Πεμπτουσία

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1897-1959). Ο όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1897-1959) αποτελεί μια ιδιαίτερη και θαυμαστή ασκητική και οσιακή μορφή του 20ού αιώνα! Η αναφορά και στον αιώνα θέλει να τονίσει το εξής παράδοξο. Ενώ αρκετές μελέτες επισημαίνουν ότι κατά τον αιώνα αυτό δεν ανθούσε ο αγιορειτικός μοναχισμός, όπως βεβαίως και ο ευρύτερος, εντούτοις κατά τον αιώνα αυτό έζησαν αρκετοί όσιοι μοναχοί και κυρίως ιερομόναχοι οι οποίοι τα τελευταία χρόνια κατατάσσονται στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους νέους οσίους της Εκκλησίας βρίσκουμε και αγιορείτες οι οποίοι ενώ έζησαν την «άνυδρη» αυτή εποχή, στην συνέχεια, όμως, αποτέλεσαν την βάση για την αναγέννηση του μοναχισμού στον Άθωνα και στον ευρύτερο ελληνικό κόσμο, όπως και στα πέρατα της οικουμένης. Αυτό είναι και το ...

«Γνωρίζω την ελληνική μου ταυτότητα». Σειρά διαλέξεων του εικαστικού – συγγραφέα Βαγγέλη Παππά. «Βυζαντινός Ελληνισμός» Μέρος 4ο. Με την ευκαιρία της μεγάλης εορτής για τα 200 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ξεκίνησε την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, η σειρά διαλέξεων που πραγματοποιεί ο Εικαστικός και Συγγραφέας κ. Βαγγέλης Παππάς, με γενικό τίτλο «Γνωρίζω την Ελληνική μου ταυτότητα», στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», και θα ολοκληρωθούν τον Δεκέμβριο του 2021, καλύπτοντας όλη την χρονική περίοδο της επετείου των 200 χρόνων.

  Σε ολόκληρο τον κόσμο οι ορνιθολογικές οργανώσεις αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το θέμα της ανάπτυξης της αιολικής ενέργειας, αφού είναι πλέον τεκμηριωμένες οι αρνητικές συνέπειες στην ορνιθοπανίδα από τη λανθασμένη χωροθέτηση σχετικών εγκαταστάσεων. Ήδη εκκρεμούν αρκετές σχετικές υποθέσεις στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με πιο πρόσφατη εκείνη της ορνιθολογικής εταιρείας της Βουλγαρίας (BSPB) για ορεινή περιοχή κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Σε άλλες περιπτώσεις, η συστηματική και πολύχρονη δραστηριοποίηση φορέων όπως η RSPB, σε συνεργασία με τοπικές περιβαλλοντικές οργανώσεις και άλλους κοινωνικούς φορείς, έχουν αποτρέψει την αδειοδότηση φαραωνικών διαστάσεων έργων στο χερσαίο και στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεγάλης Βρετανίας, με πιο πρόσφατη επιτυχία την αποτροπή εγκατάστασης πάρκου 181 ανεμογεννητριών σε Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) στο νησί Lewis της Σκωτίας (για περισσότερες πληροφορίες δείτε ...

Η συνοδία του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή (καθιστός). Από αριστερά: π. Αθανάσιος, Γέροντας, π. Εφραίμ Φιλοθεΐτης και Αριζονίτης, Γέροντας, π. Αρσένιος, Γέροντας, π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, π. Θεοφύλακτος, Γέροντας, π. Χαράλαμπος Διονυσιάτης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) : Τέλος ήλθε και ο καιρός της αναχωρήσεως του . Τον θάνατο τον ανέμενε σ’ όλη του την ζωή. Γιατί η παραμονή του εδώ ήταν αγώνας και κόπος και πόνος. Λαχταρούσε η ψυχή του ανάπαυση, και το σώμα του επίσης. Και σ’ εμάς, παρ’ ότι απ’ αρχής μας είχε εμφυτεύσει έντονη την μνήμη του θανάτου, μας έκανε πολύ δυνατή εντύπωση η εξοικείωσή του με το φοβερό μυστήριο του θανάτου. Έδειχνε ότι ετοιμάζεται για πανηγύρι. Τόσο η συνείδησίς του τον πληροφορούσε για το έλεος του Θεού. Όμως τις τελευταίες μέρες έκλαψε πάλι ...

Παναγία Παντάνασσα. Φορητή εικόνα Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Αγίου Νικολάου Καβάσιλα: Λόγος Εις την Πάνδοξον Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Παναχράντου Θεοτόκου Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=319947 8. Άνθρωπος ήταν. Από τους ανθρώπους εβλάστησε. Κι ήταν μέτοχος σε κάθε κοινό χαρακτηριστικό του ανθρώπινου γένους. Δεν κληρονόμησε όμως την ίδια νοοτροπία ούτε παρασύρθηκε από την τόσο μεγάλη κακία που επικρατεί σ’ αυτή τη ζωή. Αλλά νίκησε την αμαρτία κι αντιστάθηκε στη φθορά της φύσεώς μας κι έδωσε τέλος στην κακία. Έγινε έτσι αυτή η ίδια αγία απαρχή και βάδισε πρώτη και υπήρξε οδηγός των ανθρώπων στο δρόμο προς το Θεό. Γιατί διατήρησε τη θέλησή της τόσο καθαρή, σαν να ήταν μόνη της σ’ αυτή τη ζωή, σαν να μην υπήρχε κανείς ...

Λέμε όλοι, και το πιστεύουμε και έχουμε δίκιο, ότι αγαπούμε τα παιδιά μας. Φυσικά, είναι αλήθεια αυτό, ότι τα αγαπούμε. Από την άλλη, την ίδια στιγμή που το λέμε αυτό, παραδεχόμαστε όλοι και το ομολογούμε με διάφορους τρόπους, είτε στον εαυτό μας, είτε σε φιλικές μας συζητήσεις, είτε στην εξομολόγηση, ότι κάνουμε σφάλματα. Εννοείται ότι αυτό με όλους μας συμβαίνει. Δεν υπάρχει γονέας που δεν κάνει σφάλματα και ούτε θα υπάρξει ποτέ. Πώς είναι δυνατό αυτά τα δύο να συνυπάρχουν; Και να αγαπώ τα παιδιά μου και να κάνω σφάλματα; Ίσως, δεν τα αγαπούμε πάντοτε με τον σωστό τρόπο. Πρέπει να μάθουμε τον κατάλληλο τρόπο. Ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που ποθεί την τελειότητα και ταυτόχρονα είναι βουτηγμένος μέσα στην ατέλεια. ...

Τον Αύγουστο η Εκκλησία εορτάζει το τέλος της επίγειας ζωής της Παναγίας, τον θάνατό της, γνωστό ως Κοίμηση, μια λέξη όπου το όνειρο, η μακαριότη­τα, η ειρήνη, η ηρεμία και η χαρά ενώνονται. Τίποτε δεν γνωρίζουμε για τις συνθήκες που πε­ριβάλλουν τον θάνατο της Παναγίας, της μητέρας του Χριστού. Διάφορες ιστορίες, διανθισμένες με παιδι­κή αγάπη και τρυφεράδα, έχουν φθάσει ως εμάς από τον πρώιμο Χριστιανισμό, αλλά, ακριβώς λόγω της ποικιλίας τους, δεν νιώθουμε υποχρέωση να υπερα­σπιστούμε την “ιστορικότητα” καμιάς απ’ αυτές. Στην Κοίμηση, η αγάπη και η μνημόνευση της Εκ­κλησίας δεν επικεντρώνονται στο ιστορικό και πραγ­ματικό πλαίσιο, ούτε στην ημερομηνία και στον τό­πο όπου αυτή η μοναδική γυναίκα, αυτή η Μητέρα όλων των μητέρων, ολοκλήρωσε την επίγεια ζωή της. Οποτεδήποτε και ...

Είναι η μοναδική φορά στην ανθρώπινη ιστορία που γιορτάζεται ο θάνατος. Και αυτό, βέβαια, συμβαίνει μέσα στο χριστιανικό χώρο και τόπο, γιατί ο θάνατος θεωρείται από το χριστιανική σκέψη ως μεταφορά στη ζωή, στην πραγματική ζωή, στην αληθινή, στην αιώνια ζωή του Παραδείσου, στην αθάνατη ζωή. Και πολύ σωστά η Εκκλησία μας, την ημέρα της εορτής της Θεοτόκου, της Κοιμήσεώς της, τον δεκαπενταύγουστο, ψάλει πανηγυρικά: «… Τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν ως γάρ ζωής Μητέρα προς ζωήν μετέστησεν…» (από τον ύμνο της εορτής). Η μητέρα της ζωής πήγε στη ζωή. Ο τάφος, που δέχθηκε το άχραντο σώμα της Παναγίας, έγινε σκάλα, που ανέβασε όλο το ανθρώπινο χριστιανικό γένος στο ουρανό. «Κλίμαξ προς ουρανόν ο τάφος γίνεται». Και με αυτό μόνο το ...

Μέσα από τα καθημερινά προβλήματα της ζωής, κάποτε απλά και κάποτε συγκλονιστικά, ξεπροβάλλουν οι γιορτές της Εκκλησίας. Οι Δεσποτικές (για το Δεσπότη Χριστό, τον Κύριο) και οι Θεομητορικές (για τη Μητέρα του Θεού), ασφαλώς, έχουν μιαν άλλη βαρύτητα. Στο βάθος μας δείχνουν πώς πρέπει να ζήσουμε για να έχει η ζωή μας χαρά και ομορφιά. Στις Δεσποτικές γιορτές η σπουδαιότερη είναι το Πάσχα και στις Θεομητορικές η Κοίμηση-Μετάσταση. Και στις δύο τονίζεται το τέλος της ζωής Τους, που στην πραγματικότητα είναι συνέχεια ένδοξη και λαμπρή. Προηγείται, βέβαια, η περίοδος του πόνου, της δοκιμασίας, του θανάτου. Η ζωή της Παναγίας υπήρξε απλή, ταπεινή, αθόρυβη. Στη φαινομενική ανυπαρξία Της κρυβόταν η Ζωή του κόσμου. Στη σιωπή Της κυοφορείται ο Λόγος. Όλα τα μεγάλα γίνονται χωρίς ...

Υπεραγία Θεοτόκος. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) : Όταν η ψυχή κατέχεται από την αγάπη του Θεού, τότε, ω, πώς είναι όλα ευχάριστα, αγαπημένα και χαρμόσυνα! Αυτή η αγάπη όμως συνεπάγεται θλίψη· κι όσο βαθύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι κι η θλίψη. Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε ποτέ, ούτε καν με τον λογισμό, και δεν έχασε ποτέ τη χάρη, αλλά κι Αυτή είχε μεγάλες θλίψεις. Όταν στεκόταν δίπλα στο Σταυρό, τότε ήταν η θλίψη της απέραντη σαν τον ωκεανό κι οι πόνοι της ψυχής Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτεροι από τον πόνο του Αδάμ μετά την έξωση από τον Παράδεισο, γιατί και η αγάπη της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερη από την αγάπη του Αδάμ στον Παράδεισο. Κι αν επέζησε, επέζησε μόνο με τη θεία δύναμη, με την ενίσχυση του Κυρίου, ...

Παραθέτουμε το β’ μέρους του άρθρου που περιγράφει τις επιπτώσεις της εγκατάστασης και λειτουργίας αιολικών πάρκων στα πουλιά, και είναι βασισμένο σε ευρήματα της σύγχρονης σχετικής βιβλιογραφίας από μελέτες που εκπονήθηκαν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το κείμενο συντάχθηκε από τα μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας Μαρία Αναγνωστοπούλου, βιολόγο Msc και Δημήτρη Μπούσμπουρα βιολόγο – ορνιθολόγο. Πηγή: www.ornithologiki.gr 4. Λειτουργία των αιολικών πάρκων ως «φραγμών» στις μετακινήσεις των πουλιών Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ανεμογεννήτριες δρουν ως φραγμοί στη μετακίνηση των πουλιών. Αντί τα πουλιά να πετούν ανάμεσα στις ανεμογεννήτριες, πετούν γύρω και έξω από την ομάδα των ανεμογεννητριών. Το γεγονός ότι τα πουλιά αναγκάζονται να μεταβάλουν τις μεταναστευτικές τους οδούς ή τις τοπικές τους εναέριες διαδρομές, είναι επίσης ένα είδος εκτοπισμού. Το φαινόμενο ...

Οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από βιοκαύσιμα, όπως φοινικέλαιο, σόγια και ελαιοκράμβη είναι υψηλότερες από εκείνες των ορυκτών καυσίμων όταν συνυπολογιστούν και οι επιπτώσεις της έμμεσης αλλαγής της χρήσης γης (ILUC), σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕ που διέρρευσαν σε δημοσιογραφικές πηγές. Οι προεπιλεγμένες τιμές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που εκχωρούνται στα βιοκαύσιμα συγκρίνονται με εκείνες της πετρελαιοφόρου άμμου του Καναδά – που είναι επίσης γνωστή ως ασφαλτούχος άμμος – σύμφωνα με στοιχεία, τα οποία θα πρέπει να κυκλοφορήσουν μαζί με την πολυαναμενόμενες νομοθετικές προτάσεις σχετικά με τα βιοκαύσιμα την άνοιξη. Η πετρελαιοφόρος άμμος – η σύμφωνα με την πιο τεχνική ορολογία ασφαλτούχος άμμος – είναι ένας μη συμβατικός τύπος κοιτάσματος πετρελαίου. Η πετρελαιοφόρος άμμος είναι χαλαρή άμμος ή μερικώς ενοποιημένη με ψαμμίτη ...

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Προς τον ευαγή Ιερόν Κλήρον και τον ευσεβή λαόν της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως Αδελφοί μου εν Χριστώ αγαπητοί, Μέσα στην απελπιστική ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών και την γενικώτερη ανασφάλεια που κατακλύζει τις καρδιές μας, λόγω «της καταιγίδος των συμφορών», που ενέσκηψαν επ’ εσχάτων και ταλανίζουν εφιαλτικά την Πατρίδα μας και την ανθρωπότητα ολόκληρη, προβάλλει, σαν δροσερή νοητή όαση και πνευματική ανάταση, η πάνσεπτος μορφή της Πανυπερευλογημένης Δεσποίνης και «ελπίδος του κόσμου». Καθ’ όλην την περιόδο της προετοιμασίας για την υποδοχή της εορτής της Κοιμήσεώς Της, η αγάπη και ο σεβασμός μας προς το πανίερο πρόσωπό Της, μας συνεκέντρωνε στους Ιερούς Ναούς, για να Της απευθύνουμε προσευχητικά τα αιτήματά μας με τους θεσπεσίους ύμνους των δύο ικετηρίων ...