Πεμπτουσία

Με πολλή μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στη Ναύπακτο το Σάββατο 28 Απριλίου 2018 το 2ο Πανελλήνιο Μαθητικό Θεολογικό Συνέδριο, το οποίο διοργάνωσε το Γυμνάσιο των «Εκπαιδευτηρίων Πάνου». Το Συνέδριο διεξήχθη μετά από έγκριση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, κατόπιν θετικής γνωμοδότησης του Ι.Ε.Π. και ετέθη υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και του Δήμου Ναυπακτίας. Φιλοξενήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, το οποίο ευγενώς παρεχώρησε ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Ιερόθεος. Την επιμέλεια-οργάνωση είχε ο Θεολόγος του Γυμνασίου και Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Αρχιμ. π. Πολύκαρπος Θεοφάνης σε συνεργασία με καθηγητές όλων των ειδικοτήτων. Συμμετείχαν, είτε με τη φυσική τους παρουσία, είτε με την προετοιμασία εργασιών-εισηγήσεων, περισσότεροι από 350 μαθητές Γυμνασίων& Λυκείων απ’ ...

Την Πέμπτη, 4 Μαΐου 2018, στον Ιερό Ναό Αγ. Τριάδος της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στο τέλος της οποίας έγινε και το ετήσιο μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των προαπελθόντων καθηγητών της Σχολής και των καθ΄ οιοδήποτε τρόπο διακονησάντων σ΄αυτήν, εις τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Της Θείας Λειτουργίας, στην οποία έλαβαν μέρος οι Ιερείς – Καθηγητές της Σχολής, προέστη, κατόπιν προσκλήσεως της Κοσμητείας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., και σεπτής Ευλογίας του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης, ενώ έψαλλε ο Βυζαντινός Χορός «Τρεις Ιεράρχες» υπό τη διεύθυνση του Επίκ. Καθηγητή π. Σπυρίδωνος Αντωνίου. Πλήθος Καθηγητών, φοιτητών και εργαζομένων λειτουργήθηκαν και ευχήθηκαν για ...

Ο μακαριστός ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος τονίζει ότι είναι απαραίτητη για την σωτηρία του ανθρώπου η θερμή και ειλικρινής πίστη στον Θεάνθρωπο Χριστό αλλά και μια ζωή σύμφωνη με τις ευαγγελικές εντολές, ενώ δεν αρκεί μια απλή συμμόρφωση με κάποιους ηθικούς κανόνες.   Your browser does not support the audio element.

Ο καλλιτέχνης αποφεύγει τη γεωμετρική προοπτική και διευρύνει το οπτικό πεδίο, υιοθετώντας συχνά μια «εξ απόπτου» (από ψηλά) πανοραμική θέαση. Η διεύρυνση του οπτικού πεδίου, οι διαφορετικές οπτικές γωνίες μέσα στον ίδιο πίνακα, ο τονισμός και η μεγέθυνση της λεπτομέρειας, του αποσπασματικού μοτίβου στην περιφέρεια του πίνακα (στα πλάγια, στο κάτω ή στο πάνω μέρος), το φωτογραφικό καδράρισμα, η άρνηση του περιορισμού του κάδρου εγγράφονται στην όλη προβληματική του Παπαλουκά για τη ζωγραφική ερμηνεία του τοπίου και για την οπτική αντίληψη-πρόσληψη της εικόνας.  Πύργος, Μονής Παντοκράτορος, 1923-24. Η συνολική εποπτεία των έργων που φιλοτεχνήθηκαν επί τόπου πιστοποιεί ότι ο καλλιτέχνης ζωγράφιζε τα θέματά του σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, και σε διαφορετικές εποχές, κατά τη διάρκεια της μακράς παραμονής του στον ...

Σε αρκετά σημεία γίνεται αναφορά σε προσευχές και παρακλήσεις. Και στον πρόλογο και τον επίλογο ζητάει από τον τίμιο άνδρα να προσευχηθεί για να είναι άξιο το έργο του αλλά και γιατί μόνο με τις προσευχές μπορούν να ξεπλυθούν τα ψεγάδια. Στο κεφάλαιο 5 και 10 οι Θεσσαλονικείς όταν φοβούνται προσεύχονται και κάνουν πολύωρες παρακλήσεις στον Μυροβλήτη Μάρτυρα, Άγιο Δημήτριο, και εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους σε αυτόν. Αυτό φανερώνει ότι όλοι οι Θεσσαλονικείς αυτές τις δύσκολες στιγμές έδειξαν ευλάβεια. Από το κεφάλαιο 14 μέχρι το 21 το έργο επικεντρώνεται στην κατάσταση των εκκλησιών και των μοναστηριών. Στο κεφάλαιο 14 περιγράφεται η είσοδος των Τούρκων στην πόλη, οι οποίοι άρπαζαν διψασμένοι με μανία ανθρώπους και τις περιουσίες τους. Είχαν δεμένους τους μοναχούς μαζί με ...

Η λήξη του δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου το 1945 σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής στην πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά των εθνών. Η τεχνολογική ανάπτυξη που προέκυψε ως αποτέλεσμα των στρατιωτικών αναγκών του μεγάλου πολέμου, μεταπηδάει στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς και επικοινωνίας εκσυγχρονίζονται με αλματώδεις ρυθμούς. Με τον τρόπο αυτό η επικοινωνία ανάμεσα σε ανθρώπους και λαούς γίνεται ολοένα και πιο στενή. Οι κουλτούρες και τα πολιτισμικά περιβάλλοντα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Νέα ήθη και συνήθειες εισάγονται στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Στον δυτικό κόσμο ο αμερικανικός τρόπος ζωής εισβάλει προκλητικά σε κάθε τομέα της καθημερινότητας. Η απόκτηση υλικών αγαθών και η υιοθέτηση του καταναλωτισμού, παραγκωνίζουν τις προηγούμενες παραδόσεις. Στο ανατολικό μπλοκ υιοθετείται ο σοβιετικός τρόπος ζωής, επηρεασμένος από την πραγμάτωση του ...

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε κάτι πολύ εντυπωσιακό, ότι δηλαδή τις σχέσεις μεταξύ των μοναχών, και προπαντός Γέροντος και υποτακτικού, ρυθμίζει η ελευθερία. Μιλήσαμε ήδη για την «άνεση» που χαρακτηρίζει τη ζωή ενός μοναχού, πράγμα που καθιστά το βίο του αληθινά βασιλικό, καθώς δεν υποπίπτει πια στο κράτος της «ανάγκης» (πρώτιστη δουλειά ενός αρχαρίου μοναχού είναι άλλωστε, για να θυμηθούμε και τον Άγιο Παΐσιο, να «πετά» οτιδήποτε άχρηστο και περιττό, εφόσον μάλιστα οι όποιες «πολυτέλειες» μας σκλαβώνουν και τρώνε τον χρόνο μας). Διαβάζουμε όμως και τα εξής: «όσον αφορά την τράπεζα, όταν έχουμε αγρυπνία, το βραδινό φαγητό είναι πάντα νηστίσιμο. Κάποιοι ωστόσο μου ζητούν πιο θρεπτικές τροφές, γιατί με δυσκολία αντέχουν την αγρυπνία. Το εδεσματολόγιό μας είναι αρκετά θρεπτικό. ...

Η διδασκαλία της Κλίμακας ξεπηδάει θα λέγαμε ως ενέργεια ικανή και θαρραλέα, έργο υψηλού θρησκευτικού φρονήματος, πλάθωντας ένα λόγο ζωντανό και έμψυχο, καίριο και πολύχυμο, που δεν περιορίζεται εκ του βαθύτερου νοήματος του περιεχομένου του σε κάποιες εκδηλώσεις της συμπεριφοράς που αφορούν το θρησκευτικό βίο, αλλά προχωρά στη συνολική διερεύνηση του θέματος της υγειούς ανάπτυξης και τελειώσεως της καθολικής ύπαρξης. Όπως κάθε διδασκαλία είναι συνάμα μέθοδος εξηγητική του αντικειμένου που πραγματεύεται και αξιολογική των αρχών που τη συγκροτούν. Έτσι και η Κλίμακα συναντά το μέτρο των κριτηρίων της στη νήψη και γι’αυτό είναι επίσης μέθοδος νηπτική. Παράλληλα με τις αναδιφήσεις τη ασκητικής ζωής αναδεικνύονται οι διήκουσες έννοιες και αλήθειες της εν Χριστώ ζωής συγχρονίζοντας κατά αυτόν τον τρόπο τον αναγνώστη ...

Οι Γνωστικοί τόνιζαν όλως ιδιαιτέρως την αυτόνομη αθανασία της ψυχής, ως του εν τω ανθρώπω θείου στοιχείου, και αρνούνταν την σωτηρία της σαρκός και την ανάσταση. Εφόσον λοιπόν η σωτηρία για τον Γνωστικισμό ταυτίζεται μόνο με τη λύτρωση του πνευματικού στοιχείου, κατά συνέπεια προορισμένο για να σωθεί είναι μόνο η ψυχή και όχι το υλικό σώμα το οποίο καταδικάζεται, τότε η κατάσταση της διαίρεσης των δύο φύλων, η οποία χαρακτηρίζει το υλικό σώμα, δεν μπορεί να είναι ιδανική κατάσταση αλλά ταυτίζεται με την πτώση, αποτελεί σχέδιο ενός κακού δημιουργού Θεού. Κατά συνέπεια πρέπει να αναιρεθεί και να οδηγηθεί ο άνθρωπος στην πρωταρχική κατάσταση της ενοφυλίας. Τελικός προορισμός του ανθρώπου για τον Γνωστικισμό είναι να υπερβεί τη διάσπαση των φύλων και ...

Το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ διοργανώνει, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και υπό την προεδρεία του καθηγητή κ. Παναγιώτη Σκαλτσή, την Εβδομάδα Λόγου και Τέχνης από τις 3 και έως τις 19 Μαΐου 2018.    

Με απόφαση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου, διορίσθηκε νέος Ηγούμενος στην Ιερά Μονή Παναγίας Αντινίτσης ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αμβρόσιος Αναστασίου, ο οποίος τυγχάνει απόφοιτος της γεραράς Εκκλησιαστικής Σχολής Λαμίας. Ένας απόφοιτος μιας ιστορικής Εκκλησιαστικής Σχολής ανέλαβε Ηγούμενος μιας ιστορικής Ιεράς Μονής! Ο π. Αμβρόσιος Αναστασίου αποτελεί ακόμη έναν κρίκο στην αλυσίδα των αποφοίτων του Εκκλησιαστικού Σχολείου Λαμίας που ηγουμενεύουν σε Μονές της Μητροπόλεως Φθιώτιδος και όχι μόνον αυτής. Είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι Ηγούμενοι των Μονών Αγάθωνος π. Γερμανός Γιαντσίδης, Προυσού Ευρυτανίας, π. Γεράσιμος Τσιρώνης, Αγίου Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης Πυργετού Λαρίσης, π. Διονύσιος Παπαλέξης, Κοιμήσεως Θεοτόκου Μακρυμάλλης Ευβοίας, π. Ιάκωβος Μπαλωμένος, τυγχάνουν απόφοιτοι της Σχολής. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο π. Αμβρόσιος Αναστασίου ήταν εδώ και δύο χρόνια ...

Το κείμενο δημοσιεύεται στον τόμο “Σπύρος Παπαλουκάς, Θητεία στον Άθω”, που εξέδωσε η Αγιορειτική Φωτοθήκη. Σπύρος Παπαλουκάς (1892-1957. Ο Σπύρος Παπαλουκάς είναι ζωγράφος με σημαντικότατο έργο μέσα στην ελληνική τέχνη του 20ού αιώνα. Το έργο του έχει διαγράψει μια τροχιά με διακριτές «περιόδους» που στοιχειοθετούν την εξελικτική πορεία του δημιουργού τόσο στο καθαρά μορφοπλαστικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της συγκρότησης της καλλιτεχνικής προσωπικότητάς του. Η επίμονη, μεθοδική έρευνα με τα εκφραστικά του μέσα αποτελεί θεμελιακή σταθερά της τέχνης καθώς και του καλλιτεχνικού πιστεύω του Σπύρου Παπαλουκά, και είναι ένα από τα στοιχεία που τον συνδέουν με τον μοντερνισμό. Από αυτήν την άποψη τα έργα με θέμα το Άγιον Όρος που ζωγράφισε στη διάρκεια της πολύμηνης παραμονής του εκεί, επί τόπου («sur le ...

Μια αναφορά στα έργα του πατέρα της νεοελληνικής λογοτεχνίας Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ. Your browser does not support the audio element.