«Θεωρίαν και πράξιν, ώσπερ συζεύξαντες, προς Χριστόν ικεσίαν, εκπέμψαι σπεύσωμεν· τον τεθαμμένον ημών νούν, ως άλλον Λάζαρον νεκρόν, όπως ζωώση τη αυτού επιστασία τη φρικτή, βαία δικαιοσύνης αυτώ προσφέρειν και κράζειν· Ευλογημένος ει ο ερχόμενος» (κάθισμα όρθρου, ήχος πλ.α΄). (Έχοντας ενώσει, κατά κάποιον τρόπο, θεωρία και πράξη, ας σπεύσουμε να ικετέψουμε τον Χριστό, να δώσει ζωή με τη φοβερή παρουσία Του στον θαμμένο μας νού, σαν να είναι ένας άλλος Λάζαρος νεκρός, ώστε (από δω και πέρα) να Του προσφέρουμε τα βάγια της δικαιοσύνης μας (με τη σύμφωνη προς το θέλημά Του ζωή μας) και να Του φωνάζουμε δυνατά, Ευλογημένος είσαι Συ που έρχεσαι (στ’ όνομα του Κυρίου)). Δεν ξέρουμε κατά πόσο χρησιμοποιεί τους όρους θεωρία και πράξη ο άγιος υμνογράφος με ...




















