Σιωπηρή διαμαρτυρία από τα παιδιά του κατηχητικού του Αγίου Νικολάου Κοζάνης Όπως έγινε γνωστό, τα παιδιά του κατηχητικού του Αγίου Νικολάου Κοζάνης βγήκαν στο δρόμο να διαμαρτυρηθούν για τη συνεχιζόμενη απάνθρωπη τραγωδία που εκτυλίσσεται στα ελληνικά σύνορα. Απευθύνουν το μεγάλο τους παράπονο στους μεγάλους και ζητούν άμεση λύση στη σύγχρονη αυτή ντροπή του ανθρώπινου γένους. Ας ακούσουμε από τα ίδια τη δραματική κραυγή αγωνίας τους (δίχως να παραλείψουμε να συγχαρούμε τους υπεύθυνους της Ενορίας για την έμπνευση και τη συμπαράστασή τους προς τα παιδιά): Τα παιδιά του κατηχητικού του Αγίου Νικολάου Κοζάνης αποφασίσαμε να βγούμε στο δρόμο και να διαμαρτυρηθούμε έντονα για το έγκλημα που συνεχίζεται καθημερινά στη δική μας θάλασσα, στο Αιγαίο πέλαγος. Κάθε μέρα ακούμε ότι παιδιά πνίγονται στην προσπάθειά ...
Τέσσερις εικόνες για τους μετανάστες και το ρατσισμό* Το θέμα των μεταναστών είναι πιο σύνθετο από όσο φαίνεται και δεν είμαστε οι πιο κατάλληλοι να το λύσουμε. Εξάλλου έχει περισσέψει και στο ζήτημα αυτό η υποκρισία που συνοδεύεται από αρκετή αμφιθυμία. Από το ένα μέρος οι μετανάστες, στα πρώτα χρόνια τουλάχιστον, ήταν χρήσιμοι, αφού με φτηνά μεροκάματα αναλάμβαναν τις πιο δύσκολες δουλειές. Ενώ από την άλλη θεωρούνται απειλή για την τάξη, την οικονομία, την ασφάλεια, την υγεία και την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου. Ακόμη, πολλοί πιστεύουν, ότι οι μετανάστες με την παρουσία τους αυξάνουν την ανεργία του εντόπιου πληθυσμού. Το ζήτημα μας υπερβαίνει και αφορά όχι μόνο τη δική μας κοινωνία, αλλά και τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες της ευμάρειας και του καταναλωτισμού. ...
ΕΚΦΩΝΗΘΕΙΣΑ ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ Α.Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ (Chambésy- Genève, 24 Ἰανουαρίου 2016) Μακαριώτατοι και τιμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί Προκαθήμενοι και Σεβαστοί Εκπρόσωποι των Αγιωτάτων Ορθοδόξων Εκκλησιών, Σεβασμιώτατοι και Θεοφιλέστατοι αδελφοί Ιεράρχαι, Αιδεσιμολογιώτατε κ. Γενικέ Γραμματεύ του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, Εξοχώτατοι κύριοι Πρέσβεις, Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά και προσφιλέστατα, ευλογημένε λαέ του Θεού, Συνηγμένοι ενταύθα, εν τω Ιερώ τούτω Κέντρω του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εν Σαμπεζύ, κατά τας ημέρας ταύτας, διά τας εργασίας της Συνάξεως των Προκαθημένων των Αγιωτάτων Ορθοδόξων Εκκλησιών, και ευρισκόμενοι ήδη εν τη πορεία των εργασιών ημών, τη επινεύσει του Παρακλήτου, έχομεν την χαράν και την ευλογίαν της συλλειτουργίας εν τη ώρα ταύτη, δοξολογούντες το Πανάγιον Όνομα του Τριαδικού Θεού, του χαρίζοντος εις ...
Η περιοδεύουσα έκθεση του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της 5ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης το καλοκαίρι του 2015 "Ταξιδεύοντας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα από το Ψηφιακό Αρχείο Ελληνικού Πολιτισμού του Θεόδωρου Κορρέ (Α.Π.Θ.) ταξιδεύει στην Ελλάδα. Πρώτος σταθμός το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού", ο "Ελληνικός Κόσμος". Πρόκειται για μια έκθεση επτά ενοτήτων μέσω των οποίων οδηγείται ο επισκέπτης σε μία νοητή διαδρομή από Βορρά προς Νότο. Η αφετηρία βρίσκεται στην περιοχή του βορειοανατολικού Αιγαίου, τα παράλια της Μ. Ασίας, και προχωρά στο νοτιοανατολικό τμήμα της λεκάνης της Μεσογείου, για να καταλήξει στη χερσόνησο του Σινά και την Αίγυπτο. Στόχος της Έκθεσης είναι να προβάλει στο ευρύ κοινό μια σειρά από περισσότερο ή λιγότερο γνωστούς τόπους με έντονη παρουσία Ελλήνων διαχρονικά, ...
Τρεις ή τέσσερις δρόμοι οδηγούσαν από το χωριό μας στο Κάστρο. Ο κυριότερος από αυτούς ονομαζόταν «ο μεγάλος δρόμος». Ο δρόμος αυτός, αφού περνούσε από πολλές τοποθεσίες, που η καθεμιά είχε την ιστορία της και τις παραδόσεις της για νεράιδες και φαντάσματα, έφθανε σ΄ ένα αρκετά ψηλό μέρος, περίπου στη μέση της απόστασης μεταξύ των δύο κορυφών του νησιού μας. Η θέση αυτή ονομαζόταν Σταυρός. Πράγματι, εκεί ήταν στερεωμένοι όχι ένας, αλλά τρεις ξύλινοι σταυροί, παμπάλαιοι, που κάποτε ήταν βαμμένοι κόκκινοι, αλλά τώρα είχαν ξεθωριάσει από τον χρόνο και τις καταιγίδες. Εκατό βήματα πιο πέρα, εκεί όπου ο δρόμος κατηφόριζε και οδηγούσε στο Κάστρο, που απείχε ακόμα μισής ώρας δρόμο, το έδαφος αποτελούνταν από κοκκινόχωμα. Το έβλεπες καθαρά ανάμεσα στα βάτα ...
Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου μέρος 17ο. Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου. %audio%
Συμπληρώνονται εφέτος πενήντα χρόνια από τον θάνατο του π. Νικολάου Afanassieff (1893-1966), Ρώσσου θεολόγου και συγγραφέως. Η εν συνεχεία αναφορά είναι αφιερωμένη στην μνήμη του π. Νικολάου, ο οποίος υπήρξε σημαίνουσα προσωπικότητα στα θελογικά πράγματα, τόσο στην Ανατολή, όσο και στην Δύση. Ο Νικόλαος Afanassieff (Протоиерей Николай Николаевич Афанасиев) γεννήθηκε στην Οδησσό, στις 4 Σεπτεμβρίου του 1893. Το 1921 εισήλθε στην Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου όπου μετά το πέρας των βασικών σπουδών υποστήριξε την πρώτη του διατριβή με τίτλο «Η εξουσία του Κράτους και οι Οικουμενικές Σύνοδοι» (Σκόπια, 1927, σελ. 67). Τα χρόνια που έζησε στο Παρίσι είναι αναμφιβόλως τα πιο δημιουργικά για τον π. Νικόλαο. Εκεί εργάσθηκε στο Institut Theologie Orthodoxe Saint-Serge. Εκτός του ότι ο Afanassieff «υπήρξε βοηθός του Β. Zenkovsky ...
Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 25 Ιανουαρίου 1720 Ο Άγιος Νεομάρτυς Αυξέντιος καταγόταν από την περιοχή της Βελλάς των Ιωαννίνων και ήταν γέννημα ευσεβών Χριστιανών. Σε νεαρή ηλικία πήγε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν ως γουναράς. Όμως ο μισόκαλος διάβολος του έβαλε λογισμούς να ζήσει αυτή την πρόσκαιρη ζωή με υλικές απολαύσεις και τον πλάνεσε και,αφήνοντας την τέχνη του,κατατάχθηκε στα βασιλικά καράβια. Έμεινε εκεί κάποιο χρονικό διάστημα ζώντας άστατα με τους αλλοφύλους συντρόφους του. Κάποια μέρα συκοφαντήθηκε απ’ αυτούς τους ίδιους ότι αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε μουσουλμάνος. Επειδή φοβήθηκε μήπως το μάθει ο καπετάνιος του πλοίου, έφυγε κρυφά και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αγόρασε ένα καΐκι με το οποίο εργαζόταν για να ζει. Μετάνιωσε ολόψυχα για τα πρότερα σφάλματά του και μάλιστα φλεγόταν κυριολεκτικά ...
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (25 Ιανουαρίου) Ο άγιος Γρηγόριος είναι ένας από τους πιο μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας. Κατέχει κεντρική θέση στις δύο τιμιότατες τριάδες: των θεολόγων και των ιεραρχών. Είναι ένας από «τους τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος» (Βασίλειος, Γρηγόριος, Χρυσόστομος) και ταυτοχρόνως ο ένας από τους τρεις «θεολόγους» (Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, Γρηγόριος και Συμεών). Τα έργα του είναι σχετικά λίγα έχουν όμως βάθος και δύναμη και υπήρξαν πάντοτε η μεγαλύτερη πηγή των δογμάτων και η κυριότερη πηγή της υμνογραφίας και θεολογικής παραγωγής του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού και του αγίου Κοσμά του Μαϊουμά. Ο «ύπατος των φιλοσόφων» Μιχαήλ ο Ψελλός, τον ονόμαζε: «ο Χριστιανός Δημοσθένης». Ο Άγιος Γρηγόριος καταγόταν από τον Πόντο και γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της ...
Είκοσι χώρες με σημαντικό ατομικό απόθεμα ή πυρηνικές εγκαταστάσεις δεν έχουν κρατικούς κανονισμούς που να απαιτούν την ελάχιστη προστασία αυτών των εγκαταστάσεων από κυβερνοεπιθέσεις, σύμφωνα με μια έρευνα της Πρωτοβουλίας Πυρηνικής Απειλής. Μεταξύ των χωρών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο είναι η Αργεντινή, η Κίνα, η Αίγυπτος, το Ισραήλ, το Μεξικό και η Βόρεια Κορέα. Τα ευρήματα της έρευνας βασίστηκαν στις αυξανόμενες ανησυχίες ότι μια κυβερνοεπίθεση μπορεί να είναι ο πιο εύκολος και αποτελεσματικός τρόπος για να πάρει κάποιος τον έλεγχο ενός εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας και να το σαμποτάρει ή να απενεργοποιήσει τις άμυνες που χρησιμοποιούνται για να προστατέψουν το πυρηνικό υλικό από κλοπή. Η λίστα είναι καταδικαστική. Η ομάδα εξέτασε για παράδειγμα κατά πόσο η προστασία του κυβερνοχώρου απαιτείται από τον νόμο στις πυρηνικές εγκαταστάσεις και αν ...
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ Ο λόγος, λοιπόν, περί Βυζαντινής Μουσικολογίας. Σύμφωνα με την Diane Touliatos, ‘η Βυζαντινή μουσικολογία επισήμως ανακηρύχθηκε ως ένας κλάδος της λογιοσύνης το 1927’ ‘στο δεύτερο Συνέδριο Βυζαντινών Σπουδών στο Βελιγράδι’ κατά το ίδιο έτος. Αρκετοί έχουν γράψει σε σχέση με το τι έχει γίνει έκτοτε, θα προτείνω έναν αρχικό βιβλιογραφικό πίνακα στο τέλος της εισηγήσεώς μου. Αυτό στο οποίο θα ήθελα κατ’ αρχήν όμως να σταθώ είναι το παρόν του κλάδου - η Βυζαντινή Μουσικολογία έχει παρόν, και αυτό το παρόν - τουλάχιστον εντός των ελληνικών συνόρων - είναι σε κρίση. Κατ’ αρχήν, υπάρχουν τα τρέχοντα προβλήματα της καθ’ αυτό μουσικολογικής έρευνας, παρόντα ήδη προ της οικονομικής κρίσεως του 2009, και αυτά είναι πολλά. ...
«Το ουσιώδες, είναι ν' αγαπούμε τον πλησίον μας σαν τον εαυτό μας, ναι, αυτό είναι το ουσιώδες και το παν, χωρίς να χρειάζεται τίποτ' άλλο:τότε, αμέσως θα ξέρουμε πώς να χτίσουμε τον παράδεισο. Κι όμως, αυτή είναι παμπάλαια αλήθεια, την έχουμε διαβάσει και αναμασήσει εκατομμύρια φορές, μα δεν παύει να είναι αποτελεσματική. «Η συνείδηση της ζωής είναι ανώτερη απ' τη ζωή∙ η γνώση των νόμων της ευτυχίας είναι ανώτερη, από την ευτυχία». Αυτά πρέπει να καταπολεμήσουμε! Και θα παλέψω. Φτάνει να το θελήσουν όλοι, κι αμέσως όλα θα χτιστούν». (Ντοστογιέφσκι Φ., 1996, Το όνειρο ενός γελοίου, (μετ. Γουνελά Σ.) εκδ. Αρμός, Αθήνα). Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης παρουσιάζει, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή έως τις 7 Φεβρουαρίου, στην αίθουσα του Βενιζέλειου Ωδείου Χανίων, «Το Όνειρο Ενός Γελοίου», του Ντοστογιέφσκι, σε μετάφραση-διασκευή-σκηνοθεσία Γλύκας Στόιου, πρωτότυπη μουσική Νικόλα Πιπερά, με τους Αγγελική Καρακαξίδου, Νικόλα Πιπερά, Γλύκα Στόιου. Με ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα και με όλα τα εκφραστικά τους μέσα, οι ηθοποιοί παρουσιάζουν δραματοποιημένο το λογοτεχνικό αυτό αριστούργημα, το οποίο εξακολουθεί να συγκινεί με την αλήθεια, το χιούμορ και τη γλαφυρότητα του, αν και δημοσιευμένο το 1877. «Είμαι ένας ...
Τον χειμώνα του 1862, λίγο καιρό μετά την εγκαθίδρυση του Ηγουμένου Ισαακίου, ο π. Αμβρόσιος γνώρισε κάποια, όχι και τόσο ασήμαντη, ταλαιπωρία. Σκέφθηκε μία ημέρα να πάει ως το Μοναστήρι για να ιδεί τα πνευματικά του παιδιά —μερικούς μοναχούς που προσφάτως είχε γίνει η κουρά τους— και να ποτίσει την ψυχή τους με το νάμα της διδασκαλίας του. Τι πειρασμός τον βρήκε στο δρόμο! Το έλκηθρο τον τίναξε σε μία στιγμή και τον έριξε άσπλαγχνα πάνω στον παγωμένο δρόμο. Και οι συνέπειες; Εξαρθρώσεις και πληγές στα ασθενικά του χέρια. Ήταν που ήταν η υγεία του κερί τρεμάμενο· ήρθε και το κτύπημα αυτό, και απέγινε. Έτσι όλο τον χειμώνα τον πέρασε με πόνους πάνω στο κρεββάτι και μέσα στο κελλί. Και για να ...
H συζήτηση για το σύγχρονο κόσμο, θεωρούμε ότι καθίσταται κυρίαρχη, καθότι σήμερα όλα τα στοιχεία συγκλίνουν πως αναδύεται μια μορφή ενός χάους παγκόσμιας διάστασης. Όμως τι είναι κόσμος; είναι ένα ερώτημα που απασχολεί την ανθρώπινη σκέψη αρχήθεν. Είναι η οδός, η δίοδος στην τάξη της φύσης, της ζωής και των όντων;. Στην αρχή της μεταπολίτευσης και δη στο ξεκίνημα της λεγόμενης αλλαγής, το 1985, με τον ρομαντισμό και τη δυναμική που διαπνέει τους νέους, έκανα το τόλμημα, να γράψω το βιβλίο τίτλο «Η φιλοσοφία στο ιστορικό και Κοινωνικό επίπεδο», το οποίο είχε την τύχη να βρεθεί ανάμεσα στα καλλίτερα της χρονιάς (Ιχνευτής, Διαβάζω Δεκ.1985). Το πρόβλημα της φιλοσοφίας ως σκέψη και στάση ζωής, ήταν, είναι και θα παραμείνει σημαντικό για τον άνθρωπο τόσο ως ...
Έχετε βαρεθεί να χρησιμοποιείτε τα windows; Εάν απαντήσετε ναι, τότε συνεχίστε να διαβάζετε το άρθρο. Εάν απαντήσατε όχι, συνεχίστε να διαβάζετε το άρθρο γιατί θα σας παρουσιάσουμε 10 πολύ καλούς λόγους για να φύγετε από τα windows και να βάλετε στην ζωή σας το Linux! Το Linux έχει σχεδιασθεί για να σας προσφέρει μια αποτελεσματική εμπειρία! Είτε θέλετε να το χρησιμοποιήσετε για επαγγελματικούς λόγους, είτε για οικιακές λειτουργίες, το Linux θα σας προσφέρει το πιο αξιόπιστο σύστημα, αφού έχει ήδη υιοθετηθεί από πολλά συστήματα και από αμέτρητους χρήστες ανά τον κόσμο ήδη. Επίσης τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα data centers παγκοσμίως χρησιμοποιούν Linux. Ας δούμε, λοιπόν, 10 από τους βασικότερους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε να βάλετε στην ζωή σας τον... πιγκουίνο! 1. ...
1.4. Η θρησκευτική αγωγή σε ένα σύγχρονο και ευέλικτο μαθησιακό περιβάλλον, όπου γίνεται σεβαστή κάθε θρησκευτική και πολιτισμική πολυφωνία και ετερότητα και πραγματοποιείται ο δημιουργικός διάλογος μεταξύ των μαθητών Στη σύγχρονη εποχή της πολυπολιτισμικότητας και της πολυθρησκευτικής πραγματικότητας, το σχολείο καλείται να γεφυρώσει και να διευκολύνει τη συνάντηση γηγενών και αλλοδαπών μαθητών. Σ’ αυτό το διαμορφωμένο πλαίσιο, το θρησκευτικό μάθημα απαλλαγμένο από την παλαιά αντίληψη που το ήθελε στενά ομολογιακό, κατηχητικό και ηθοπλαστικό, μπορεί να εμπνέεται από τα μορφωτικά αγαθά της Ορθόδοξης Παράδοσης προσεγγίζοντας τη γνώση διαπολιτισμικά και διαθεματικά, κατορθώνοντας τη διασύνδεση των γνώσεων που προσφέρει με τα άλλα διδασκόμενα γνωστικά αντικείμενα. Η θεολογική προσέγγιση της ετερότητας είναι αυτή που μπορεί να εμπνεύσει έναν πολιτισμό του προσώπου, καθώς επίσης και να ...
