Πλέσσας, Χατζηνάσιος, Θεοφάνους Τρεις συνθέτες, τρία πιάνα Μαζί για το Παιδί Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο Ο Μίμης Πλέσσας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος και ο Γιώργος Θεοφάνους, συναντιούνται στη σκηνή του Ηρωδείου, την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου στις 21.00 και μας προσκαλούν σε ένα μουσικό ταξίδι με έναν και μόνο σκοπό, τη στήριξη των 40.000 παιδιών που αγκαλιάζει η Ένωση «Μαζί για το Παιδί». Στη μοναδική αυτή μουσική συνύπαρξη, οι τρεις συνθέτες, με το δικό τους προσωπικό ύφος ο καθένας, αφηγούνται με τα τραγούδια τους, πως ο δικός τους δρόμος, τους οδήγησε σε μια τόσο σπουδαία μουσική πορεία. Κοινός τους παρανομαστής το πιάνο τους. Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τις μεγάλες τους επιτυχίες, που έμειναν αναλλοίωτες στο χρόνο και αγαπήθηκαν από τόσες γενιές μέχρι ...
The saints were always concerned with the next life. Remembrance of death is a gift. God protects us from temptation. He doesn’t allow us to be tempted beyond our powers. Everything He permits is for our good. Trust in the Lord in all things and He will nourish you in time of famine.
Your browser does not support the audio element.
Την Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2018 το απόγευμα, στο Νέο Προκόπιο της Εύβοιας, πραγματοποιήθηκαν με λαμπρότητα και την αρμόζουσα εκκλησιαστική τάξη, τα Εγκαίνια του νέου Μουσείου Μικρασιατικού Πολιτισμού του Ιερού Προσκυνήματος Οσίου Ιωάννου του Ρώσου, το οποίο στεγάζεται στο κτίριο βορείως του Ι. Ναού, το οποίο επί πολλά έτη χρησιμοποιήθηκε ως Ξενώνας των προσκυνητών. Τα Εγκαίνια τέλεσε ο σεπτός Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, προσκληθείς προς τούτο υπό του οικείου Αρχιερέως, Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ι. Προσκυνήματος του Οσίου Ιωάννου, με την συμπροσευχή και των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου, Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρα και Καρπενησίου κ. Γεωργίου και των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Σαλώνων κ. Αντωνίου, Γενικού ...
Έργο Ιερομονάχου Αναστασίου Αγιορείτη. Ένας γέροντας είπε, πως η ταπείνωση είναι ισχυρότερη από κάθε δύναμη. Διηγήθηκε μάλιστα και τούτο: Δύο επίσκοποι γειτονικών επαρχιών είχαν κάποτε μεταξύ τους κάποια παρεξήγηση. Κι ήταν ο ένας πλούσιος και αυταρχικός, ενώ ο άλλος ταπεινός. Ο αυταρχικός ζητούσε να κάνει κακό στον ταπεινό. Το άκουσε αυτός κι έλεγε στους κληρικούς του: – Θα νικήσουμε, με τη χάρη του Θεού. – Ποιος μπορεί, δέσποτα, να τον νικήσει αυτόν; του έλεγαν οι κληρικοί. – Κάνετε υπομονή, παιδιά μου, και θα δείτε το έλεος του Θεού, τους απαντούσε εκείνος. Περίμενε λοιπόν την κατάλληλη ευκαιρία. Και όταν ο άλλος επίσκοπος είχε πανήγυρη κάποιων αγίων μαρτύρων, πήρε τους κληρικούς του και κίνησε, λέγοντάς τους: – Ακολουθήστε με! Και ό,τι με βλέπετε να κάνω, αυτό να κάνετε κι ...
Με λαμπρή πανηγυρική Θεία Λειτουργία κορυφώθηκε την Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου τ.έ. ο εορτασμός του Ιερομάρτυρος Αγίου Γεωργίου εκ Κρήνης Μικράς Ασίας, στον πανηγυρίζοντα περικαλλή Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Καστέλλου στον ομώνυμο οικισμό της Χίου. Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Παν. Αρχ. π. Δημἠτριος Καββαδίας από την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, ο πρωτ. Γεώργιος Χαντρής ιερέας του προσκυνήματος και ο πρωτ, π. Αντώνιος Τσουκαλάς με καταγωγή από την Αγία Παρασκευἠ Κρήνης Μικράς Ασίας. Τον θείο λόγο κήρυξε ο π. Δημήτριος, ο οποίος συγκίνησε τους πιστούς, αναφέρθηκε στα γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής και στο μαρτύριο του Αγίου. Πλήθος πιστών κατέκλυσε τον Ιερό Ναό για να τιμήσει τον Άγιο της Εκκλησίας μας, αφού θεωρείται προστάτης όλων των Μικρασιατών με καταγωγἠ από την Αγία Παρασκευή Κρήνης Μικρός ...
Η γλυκύτητα αυτής της σχέσης με την Παναγία, μόνον στην μητρική αγάπη μπορεί να βρει κάποια αντιστοιχία. Το όνομα της μάνας αποτελεί για κάθε άνθρωπο σκεύος, το οποίον περικλείει συναισθήματα, εντυπωμένα στην ανθρώπινη ψυχή, πριν η διάνοια αρχίσει να λειτουργεί με λέξεις και έννοιες. Ίσως μάλιστα η περίοδος αυτή για κάθε άνθρωπο αποτελεί μια εμπειρία, όπου η καρδιά αφήνεται στην δική της λογική. Διότι και η καρδιά έχει τη δική της λογική . Η ταύτιση της Παναγίας με την γλυκύτητα της ανθρώπινης μητρότητας δεν αποτελεί λοιπόν μόνον μια ικανοποίηση ψυχολογικής ανάγκης, αλλά δρόμο ενεργοποίησης μιας άλλης λογικής, πέρα από έννοιες αυτού του κόσμου. Το πρόσωπό της αποτελεί το κατ΄ εξοχήν πνευματικό σύμβολο της απροϋπόθετης αποδοχής, γενόμενη μια αγκαλιά που κλείνει ...
Σταδιακά με την θεολογική εξέλιξη των όρων (ουσία, υπόσταση, πρόσωπο) αυτών ολοκληρώθηκε η διατύπωση του τριαδολογικού δόγματος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης. Η ταύτιση προσώπου και υπόστασης ήταν μία επαναστατική κίνηση από τους πατέρες, η οποία επηρέασε την φιλοσοφική και θεολογική σκέψη με δύο τρόπους. Πρώτον πλέον το πρόσωπο δεν είναι επίθεμα του όντος αλλά η υπόσταση του όντος καθεαυτή. Και δεύτερον ότι τα όντα δεν αποδίδουν το είναι τους στο είναι καθεαυτό αλλά στο πρόσωπο, δηλαδή το πρόσωπο γίνεται η αρχή και αιτία του όντος. Το πρόσωπο από επίθεμα γίνεται ον καθ’ εαυτό και ταυτόχρονα η αρχή και η αιτία των όντων. Αυτό φαίνεται και στην αρχή της προσωπικής – τριαδικής ζωής του Θεού, στην ενδοτριαδική σχέση, η ...
Tην προηγούμενη φορά αναφερθήκαμε στον μακαρισμό εκείνων που φέρουν την ειρήνη του Χριστού.Η ειρήνη όμως του Χριστού δεν γίνεται αποδεκτή στον κόσμο. Γι αυτό και ο ίδιος είπε «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνη αλλά μάχαιραν» . Πώς να αντέξει ο κόσμος την απώλεια του, όταν και μόνο η παρουσία των μακαρίων πτωχών, πενθούντων, πραέων, ελεημόνων, πεινώντων και διψώντων την δικαιοσύνην, καθαρών τη καρδία και ειρηνοποιών κρίνει αυτό τον δαιμονοκρατούμενο κόσμο ως αμαρτωλό, πεπερασμένο, δαιμονικό και φθαρτό; Γι αυτό και ο κόσμος θα στραφεί ενάντια στους αγίους , τους μακάριους. Η παρουσία των αγίων στον Κόσμο για το όνομα και την μαρτυρία του Ιησού θα είναι κόλαση και κρίση για αυτόν τον κόσμο και τον άρχοντα του πού είναι ο διάβολος. Έτσι ερχόμαστε ...
Έζησε σαν ασκητής της ερήμου και αγριοπούλι, που περιδιάβαινε τις θάλασσες και τις εσχατιές του κόσμου, απαρνήθηκε με πείσμα το δυτικό πολιτισμό και τα αγαθά του, που πίστευε ότι αφιονίζουν την ψυχή του ανθρώπου και με ηθική δόνηση λάτρεψε το Βυζάντιο, θεωρώντας το ως τη μοναδική αληθινά ιστορική περίοδο πνευματικής και καλλιτεχνικής ακμής του ελληνισμού. Μετεωρίστηκε καλλιτεχνικά ανάμεσα στη ζωγραφική και ειδικότερα την αγιογραφία και τη συγγραφή, κληροδοτώντας και στα δυο αυτά πεδία καλλιτεχνικής δημιουργίας, έργα ασύγκριτου αισθητικού κάλλους. Ήταν ο ασκητής των γραμμάτων μας Φώτης Κόντογλου. Καίτοι εντάσσεται χρονολογικά στη γενιά του 1920, εν τούτοις στις πνευματικές αποσκευές του κουβαλάει επιμόνως το Βυζάντιο. Ο Κόντογλου πίστευε ότι η αισθητική συμβαδίζει με την ηθική του ανθρώπου και πως καμιάς μορφή αληθινή ...
Εκοιμήθη σήμερα ο πατήρ Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. Ο πατήρ Κωνσταντίνος υπήρξε ένας ξεχωριστός κληρικός, στο πετραχήλι του οποίου πολλές ψυχές βρήκαν παρηγορία, και τόσες άλλες αναπαύθηκαν από τον παραμυθητικό λόγο. Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Κωσταντίνος Στρατηγόπουλος, ήταν Δρ. Θεολογίας-Δρ. Οικονομικών και εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου (Δικηγορικών). Ένας ξεχωριστός κληρικός, ο οποίος θα συνεχίσει να διδάσκει στην ψυχή των πιστών μέσα από τον λόγο του και τα κείμενα του!
The protection and providence of God extends over everyone, but the only ones who see this are those who cleanse themselves from sin.
Στα εδάφη της Μικράς Ασίας το αριστοτελικό πνεύμα άνοιξε τα φτερά του και ξέφυγε από τις θεοκρατικές αντιλήψεις, που μέχρι τότε το επηρέαζαν. Εκεί, στη Μικρά Ασία, γεννήθηκε και η φιλοσοφία, που προσπάθησε να ερμηνεύσει, για πρώτη φορά ορθολογικά, τη γέννηση του κόσμου μας. Στα εδάφη της βάδισαν, προβληματίστηκαν και δημιούργησαν ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος, ο Ηράκλειτος και σε κάποια στιγμή της ζωής του βρέθηκε στα εδάφη της και ο Αριστοτέλης (Στάγειρα Χαλκιδικής 384 π.Χ.- Χαλκίδα 323 π.Χ), ο συστηματικότερος και μεθοδικότερος νους του Αρχαίου Κόσμου, ένας από τους σημαντικότερους στοχαστές όλων των εποχών. Τόσον στα πρώτα έτη της ζωής, ορφανός στην ευαίσθητη ηλικία των οκτώ ετών ο Αριστοτέλης, όσον και αργότερα, μετά την διαμονή και φοίτησή του στην Ακαδημία του ...
Τον μεγάλο Πρωτοψάλτη όχι μόνο της Θεσσαλονίκης, αλλά και ολοκλήρου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, έναν πρωτοδιδάσκαλο της Ψαλτικής Τέχνης, ίσως και τον τελευταίο από τους παλαιούς μεγάλους δασκάλους της Βυζαντινής Μουσικής, τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Αγίας Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως κ. Χαρίλαο Ταλιαδώρο, τίμησε το εσπέρας της 9ης Σεπτεμβρίου ε.έ., ο Δήμος Λαγκαδά σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης. Η τιμητική αυτή εκδήλωση, αφιέρωμα στον «λέοντα» της Εκκλησιαστικής Υμνολογίας, πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη από κόσμο κεντρική πλατεία του Σοχού έμπροσθεν του ιστορικού Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου και εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων «Θεομητορικά Ανάλεκτα» που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο στην περιοχή επ’ ευκαιρία της παρουσίας της Θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας Γοργοϋπηκόου εκ της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους. Στο ...
Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης (1829-1908). Έπειτα από πρόσκλησι του αρχιεπισκόπου του Χαρκόβου Αμβροσίου ο π. Ιωάννης λειτούργησε στον καθεδρικό ναό . Συλλειτούργησε μαζί του όλο το ιερατείο της πόλεως. “Έγινε χαλασμός κόσμου και όχι ιερουργία”, παρατήρησε κάποιος αυτόπτης. Το πλήθος έσπρωχνε τόσο, που οι ψάλτες αναγκάσθηκαν να ψάλλουν μέσα από το Ιερό. Η μικρή και μεγάλη Είσοδος έγιναν κι αυτές μέσα στο Ιερό μπροστά στην Ωραία Πύλη. Με κόπο κατόρθωσε να βγη ο π. Ιωάννης. Η πλατεία και οι κοντινοί δρόμοι ήσαν κατάμεστοι από κόσμο. Ύστερα απ’ αυτό δεν μπορούσε να δεχθή να ιερουργήση στους άλλους ναούς που τον καλούσαν. Δέχθηκε όμως την πρότασι του αρχιεπισκόπου να ψάλη την παράκλησι στην πλατεία του καθεδρικού ναού. Η συγκέντρωσις του πλήθους ήταν πάλι απερίγραπτη. Ο κόσμος κατέκλυσε ...
Ο άγιος Γέροντας Ιάκωβος δεν αξιώθηκε όμως μόνο να βλέπει αγγέλους και αρχαγγέλους στην αγία Τράπεζα. Είδε και εκτός Λειτουργίας τον αρχιστράτηγο Μιχαήλ να του δίνει οδηγίες για το κτίσιμο ναού του. Το 1961 ο πατήρ Ιάκωβος μαζί με τον τότε ηγούμενο απεφάσισαν να κτίσουν ένα εκκλησάκι προς τιμήν των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Ο ηγούμενος επέλεξε τον τόπο και οριοθέτησε την περιοχή. Τη νύχτα όμως εμφανίσθηκε στον πατέρα Ιάκωβο ένας αξιωματικός με χρυσό σπαθί, υψηλός, ξανθός και ωραίος και του είπε: -Είμαι ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Δεν επιθυμώ να κτισθεί ο ναός μου εκεί που σημαδέψατε, αλλά εδώ που θα σας δείξω. Και αμέσως έσκυψε, πήρε τα πασσαλάκια που είχε τοποθετήσει ο ηγούμενος και τα μετέφερε σε άλλη περιοχή, όπου και τα βρήκε ...
