(προηγούμενη δημοσίευση:http://bitly.com/22Sgp99) Η Ορθόδοξη βιοηθική εστιάζει το ενδιαφέρον της στο φορέα της ασθένειας, στον άμεσο κοινωνικό του περίγυρο, ενώ παράλληλα δεν αγνοεί το σωματικό πόνο που προκαλεί η ασθένεια στις κοινωνικές, ψυχολογικές και οικονομικές προεκτάσεις της. Η Εκκλησία δέχεται την προσφορά της ιατρικής στο θέμα της ανακούφισης του ανθρώπινου πόνου με ανθρώπινα μέσα, αλλά αποσκοπεί στη θεραπεία ολόκληρου του ανθρώπου, ψυχής και σώματος. Ο πόνος αποκτά περιεχόμενο με παιδαγωγική αξία για την Ορθόδοξη ηθική. Αποτελεί δοκιμασία, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον άνθρωπο να τελειωθεί πνευματικά. Η θεραπευτική άμβλωση αντιτίθεται στις αρχές της Ορθόδοξης βιοηθικής: (α) η άμβλωση, ο φόνος ενός προσώπου και της ζωής ενός νέου ανθρώπου καταργούν την αρχή του προσώπου και το σεβασμό της ζωής, (β) η προβολή ...





















