκαλύπτεται για πολλοστή φορά η αγάπη του Τριαδικού Θεού προς τον ταλαιπωρημένο άνθρωπο, το τελειότερό του δημιούργημα . Πλησίασε τον Ιησού ένας Εβραίος νομικός, όχι με καλή προαίρεση, και τον ρώτησε τι έπρεπε να κάνει για να σωθεί «Και ιδού νομικός τις ανέστη εκπειράζων αυτόν και λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω; ». Ο Κύριος γνωρίζοντας την υποκρισία του, του απάντησε με ερώτηση «εν τω νόμω τί γέγραπται; πως αναγινώσκεις;», τι γράφει ο Νόμος , πώς τον αντιλαμβάνεσαι εσύ που τον μελετάς; Ο νομικός του απάντησε αναφέροντας την πρώτη εντολή Ο Ιησούς αναφέρθηκε και εξήγησε στο νομικό ποιος πραγματικά είναι ο πλησίον . ...

Για τους πολύ μικρούς φίλους μας Ίσως ξέρεις από πού παίρνουμε τα αυγά, που σου δίνει η μαμά και τρως. Τα αυγά τα γεννούν οι κότες. Κότες συναντούμε συνήθως στις αυλές των σπιτιών του χωριού. Αυτές ζουν σ΄ ένα σπίτι που το λέμε κοτέτσι. Εκεί γεννούν και τ΄ αυγά τους, από τα οποία, αν δεν τα πάρουν οι άνθρωποι μπορούν να τα κλωσήσουν, δηλαδή να κάθονται πάνω τους και να τα ζεσταίνουν. Τότε, μετά από 21 μέρες θα βγουν από τα αυγά τα μικρά κοτοπουλάκια, που τα λέμε κλωσόπουλα. Σ΄ ένα κοτέτσι, εκτός από πολλές κότες, μπορεί να υπάρχει κι ένας κόκορας. Τον κόκορα τον λέμε και πετεινό. Αυτός είναι ο μπαμπάς του κοτετσιού. Είναι πιο μεγάλος από τις κότες και πολύχρωμος.  ...

Οταν γίνεται ένας σεισμός, οι σεισμολόγοι προσπαθούν να διευκρινίσουν αν ήταν ο κύριος σεισμός ή προσεισμικές και μετασεισμικές δονήσεις. Θεωρώ ότι στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας τις ημέρες που προηγήθηκαν έγιναν δύο ισχυρότατες σεισμικές δονήσεις και φυσικά αναμένονται και μικρότεροι μετασεισμοί, χωρίς να αποκλείονται και ισχυρότεροι. Πρόκειται για δύο σημαντικά γεγονότα, το πρώτο η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την αναθεώρηση των διατάξεων του Συντάγματος στο άρθρο 3, και το δεύτερο η «πρόθεση» «για μια ιστορική συμφωνία» μεταξύ «Εκκλησίας και Πολιτείας» για την εκκλησιαστική περιουσία και τη μισθοδοσία των Κληρικών. Και τα δύο αυτά γεγονότα συνδέονται στενά μεταξύ τους, το ένα προϋποθέτει το άλλο.   Ελπίζω η αναγγελθείσα συμφωνία να μη λειτουργήση αποπροσανατολιστικά για να περάση αθόρυβα η προταθείσα αναθεώρηση του Συντάγματος στο 3 άρθρο. 1 ...

Αυτός είναι ο πέμπτος τόμος της Analogia, ο οποίος αποτελεί το τρίτο μέρος του ειδικού αφιερώματος στον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά. Η ανταπόκριση της ακαδημαϊκής κοινότητας στο κάλεσμα των εκδοτών για ένα αφιέρωμα στον Παλαμά ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική και αποκαλυπτική, καθώς απέφερε έναν πολύ μεγάλο αριθμό πρωτότυπων μελετών, η ποιότητα των οποίων δεν επέτρεπε να παραμείνουν εκτός του αφιερώματος. Συνεπώς, αποφασίσθηκε η έκδοση ενός επιπλέον μέρους, του τετάρτου και τελευταίου, στα πλαίσια του θεματικού αυτού αφιερώματος. Ελπίζουμε πως το αφιέρωμα αυτό θα συμβάλει σε μια πιο βαθιά και ουσιαστική θεολογική συζήτηση γύρω από το έργο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Στην πρώτη μελέτη του τόμου αυτού, ο Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος προσφέρει μια πρωτότυπη και ιδιαίτερα προσεγμένη συμβολή στην εν εξελίξει συζήτηση περί της ...

1. Η Εκκλησία και το ζήτημα της περιουσίας Το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας δεν απασχόλησε την ακαδημαική θεολογική σκέψη γενικότερα (εκτός ελαχιστων εξαιρέσεων,) ούτε ήταν και εντός των δικών μου ερευνητικών ενδιαφερόντων. Κι αυτό, διότι ήθελα να βλέπω την Εκκλησία πέρα και πάνω από τα όρια μιάς μη κυβερνητικής οργάνωσης ή μιάς μικρής ή μεγάλης επιχείρησης. Εξάλλου, οι κληρικοί σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες δεν επιτρέπεται να ασχολούνται με το εμπόριο. Πράγματι, εάν η Εκκλησία χάσει τον εσχατολογικό της προσανατολισμό, κινδυνεύει να μετασχηματισθεί σε εγκόσμιο κοινωνικό οργανισμό. Από χώρος φανερώσεως χάριτος και αγιασμού των ανθρώπων, κινδυνεύει να μεταβληθεί μόνο σε χώρο εξυπηρέτησης θρησκευτικών, αλλά και πάσης φύσεως ανθρώπινων αναγκών. Από εικόνα και σημάδι του παραδείσου και χώρος δράσεως του Παρακλήτου, το ...

Ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος μιλάει για τον μεγάλο σύγχρονο άγιο της Εκκλησίας μας, τον Άγιο Νεκτάριο Επίσκοπο Πενταπόλεως, ο οποίος ήταν σε όλη την ζωή του υπόδειγμα αγάπης, σοφίας, ταπεινοφροσύνης και πραότητος και αξιώθηκε πολλών θείων χαρισμάτων, μεταξύ των οποίων και του χαρίσματος της θαυματουργίας, όπως μαρτυρούν μέχρι σήμερα οι πιστοί.   Your browser does not support the audio element.

Αυτό που ζούμε σήμερα στον ναό αυτό, και κάθε φορά πού τελείται το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας είναι μοναδικό γεγονός, είναι ένα θαύμα, το μεγαλύτερο επί της γης, αφού ὁ Χριστός έρχεται ανάμεσά μας, ως άρτος και ως οίνος. Έτσι προσεγγίζουμε το Μυστήριο αυτό, γιατί αν δεν το βλέπουμε έτσι, κινδυνεύουμε, όλοι μας, κληρικοί και λαϊκοί από έναν μεγάλο εχθρό πού λέγεται συνήθεια. Κάθε λειτουργία είναι μοναδική, πρέπει να είναι μοναδική. Σήμερα ἡ ιερή αυτή Σύναξή μας γίνεται πρός τιμήν του αγαπητού σε όλους μας αγίου Νεκταρίου. Θα μου επιτρέψετε αρχικά να σας πώ, ότι το χρονικό διάστημα πού διανύουμε μελετώ ιδιαιτέρως τούς βίους αγίων της Εκκλησίας μας και ιδιαιτέρως βίους «αγνώστων» αγίων. Στα συναξάριά τους, εκτός των άλλων, μου κάνει ...