Ο Χριστός δε δίνει μια πνευματικότητα, ούτε μας χαρίζει έναν δρόμο που θα κάνει τη ζωή μας απλώς καλύτερη. Κάποιος μου ‘πε χθες «η πνευματικότητά μου μοιάζει μ’ εκείνη του Χριστού, γι’ αυτό το λόγο πηγαίνω στην Εκκλησία». Ο Χριστός δε δίνει πνευματικότητα. Ο Χριστός εγκαινιάζει μια νέα πραγματικότητα. Αν σ’ αυτήν την πραγματικότητα, ο καθένας βάζει μπροστάρη τα δικά του πράγματα, αυτά που πιστεύει ο ίδιος κι άλλος κανένας, τότε είναι σα να παίρνει χώμα και να το ρίχνει στα μάτια του αρνούμενος να ζήσει αυτή την πραγματικότητα, η οποία χαρίζεται σε όλους το ίδιο. Δε μπορούμε να λέμε ότι είμαστε του Χριστού κι απ’ την άλλη να πιστεύουμε τα δικά μας. Ο Χριστός φανερώνεται όπως είναι και μας λέει ...





















