Μελετώντας τον βίο και τα έργα τού Φώτη Κόντογλου, όλοι βρισκόμαστε ομολογουμένως μπροστά σε έναν πραγματικό γίγαντα τής ελληνικής μας λογοτεχνίας κι ένα σημαντικό κεφάλαιο του νεώτερου ελληνισμού. Δεν θα αναλύσουμε εδώ, την εργογραφία του Κόντογλου, αλλά θα σταθούμε σε μια πτυχή των έργων της πλουραλιστικής αυτής προσωπικότητας: την ανεξάντλητη αγάπη του για την θάλασσα. Η ιδιαίτερη σχέση τού Κόντογλου με το υγρό στοιχείο, γίνεται εμφανής σε μία σειρά διηγημάτων του που μπορούν να χαρακτηριστούν «θαλασσινά», αλλά και ως απλή αναφορά σε πολλά από τα κείμενά του. Ο συγγραφέας αρέσκεται στο να περιγράφει γλαφυρά θάλασσες, πελάγη και ακτές νησιά, καιρικά φαινόμενα, την φύση γύρω, ή ανεξερεύνητους μακρυνούς τόπους. Παρουσιάζει μάλιστα την αγριότητα της παρθένας φύσης και όλα τα σχετικά που προαναφέραμε, ...





















