Με λαμπρότητα χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνου εορτάστηκε η θεομητορική εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου στο ομώνυμο Μετόχι της Ι. Μ. Αγίου Παύλου στους Θρακομακεδόνες. Πλειάδα ιερομονάχων και ιερέων συλλειτούργησαν και εκατοντάδες πιστοί προσήλθαν από όλη την Αττική για να προσκυνήσουν και να τιμήσουν την εορτή και να δοξολογήσουν την Κυρία Θεοτόκο.
Κεραυνός στο κεφάλι μου η είδηση του θανάτου της. Το προηγούμενο Σάββατο ήμασταν μαζί όλη μέρα. Για την τελευταία μας συνάντηση, όπως φάνηκε. Ομιλητική, ενεργητική, όπως πάντα. Αρκούσε το όνομα ενός σκοπού για να ξεκινήσει να τον τραγουδά χωρίς να σταματά πριν ξακρίσει το τραγούδι, παρά τις έντονες προσπάθειές μου να τη σταματήσω, γιατί έβλεπα την ώρα να κυλά. Και τώρα, ούτε εβδομάδα δεν πέρασε και έφυγε. Πλήρης ημερών βέβαια, αλλά η εικόνα που είχαμε πριν 6 μέρες δεν ταιριάζει με τη σημερινή… Αργά τη γνώρισα. Το 2015 τον Φεβρουάριο. Ήταν όταν κατεβήκαμε για δεύτερη φορά στην Κω. Έπρεπε οπωσδήποτε να τη δούμε, γιατί είχε θητεύσει δίπλα στον Σίμωνα Καρά. 1-2 ώρες υπολογίσαμε. Τι να θυμάται από την παράδοση της Αντιμάχειας, ...
«Σίγησε» η φωνή των Δωδεκανήσων κι όμως θα ακούγεται πάντοτε. Η «Άννα της θάλασσας» ή το «Δυοσμαράκι» του Αιγαίου εκοιμήθη σήμερα σε ηλικία 95 ετών…. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους τους ανθρώπους σαν την Άννα Σαρρή – Καραμπεσίνη που με την αγάπη τους για την παραδοσιακή μουσική διέσωσαν την ταυτότητα μας, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε εκείνους που τραγούδησαν την γέννηση, το γάμο, τους καημούς, την ξενιτιά, τις χαρές, τις λύπες, ακόμα και αυτόν τον θάνατο… Η Άννα Σαρρή-Καραμπεσίνη γεννήθηκε στην Αντιμάχεια της Κω. Προικισμένη από το Θεό με μια φώνή μοναδική από μικρή ηλικία, με πρώτους δασκάλους τους γονείς της, αγάπησε το τραγούδι και αφοσιώθηκε σ’αυτό με πάθος και μεράκι. Πήγε στην Αθήνα το 1947 μαζί με την αδερφή της Ευτυχία. Το ...
Monastics hover between two indescribable states: the ineffable bliss felt by a spirit steeped in the Spirit of God; and great sadness over the salvation of the whole world. These states succeed each other. Monastics love God and, with God’s love, they also love the world.
Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης). Ένα ζευγάρι Ελλήνων που έμεναν στο Λονδίνο επισκέφθηκαν τον Γέροντα. Ο άνδρας είχε μια σπάνια μορφή καρκίνου στον οισοφάγο. Ο Γέροντας τον διάβασε, τον σταύρωσε με την κάρα του Αγίου και τον άλειψε με λάδι. Το βράδυ, όταν πήγαν στο ξενοδοχείο και ξάπλωσαν να κοιμηθούν, πιάνει τον άνδρα ένας δυνατός βήχας και βγάζει από το στόμα του έναν πηχτό ζελέ, σε μέγεθος και σχήμα μεγάλου αυγού. Αυτό ήταν ο καρκίνος είχε θεραπευθή! Μαρτυρία του π. Γεωργίου Αυθίνου από το βιβλίο ο “Γέρων Ιάκωβος, Διηγήσεις, νουθεσίες, μαρτυρίες”, των εκδόσεων Ενωμένη Ρωμιοσύνη.
Κυριακή προ της Υψώσεως «Είπε ο Κύριος: Κανένας δεν ανέβηκε στον ουρανό παρά μόνο ο Υιός του Ανθρώπου, που κατέβηκε από τον ουρανό, και που είναι στον ουρανό. Όπως ο Μωυσής ύψωσε το χάλκινο φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του Ανθρώπου, ώστε όποιος πιστεύει σ’ αυτόν να μη χαθεί αλλά να ζήσει αιώνια. Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στον θάνατο τον μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια. Γιατί, ο Θεός δεν έστειλε τον Υιό του στον κόσμο για να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος δι’ αυτού» (Ιωάν. 3, 13-17). Τα λόγια του Χριστού στην περικοπή Ιωάν. 3, 13-17 αποτελούν μέρος ...
Το ιερό Μητροπολιτικό παρεκκλήσιο της Παναγίας Νεραντζιώτισσας βρίσκεται στα ριζά του λόφου του Πέλικα στο Μαρούσι, πλησίον των παρεκκλησίων του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Ιωάννου του Πέλικα αφ’ενός, και του ομώνυμου σταθμού του Ηλεκτρικού και Προαστιακού σιδηροδρόμου αφ’ετέρου. Πιθανώς ονομάστηκε Νεραντζιώτισσα λόγω της καλλιέργειας νεραντζιών στη γύρω περιοχή. Χτίστηκε – βάση εγχάρακτης αναφοράς στο υπέρθυρο του νάρθηκα – το έτος 1578. Μάλιστα στον χώρο αυτό που αποτελούσε το κέντρο του οικισμού κατά την αρχαιότητα και τους Βυζαντινούς χρόνους, πριν μεταφερθεί την περίοδο της τουρκοκρατίας πιο ανατολικά, υπήρχε ο ναός της Αμαρυσίας Αρτέμιδος και κατόπιν παλαιοχριστιανικός ναός, ίχνη του οποίου διακρίνονται μέχρι σήμερα. Στον κυρίως ναό και το ιερό βήμα σώζεται μέρος του τοιχογραφικού διάκοσμου του 18ου αιώνα, έργο δύο αγιογράφων. ...
Καθώς προετοιμαζόμαστε να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, η οποία κατά τη λειτουργική παράδοση της Εκκλησίας μας φέρει τα ίσα προς την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή –γι’ αυτό και αυστηρή νηστεία-, το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας μας υπενθυμίζει μια άλλη παράξενη ύψωση που είχε προηγηθεί και είχε λάβει χώρα στη μέση της ερήμου, αιώνες πριν, κατά την έξοδο του ισραηλιτικού λαού από τη δουλεία της Αιγύπτου. Τι είχε συμβεί; Οι Ιουδαίοι, μη μπορώντας να περάσουν μέσα από το βασίλειο της Εδώμ, αναγκάστηκαν να κάνουν κύκλο για να το παρακάμψουν, μέσα από περιοχή άνυδρη και απαράκλητη. Κατά την προσφιλή τους τακτική, άρχισαν πάλι τον γογγυσμό και τη γκρίνια ενάντιόν του Μωυσή και εμμέσως εναντίον του ...
I have to refuse everything tawdry if I want a friend whose spiritual stature draws me. I have to get rid of my egotism if I want a friend who’s not egotistical. And I have to set aside any unseemliness if I want a friend who’s courteous.
Δημοσιεύεται για πρώτη φορά από την Ι. Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας η ευχή του Σεβ. Μητροπολίτου Εδέσσης, κ. Ιωήλ, «ΕΙΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΟΣ ΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΔΙΑΚΟΝΙΑΝ ΕΝ Τῼ ΚΟΣΜῼ». Η ευχή αυτή συνετέθη κατόπιν προτροπής του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και εγκρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με την παραγγελία να χρησιμοποιείται στις χειροθεσίες κληρικών που διακονούν εν τω κόσμω (βλ. σχετική Εγκύκλιο). Σημειώνεται ότι η ανάγκη συνθέσεως της ευχής αυτής προέκυψε, επειδή το περιεχόμενο της προϋπάρχουσας ευχής χειροθεσίας Αρχιμανδρίτου του ι. Ευχολογίου συνδέεται με ιερομονάχους που εγκαταβιούν σε ιερά μονή και όχι με αγάμους κληρικούς που διακονούν στον κόσμο. ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΟΣ ΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΝ ΔΙΑΚΟΝΙΑΝ ΕΝ ΤΩι ΚΟΣΜΩι Ποιήμα του Σεβασμιωτάτου ΜητροπολίτουΕδέσσης, Πέλλης και ...
Practical love Just as oil maintains the light of a lamp, so charity feeds the soul with true knowledge of God. The key for the heart to acquire divine gifts is given through love for our neighbour. How wonderful and praiseworthy is love for our neighbour, provided, of course, such concern doesn’t distract us from the love of God. How sweet is the company of our spiritual brothers and sisters, as long as we can preserve our love for God, as well. If you’re busy making a living, doing manual work, and you receive help from others, you have an obligation to give alms. If you neglect this, your hardness of heart will be contrary to the Lord’s commandment. Suppose a monk’s been given ...
Τα μέτρα με τα οποία κρίνεται στην εποχή μας ο πλούτος και η φτώχεια είναι διαφορετικά. Σήμερα φτωχοί δεν θεωρούνται μόνο όσοι δεν έχουν στέγη και τροφή, αλλά και όσοι δεν διαθέτουν τον στοιχειώδη μηχανικό εξοπλισμό για το σπίτι και την εργασία τους. Και πλούσιοι δεν θεωρούνται αυτοί που διαθέτουν μόνο τις δυνατότητες των πλουσίων του παρελθόντος, αλλά και πολύ περισσότερες. Ο πλούτος και η φτώχεια διαρκώς εκσυγχρονίζονται, ενώ η ανισότητα στον καταμερισμό του πλούτου γίνεται διαρκώς μεγαλύτερη . Και η διαδικασία αυτή διευκολύνεται με την χρηματοοικονομία, δηλαδή την οικονομία με νομισματικό και όχι με παραγωγικό περιεχόμενο, που προώθησε την παγκοσμιοποίηση και προωθείται από αυτήν. Το χρήμα θεωρήθηκε εξαρχής επικίνδυνο για την πνευματική ζωή των πιστών. Η φιλαργυρία, που συνδέθηκε και ...
της Στυλιανής Καλεντάκη, Αρχαιολόγου Πόσοι άραγε από μας έχουν διαβάσει ή έστω έχουν ακούσει κάτι για τα γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου του 1955, που συνέβησαν σε βάρος της Ελληνικής Κοινότητας της Κωνσταντινούπολης; Ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα καταπατήθηκαν, σπίτια καταστράφηκαν και Ναοί βεβηλώθηκαν, στο όνομα του εθνικού μίσους, του θρησκευτικού φανατισμού και του οικονομικού φθόνου. Τα γεγονότα αυτά σήμαναν την αρχή του τέλους της Κοινότητας των Ρωμιών της Πόλης. Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας προσεύχεται μπρος στην αναποδογυρισμένη Αγία Τράπεζα της κατεστραμμένης Παναγίας Βελιγραδίου (Μπελγρατκαπού) . «Έάλω η Πόλις»… Το 1954-55, όταν ξέσπασε το Κυπριακό ζήτημα, άλλαξε απότομα και ριζικά το έως τότε θετικό κλίμα μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας και προκλήθηκαν αλλεπάλληλες κρίσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η ένταση αυτή δεν άφησε ανεπηρέαστο το Ελληνορθόδοξο στοιχείο της ...
Το πρόσωπο στην ορθόδοξη θεολογία κατέχει κεντρική θέση στην περί Θεού και στην περί ανθρώπου διδασκαλία της. Ο Θεός της Βίβλου δεν υπήρξε μόνο ένας ζωντανός αλλά και ένας προσωπικός Θεός. Εμφανίστηκε ως προσωπικός διότι ο Θεός πάντα στην ιστορία ταυτίστηκε μέσω προσωπικών σχέσεων και μόνο ως πρόσωπο θα μπορούσε να γνωριστεί και να διαλεχθεί με τον άνθρωπο. Ο τριαδικός Θεός εμφανίστηκε ως Θεός του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Μωυσή και όχι ως μία απρόσωπη δύναμη . Ο Θεός πάντα προσκαλούσε και συνεχίζει να αναζητά τον άνθρωπο σε μία ελεύθερη προσωπική σχέση, όπως προσωπικός είναι και ο ίδιος στον τρόπο της αΐδιας ύπαρξής Του . Τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδας βρίσκονται σε μία συνεχή αγαπητική κοινωνία μεταξύ τους. Αποτέλεσμα της ...
Ο νέος Άγιος της Ορθοδόξου μας Εκκλησίας, ο Γέροντας της Πάτμου, Ο Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής ήταν πράγματι χρηστός και εύχρηστος δούλος Κυρίου. Αναδείχθηκε εφάμιλλος των αλιέων της Γαλιλαίας αφού ακολούθησε στις ημέρες μας τα βήματά τους και έγινε Ιεραπόστολος και πνευματοφόρος Πατέρας της Εκκλησίας, στύλος και εδραίωμά της, ομολογητής πίστεως και πρότυπο όλων, όσοι επιθυμούν την κατά Χριστόν καινή ζωή. Ο Όσιος Αμφιλόχιος ήταν ο ασκητής που βίωνε έμπονα την πραγματικότητα, ενημερωνόταν για τα επίκαιρα προβλήματα και κατανοούσε το μέγεθός τους, για να μπορεί ανάλογα να συντρέχει και να έρχεται αρωγός στους εμπερίστατους δείχνοντας σπλάχνα οικτιρμών και αδελφικής εν Χριστώ αγάπης. Του αρμόζουν οι τίτλοι του ασκητού, του κατηχητού και διδασκάλου, του ιεραποστόλου, του ομολογητού, του θαυματουργού. Έλαμψε ο νέος Πάτμιος ...
Με αισθήματα πνευματικής χαράς και συγκινήσεως πραγματοποιήθηκε και εφέτος η Υποδοχή της Θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου εκ της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους, εις την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης. Η έλευση της Εικόνος εις την περιοχή του Σοχού, αποτελεί ένα έθιμο που λαμβάνει χώρα για περισσότερο από δέκα συναπτά έτη, λόγω της πανηγύρεως της Γυναικείας Ιεράς Μονής της Παναγίας Θεοσκεπάστου, η οποία και αποτελεί μετόχιο της Ι.Μ. Δοχειαρίου. Η υποδοχή του πολυτιμώτατου αυτού τιμαλφές της Ορθοδόξου Πίστεως μας, πραγματοποιήθηκε το εσπέρας της Τετάρτης 5 Σεπτεμβρίου 2018, εις την κεντρική πλατεία του Σοχού, έμπροσθεν του Ιστορικού Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου, και εν συνεχεία τελέσθηκε Δέηση και Αρτοκλασία, ενώ ακούσθηκαν και επίκαιροι λόγοι από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής ...
