Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Σώμα Χριστού μεταλάβετε… Μια πρόσκληση-πρόκληση για γεύση πηγής αθανάτου. Ψάλλει ο Βυζαντινός χορός «Οι Καλοφωνάρηδες» σε διδασκαλία-διεύθυνση του Γιώργου Ρεμούνδου, Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Χαλκηδόνος, Βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους του Πάσχα και του Πεντηκοσταρίου. Αγαπήσω σε Κύριε η ισχύς μου: Το Προκείμενον του Εσπερινού της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής, ήχος βαρύς. Your browser does not support the audio element. Χαίροις η Ζωηφόρος Πηγή – Χαίροις η Ζωοδόχος Πηγή: Απόστιχα Στιχηρά του Εσπερινού της ως άνω εορτής σε μέλος Π. Βυζαντίου, ήχος πλ. του α΄ τετράφωνος. Your browser does not support the audio element. Θείον η Πηγή – -Αύτη η κλητή: Η η΄ωδή του Κανόνος της ως άνω εορτής σε μέλος Π. Βυζαντίου και η Καταβασία σε μέλος Π. Λ., ήχος α΄. Your browser does not support ...

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Έλεγαν για κάποιον γέροντα στη Σκήτη ότι πέθαινε, και οι αδελφοί στάθηκαν γύρω στο κρεβάτι του, τον τακτοποίησαν και άρχισαν να κλαίνε. Εκείνος άνοιξε τα μάτια του και γέλασε· μετά από λίγο πάλι γέλασε· έπειτα γέλασε και τρίτη φορά. Τον παρακάλεσαν τότε οι αδελφοί: – Πες μας, αββά, γιατί εμείς κλαίμε και εσύ γελάς; Εκείνος τους αποκρίθηκε: – Την πρώτη φορά γέλασα, γιατί όλοι σας φοβάστε τον θάνατο· τη δεύτερη, γιατί δεν είστε έτοιμοι και την τρίτη φορά γέλασα, γιατί από τον κόπο πηγαίνω στην ανάπαυση. Μόλις το είπε αυτό, αμέσως κοιμήθηκε.   Ευεργετινός τ. Δ’, σ. 58, των εκδόσεων το Περιβόλι της Παναγίας.

Μια εκπομπή που προσπαθεί να παρουσιάσει πτυχές της Ορθόδοξης παράδοσής μας, ικανές να αγγίξουν την καρδιά μας και να την ωθήσουν στην αγάπη του Θεού. Επιμελείται και παρουσιάζει ο π. Γεώργιος Σχοινάς. Πώς ακούω pemptousia.fm; Πώς χρησιμοποιώ το podcast σε κινητές συσκευές; – Οδηγίες χρήσης

 ΩΔΗ  Γ΄ «Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν, οὐκ ἐκ πέτρας ἀγόνου τερατουργούμενον, ἀλλ’ ἀφθαρσίας πηγήν ἐκ τάφου ὀμβρήσαντος Χριστοῦ, ἐν ᾧ στερεούμεθα».   Μετάφραση Ελάτε να πιούμε ένα πιοτό καινούργιο, όχι σαν κι αυτό που με θαυματουργικό τρόπο ανέβλυσε από μια στεγνή πέτρα αλλά που είναι πηγή αφθαρσίας, η οποία  άναβλύζει από τον τάφο του Χριστού, πάνω στον οποίο στεριώνουμε τη ζωή μας. Ερμηνεία Η πρόσκληση του υμνογράφου τώρα είναι να πιούμε ένα «πόμα καινόν», πράγμα που μας θυμίζει «το ύδωρ το ζων» που υποσχέθηκε ο Χριστός στη Σαμαρείτισσα και της είπε ότι, αν πιει από αυτό το νερό, δεν θα ξαναδιψάσει ποτέ, όπως γίνεται με το  απλό νερό. Γι  αυτό το νερό αυτό είναι «καινόν», αλλά και για έναν άλλον λόγο. Από τον βράχο  Χωρήβ ο Μωυσής μετά ...

Το Δοξαστικό του Πάσχα «Αναστάσεως ημέρα» σε ήχο πλ. α΄από τον πρωτοψάλτη Τρικάλων Παναγιώτη Καλαμπάκα. Είναι ένας ύμνος που ακούγεται πολύ συχνά την περίοδο του Πεντηκοσταρίου προκαλώντας χαρά και αγαλλίαση στους πιστούς για τις σωτηριώδεις συνέπειες της Ανάστασης του Χριστού και το κάλεσμα της συγχώρεσης μπροστά στην Ανάσταση.  Η ερμηνεία του κ. Καλαμπάκα αποτυπώνει εξαίρετα τον αναστάσιμο και χαρμόσυνο χαρακτήρα του ύμνου. «Αναστάσεως ημέρα», ήχ. πλ. α΄. Your browser does not support the audio element. Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν, ἀδελφοί, καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καί οὕτω βοήσωμεν Χριστός Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος. Μετάφραση: Σήμερα εἶναι ἡμέρα τῆς Ἀνάστασης ἄς λάμψουμε ἀπό χαρά γι’ αὐτό τό πανηγύρι. Ἀδέρφια, ἄς ἀγκαλιαστοῦμε, κι ἄς ποῦμε σέ ὅσους μᾶς μισοῦν, συγχωρεμένα ὅλα νά ‘ναι γιά χάρη ταῆς Ἀνάστασης. Κι ...

Οι πρόσφατες «εξαγγελίες» περί «εξορθολογισμού» Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών της Υπουργού Παιδείας (στην πραγματικότητα απλώς μάλλον διαρρεύσασες από λάθος των υπευθύνων ειδήσεις που επιδιώχθηκε να φανούν ως σκόπιμες γνωστοποιήσεις) μόνον έκπληξη δεν προκάλεσαν στους Καθηγητές και διδάσκοντες των Ακαδημιών. Πράγματι όλοι μας ζούμε , από το 2008, υπό την συνεχή απειλή του επερχόμενου θανάτου, με κάθε αλλαγή κυβέρνησης και το εν τω μεταξύ παντοειδές μαρτύριο και εξουδένωση των ίσων προς όλα τα πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας , κατά τον Ιδρυτικό τους Νόμο (3432/06) Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών (ΑΕΑ), σε κάθε ευκαιρία και με όλους τους τρόπους.  Συνεχής υποτίμηση του έργου τους και των διδασκόντων απο πολιτεία και την διοικούσα Εκκλησία (είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι οι διδάσκοντες επιδεικτικώς αγνοούνται τα τελευταία δεκατρία χρόνια ...

Όσιος Σωφρόνιος Αγιορείτης και του Έσσεξ (1896-1993). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Πολλοί ασκητές αγαπούσαν τις ασθένειες, γιατί η ασθένεια ελαφρύνει τον πόλεμο με τα σαρκικά πάθη. Και εφόσον δεν νικήσαμε ακόμη τα πάθη, δεν μπορούμε να ζήσουμε τη χαρά τής αναστάσεως στο πλήρωμά της. Παρ᾿ όλα αυτά, μερικώς ωστόσο την ζούμε. Πολλές φορές, λοιπόν, συνέβη να συναντήσω το φαινόμενο το Πάσχα να είναι για μερικούς καιρός δοκιμασίας, και αυτό έγινε αισθητό ως κάποιο κενό στο είναι. «Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος», και εγώ αισθάνομαι τον εαυτό μου υπό την εξουσία του θανάτου. Όχι μόνο όταν αισθάνεσθε την κυριαρχία σας επάνω στα πάθη ως γεγονός, αλλά και κατά την ίδια την πάλη να θυμάστε ότι τίποτε το τελικό δεν υπάρχει εκτός από τον Χριστό και να στηρίζεσθε ...

«Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;» (Μαρκ. 16.3) Καθ᾽ ὁδόν πρός τόν κῆπο τοῦ Ἰωσήφ, καθ᾽ ὁδόν πρός τόν τάφο τοῦ Διδασκάλου τους οἱ μυροφόρες γυναῖκες διερωτῶνται: «Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;» Καί μπορεῖ κανείς νά μήν εἶναι σέ θέση νά ἀπαντήσει στό ἐρώτημά τους καί νά καθησυχάσει τήν ἀνησυχία τους, ἀλλά αὐτό δέν ἀνακόπτει τήν πορεία τους, δέν τίς ἐμποδίζει νά συνεχίσουν τόν δρόμο τους γιά τόν τάφο τοῦ Κυρίου τους. Ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐμπιστοσύνη τους στόν Χριστό τούς δίδει τή βεβαιότητα ὅτι θά ὑπερβοῦν αὐτό τό ἀνυπέρβλητο ἐμπόδιο. Καί δέν πλανῶνται, δέν ἀστοχοῦν στήν ἐλπίδα τους, γιατί ὁ Χριστός πού συνέτριψε μέ τήν Ἀνάστασή του τίς πύλες τοῦ Ἅδου, ἦταν ἀναμενόμενο ...

Χριστός Ανέστη! Το μέγα Σάββατο! Η αγία ημέρα της ιεράς σιωπής… Ο Κύριος δεν είναι ούτε στον σταυρό Του, ούτε και στο τάφο Του! Δίνει την εντύπωση ότι εξαφανίστηκε! Καθόταν στο τάφο η Μαρία η Μαγδαληνή έκλαιγε, όπως λέει η Γραφή: «Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ κλαίουσα ἔξω. ὡς οὖν ἔκλαιε, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον…» (Ιω 20, 11-12) αναζητώντας Τον! Πόσες φορές και εμείς καθόμαστε να Τον αναζητήσουμε;! Πόσες φορές και σε εμάς φαίνεται ότι δεν υπάρχει πουθενά;! Πόσες φορές τελούμε σε σύγχυση και ξεχνάμε τον Λόγο Του; Είχε πει καθαρά ότι θα αναστηθεί! Όμως με την πίεση των γεγονότων και την κούραση των ημερών, με την ταχύτητα των καταστάσεων δεν έχουμε πάντα την δυνατότητα να συγκεντρωθούμε σταθερά στα βήματά Του, ...

Η χριστιανή γυναίκα παίζει ένα σημαντικότατο ρόλο στη ζωή της αρχαίας χριστιανικής κοινωνίας. Πρωταγωνιστεί σε πολλούς τομείς ζωής και δράσεως, από την οικογένεια μέχρι το μαρτυρικό στίβο. Από πού ξεκίνησε και πώς έφθασε σ’ αυτή τη δόξα; Η γυναίκα όταν εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός ήταν το θύμα από κοινωνικής και ηθικής απόψεως. Παντρευόταν νέα για να αλλάξει κυριαρχία. Από την απόλυτη κυριαρχία του πατέρα (patria potestas) στην κυριαρχία του συζύγου. Στην ουσία ήταν σκλάβα του άνδρα. Η κάποια χειραφέτηση που άρχισε στη ρωμαϊκή κοινωνία ήταν συνδυασμένη με χαλαρούς ηθικούς νόμους. Έμενε σκλάβα του αχαλίνωτου πάθους του άνδρα. Και αυτή ήταν η θέση της ελεύθερης, της συζύγου. Φαντάζεται κανείς σε ποια κατάπτωση και κακομεταχείριση βρίσκονταν οι χιλιάδες δούλες. Εάν η θέση για τον ...

Πολύτιμες πνευματικές διδαχές Πατέρων της ερήμου καταγεγραμμένες από τον Αββά Κασσιανό. Με τον Πρωτοπρεσβύτερο Ματθαίο Χάλαρη.

«Ευλογητός ο Θεός» (Λουκ. 1, 68). Ας επαινέσουμε σήμερα τον Μονογενή Θεό τον δημιουργό των ουρανίων, αυτόν που έσκυψε πάνω στις μυστικές λαγόνες της γης και με τις φωτοφόρες ακτίνες του φώτισε όλη την οικουμένη. Ας υμνήσουμε σήμερα την ταφή του Μονογενούς, την ανάσταση του Νικητή, τη χαρά του κόσμου, τη ζωή των λαών (Ιω. 16, 20. Λουκ. 2, 10). Ας υμνήσουμε σήμερα αυτόν που φόρεσε την αμαρτία (Β’ Κορ 5, 21). Ας ευφημήσουμε σήμερα τον Θεό Λόγο, που ντρόπιασε τη σοφία του κόσμου (Α’ Κορ. 1, 20), επιβεβαίωσε την αναγγελία των προφητών, συγκέντρωσε την ομάδα των αποστόλων, διάδωσε την κλήση της Εκκλησίας και τη χάρη του Πνεύματος. Γιατί να, εμείς που κάποτε ήμαστε ξένοι από την επίγνωση του Θεού ...

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1921-2009). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Το μαρτύριο της συνείδησής μας να είναι πάντοτε σε ενέργεια, όπως και των αγίων μαρτύρων του Χριστού, που τίποτε δεν τους απασχολούσε ή ενδιέφερε, όταν βρίσκονταν στην άσκηση της ομολογίας τους. Ούτε οι τόσο προκλητικές κολακείες, ούτε τα φοβερά βασανιστήρια άλλαζαν το σκοπό τους, αλλά όλοι με προθυμία και ζήλο επισφράγισαν άριστα τη μαρτυρία τους. Θυμάστε, από τους βίους τους, τη φρίκη των φοβερών βασάνων, που και μόνο η ακοή τους αλλοιώνει τον ακροατή. Και αυτό το συναντούμε σ’ όλες τις ηλικίες και καταστάσεις. Ποιο ήταν εκείνο το στοιχείο που τους καθιστούσε δυνατώτερους στη φρικαλεότητα αυτήν των βασανιστηρίων, που το άκουσμά τους μόνο τρομάζει; Η αγάπη του Χριστού και η αμοιβή που τους ετοίμαζε, αν υπέμεναν μέχρι τέλους. Και εμείς, πατέρες ...

«Άσκηση η Μητέρα του Αγιασμού» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου στην κατηγορία Ψυχωφελή. Πατήστε εδώ για πληροφορίες και παραγγελίες. Η έκδοση είναι επίσης διαθέσιμη στο iTunes και στο Amazon. Όπως προλογίζει ο Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ Βατοπαιδινός, Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου: «Ἡ προσευχή, ἡ νηστεία καὶ αἱ λοιπαὶ μορφαὶ τῆς ἀσκήσεως εἶναι μὲν μέσα καὶ οὐχὶ σκοπός, πλὴν ὅμως εἶναι μέσα ἀπαραίτητα διὰ νὰ «ἐκκαθάρωμεν τὴν παλαιὰν ζύμην καὶ ἵνα ᾦμεν φύραμα νέον» (Α´ Κορ. 5,7), ὥστε «ἀποθέσθαι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης… καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας» (Ἐφεσ. 4,22·24). Ὁ σκοπὸς τῆς ἐκδόσεως ταύτης ...

Ο  Κανόνας  του Πάσχα, έργο του Ιωάννου Δαμασκηνού, όπως και των Χριστουγέννων,  ψέλνεται ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα αμέσως μετά την Ανάσταση που γίνεται στα προαύλια των εκκλησιών, η Καταβασία όμως του Πάσχα, δηλαδή οι ειρμοί των Ωδών του Κανόνα του Πάσχα ψέλνονται από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την απόδοση του Πάσχα εκτός από την Κυριακή της Σαμαρείτιδος και την Κυριακή του Τυφλού. ΩΔΗ  Α΄  Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· ἐκ γάρ θανάτου πρός ζωήν, καί ἐκ γῆς πρός οὐρανόν, Χριστός ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας.  Μετάφραση Αναστάσεως ημέρα, λαοί, κι ας πάρουμε μέσα μας το φως και τη χαρά της Αναστάσεως Γιατί είναι Πάσχα και μάλιστα το Πάσχα του Κυρίου και ο Χριστός, ο Θεός  μας, πέρασε από τον θάνατο στη ζωή ...

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=309503 Ε’. Βλέπεις λοιπόν πως πάντοτε η προσευχή συνοδεύεται με τη νηστεία; Έτσι, πιο ευχάριστη και πιο ευπρόσδεκτη ανεβαίνει προς τα ουράνια από τη λύρα η μελωδία, γιατί οι χορδές της δεν είναι κάθυγρες, ξεχαρβαλωμένες από την απληστία για ζωή ακόλαστη, αλλά καλοτονισμένη η σκέψη, ξύπνιο το μυαλό κι η ψυχή νηφάλια. Έτσι, ολομόναχος πρέπει να πλησιάζη κανείς και να συνομιλή με το Θεό. Όταν θέλωμε να πούμε στους φίλους μας κάποιο μυστικό, τους παίρνομε παράμερα και κουβεντιάζομε. Ακόμη πιο πολύ πρέπει να κάνωμε το ίδιο και με το Θεό, μπαίνοντας στο προσευχητήριο με ησυχία μεγάλη. Κι οπωσδήποτε θα τα επιτύχωμε όλα, αν τα ζητήσωμε με τον κατάλληλο τρόπο. Πραγματικά, είναι πολύ ωφέλιμη η προσευχή, όταν γίνεται με ψυχή χαρούμενη ...

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Δευτέρα της Διακαινησίμου, 3 Μαΐου 2021 κατά την εορτή του προστάτη του μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, ο Γεώργιος Μπλάτζας.  Ο Γεώργιος Μπλάτζας δεν ήταν μόνο κορυφαίος χειρουργός, αλλά και συνεπής χριστιανός και ομολογητής της χριστιανικής πίστεως από τα εφηβικά του ακόμη χρόνια, μεσούντος του εμφυλίου σπαραγμού. Πνευματικόν τέκνον του ιεροκήρυκος της Μητροπόλεως Κίτρους και Κατερίνης και μετέπειτα γνωστού ιεραπόστολου της Αφρικής π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη, συνεδέθει ενωρίς με το Άγιο Όρος και ιδιαιτέρως τον Όσιον Παϊσιο. Ο Όσιος δύο φορές εχειρουργήθη στο Θεαγένειον από τον πολύπειρο και αριστοτέχνην χειρουργόν Γεώργιο Μπλάτζα. Μιαν φοράν δια την θεραπείαν της κήλης του που τον εβασάνιζε για πολλά χρόνια και δευτέραν δια τον καρκίνο του παχέος εντέρου στο τελευταίο εξάμηνο της ζωής του. Εθαύμαζε τον Όσιον ...

«Θαρσεῖτε ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον» (Ἰω. 16,33) Ὁ Χριστός πρό τῆς τιμίας Σταυρώσεώς Του θέλοντας νά ἐμφυσήσει στούς μαθητές Του θάρρος, γιατί τούς εἶχε καταβάλει πνευματικα ἡ ἰδέα πώς μαζί μέ τόν διδάσκαλό τους θά ἀφανισθοῦν κι αὐτοί, τούς διαβεβαιώνει καί τούς λέγει πώς ἐνίκησε τόν κόσμο κι ὅλες τίς δυνάμεις τοῦ πονηροῦ. Τούς ἔδωσε ἐλπίδα. Πράγματι μετά τήν Ἀνάστασή Του παρουσιάσθηκε σ’ αὐτούς καί τούς παρηγόρησε λέγοντας· «Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς» (Ματθ. 28,18). Πολλές παρατηρήσεις ἔγιναν ἀπό τούς Πατέρες πάνω στά λόγια αὐτά τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἅγιος Θεοφύλακτος γράφει· «ὑποταγήσονταί μοι τά πάντα, ἐπεί  διά τοῦ Σταυροῦ ἐνίκησα τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου». Μέ τόν Σταυρό Του ὁ Χριστός ἐνίκησε τήν δύναμη τοῦ θανάτου. Μέ τά ...

Στη χορεία των Μεγαλομαρτύρων ανήκουν και οι γυναίκες Μεγαλομάρτυρες, οι οποίες συναγωνίστηκαν επάξια σε ηρωισμό και ομολογιακό φρόνιμα τους άνδρες Μεγαλομάρτυρες. Μια από τις πλέον ένδοξες γυναίκες Μεγαλομάρτυρες είναι και η αγία Ειρήνη. Έζησε τον 4ο αιώνα. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών της Περσίας. Ο πατέρας της ονομαζόταν Λικίνιος, έπαρχος της περιοχής και η μητέρα της Λικινία. Ανήκαν στην ειδωλολατρική (πυρολατρική) θρησκεία του Ζωροαστρισμού. Απέκτησαν μια όμορφη και χαριτωμένη κόρη, την οποία ονόμασαν Πηνελόπη. Από μικρή έδειχνε ασυνήθιστη ευστροφία και ήταν στολισμένη με χαρίσματα. Οι πλούσιοι γονείς της φρόντισαν να της παράσχουν όλα τα εφόδια για να γίνει ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Προσέλαβαν έναν σοφό δάσκαλο, τον Απελλιανό, στον οποίο ανέθεσαν την ανατροφή της, διδάσκοντάς της την κατά κόσμο σοφία. Συχνά η οικογένειά της ...

Με φόβο και θυμό προχωρούμε πολλές φορές οι άνθρωποι στην ζωή μας. Φόβο μήπως δεν ζήσουμε ό,τι μέσα μας επιθυμούμε, ότι οι άλλοι δεν θα ανταποκριθούν στα αιτήματά μας, σε ό,τι δικαιούμαστε κατά την γνώμη μας από αυτούς, σε ό,τι πιστεύουμε ό,τι τους προσφέρουμε. Και θυμό όταν διαπιστώνουμε πως αυτά που φοβόμασταν επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα. Ο θυμός στρέφεται συνήθως εναντίον των προσώπων, εναντίον όσων μας απογοητεύουν. Μέσα μας έχουμε ένα αίσθημα ότι εμείς γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει, ότι έχουμε δίκιο σε ό,τι ζητούμε και αισθανόμαστε τους άλλους προδότες του δίκιου μας. Γι’ αυτό και ο θυμός δεν φεύγει εύκολα. Αφήνει μέσα μας χνάρια, συχνά έντονα. Κυβερνά την καρδιά μας. Και γίνεται εμπόδιο στην αγάπη, διότι συνοδεύεται από πλήθος ...